2391 resultaten.
Winterzonnetje
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
542 M’n voetspoor loopt oneindig dood,
met achter me een gouden eeuw
en voor me grijnzend, grauw en groot
woestijn van louter lege sneeuw,
die ik in stilte toch bemin
hoezeer ik ook iets anders schreeuw.
In leegte vind ik doel en zin.
Er zit een vorm van schoonheid in.…
Mijn boeken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
560 Boeken over mensen
over hoe zij op hun zoektocht gingen
rivieren waren onrustig en breed
zeeën waren diep en wild
woestijnen waren echt droog
zelfs geen fata morgana verscheen daar voor hun ogen
hun strijd om te overleven
over deze mensen en hun reis
verhaalden mijn boeken
maar zij zaten op hun Ikea bankstel.…
Festijnen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
462 Een woestijn van woorden
waar iedere korrel anders uitgesproken wordt
ze liggen daar, hoe kan het ook anders,
als los zand aan elkaar
ze worden ieder de wereld ingeblazen
zullen zelfstandig verder razen
en maken de mooiste refreinen
op allerlei dubieuze dan weer reuze festijnen.…
De steen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
499 De steen ligt daar al een eeuwigheid
nooit kon hij zijn verhalen kwijt
aan de reizigers die hem links lieten liggen
het is ook maar een steen
hier gekomen toen hier nog zeeën waren
gebleven toen woestijnen het overnamen
leg je oor eens te luister
hoor hoe de wind golven van water
en woestijnzand opjuinden
de razernij van de natuur.…
hunkering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 ik voel mijn ledematen verdwijnen
tot ik uit louter gaten besta
aan het einde van de gang breekt
geen licht, noch water in woestijnen
wolkenstranden zijn leeg, nergens
zie ik je gaan, het zout van een traan
eindeloos water om te blussen, dan
droom ik verder in mijn zachte kussen…
Ik Pas
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
701 Bij Noach plensde het wel veertig dagen,
Het volk trok veertig jaar door de woestijn,
Ook Jezus moest daar veertig dagen zijn,
Een zware proef waarvoor Hij ruim zou slagen.
De vergelijking gaat natuurlijk mank,
Maar ik blijf veertig dagen van de drank.…
Gehoord.
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
459 Dat woord
in de woestijn
waar de zandkorrel
in de meerderheid is
in de lucht
waar door ijlheid
klank niet weerkaatst
het woord
dat met water
in de maalstroom
verdwaald kan raken
in het nieuws
waar het alledaagse
het eigenlijke vervaagt
dat woord
in het gehoor
tussen alle klanken
kan levens verankeren.…
leemte
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
520 nacht werd woestijn zonder oase
bergen verbrokkelden tot vallend gesteente...
als lawaai oplost geeft dat stilte
licht dat wegkwijnt wordt duisternis
warmte die wegebt wordt kilte
en wee je gebeente als jij straks verdwijnt
ontstaat er zooo'n leemte…
Episch
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Lawrence of Arabia die de woestijn in trekt
een iconische film uit vervlogen tijden
waarin echte mensen op echte kamelen rijden
zonder expressieloze robots of special effects
de beste acteurs die in een episch verhaal prijken
een lust voor het oog, daar blijf je naar kijken…
Patricia.
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.202 zijn stof, ik laat je gaan
1974.…
Op de grond
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
801 Ligt een kleedje
Helemaal vol stof
Midden in de kamer
Rood van kleur
Zomaar te liggen
Want dat doen kleedjes
Toch ?…
afscheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
560 voor altijd nu
het stof
het puin
de scherven
van wat eens
ons zonnig zeehuis was
de zon zinkt zelfverzekerd
zeker van haar opgang
weg in zee…
Voorschrift
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.422 ontgin, waar niemand
vruchtbaarheid vermoedt,
elke woestijn heeft zijn wel;
geloof onafgebroken:
hier móet water zijn;
uw enige toeverlaat
zij het woord:
‘o, bolwerk, o, citadel,
bekleed mij met
een nieuwe mantel,
laat het firmament
mijn huis zijn,
zorg, dat mij niemand kent.’…
het kind en de horizon
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
683 stof en aarde
ik zag een boot voorbij…
BEATRIX, KONINKLIJK STOF!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
526 zult gij ook tot stof wederkeren?
