Alle inzendingen over zwijgend

1174 resultaten.

Sorteren op:

Winterwoud

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
Zwartwitte, zwijgende habijten. Daarmee lijkt alles gezegd. Je bent geen kind meer op dat elfenbankje, noch die flitsgrage eekhoorn daarginds. Onafzienbaar heerst hier een grimmig regime. IJselijk elegant. Onwijs stil. Tot na een wending van de wind goddank de zon zich laat zien: humor de sneeuw doet spreken...!…
K.Bladzij7 januari 2019Lees meer >

Altijd

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 477
om te dansen en te zoenen voor altijd zal ik je lieven er is geen einde voor dit droombestaan onze liefde is niet aan tijd gebonden : Hoor ik je weer aan mijn deur kloppen het zou de vitale deur van mijn hart kunnen zijn wat je nodig hebt is energieke liefde veel verder van hier kom je nooit in jouw stille graf onder zwijgende…
mobar21 juni 2022Lees meer >

Onze handen

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.800
En toen de leste trein vertrok, wuifden zij elkander toe; die zwijgend hebben liefgehad, die minnen elkaar voorgoê. Och, mochten, moe van dool en pijn, wij eens aan avondraam, eenvoudig als onze handen zijn zwijgend tesaam.…
Alice Nahon13 september 2016Lees meer >

Vader en moederende dagen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 465
Dus nu even niet denken aan dat wat was, als zware stilte wederom volstrekt nog spreekt, het felle gemis zwijgend preekt en het bestaan zelfstandig zelf doorgaan nog echt te pijnlijk is. ©12-7-2018…

Zeearend bij dageraad

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 370
Wanneer de dageraad ontwaakt en zacht het eerste zonlicht raakt, verschijnt hoog boven water en land een wijdgespannen, zwijgende hand De grote vlieger- zijn spanwijdte machtig en wijd draagt hem in trage majesteit geen drift, geen haast geen luid gebaar enkel het heersen van het daar zijn vleugels openen de lucht in brede…

Stilte ruist

hartenkreet
4.5 met 39 stemmen aantal keer bekeken 2.389
Zwijgend niet meer dan dat De stilte ruist zacht voorbij Mijn hart is nog vol van jou Maar jouw leegte die vult mij Het is alweer zo lang geleden Dat jouw zinnen mij streelden Je armen mij teder vasthielden Tranen vertroebelen die beelden Steeds verder drijf jij nu weg Zal je mij ooit weer omarmen Terug naar wat er eens was….…
car4 februari 2006Lees meer >

Liefdesdans

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 937
Al weet je nu wat is En niet wat komen gaat Geniet dan van het heden Want als het leven ooit tot stilstand komt Is dát het moment Waarop de dood zwijgend in zal treden Sta slechts Even stil En luister naar het leven Naar haar beweging En haar hoogste klanken Zij zullen jou de mooiste kleuren geven Want op dát moment Doet zij…

Volkse engelen

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 542
Wacht nog even totdat het gezicht zich openbaart sprak de stem van het spiegelbeeld tegen de buikspreekpop toen volkse engelen onder regenbooglicht een vrolijk liet zongen maar hij antwoordde niet er was een zwijgend evenwicht in het toestaan van een masker hij keek naar het gezang van de engelen luisterde alsof de dood op de loer…

spelbreker

netgedicht
5.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.564
de dood is een spelbreker die vreet aan zekerheden niemand die er raad mee weet zelfs de wetenschap niet zwijgend vergeet men en schuift het ver van ons bedje maar als het komt brengt het een onmenselijke scheiding maar het stelt mij wel een vraag is dit het einde of niet want als de dood het einde zou zijn zou mijn sterven het karakter…
klaes23 januari 2007Lees meer >

