Alle inzendingen over adem

5142 resultaten.

Sorteren op:

De lelies op het stille water

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 534
In een intens morgenrood ontsluiten zich fluwelige monden als een zwijgzame zee van witte lelies Jij ontwaakt bijna tastbaar diep binnen in mij als over het nog koele landschap de belofte fluistert van een nieuwe dag We ademen dit alles in een roes van gedeelde eenzaamheid Het verdriet slaapt voor eeuwig in de broze aanwezigheid…

een gedicht

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.102
met jou verdwalen in mijn woorden eeuwen voelen door een kleine stad en vertellen hoe de mensen daar vreugde en leed beleefden bij het haventje gezeten waar "Dokter Pulder zaait Papavers" tot leven kwam je door mijn tranen heen beschrijven dat ik een verliefd stel arm in arm zag lopen en dacht zou ooit een vrouw mij nog weer zo de adem…

Onder de regenboog

netgedicht
4.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 695
het ontgaat mij immer minder dat de horizon vertraagt en het land van morgen verse bloemen draagt maar ook van de tafel waaraan ik eet telkens een stoel wordt verborgen het is een berg beklimmen die weliswaar het uitzicht vergroot maar waar ik aan de top, geheel alleen, mijn laatste liefde ontmoet; ik noem haar de dood hoe het ademen…

In de spiegel van de dood

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.026
Opgetekend in het spel van ijlende ogen breekt de wereld haar pijlers af als loden lasten zich om wonden wikkelen als de ziekte zich nagelt aan het bed en gekromde ruggen zich buigen over de lengte van het vergankelijke gloeit koudvuur na waarin geen leven meer te smeden valt en verzoent zijn laatste adem zich met het oneindige De…

Verwoestend voorteken

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 822
Hun vraatzucht heeft mij de adem benomen, de luchtwortels bijna leeggezogen, bespeur ik in vlagen van koortsige koude, het omen.…
Hanny5 juli 2011Lees meer >

Profetisch vers

gedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.415
Een volrijm hamert op een halfrijm in De vage titel ligt daar zwaargewond Het schema neemt het vele wit te pakken Een zin bestookt een afgebroken zin Een paradox ligt bloedend op de grond En humor snijdt een tweede laag in plakken De muze Terpsichore verroert geen vin De volta ramt bezeten in het rond En hoor de beeldspraak eens naar adem…

Stroom door je longen

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 600
Maak geen woorden vuil, reinig snaren van je adem, trommels van stilte. In mijn vissenkom van zondvloed met z’n grenzen, zonder ademnood. Stroom door je longen, naar de kamers van het hart, wees toegankelijk.…
pama18 juli 2011Lees meer >

getroffen door engelen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 850
littekens op mijn hart alsof getroffen door engelen mijn honger voor liefde verdwijnt in stilte schreeuwend naar god voor een paar armen mijn adem koud mijn hartslag stervende schaduwen van herinneringen forceren mijn ziel te vluchten de maan een stille getuige van mijn stem en daden littekens op mijn hart alsof getroffen door…
DN1 augustus 2011Lees meer >

Ford Sierra

hartenkreet
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.556
lekkende uitlaat een oude roestbak mompelend monteur strippend de trots van mijn pa verplicht de brug op onderdelen vervangen afkeurenswaardig loodvrije brandstof zilveren meeuw in haar vlucht goud in je handen soepele veren schragend een vliegend tapijt rijden op rozen beslagen ramen ijskristallen verbloemen de laatste adem…

Gangsterliefje

gedicht
2.3 met 108 stemmen aantal keer bekeken 23.673
Probeer niet te zwemmen of adem te halen, geniet maar van het koele mortel om je heen, voel of je het begin van verstening meekrijgt voordat je hart zijn vrede vindt en zwijgt. Gangsterliefje met je klein kaliber kolibrie vol kogels en je rode lippen, wees gegroet vanuit mijn pijler op de brug.…

de mijne

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 927
bestaat hier en nu, zijn geur verwart me heftig, bedwelmt me, hij versnelt de slagen van mijn onstuimig hart, ik streel zijn zachte huid, ik kus, gek van verlangen, zijn zachte mond, ja, gek word ik van elke sensatie die ik proef, monden, zijn mond, mijn tong, zijn tong, tongen, hij laat niets merken, maar ik, ik ben niet gek, adem…
Tjoke9 september 2011Lees meer >

“Couveuse? “

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.624
Aanschouw een nieuw idee, misschien wel te vroeg geboren onder kunstmatig licht, nog niet vrij te ademen ligt het in de couveuse van gedichten. En ik moet buiten blijven staan, de keuze alleen maar kijken naar dat kleine wicht achter plastic ruiten, het lijkt er nu al op dat het zelfstandig verder wil gaan.…
pama20 september 2011Lees meer >

Een nachtkaars

gedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.511
Ik kijk naar mijn adem die wolkjes vormt langs vervagende borders.…

Het sterfbed

poëzie
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.470
Met zorg hield ons bedroefde kring De adem in, om acht te geven Hoe in haar borst de stroom van 't leven Nog flauwtjes op en neder ging. Elk onzer fluisterde zo zacht, En stond zo machtloos op zijn benen, Als hadden we elk zijn eigen kracht Haar tot de doodstrijd moeten lenen.…

AAN EEN JONGGESTORVEN DICHTER

poëzie
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.452
'k Zie aan de hemeltrans uw ogen blauwen En 'k voel uw adem liefdevol omzweven Mijn handenpaar, aanbiddend saamgevouwen.…
Helene Swarth28 februari 2012Lees meer >

