11014 resultaten.
Landschap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 Het blauw is de lucht,
De bijtjes van goud.
Ik ben verloren in dit landschap,
Waar ik zo van houd.
Je wimpers zijn lang en zwart,
Zachtjes strijken ze langs mijn wang.
Ik voel je adem als een koel briesje
En ik voel me gelukkig,
Maar ik weet, het duurt niet lang.
En ’s avonds, naast elkaar,
Op onze rug in het gras.…
Daar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
516 Het kan toch
nog niet over zijn,
zo abrupt en onverwachts
Gestaag gaat de bus
verder richting stad
Maar ik ben nog daar,
waar de regenboog
het canyon raakt
en 't pad die weidse lus haakt
in het landschap
Vlak, onder de gletsjer
Wil geen pot met goud
maar lopen nu de storm
is uitgeraasd
De knisperende zwarte lava
als basterdsuiker…
Kleur bekennen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
401 ik, waardig voor mijzelf
en het alziende oog
van de wereld, blauw
is mijn blauw, paars mijn paars
geen goud, noch filters…
10de symfonie van het leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
298 ook met wilde rode haren
en blinkende spelden -
een symfonie van leven
op de grens van het heilige
achter de zwarte voorhang…
Verf overschreven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
113 held, rozenvingerige liefde
of een stinkend bruine brij
om een zwarte kern…
Herfsttinten
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.923 Wij worden zachtkens, zachtkens oud:
Bewaar die glimlach van 't gemoed,
Die stil-gedegen schat van goud -
't Is goud!…
Windhandel?
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
827 Heeft u ook al wat bitcoins in de pocket
Of kiest u toch nog liever voor het goud
Omdat u denkt dat goud zijn kracht behoudt
Maar toch...die bitcoins stegen als een rocket
Geen bitcoins en geen goud heb ik besloten
Maar ik ga wel wat tulpenbollen poten…
0 AARDE.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.121 hun staag ontvlood,
Boven 't dra welkend lip- en wangen-rood;
Die op uw vlak, van zon dóór wolk beschenen,
Als ogen lachen door hun tranen henen,
Wel liefst hun leden luchte dans-plaats bood, --
Waartoe ontdolf aan uw zwart ingewand
De mens het erts en 't fonkelend juweel
En 't goud, dat meer soms lokt dan liefst oog-licht,
En gunt…
Er was eens...
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.506 - spiegelwand
stak er de draak met spinnewielen
om als mooiste weg te dromen
holde wolven achterna
met zwarte raven op haar hand
Zij trok de wacht van lange neuzen
met de elfen, de reuzen
lokte goud in witte haren
met een kater op haar schoot
en zij genoot haar stille kracht
die wij met glimlach van haar zagen
van haar zagen - zo zij zijn…
woorden zwart op zwart
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
606 De avond dekt me toe
de branding spelt haar woorden
zwart op zwart.…
Herfst
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.684 Achter de oude kloosterwoning
Hing wat rode zon…
Onder goud-getinte linde
Bad een jonge non
Heur gelaten ogen droomden
Onder blanke doek,
Naar de zwart’ en rode letters
Van ’t getijden boek…
Langs de wegskens was geprevel
Van wat blâren bruin…;
Aan heur voeten bogen schrale
Violieren schuin
Als ’n dode^illusie, die ze
Lang vergeten…
Dan moet je zingen
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
3.875 op al mijn dagen
over het leven, en dat ik moet zingen
en geen dag zo zwart of er zijn mazen
waardoor steeds weer uit het niets,
het licht mijn handen vol kleuren zal blazen.…
Drempelgevoelens
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
824 Verzwolgen door het rode bruin
Stap ik door een smalle poort
Naar een wereld vol met schoonheid
Waar geen zuchtje wind ons stoort
Vergeten dromen laat ik achter
Nu dit universum zich ontvouwd
Ik niet langer draal in zwart
Maar een verre glinstering zie van goud
Ogen die bespieden mij
Vrij van onrust, ook van angst
Welkom in de dit nieuwe…
Het kleine paradijs
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
706 In deze gewelddadige tijd
van terreur van de straat
is een paradijselijke plaats
in ‘t land van zwarte kraaien
zeldzaam als een witte raaf
Ik leef in ’n klein paradijs
in genen geschreven driften
bron van het aardse kwaad
met het verstand beheert
reikt ze mij haar slanke hand
die geen mens ooit bezeert
Simpel is de gouden graal:…
kerststal
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.127 zwart
komen vanuit het oosten
delen…
De zon hing laag.
poëzie
3.8 met 11 stemmen
4.909 tussen de witte muren
verbloedde goud en zwart
het avondrood.