Koninklijk stof, Beatrix!…
rode rozen in woestijnen
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
926 ze strijkt
met pen
teer teder
zwijgend
precies concies
op perkament
fragiele streepjes
trillen
van zonder
woestijnen eeuwige
stilte
verlaten verlangens
zanden verstuiven
bloem en palm
zij tooit zich
in roos in jurk
eeuwig haar zand
nomaden
zwerven
zwijgend
langs haar
haar rode rozen
ogen geloken
versluiering
zware gewaden…
Gevecht in de woestijn [sonnet]
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
942 De gedwongen discipline
Als een tergende woestijn
Je kruipt en verbijt de pijn
Onnadenkende machine
Zoute druppels - tranen en zweet -
Je blik staat strak vooruit
De stilte is pijnlijk luid
De horizon – oneindig breed –
Millimeter lijken kilometers en vormen samen een meter
Fata morgana’s fluisteren, ‘Wat een flater!’…
Boekt historie als woestijn
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
659 wind speelt met geluiden
zucht en fluistert giert en brult
vervaagt en wakkert aan
zijn stem verschilt
in streekgebondenheid
tornado mistral of orkaan
hij legt verhalen neer
in zand en wegloopduinen
boekt historie als woestijn
wij lezen in de sedimenten
wat hij ons heeft gebracht
koelt ook mij als bries vannacht…
Goden, bergen en woestijnen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
630 Ja zelfs de vossen der woestijn
- Iran, Egypte en Saoedi's -
willen niet die schietschijf zijn
voor Engelse of Duitse Rudi's.
De zonen van het rijk van Donar,
god der bliksem, zoon van Wodan,
dondren luid in de arena's
in hun strijd tegen Japan.
De godenduistering zet in
met het ontbreken der Azzuri...…
Woestenij
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.178 zand woestijn een
bodem van een dode
zee met resten van
wat schelpenzand
het wit gebeente
en duinenlijnen
die verdwijnen
in de spiegeling
van mijn eigen
fata-morgana
trillende luchten
zuchten gelaten
maar mijn blik reikt
alsmaar verder dan
het weerkaatsen van
mijn droge stem
die geen echo
meer vinden kan…
verlatingsangst
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
1.810 Ik denk aan jou
dag en nacht
je laat me stralen
als een bloem in de woestijn
je bent lief
maar je bent niet van mij
nog niet van mij
wat als je mij niet toekomt
wat als het niet waar is wat je zegt
mijn hart trekt zich terug
en hoort niet wat je zegt
en ziet niet hoe lief je bent
ik ben bang
bang om verlaten te worden
verlaten te worden…
Khazana
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.015 Gedachten krijgen vleugels
vliegen duizenden jaren
hier vandaan
ik zie hem staan
zijn naam
kent geen taal
zijn verhaal
werpt schaduw
in de woestijn
ik voel zijn pijn
ogen stralen
een donker bestaan
en ik moet hem laten gaan
een laatste kus
in gouden stralen…
De zin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
550 de nacht staat in donkere stippels
te staren in het niets
tot je lach mijn haren kust
waardoor de zin plots
door mijn lichaam tintelt
zich laat opsmukken
tot overspel met woorden
het zachte ebben van
liefdesvloed tot stilte
watervallen van plezier gestort
als regen in een woestijn
in een buitenzinnige tijd…
Gebed voor een eenzame 1989
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
782 Hoe smartelijk
klonken
onze stemmen
toen
wij een ander
voorbijgingen
zonder herkennen
ketenen
van woestijnen
elkander
omarmend
als sidderend zand
in
geel koperen stralen - sprakeloze stommen
troosteloze rijen
van
ongedeelde vreugde
waren zij geen stommen - sprakeloos zouden
zij
aldra verstommen…
duizendmaal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
760 ik groet je duizendmaal
vanuit deze onherbergzame woestijn
waar de zinderende zon
met verzengende tentakels
tergend het leven uit me perst
ik groet je duizendmaal…
liefste
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
609 ik hou van je
van je ogen en je mond
die altijd lacht en je stem
en je borsten hou ik van
van al die verte hier gekomen
over ondenkbare streken, woestijnen
en bergen en tenslotte hier in mijn armen
wat een beetje gek is
dat ik van je hou en jij van mij
hou ik van je en vandaag
eindelijk je stem over de telefoon
ik mis je zei…
Advent
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.068 strevers van duisternis
willen mensen ontkrachten
luister niet naar hen
belagers van de ziel
zie, op deze dag
hoe licht zich verspreidt
door stille werkers, die
daden van liefde tonen
elke korrel in de woestijn
is kosmisch bezield
elke druppel in de oceaan
komt uit de bron…
0 in het vakje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
438 achter elke dode
woont iemand die
niet tot leven komt
totdat een ander
de atlas pakt en
speurt naar de plek
in de woestijn waar
je lichaam lag
op een witte label
in het vakje leeftijd
staat 0 geschreven
achter elke dode
leeft een verhaal…
Gortdroog
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
791 De olijfbomen
gortdroog
geen teken meer
van leven
in vijf jaar
had het niet
één druppel
meer geregend
het stof
niet meer in staat
nog ergens
aan te kleven…
communicatie
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
599 ik kan m’n ergernissen
wel neerzetten
in het stof
dat jij laat liggen
maar dat wordt
dan al gauw
een smerig schrijven
en of je het zal lezen is maar de vraag…