Alle inzendingen over wiegen

796 resultaten.

Sorteren op:

Wonderlijke mensen.

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.580
Zwart glanzende koetsen paardenhoefgetrappel echoot vergevingsgezind op verbaasde klinkers pagekopjes mannenbaarden vrouwen baren kinderen meisjes wiegen poppen zij hebben geen gezicht die eigen wereld draait om hun stukje leven voortbewegend bij stilstaan in de tijd zij blijven op het tuinpad en klitten bij elkaar een dorppsjeugd…

EENZAME UITVAART

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 633
Grauw de winter en gekrijs Meeuwen in ontferm gebed Tevergeefs in gang gezet Want je bent al koud als ijs En het laatste eerbewijs Samen met een klein boeket Werd gebracht door een poëet Van wie ik de naam niet weet Schilder, dichter, kunstenaar Van de waanzin tekenaar Kerfde met een vlijmscherp mes In grisaille het proces Van de wieg…

Droomland

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 555
in de nacht legde zij haar moede hoofd neer op het veren kussen sloot haar ogen begaf zich op het pad van droomland donzig waar zij de mooiste klaprozen zag wiegen in de wind waar de vlinders haar lippen rood kusten met tere vleugelslag warm als een glimlach rook zij de geur van jasmijn slaap zacht fluisterde de wind het water bleef…
windwhisper18 februari 2010Lees meer >

Druppel

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 702
Een trilling van lucht Strijkt door je blonde lokken Innige omhelzing door de wind die je meeneemt op een reis vol avonturen Eeuwig zou het mogen duren Fladder met vlinders Plons met de kikkers Duik in het hoge gras Waar de tijd een overmoedige was Hap naar luchtbellen In een dans met kogelvormige vissen Wieg met de bomen Laat je…

Hoe lang is onze aarde?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
duizend passen lang van de wieg tot aan het graf luwzijde van zon en maan, op ons levens pad het verblijf op deze aarde letters op een steen in goudgravure verblekend door seizoenen je was…ik was daarna vergeten alleen die” booswicht “ was diens naam komt voor in de geschiedenisboeken waar kinderen leren Nero Herodes, Karel de…
windwhisper16 augustus 2010Lees meer >

Hoe lang is onze aarde?

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 604
duizend passen lang van de wieg tot aan het graf luwzijde van zon en maan, op ons levens pad het verblijf op deze aarde letters op een steen in goudgravure verblekend door seizoenen je was…ik was daarna vergeten alleen die” booswicht “ was diens naam komt voor in de geschiedenisboeken waar kinderen leren Nero Herodes, Karel de…
windwhisper16 augustus 2010Lees meer >

Een klein land in Afrika

gedicht
3.4 met 43 stemmen aantal keer bekeken 7.075
Het kwaad is er zo banaal dat de moeders het lichaam van hun levenloze kind wiegen met een glimlach zonder herinnering De mannen zien hun huis verwoest tot niets gereduceerd slechts rokende as enkel wat puin Ze gaan naar de vlakte met gebroken rug zoeken ze andere vernederingen andere koortsen een andere oorlog Zoek de bestuurder van…

Eenkennig sonnet

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 436
Hoe zalig krult het ongeboren kind in de verborgendroom van moeder geboren aan de borst der hoeder waarna het uitgroeien begint wanneer bewustzijn zich dan opent en het andere ogen voelt boven de wieg het nopen smoelt stemmen galmen zeer uitlopend veilig was de stille schuilplaats en het levendig bewegen rondom het draaien van de taats…

Dromen wij nog?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 776
jij die zo vaak op mij Frans, Spaans, Fries, priesters en wat dies meer zij blijft nu – ik voel je, man – als een paal achter me staan er is iets goed misgegaan: alle tegenwerking ten spijt clashte uit een zee van verwijt een vis tegen mijn damwand aan en veegde me van het veld de toekomst kijkt ons blozend aan: een wieg, een kar op…

Heerlijke lente

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
Kleuren spelen voor mijn ogen een spel van onbezorgd geluk in de dans van de natuur wiegen bijen langs de knoppen zingen zoemend van de zon. Bijen, bloemen, vogels een pracht van kleuren, geuren, energie beweging leeft in alle dingen dankbaar voor de lentezon Beweging doet de wereld springen en is jong, zoals ze eens begon.…