hij, van zijn hoog terras,
volgde de lange strepen,
het vluchtig zog
van nooit geziene
nooit gedroomde schepen
door het gemarmerd
zilver van de zee.…
De wulps gekrulde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
426 geen papyrus meer
of dikke rollen perkament
handgeschreven boeken
worden als museumstuk gekend
het goud op snee
de wulps gekrulde
grote halen in tijdloze
levensverhalen zijn voorbij
het handgeschept papier
waarop vezels streden
met de letters van de
kroontjespen verleden tijd
woorden kaatsen
in het naamloze zwart wit
het onpersoonlijke…
DRIE MAAL BIDDEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
188 aan het omringende zwart
dat je ziel ledigt om zich
opnieuw te kunnen vullen.…
Zwarte rozen.
poëzie
3.0 met 10 stemmen
2.446 O, in die teedre maannacht zacht ontblonken
Die zwarte rozen zegloos somber vlekten!
En 't werd me of ik in mense'-ontaarding staarde,
Zijn zwarte zelfzucht vlekkend weerloze aarde.…
Bonte Piet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
779 Een bonte Piet liep door de straat
Ietwat verdwaasd, ietwat gehaast
In kleuren van de regenboog
Met oogverblindend zwart gelaat
En prachtgewaad, z'n kraag heel hoog
Gesloten om zijn hals en nek
Een pauwenveer van amethist
Met een azuren ring als oog
Dat hij verdween is extra zuur
Helaas, ik krijg nu rust nog duur
(volgende keer beter…
Wat ik tegenkwam 7
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
499 Een helder blauwe hemel
Lopend naar het ecopad
was het met een nieuw hek afgesloten
Dan maar dwars door
een droge greppel
Veel zwarte bedrijfsgebouwen
aan weerskanten van ‘t kanaal
kwam ik tegen
Inzicht
dat het een paar kilometer
blokkendozen vergt voordat ik
uitzicht
op het weidse weiland heb
Het koolzaad wou al wel
ondanks…
Zwarte rouw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
349 Diepe zwarte rouw
tranen als regenbuien,
hart nog vol liefde.…
Konkelen achter iemands rug om
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
174 Wit zwart
zwart wit
ze voelt
dat er
ergens iets
niet
goed zit
het is
alles
behalve fijn
om
onschuldigen
daarvan het
slachtoffer
te laten zijn…
leven in een zwart gat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
731 we weten hoe de wind waait
welke wetten weelderig wentelen
waaromheen jouw
én mijn wereld
woest worstelt
met wrange waanvoorstellingen
universa spatten uit elkaar
als zeepsopbellen
als wrijvingswratten
opgeblazen en leeglopend
in zenuwslopende aantallen
aanvallen op het eigen stelsel
de waargenomen sterretjes
in deze
duizelingwekkende…
koepel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
638 kunnen dromen
van zomerse trillende einders
vol beloften in een
kleurrijk bestaan
waarin we bij elkaar zijn
in de pracht van de
teruggekeerde herfst
terwijl het kostbare goud
van liefde ons overkoepelt…
Ingelijst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
563 het potlood was zwart…
Houden van mensen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
614 Mensen groot of klein
In een dorp of in de stad, de bus of in de trein
Mensen zwart of wit
In alle werelddelen, een mens waar pit in zit
Mensen slecht of goed, in de zon of in de regen
Wie goed doet, goed ontmoet
Mensen jong of oud
In de wieg of in bejaardenoord, voor beiden geef ik goud
Mensen lelijk of mooi
Van binnen en van buiten…
ZWARTE AARDE (Chernozem)
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
482 Ook Oekraïne kende heel veel strijd
De Russen waren vaker inhumaan
De nieuwe olie is het gouden graan
De reden dat elk groeiland honger lijdt?
De Zwarte Zee Deal werd geannuleerd
De graanuitvoer werd grondig geblokkeerd…
THE G.O.A.T.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
635 zie haar nu eens gaan
the greatest of all times - goat
niemand kan haar verslaan
het leek wel een dolfijn
die daar door het water schoot
en ook al is ze nu dan zo groot
ze blijft ten opzichte van de zee
en diep van binnen
toch altijd maar heel klein
in gedachten zwom het
hondje Rio met haar mee
ook al is het maar een hondje
het was de laatste…
De knotwilg
gedicht
2.8 met 24 stemmen
8.260 Verwijt mij niet dat ik niet steeds dezelfde ben.
Ook de wilgen met hun fluwelen kronen
staan straks weer als geheven vuisten
aan de gestolde vaarten. En ik, nog loom
en zoet van jonge wijn, dwaal straks
tot op het bot geknot, met vertwijfeld
witgetrokken knokkels, door de vallei
waar nu nog onze rodondendrons bloeien.
--------------------…