Werkelijk

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 902
meer gedragen door wortels van ervarend verjaren die het heden maar ook verleden; mijn levensweg steeds beter doen verklaren minder gebonden of misleid door dromerig verlangen verlost van de drang die de voortplanting berijdt de waarde ligt steeds meer in het gezicht van het einde dwingt zelfs het huidig ademen…

OLTERTERP

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 430
Wilde meertjes, ruig maar bevallig klein, vol jeugdig leven en luchtig bloeiend zand, geven adem, zwevend als verdampte wijn. Eiken en beuken worden door hem omrand: die oude reuzen herwinnen hun kind-zijn, sterken het hart der toekomst van Opsterland!…

Het Atrium

netgedicht
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 573
achter deuren van huizen opgestapeld in lagen van het theater voor de grijsgerijpte mens vullen vaak herinneringen de dagen of draagt het ademen nog een een lange levenswens waar de dag van heden nog wordt geëerd als een kinderstem galmend klinkt, koffie het oer Brabantse buurten smeert of getallen op ballen worden afgevinkt…

de ochtenden

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 616
Hij krast mijn hoop een beetje oppervlakkig in diep ademen en antwoorden, ik moet altijd antwoorden. De zon gaat op de vlucht. Ze heeft gelijk, ik wil haar volgen, mee verstoppertje spelen achter de wolken, op mijn schaduw neerkijken. Een pantomime met een mobiel. Daar beneden in mijn tuin. Vandaag blijf ik boven.…

Queeste

gedicht
1.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 5.986
Als het luchtdunste hemd was je adem, je huid had haar omtrek verloren, met de stilte was je één golf. Toen brak het wit dat je was en je schedel werd hard: een burcht voor je pijn en geluiden, granaatscherven, stemmen van vaders met handen en moeders: een tong als een klauw.…

Notitie

gedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 9.066
vader dwars door Amerika's seizoenen heen de vochtige zon in Santa Barbera de kletsnatte sneeuw in Denver en in alle Best Westerns het knipperlicht van de televisie op haar lieve slapen de gezicht van weer heel jong meisje zijn maar het schrijven van de woorden verandert wat ik niet vergeten moet dat wat geen woorden had enkel, levend, ademend…

LUCHTSTROMEN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 550
Nieuwe adem sluipt over varens, zoent bomen, verlicht heel het bos; de pas vergane regen stijgt geurend, verijlt glanzend.…
Han Messie2 augustus 2012Lees meer >

Heel langzaam dooft de dag

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 586
Slechts te leven van uur tot uur, en onbewust te ademen, het hart zijn slagen te laten, zijn kloppen dat niet stopt, niet voor vrees, niet voor geluk, zelfs niet voor liefde. Gelukkig dat er morgen weer nieuwe dag komt, met eigen vreugden en hopelijk wat vrede.…
Adeleyd5 augustus 2012Lees meer >

Waar de tekst eindigt….

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Als ik ze consumeer, zoals ik ze adem, beproeft in de bijmaak van de bedoelde kwaliteit, uit een vlaag van het bewustzijn valt de keuze op een vat vol gegiste tekens die zich door het brein verbreiden, bekeerd tot de spelling van het enige woord wat ik begrijp om terug te keren naar de eerdere afdronk van de taal in het lot van onzekerheden…
Pama10 mei 2013Lees meer >

Ik moet gaan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.373
Ik heb je alles gegeven, alles van mezelf, mijn hart, mijn hoofd, mijn adem..ik gaf je m'n ziel. Je had het in je handen, je kon ermee doen wat je wou. Je besloot het te verkwanselen voor leugens en ontrouw. Wat wil je nou nog meer, naast een fijn gezin? Mensen die van je houden..je vrouw..je kind.…

Herfstzon.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 745
Iedere adem, hun gedachten en ogen die lonken naar het schone dat hen omrandt in het bos waar gekleurde bladeren van bomen verspreid liggen op het zachte mos. Paddenstoelen herrezen uit de grond, terwijl een pauw zichtbaar met zijn schitterende veren pronkt. En de heerlijke herfstgeuren doet de mensen opbeuren.…
martin valk1 november 2013Lees meer >

Nieuwe-Tonge, 31 januari 1953

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.220
Kort daarop hing elk leven aan een koord, leek het alsof alleen ons zolderdak nog boven de zware zondvloed uitstak, werd jouw adem in ziltigheid gesmoord. Met mijn levensgeluk tot staan gebracht, de ramp in het geheel nog niet bedwongen, word jij haast elke dag door mij herdacht.…

Oekraïne

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
volharding, het grenst wezenloos aan het maatschappelijk tarief want hoe kostbaar het leven ritmisch krakeelt en poppentheaters vluchten voor ’t geweld blijft mijn adem kleven aan de restanten van mijn o zo wankele moed er is geen blazoen dat de overwinning kan spellen op mouwloze pantserwagens, het afgrijzen duikt weg achter dode…
elze22 februari 2014Lees meer >

Boven de taalgrens?

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 466
geschreven door toevalligheid waarheden vallen uit het niets en uit de kluwen van overtal van hernieuwde gelatenheid nieuwe clichés worden gevonden populisme nestelt zich in willekeur van gesproken woord en tekst, het werkelijke verhaal wordt boven de kritische taalgrens verslonden waar cursieve letters ijl worden en vrijelijk ademen…
Pama6 mei 2014Lees meer >

Geboorte van Psyche

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 534
Lichamelijk ter wereld komen Duurt een uurtje of acht, Soms meer, soms minder, Maar als je er dan bent Leer je puur spontaan Te ademen, te drinken En te leven van het moederhart Dat je dagelijks omringt - Voordat ook je mentale geboorte Afgerond is ben je al gauw Een jaar of twee en half verder Je weet nog niet wie je bent Maar…