5142 resultaten.
De lelies op het stille water
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
534 In een intens morgenrood
ontsluiten zich fluwelige monden
als een zwijgzame zee van witte lelies
Jij ontwaakt
bijna tastbaar
diep binnen in mij
als over het nog koele landschap
de belofte fluistert
van een nieuwe dag
We ademen dit alles
in een roes van
gedeelde eenzaamheid
Het verdriet slaapt
voor eeuwig
in de broze aanwezigheid…
een gedicht
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.102 met jou verdwalen in mijn woorden
eeuwen voelen door een kleine stad
en vertellen hoe de mensen daar
vreugde en leed beleefden
bij het haventje gezeten
waar "Dokter Pulder zaait Papavers"
tot leven kwam
je door mijn tranen heen
beschrijven
dat ik een verliefd stel
arm in arm zag lopen
en dacht
zou ooit een vrouw
mij nog weer zo de adem…
Onder de regenboog
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
695 het ontgaat mij immer minder
dat de horizon vertraagt
en het land van morgen
verse bloemen draagt
maar ook van de tafel waaraan ik eet
telkens een stoel wordt verborgen
het is een berg beklimmen
die weliswaar het uitzicht vergroot
maar waar ik aan de top, geheel alleen,
mijn laatste liefde ontmoet;
ik noem haar de dood
hoe het ademen…
In de spiegel van de dood
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.026 Opgetekend in het spel van ijlende ogen
breekt de wereld haar pijlers af
als loden lasten zich om wonden wikkelen
als de ziekte zich nagelt aan het bed
en gekromde ruggen zich buigen
over de lengte van het vergankelijke
gloeit koudvuur na
waarin geen leven meer te smeden valt
en verzoent zijn laatste adem
zich met het oneindige
De…
Verwoestend voorteken
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
822 Hun vraatzucht heeft mij de adem benomen,
de luchtwortels bijna leeggezogen, bespeur
ik in vlagen van koortsige koude, het omen.…
Profetisch vers
gedicht
3.4 met 13 stemmen
4.415 Een volrijm hamert op een halfrijm in
De vage titel ligt daar zwaargewond
Het schema neemt het vele wit te pakken
Een zin bestookt een afgebroken zin
Een paradox ligt bloedend op de grond
En humor snijdt een tweede laag in plakken
De muze Terpsichore verroert geen vin
De volta ramt bezeten in het rond
En hoor de beeldspraak eens naar adem…
Stroom door je longen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
600 Maak geen woorden vuil,
reinig snaren van je adem,
trommels van stilte.
In mijn vissenkom
van zondvloed met z’n grenzen,
zonder ademnood.
Stroom door je longen,
naar de kamers van het hart,
wees toegankelijk.…
getroffen door engelen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
850 littekens op mijn hart
alsof getroffen door engelen
mijn honger voor liefde
verdwijnt in stilte
schreeuwend naar god
voor een paar armen
mijn adem koud
mijn hartslag stervende
schaduwen van herinneringen
forceren mijn ziel te vluchten
de maan
een stille getuige
van mijn stem en daden
littekens op mijn hart
alsof getroffen door…
Ford Sierra
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.556 lekkende uitlaat
een oude roestbak
mompelend monteur strippend
de trots van mijn pa
verplicht de brug op
onderdelen vervangen
afkeurenswaardig
loodvrije brandstof
zilveren meeuw in haar vlucht
goud in je handen
soepele veren
schragend een vliegend tapijt
rijden op rozen
beslagen ramen
ijskristallen verbloemen
de laatste adem…
Gangsterliefje
gedicht
2.3 met 108 stemmen
23.673 Probeer niet te zwemmen of adem te halen,
geniet maar van het koele mortel om je heen,
voel of je het begin van verstening meekrijgt
voordat je hart zijn vrede vindt en zwijgt.
