796 resultaten.
Wonderlijke mensen.
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.580 Zwart glanzende koetsen
paardenhoefgetrappel
echoot vergevingsgezind
op verbaasde klinkers
pagekopjes mannenbaarden
vrouwen baren kinderen
meisjes wiegen poppen
zij hebben geen gezicht
die eigen wereld draait
om hun stukje leven
voortbewegend bij
stilstaan in de tijd
zij blijven op het tuinpad
en klitten bij elkaar
een dorppsjeugd…
EENZAME UITVAART
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
633 Grauw de winter en gekrijs
Meeuwen in ontferm gebed
Tevergeefs in gang gezet
Want je bent al koud als ijs
En het laatste eerbewijs
Samen met een klein boeket
Werd gebracht door een poëet
Van wie ik de naam niet weet
Schilder, dichter, kunstenaar
Van de waanzin tekenaar
Kerfde met een vlijmscherp mes
In grisaille het proces
Van de wieg…
Droomland
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
555 in de nacht legde zij
haar moede hoofd neer
op het veren kussen
sloot haar ogen
begaf zich op het pad
van droomland
donzig
waar zij de mooiste klaprozen
zag wiegen in de wind
waar de vlinders
haar lippen rood kusten
met tere vleugelslag
warm als een glimlach
rook zij de geur van jasmijn
slaap zacht
fluisterde de wind
het water bleef…
Druppel
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
702 Een trilling van lucht
Strijkt door je blonde lokken
Innige omhelzing door de wind
die je meeneemt
op een reis vol avonturen
Eeuwig zou het mogen duren
Fladder met vlinders
Plons met de kikkers
Duik in het hoge gras
Waar de tijd een overmoedige was
Hap naar luchtbellen
In een dans met kogelvormige vissen
Wieg met de bomen
Laat je…
Hoe lang is onze aarde?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
536 duizend passen lang
van de wieg tot aan het graf
luwzijde van zon en maan,
op ons levens pad
het verblijf op deze aarde
letters op een steen
in goudgravure
verblekend
door seizoenen
je was…ik was
daarna vergeten
alleen die” booswicht “ was
diens naam
komt voor
in de geschiedenisboeken
waar kinderen leren
Nero Herodes, Karel de…
Hoe lang is onze aarde?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
604 duizend passen lang
van de wieg tot aan het graf
luwzijde van zon en maan,
op ons levens pad
het verblijf op deze aarde
letters op een steen
in goudgravure
verblekend
door seizoenen
je was…ik was
daarna vergeten
alleen die” booswicht “ was
diens naam
komt voor
in de geschiedenisboeken
waar kinderen leren
Nero Herodes, Karel de…
Een klein land in Afrika
gedicht
3.4 met 43 stemmen
7.075 Het kwaad is er zo banaal
dat de moeders het lichaam
van hun levenloze kind wiegen
met een glimlach zonder herinnering
De mannen zien hun huis
verwoest tot niets gereduceerd
slechts rokende as
enkel wat puin
Ze gaan naar de vlakte
met gebroken rug
zoeken ze andere vernederingen
andere koortsen een andere oorlog
Zoek de bestuurder van…
Eenkennig sonnet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
436 Hoe zalig krult het ongeboren kind
in de verborgendroom van moeder
geboren aan de borst der hoeder
waarna het uitgroeien begint
wanneer bewustzijn zich dan opent
en het andere ogen voelt
boven de wieg het nopen smoelt
stemmen galmen zeer uitlopend
veilig was de stille schuilplaats
en het levendig bewegen
rondom het draaien van de taats…
Dromen wij nog?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
776 jij die zo vaak op mij
Frans, Spaans, Fries, priesters
en wat dies meer zij
blijft nu – ik voel je, man –
als een paal achter me staan
er is iets goed misgegaan:
alle tegenwerking ten spijt
clashte uit een zee van verwijt
een vis tegen mijn damwand aan
en veegde me van het veld
de toekomst kijkt ons blozend aan:
een wieg, een kar op…
Heerlijke lente
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
492 Kleuren spelen voor mijn ogen
een spel van onbezorgd geluk
in de dans van de natuur
wiegen bijen langs de knoppen
zingen zoemend van de zon.