Vrije val

hartenkreet
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.308
Als woorden zwijgend stromen en het bloed kolkend klopt waar ongeschreven coupletten het lichaam doordringen Dan kan je zweven op de kust van houden van waar serene twijfels grondig door het hoofd zingen Als woorden dwingend dreunen met akkoorden van verdriet en mistige dubbelzinnigheid je vuisten heeft…
Amon27 juni 2007Lees meer >

ongekende geloftes

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 555
Hoe verguld is al jouw liefde nu de lente het portaal heeft betreden en haar strooisels één zijn met al jouw ongekende geloftes die zwijgend de meerpalen zijn van mijn houvast het lijken mijn schaduwen te wezen maar het zijn de houwitsers die mijn droom in stukken hebben gereten op het slagveld wat eens de bloementuin was waarin liefde…
elze29 maart 2009Lees meer >

Vriendschapskuierend

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.200
samen kuieren door de beukenallee zwijgend zoals dat mag, kan delend het zonlicht dat speelt rond schaduwvlagen geen vragen enkel het gefluister langs de blaadjes echoënd in de wind wetende hoe de herfst kleurend naar kaalheid steeds haar weg naar de winter vindt maar ook, hoe verborgen knoppen weten te overleven hoop…
Hilly Nicolay10 december 2010Lees meer >

Een terugkerend verwachten

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 556
in jouw tuin rond de zwijgende bomen die aarde vol rust het zicht op vele bloemenharten een schepping vol ruimte waar de vogels nog zoeken, warmte vinden in de eenvoud de glans op het groen het lover door de zon wordt bespeeld daar kleurt het leven een overeenstemming van vele gedachten is er het voelen het durven hopen…
Hilly Nicolay18 augustus 2011Lees meer >

VERNEDERING

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 848
Trek me zwijgend terug bij het gepoetste aanrecht. Verberg mijn handen beschaamd onder het keukenschort en ga op zoek…… naar blik en stoffer…
Imiza14 februari 2013Lees meer >

Levensweelde

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.316
En dan door die paleizen van kleuren wijd en zijd rustig 't gebaar zien rijzen der zwijgende eeuwigheid.…

Hemelruim

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
De eenzame, zwijgende kist zoekt de ruimte. Zacht geronk bereikt de wazige aarde. Zilvervlokken op het glas worden traag zichtbaar. In de verte gloort de horizon als trillende schuim. Getuigenis van zinkende getijden. Individuen opeengepakt staren naar de verzonken planeet, wachtend op een veilige haven.…
Ton Ruis19 februari 2015Lees meer >

Terugblik

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
boven het water dreven donkerblauwe wolken een wit schip lag voor anker muziek danste uit openstaande ramen en deuren de dagen waren lang woelende levens sleten weekten zich los van elkaar vielen langzaam uiteen een meeuw schreeuwt uit volle borst landt zwijgend op de kop van een verweerde stenen held…
J.Bakx12 april 2015Lees meer >

Praktikale filosofie

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 719
Zo hij nog leefde, mij de rust ontkende, Ook ik zou zwijgend zijn systeem weerleggen: Ik zou alleenlijk voor zijne ogen slapen.…

Eerste boodschap

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 418
Eerste boodschap aan de elite we zijn tenslotte allemaal vreemden stille getuigen van zwijgend water in een verleden van vergeten tijden niet veel maskers te verbergen om in het alleen zijn te ontpoppen frêle vlinder die ooit rups was ook geen daden van roem of faam alleen met een onbekende naam gevleugeld onderweg naar de zon ver verwijderd…

Kwijnende nachtbloem

netgedicht
4.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 643
Afscheid van een bloem zinneloos in het verdriet stil ademend hart in de nacht alleen zonder bestemming in niets een zwijgende roos het liedje fluistert over jouw naam en jouw hart liefde blijft dromen duister spiegelt troost helder licht van de sterren aanwezig in rust kwijnende nachtbloem toegegeven aan het noodlot maanlicht…
mobar19 mei 2025Lees meer >