Schone

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 662
Zoete geur vol verleiding lokt me dichter sluit mijn ogen laat me meevoeren naar daar waar liefde door de kanalen stroomt wilgen niet meer treuren maar de verrukking omarmen bloemen aanlokkelijk hun kelk heffen vlinders het hoofd op hol brengen zoemt blijdschap tierig rond in deze weelde wiegen bladeren op het ritme…
LadyLove17 april 2011Lees meer >

Over het gras

poëzie
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 5.113
Smalle schelpen zijn haar handen om een eeuwge zee te horen, in zijn wieg en broze wanden zingt haar hart mijn wee verloren. Handen die mijn hoofd niet koelen met hun sneeuw, de lichte, zachte. Hartklop die ik niet zal voelen onder stergoud, al de nachten.…

een bed vol onkruid

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 829
zo verlangend was naar morgendauw, welke haar vruchtbaarheid zou geven onhoorbaar liep de leugen mee verstopte zich in de lentebloem, hij slingerde zich om de tere roos vertrapte de onschuld, en vulde het bed met distels en netelblad overwoekerde de liefde nooit zal zij haar arm vol met bloemen mogen hebben geen tere geuren kunnen wiegen…
lijda26 mei 2012Lees meer >

Nooit meer

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.532
nu jij er niet meer bent en alles plots lijkt stil te staan je adem en de tijd het kind van glas dat je in feite altijd al was gebroken, weggegaan af en toe nog aai je vluchtig mijn gedachten en fluister je mijn naam zie ik de scherven weer terug aan elkaar anders dan vroeger wieg ik je nog strijk ik met zachte vingers door je haar vervaagt…

Kringloopt bestaan

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 612
ik zoek niet de rust van het graf wel het wiegen van lange halmen en bloemen in het gras zij hebben dood zien passeren in droefheid en rouw konden zich pas profileren in lente na verdwijnende kou samen zien wij bekenden zij ordenen het groen tot weer een keurig graf waarvan de inhoud op de eeuwigheid wacht in dit schisma van leven…
wil melker23 september 2017Lees meer >

Kozijnen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 320
Kozijnen doen veel in huis Ze besluiten over banken en kasten, welke modellen er binnen mogen tafels, bedden, pianos wiegen en baden achtbanen wijzen ze spottend af Kozijnen kiezen voor iedereen wat iedereen zou moeten kiezen want mensen streven naar normen kaders voor hun leven ISO ASA EN NEN wij zijn allemaal gelijk en deuren…
Zywa9 januari 2026Lees meer >

zicht

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 277
licht glijdt over stof langs ramen van mist veren van vergeten licht dansen in de stilte schaduwen wiegen zacht tussen muren van adem stemmen drijven als nevel onhoorbaar en licht kleur smelt in de leegte ogen volgen sporen die nergens beginnen en overal eindigen een deur op een kier fluistert verlaten wind handen raken leegte en…

slapeloos

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 983
’t Is bijna vijf uur in de morgen Nog dekt het zwart de sluimer zacht En weet zich in haar veilig geborgen Die zich liet wiegen door de nacht Ik sliep de slaap der rustelozen Niet meer dan enk’le korte uren Waarin ik even mocht verpozen Een droom, hoe kort slechts zou zij duren O, mocht ik toch eens langer blijven Waar vredig dromen mensen…

Een oktoberdag

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.883
reeds in het koude bed versteende mijn naam die jij schaafde tot bloedens toe opgestroopte mouwen persten de haat in jouw handen, toen ik je onschuldig herkende als de maker van mijn wieg om het gemis toe te dekken stotterde jij enkele letters, middernacht was al lang voorbij sinds die dag groei ik in stilte, jij sprak…

In jouw naam

hartenkreet
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.348
Wanneer jouw stem zal zwijgen, zal ik je woorden luisterend wiegen. Met mijn warme handen en mijn tedere woorden, zal ik naar je toekomen en troostend jouw zuurstof proeven. Geluidloos ademend verjaag ik jouw demonen, ik wil in jouw naam zuiver wonen.…