Bijen, bloemen, vogels
een pracht van kleuren, geuren, energie
beweging leeft in alle dingen
dankbaar voor de lentezon
Beweging doet de wereld springen
en is jong, zoals ze eens begon.…
Schone
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
662 Zoete geur
vol verleiding
lokt me dichter
sluit mijn ogen
laat me meevoeren
naar daar waar
liefde door de
kanalen stroomt
wilgen niet meer
treuren maar de
verrukking omarmen
bloemen aanlokkelijk
hun kelk heffen
vlinders het hoofd op
hol brengen
zoemt blijdschap
tierig rond in deze
weelde
wiegen bladeren
op het ritme…
Over het gras
poëzie
4.3 met 10 stemmen
5.113 Smalle schelpen zijn haar handen
om een eeuwge zee te horen,
in zijn wieg en broze wanden
zingt haar hart mijn wee verloren.
Handen die mijn hoofd niet koelen
met hun sneeuw, de lichte, zachte.
Hartklop die ik niet zal voelen
onder stergoud, al de nachten.…
een bed vol onkruid
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
829 zo verlangend was
naar morgendauw, welke
haar vruchtbaarheid zou geven
onhoorbaar liep de leugen mee
verstopte zich in de lentebloem, hij
slingerde zich om de tere roos
vertrapte de onschuld, en vulde
het bed met distels en netelblad
overwoekerde de liefde
nooit zal zij haar arm
vol met bloemen mogen hebben
geen tere geuren kunnen wiegen…
Nooit meer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.532 nu jij er niet meer bent
en alles plots lijkt stil te staan
je adem en de tijd
het kind van glas
dat je in feite altijd al was
gebroken, weggegaan
af en toe nog
aai je vluchtig mijn gedachten
en fluister je mijn naam
zie ik de scherven
weer terug aan elkaar
anders dan vroeger wieg ik je nog
strijk ik met zachte vingers
door je haar
vervaagt…
Kringloopt bestaan
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
612 ik zoek niet
de rust van het graf
wel het wiegen van
lange halmen en
bloemen in het gras
zij hebben dood zien
passeren in droefheid
en rouw konden zich
pas profileren in lente
na verdwijnende kou
samen zien wij bekenden
zij ordenen het groen
tot weer een keurig graf
waarvan de inhoud
op de eeuwigheid wacht
in dit schisma
van leven…
Kozijnen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
320 Kozijnen doen
veel in huis
Ze besluiten over banken
en kasten, welke
modellen er binnen mogen
tafels, bedden, pianos
wiegen en baden
achtbanen
wijzen ze spottend af
Kozijnen kiezen
voor iedereen
wat iedereen zou moeten kiezen
want mensen streven naar normen
kaders voor hun leven
ISO ASA EN NEN
wij zijn allemaal gelijk
en deuren…
zicht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
277 licht glijdt over stof
langs ramen van mist
veren van vergeten licht
dansen in de stilte
schaduwen wiegen zacht
tussen muren van adem
stemmen drijven als nevel
onhoorbaar en licht
kleur smelt in de leegte
ogen volgen sporen
die nergens beginnen
en overal eindigen
een deur op een kier
fluistert verlaten wind
handen raken leegte
en…
slapeloos
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
983 ’t Is bijna vijf uur in de morgen
Nog dekt het zwart de sluimer zacht
En weet zich in haar veilig geborgen
Die zich liet wiegen door de nacht
Ik sliep de slaap der rustelozen
Niet meer dan enk’le korte uren
Waarin ik even mocht verpozen
Een droom, hoe kort slechts zou zij duren
O, mocht ik toch eens langer blijven
Waar vredig dromen mensen…
Een oktoberdag
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.883 reeds in het koude bed
versteende mijn naam
die jij schaafde tot
bloedens toe
opgestroopte mouwen
persten de haat
in jouw handen,
toen ik je onschuldig
herkende als de maker
van mijn wieg
om het gemis toe
te dekken stotterde
jij enkele letters,
middernacht was al
lang voorbij
sinds die dag groei
ik in stilte,
jij sprak…
In jouw naam
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
3.348 Wanneer jouw stem zal zwijgen,
zal ik je woorden luisterend wiegen.
