1174 resultaten.
Winterwoud
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
470 Zwartwitte, zwijgende habijten.
Daarmee lijkt alles gezegd.
Je bent geen kind meer
op dat elfenbankje,
noch die flitsgrage eekhoorn daarginds.
Onafzienbaar
heerst hier een grimmig regime.
IJselijk elegant.
Onwijs stil.
Tot
na een wending van de wind
goddank de zon zich laat zien:
humor de sneeuw doet spreken...!…
Altijd
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
477 om te dansen en te zoenen
voor altijd zal ik je lieven
er is geen einde voor dit
droombestaan
onze liefde is niet aan tijd gebonden :
Hoor ik je weer
aan mijn deur kloppen
het zou de vitale deur
van mijn hart kunnen zijn
wat je nodig hebt
is energieke liefde
veel verder van hier
kom je nooit
in jouw stille graf
onder zwijgende…
Onze handen
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.800 En toen de leste trein vertrok,
wuifden zij elkander toe;
die zwijgend hebben liefgehad,
die minnen elkaar voorgoê.
Och, mochten, moe van dool en pijn,
wij eens aan avondraam,
eenvoudig als onze handen zijn
zwijgend tesaam.…
Vader en moederende dagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Dus nu even niet denken aan dat wat was,
als zware stilte wederom volstrekt nog spreekt,
het felle gemis zwijgend preekt en het bestaan
zelfstandig zelf doorgaan nog echt te pijnlijk is.
©12-7-2018…
Zeearend bij dageraad
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
370 Wanneer de dageraad
ontwaakt
en zacht het eerste zonlicht
raakt,
verschijnt hoog boven water
en land
een wijdgespannen, zwijgende
hand
De grote vlieger-
zijn spanwijdte
machtig en wijd
draagt hem in trage
majesteit
geen drift, geen haast
geen luid gebaar
enkel het heersen van
het daar
zijn vleugels openen de
lucht
in brede…
Stilte ruist
hartenkreet
4.5 met 39 stemmen
2.389 Zwijgend niet meer dan dat
De stilte ruist zacht voorbij
Mijn hart is nog vol van jou
Maar jouw leegte die vult mij
Het is alweer zo lang geleden
Dat jouw zinnen mij streelden
Je armen mij teder vasthielden
Tranen vertroebelen die beelden
Steeds verder drijf jij nu weg
Zal je mij ooit weer omarmen
Terug naar wat er eens was….…
Liefdesdans
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
937 Al weet je nu wat is
En niet wat komen gaat
Geniet dan van het heden
Want als het leven ooit tot stilstand komt
Is dát het moment
Waarop de dood zwijgend in zal treden
Sta slechts
Even stil
En luister naar het leven
Naar haar beweging
En haar hoogste klanken
Zij zullen jou de mooiste kleuren geven
Want op dát moment
Doet zij…
Volkse engelen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
542 Wacht nog even
totdat het gezicht
zich openbaart
sprak de stem
van het spiegelbeeld
tegen de buikspreekpop
toen volkse engelen
onder regenbooglicht
een vrolijk liet zongen
maar hij antwoordde niet
er was een zwijgend evenwicht
in het toestaan van een masker
hij keek naar het gezang van de engelen
luisterde alsof de dood op de loer…
spelbreker
netgedicht
5.0 met 15 stemmen
1.564 de dood is een spelbreker
die vreet aan zekerheden
niemand die er raad mee weet
zelfs de wetenschap niet
zwijgend vergeet men
en schuift het ver van ons bedje
maar als het komt brengt
het een onmenselijke scheiding
maar het stelt mij wel een vraag
is dit het einde of niet
want als de dood het einde zou zijn
zou mijn sterven het karakter…
Vrije val
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.308 Als woorden zwijgend stromen
en het bloed kolkend klopt
waar ongeschreven coupletten
het lichaam doordringen
Dan kan je zweven
op de kust van houden van
waar serene twijfels grondig
door het hoofd zingen
Als woorden dwingend dreunen
met akkoorden van verdriet
en mistige dubbelzinnigheid
je vuisten heeft…
ongekende geloftes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
555 Hoe verguld is al jouw liefde
nu de lente het portaal heeft
betreden en haar strooisels
één zijn met al jouw ongekende
geloftes die zwijgend de meerpalen