Ga nu maar

netgedicht
1.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.409
Zalig zachtjes dommel je in en wieg je dronken heen en weer op golven van zorgeloze harmonie geverfd in frisse zomerkleuren. Op reis wou je, naar het land waar geen insect je prikken kan, waar intens de geur van het kortgewiekte gras, dat speelt onder je voeten, ga nu maar snel, mijn kind, het wachten is voorbij.…
Deho2 april 2003Lees meer >

Heimwee

netgedicht
3.4 met 79 stemmen aantal keer bekeken 27.566
Er is geen troost meer om mij te wiegen, geen woorden die men liefde heet, geen vleugelen om heen te vliegen naar oorden die men veilig weet. Wel zijn er duizend kleine zorgen waarin ik langzaam ben vergaan.…

Langue Belge

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.124
Zwoele klanken stromen het zuiden uit, voeren me week en zachtjes dronken Anders dan het Nederlandse ronken is het meest zwoel het Belgische geluid Wieg mij in een eeuwig smeltende slaap, drijvend op een vlot van anti-tutoyeren En verwen mij met uw immer zachte g die mijn oren doorstroomt, zo gedwee Spreek niet in talen uit zonniger oorden…
Radiusz29 december 2002Lees meer >

de karavaan

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 912
toen de Karavaan voorbij trok Voor je ogen Lachende maskers van meisjes Bleke karkassen van kinderen De gulzige smoelen van monsters Voorbij slenterden Van rol wisselden Je het ravijn zag waar ze zich in zullen storten Wat voelde je toen je tussen gondels en pleinen heren en wijven langs bitter gekrijs je blik liet wiegen…
zeno9 augustus 2004Lees meer >

mijn kinderstem

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.977
windstil overal, niets beeft en het groen dat om de bomen zweeft hangt roerloos, ik wil nu gaan vertellen van mezelf, wees stil mijn stem, in 't midden van dit land geboren, in vlaanderens wieg, daar kunt ge z'horen, al vliegend naar het blauw zo transparant als morgendauw - zij spint de fijnste wolken die het hoogst drijven en draven…
hebus3 januari 2005Lees meer >

Koop sfeer in dennengroen

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.872
koop sfeer in dennengroen een boom om op te tuigen met slingers van herinnering de geur van vroeger weer te ruiken zie knusheid in het licht van kaarsen beloften wiegen in hun vlam sneeuw ontdooiend aan de laarzen krijg honger van een etalage vol met overvloed het schreeuwend duur verstilt het wild gevild de wijn is goed we spreken…
wil melker16 december 2007Lees meer >

Heimwee

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.620
Er is geen troost meer om te wiegen, geen woorden die men liefde heet, geen vleugelen om heen te vliegen naar oorden die men veilig weet. Wel zijn er duizend kleine zorgen waarin ik langzaam ben vergaan. Ach kon ik nog één keer als vroeger, al is het enkel in mijn waan: met mug, met zomer en met moeder weer in dat ver bed slapen gaan.…

Betoverde kastelen

hartenkreet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 830
Daar waar de zon ondergaat wiegen enkele vogels in de zacht cirkelende stralen van de ondergaande zon. Wolkenstapels verzinnen witte feeën en kastelen, hoog in de betoverde lucht, waar ze meedrijven op mijn gesloten ogen.…

Nieuwjaar

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 810
Vannacht hebben we gedronken Elkaar omarmd en gekust Sprakeloos de belofte gesproken In jou, in mij, voor altijd voor elkaar Hoe kwetsbaar lig jij nu in mijn armen Zo vertrouwd, mijn wang tegen je rug Wieg ik elke ademtocht met je mee Kruip ik dichter tegen je aan Het tikken van de wijzers van de klok Gaat over in het kloppen van jouw…
A. Thomas12 november 2008Lees meer >

Hemels geboortebericht

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.657
In de schaduw van het licht ligt ergens in het stro een moegestreden moeder, haar ogen opgelicht, Er is geen bed op klossen, ze heeft geen wieg, geen kruik en geen elektrisch licht. De man kijkt in het rond en vindt een voerbak voor het pasgeboren Kind.…