Gangsterliefje met je klein kaliber kolibrie
vol kogels en je rode lippen, wees gegroet
vanuit mijn pijler op de brug.…
de mijne
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
927 bestaat hier en nu, zijn geur
verwart me heftig, bedwelmt me,
hij versnelt
de slagen van mijn onstuimig hart,
ik streel zijn zachte huid, ik kus,
gek van verlangen, zijn zachte mond,
ja, gek word ik van elke sensatie
die ik proef, monden, zijn mond,
mijn tong, zijn tong, tongen,
hij laat niets merken, maar ik,
ik ben niet gek, adem…
“Couveuse? “
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.624 Aanschouw een nieuw idee, misschien
wel te vroeg geboren onder kunstmatig
licht, nog niet vrij te ademen ligt het
in de couveuse van gedichten.
En ik moet buiten blijven staan, de keuze
alleen maar kijken naar dat kleine wicht
achter plastic ruiten, het lijkt er nu al
op dat het zelfstandig verder wil gaan.…
Een nachtkaars
gedicht
2.6 met 10 stemmen
4.511 Ik kijk naar mijn adem
die wolkjes vormt
langs vervagende borders.…
Het sterfbed
poëzie
2.5 met 4 stemmen
2.470 Met zorg hield ons bedroefde kring
De adem in, om acht te geven
Hoe in haar borst de stroom van 't leven
Nog flauwtjes op en neder ging.
Elk onzer fluisterde zo zacht,
En stond zo machtloos op zijn benen,
Als hadden we elk zijn eigen kracht
Haar tot de doodstrijd moeten lenen.…
AAN EEN JONGGESTORVEN DICHTER
poëzie
2.2 met 4 stemmen
1.452 'k Zie aan de hemeltrans uw ogen blauwen
En 'k voel uw adem liefdevol omzweven
Mijn handenpaar, aanbiddend saamgevouwen.…
Werkelijk
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
902 meer
gedragen door wortels van
ervarend verjaren
die het heden
maar ook verleden;
mijn levensweg steeds
beter doen verklaren
minder gebonden
of misleid
door dromerig verlangen
verlost van de drang
die de voortplanting berijdt
de waarde
ligt steeds meer
in het gezicht
van het einde
dwingt zelfs
het huidig ademen…
OLTERTERP
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
430 Wilde meertjes, ruig maar bevallig klein,
vol jeugdig leven en luchtig bloeiend zand,
geven adem, zwevend als verdampte wijn.
Eiken en beuken worden door hem omrand:
die oude reuzen herwinnen hun kind-zijn,
sterken het hart der toekomst van Opsterland!…
Het Atrium
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
573 achter deuren
van huizen
opgestapeld in lagen
van het theater voor
de grijsgerijpte mens
vullen vaak herinneringen
de dagen
of draagt het ademen nog een
een lange levenswens
waar de dag van heden nog wordt geëerd
als een kinderstem galmend klinkt,
koffie het oer Brabantse buurten smeert
of getallen op ballen worden afgevinkt…
de ochtenden
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
616 Hij krast mijn hoop een beetje oppervlakkig in
diep ademen en antwoorden,
ik moet altijd antwoorden.
De zon gaat op de vlucht.
Ze heeft gelijk, ik wil haar volgen,
mee verstoppertje spelen achter de wolken,
op mijn schaduw neerkijken.
Een pantomime met een mobiel.
Daar beneden in mijn tuin.
Vandaag blijf ik boven.…
Queeste
gedicht
1.9 met 13 stemmen
5.986 Als het luchtdunste hemd was je adem,
je huid had haar omtrek verloren, met de stilte was je één golf.