zijn van mijn houvast
het lijken mijn schaduwen te wezen
maar het zijn de houwitsers die
mijn droom in stukken hebben
gereten op het slagveld wat eens
de bloementuin was waarin liefde…
Vriendschapskuierend
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.200 samen kuieren
door de beukenallee
zwijgend
zoals dat mag, kan
delend het zonlicht
dat speelt
rond schaduwvlagen
geen vragen
enkel het gefluister
langs de blaadjes
echoënd in de wind
wetende
hoe de herfst
kleurend naar kaalheid
steeds haar weg
naar de winter vindt
maar ook,
hoe verborgen knoppen
weten te overleven
hoop…
Een terugkerend verwachten
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
556 in jouw tuin
rond de zwijgende bomen
die aarde vol rust
het zicht op
vele bloemenharten
een schepping vol ruimte
waar de vogels
nog zoeken, warmte vinden
in de eenvoud
de glans op het groen
het lover door de zon
wordt bespeeld
daar kleurt het leven
een overeenstemming
van vele gedachten
is er het voelen
het durven hopen…
VERNEDERING
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
848 Trek me zwijgend terug
bij het gepoetste aanrecht.
Verberg mijn handen
beschaamd onder het keukenschort
en ga op zoek……
naar blik en stoffer…
Levensweelde
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.316 En dan door die paleizen
van kleuren wijd en zijd
rustig 't gebaar zien rijzen
der zwijgende eeuwigheid.…
Hemelruim
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
561 De eenzame, zwijgende kist
zoekt de ruimte.
Zacht geronk bereikt
de wazige aarde.
Zilvervlokken op het glas
worden traag zichtbaar.
In de verte gloort
de horizon als
trillende schuim.
Getuigenis van zinkende
getijden.
Individuen opeengepakt
staren naar de
verzonken planeet,
wachtend op een
veilige haven.…
Terugblik
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 boven het water dreven
donkerblauwe wolken
een wit schip lag voor anker
muziek danste uit openstaande
ramen en deuren
de dagen waren lang
woelende levens sleten
weekten zich los van elkaar
vielen langzaam uiteen
een meeuw schreeuwt uit volle borst
landt zwijgend op de kop
van een verweerde stenen held…
Praktikale filosofie
poëzie
4.5 met 2 stemmen
719 Zo hij nog leefde, mij de rust ontkende,
Ook ik zou zwijgend zijn systeem weerleggen:
Ik zou alleenlijk voor zijne ogen slapen.…
Eerste boodschap
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
418 Eerste boodschap aan de elite
we zijn tenslotte allemaal vreemden
stille getuigen van zwijgend water
in een verleden van vergeten tijden
niet veel maskers te verbergen
om in het alleen zijn te ontpoppen
frêle vlinder die ooit rups was
ook geen daden van roem of faam
alleen met een onbekende naam
gevleugeld onderweg naar de zon
ver verwijderd…
Kwijnende nachtbloem
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
643 Afscheid van een bloem
zinneloos in het verdriet
stil ademend hart
in de nacht alleen
zonder bestemming in niets
een zwijgende roos
het liedje fluistert
over jouw naam en jouw hart
liefde blijft dromen
duister spiegelt troost
helder licht van de sterren
aanwezig in rust
kwijnende nachtbloem
toegegeven aan het noodlot
maanlicht…
Changement de décor
gedicht
4.1 met 49 stemmen
17.878 Zodra de dag als een dreigbrief
in mijn kamer wordt geschoven
worden de rode zegels van de droom
door snelle messen zonlicht losgebroken
huizen slaan traag hun bittere ogen op
en sterren vallen doodsbleek uit hun banen
terwijl de zwijgende schildwachten
nachtdroom en dagdroom haastig
elkaar hun plaatsen afstaan
legt het vuurpeloton van…
Spijbelweer revisited
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
694 Het allerliefst met jou
in wuivend gras
en drinken, zittend op jouw jas
uit de fles witte Zuidafrikaan
die in jouw tas was
die wonderwel
perfect op temperatuur was
Lang turen over het kanaal
ver langs de brug
en luisteren wat de bomen ruisen
en zwijgend verder fietsen, want
geluk moet je niet hardop noemen
De rest nippen we thuis, in…
Troost bij verlies..