Changement de décor

gedicht
4.1 met 49 stemmen aantal keer bekeken 17.878
Zodra de dag als een dreigbrief in mijn kamer wordt geschoven worden de rode zegels van de droom door snelle messen zonlicht losgebroken huizen slaan traag hun bittere ogen op en sterren vallen doodsbleek uit hun banen terwijl de zwijgende schildwachten nachtdroom en dagdroom haastig elkaar hun plaatsen afstaan legt het vuurpeloton van…

Spijbelweer revisited

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 694
Het allerliefst met jou in wuivend gras en drinken, zittend op jouw jas uit de fles witte Zuidafrikaan die in jouw tas was die wonderwel perfect op temperatuur was Lang turen over het kanaal ver langs de brug en luisteren wat de bomen ruisen en zwijgend verder fietsen, want geluk moet je niet hardop noemen De rest nippen we thuis, in…

Troost bij verlies..

hartenkreet
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.956
in deze tijd zijn het de zwijgende woorden die jou troosten bij het gemis..…

Ik ben niet, ik was

netgedicht
4.6 met 27 stemmen aantal keer bekeken 2.683
Liggend in de molm van mijn bestaan knaagt de botworm aan mijn ziel Zwijgend sijpelt het slijk Poeder verpulvert tot stof Donker de ontaarde aarde Een stempel uit het verleden Vingerafdrukken vervagen Nagelklanken, harensnaren Traan slijt naam in graniet holt bergen uit tot dalen Het leven stampt als een olifant langs de rand van…

Journaal

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.670
Sneeuw werd zwijgend afgeklopt; beeldspraak kraakte even oud. Ze verloor haar onderkinnen, raakte tobbend afgeknopt, schudde min of meer naar binnen, om een wereld goed te praten. Buiten kou bewogen kwalen kon haar wiegen doden minnen.…
WOLF17 juni 2005Lees meer >

Zon, zee en strand

hartenkreet
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.654
Hij maakte een hart van goud Uit het zand, anders was er niet Niemand zag zijn stille verdriet Een teken van liefde, die ene, van wie hij houdt Toen de vloed eindelijk opkwam Was hij verslagen en aangedaan Het stilde niet zijn vuur of vlam En hij bleef zwijgend stilstaan Tot het hart zijn vuur bluste En hij huilde, zijn hart sloeg Vlak…
Dick Simonides30 september 2008Lees meer >

Woudreus

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 701
jaarringen vertelden de sage verbonden zijn levensverhaal gegeven in acht blinde lagen zij droegen die zwijgende taal waar dromen je ogen bedekken doolt eenzaam de roep van zijn geest vertrekken stil scheurende takken daar zijn koude uren geweest toch laat hij zich huiverend zakken achter het lied van de maan schuifelen op bebloemde paden…
Channanja21 januari 2006Lees meer >

Aanwezig

netgedicht
4.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.004
alle schreden zijn versteend en toch vind je me steeds weer ineengedoken onder tafel wanneer je droge, koude mond het niet meer alleen kon halen je armen zo geluidloos zwaar toen ik ging schuilen achter naakte wind en nauwelijks beslagen ramen vele volle manen hebben mijn schaduw zwijgend beweend want ik hoor nog elke stap…

Geen bloemen meer

netgedicht
3.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.058
en mijn vingers zich snijden aan het oude bidden maakt mij tot herinnering; ineengedoken, met het hoofd onder lakens geboren was ik toch en bestond ik niet als kind, dat voor handen lag het blije gezicht afgekeerd van doodgaan en overbodige benen dan waren er nog steeds die borsten ontluikend weliswaar, maar met stom zwijgend…

Laatste gebaar

netgedicht
3.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.602
Zo in elkaar verstrengeld Nemen wij afscheid van elkaar Jij gaat een leven verder Dit zwijgende afscheid voelt zo onwaar Nog een laatste blik Met vele gedachten Mijn laatste gebaar Ik laat jou los Fluister bedankt En zeg heel dankbaar ‘Het ga jou goed mijn vrind, ik heb van je gehouden, en met mijn hart en ziel bemind’…