Toen brak het wit dat je was en je schedel werd hard:
een burcht voor je pijn en geluiden, granaatscherven, stemmen
van vaders met handen en moeders: een tong als een klauw.…
Notitie
gedicht
3.8 met 6 stemmen
9.066 vader
dwars door Amerika's seizoenen heen
de vochtige zon in Santa Barbera
de kletsnatte sneeuw in Denver
en in alle Best Westerns
het knipperlicht van de televisie
op haar lieve slapen de gezicht
van weer heel jong meisje zijn
maar het schrijven van de woorden
verandert wat ik niet vergeten moet
dat wat geen woorden had
enkel, levend, ademend…
LUCHTSTROMEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Nieuwe adem sluipt
over varens, zoent bomen,
verlicht heel het bos;
de pas vergane regen
stijgt geurend, verijlt glanzend.…
Heel langzaam dooft de dag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
586 Slechts
te leven van uur tot uur, en onbewust te
ademen, het hart zijn slagen te laten, zijn
kloppen dat niet stopt, niet voor vrees, niet
voor geluk, zelfs niet voor liefde. Gelukkig
dat er morgen weer nieuwe dag komt, met
eigen vreugden en hopelijk wat vrede.…
Waar de tekst eindigt….
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
541 Als ik ze consumeer, zoals ik
ze adem, beproeft in de bijmaak
van de bedoelde kwaliteit, uit
een vlaag van het bewustzijn
valt de keuze op een vat vol
gegiste tekens die zich door het
brein verbreiden, bekeerd tot de
spelling van het enige woord wat
ik begrijp om terug te keren naar
de eerdere afdronk van de taal in
het lot van onzekerheden…
Ik moet gaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.373 Ik heb je alles gegeven, alles van mezelf,
mijn hart, mijn hoofd, mijn adem..ik gaf je m'n ziel.
Je had het in je handen, je kon ermee doen wat je wou.
Je besloot het te verkwanselen voor leugens en ontrouw.
Wat wil je nou nog meer, naast een fijn gezin?
Mensen die van je houden..je vrouw..je kind.…
Herfstzon.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
745 Iedere adem, hun gedachten en ogen
die lonken naar het schone dat hen omrandt
in het bos waar gekleurde bladeren van
bomen verspreid liggen op het zachte mos.
Paddenstoelen herrezen uit de grond,
terwijl een pauw zichtbaar met zijn
schitterende veren pronkt.
En de heerlijke herfstgeuren doet de mensen
opbeuren.…
Nieuwe-Tonge, 31 januari 1953
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
3.220 Kort daarop hing elk leven aan een koord,
leek het alsof alleen ons zolderdak
nog boven de zware zondvloed uitstak,
werd jouw adem in ziltigheid gesmoord.
Met mijn levensgeluk tot staan gebracht,
de ramp in het geheel nog niet bedwongen,
word jij haast elke dag door mij herdacht.…
Oekraïne
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 volharding, het grenst wezenloos
aan het maatschappelijk tarief want
hoe kostbaar het leven ritmisch krakeelt
en poppentheaters vluchten voor ’t geweld
blijft mijn adem kleven aan de
restanten van mijn o zo wankele moed
er is geen blazoen dat de overwinning
kan spellen op mouwloze pantserwagens, het
afgrijzen duikt weg achter dode…
Boven de taalgrens?
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
466 geschreven door toevalligheid
waarheden vallen uit het niets
en uit de kluwen van overtal
van hernieuwde gelatenheid
nieuwe clichés worden gevonden
populisme nestelt zich in willekeur
van gesproken woord en tekst, het
werkelijke verhaal wordt boven de
kritische taalgrens verslonden
waar cursieve letters ijl worden
en vrijelijk ademen…
Geboorte van Psyche
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Lichamelijk ter wereld komen
Duurt een uurtje of acht,
Soms meer, soms minder,
Maar als je er dan bent
Leer je puur spontaan
Te ademen, te drinken
En te leven van het moederhart
Dat je dagelijks omringt -
Voordat ook je mentale geboorte
Afgerond is ben je al gauw
Een jaar of twee en half verder
Je weet nog niet wie je bent
Maar…