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.956 in deze tijd zijn het de zwijgende woorden
die jou troosten bij het gemis..…
Ik ben niet, ik was
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
2.683 Liggend in de molm van mijn bestaan
knaagt de botworm aan mijn ziel
Zwijgend sijpelt het slijk
Poeder verpulvert tot stof
Donker de ontaarde aarde
Een stempel uit het verleden
Vingerafdrukken vervagen
Nagelklanken, harensnaren
Traan slijt naam in graniet
holt bergen uit tot dalen
Het leven stampt als een olifant
langs de rand van…
Journaal
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.670 Sneeuw werd zwijgend afgeklopt;
beeldspraak kraakte even oud.
Ze verloor haar onderkinnen,
raakte tobbend afgeknopt,
schudde min of meer naar binnen,
om een wereld goed te praten.
Buiten kou bewogen kwalen
kon haar wiegen doden minnen.…
Zon, zee en strand
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
1.654 Hij maakte een hart van goud
Uit het zand, anders was er niet
Niemand zag zijn stille verdriet
Een teken van liefde, die ene, van wie hij houdt
Toen de vloed eindelijk opkwam
Was hij verslagen en aangedaan
Het stilde niet zijn vuur of vlam
En hij bleef zwijgend stilstaan
Tot het hart zijn vuur bluste
En hij huilde, zijn hart sloeg
Vlak…
Woudreus
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
701 jaarringen vertelden de sage
verbonden zijn levensverhaal
gegeven in acht blinde lagen
zij droegen die zwijgende taal
waar dromen je ogen bedekken
doolt eenzaam de roep van zijn geest
vertrekken stil scheurende takken
daar zijn koude uren geweest
toch laat hij zich huiverend zakken
achter het lied van de maan
schuifelen op bebloemde paden…
Aanwezig
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
1.004 alle schreden zijn versteend
en toch vind je me steeds weer
ineengedoken onder tafel
wanneer je droge, koude mond
het niet meer alleen kon halen
je armen zo geluidloos zwaar
toen ik ging schuilen
achter naakte wind
en nauwelijks beslagen ramen
vele volle manen hebben
mijn schaduw zwijgend beweend
want ik hoor nog elke stap…
Geen bloemen meer
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.058 en mijn vingers zich snijden
aan het oude bidden
maakt mij tot herinnering;
ineengedoken, met het hoofd
onder lakens
geboren was ik toch en bestond
ik niet als kind, dat voor handen lag
het blije gezicht afgekeerd van doodgaan
en overbodige benen
dan waren er nog steeds die borsten
ontluikend weliswaar, maar met
stom zwijgend…
Laatste gebaar
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
1.602 Zo in elkaar verstrengeld
Nemen wij afscheid
van elkaar
Jij gaat een leven verder
Dit zwijgende afscheid
voelt zo onwaar
Nog een laatste blik
Met vele gedachten
Mijn laatste gebaar
Ik laat jou los
Fluister bedankt
En zeg heel dankbaar
‘Het ga jou goed mijn vrind,
ik heb van je gehouden,
en met mijn hart en ziel bemind’…