Met mijn warme handen
en mijn tedere woorden,
zal ik naar je toekomen
en troostend jouw zuurstof proeven.
Geluidloos ademend
verjaag ik jouw demonen,
ik wil in jouw naam zuiver wonen.…
Ga nu maar
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
2.409 Zalig zachtjes dommel je in
en wieg je dronken heen en weer
op golven van zorgeloze harmonie
geverfd in frisse zomerkleuren.
Op reis wou je, naar het land waar
geen insect je prikken kan, waar
intens de geur van het kortgewiekte gras,
dat speelt onder je voeten,
ga nu maar snel, mijn kind,
het wachten is voorbij.…
Heimwee
netgedicht
3.4 met 79 stemmen
27.566 Er is geen troost meer om mij te wiegen,
geen woorden die men liefde heet,
geen vleugelen om heen te vliegen
naar oorden die men veilig weet.
Wel zijn er duizend kleine zorgen
waarin ik langzaam ben vergaan.…
Langue Belge
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.124 Zwoele klanken stromen het zuiden uit,
voeren me week en zachtjes dronken
Anders dan het Nederlandse ronken
is het meest zwoel het Belgische geluid
Wieg mij in een eeuwig smeltende slaap,
drijvend op een vlot van anti-tutoyeren
En verwen mij met uw immer zachte g
die mijn oren doorstroomt, zo gedwee
Spreek niet in talen uit zonniger oorden…
de karavaan
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
912 toen de Karavaan
voorbij trok
Voor je ogen
Lachende maskers
van meisjes
Bleke karkassen
van kinderen
De gulzige smoelen
van monsters
Voorbij slenterden
Van rol wisselden
Je het ravijn zag
waar ze zich in
zullen storten
Wat voelde je
toen je tussen
gondels en pleinen
heren en wijven
langs bitter gekrijs
je blik liet wiegen…
mijn kinderstem
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
3.977 windstil overal, niets beeft
en het groen dat om de bomen zweeft
hangt roerloos, ik wil
nu gaan vertellen van mezelf, wees stil
mijn stem, in 't midden van dit land geboren,
in vlaanderens wieg, daar kunt ge z'horen,
al vliegend naar het blauw
zo transparant als morgendauw -
zij spint de fijnste wolken die het hoogst
drijven en draven…
Koop sfeer in dennengroen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.872 koop sfeer in dennengroen
een boom om op te tuigen
met slingers van herinnering
de geur van vroeger weer te ruiken
zie knusheid
in het licht van kaarsen
beloften wiegen in hun vlam
sneeuw ontdooiend aan de laarzen
krijg honger van een
etalage vol met overvloed
het schreeuwend duur verstilt
het wild gevild de wijn is goed
we spreken…
Heimwee
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.620 Er is geen troost meer om te wiegen,
geen woorden die men liefde heet,
geen vleugelen om heen te vliegen
naar oorden die men veilig weet.
Wel zijn er duizend kleine zorgen
waarin ik langzaam ben vergaan.
Ach kon ik nog één keer als vroeger,
al is het enkel in mijn waan:
met mug, met zomer en met moeder
weer in dat ver bed slapen gaan.…
Betoverde kastelen
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
830 Daar waar de zon ondergaat
wiegen enkele vogels
in de zacht cirkelende stralen
van de ondergaande zon.
Wolkenstapels verzinnen
witte feeën en kastelen,
hoog in de betoverde lucht,
waar ze meedrijven
op mijn gesloten ogen.…
Nieuwjaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
810 Vannacht hebben we gedronken
Elkaar omarmd en gekust
Sprakeloos de belofte gesproken
In jou, in mij, voor altijd voor elkaar
Hoe kwetsbaar lig jij nu in mijn armen
Zo vertrouwd, mijn wang tegen je rug
Wieg ik elke ademtocht met je mee
Kruip ik dichter tegen je aan
Het tikken van de wijzers van de klok
Gaat over in het kloppen van jouw…
Hemels geboortebericht
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.657 In de schaduw van het licht
ligt ergens in het stro
een moegestreden moeder,
haar ogen opgelicht,
Er is geen bed op klossen,
ze heeft geen wieg, geen kruik
en geen elektrisch licht.
De man kijkt in het rond en vindt
een voerbak
voor het pasgeboren Kind.…