6268 resultaten.
Voorgoed
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.319 Vandaag heb ik mijn soulmate
virtueel ter aarde besteld, het voelde
alsof deze zachte lenteregen
jouw afscheidsrede heeft geschreven
ik vraag me af of jouw lippen
die mij zo vaak hebben beroerd
mijn naam nog kunnen spellen
of ben ik al vergeten in die massa
waarvan je denkt dat die al jouw wensen voedt
nu ik weet dat ik je hand…
Meditatie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
763 Mijn lichaam is toch ontspannen
ik schrijf alsof het een veertje is
licht en gemakkelijk
ik probeer te voelen wat ik voel
ik baal want ik heb keelpijn
dus slikken gaat wat moeilijker
en ik heb het gevoel dat mijn neus weer
begint
er komt geen einde aan…
Troosten
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.163 Zachtjes om me niet te wekken,
stond hij op, zette de koffie aan
en kwam weer terug
in de echtelijke sponde,
ik luisterde naar de ochtendgeluiden,
luisterde naar het pruttelen
van de koffie,
deed alsof ik nog sliep.
De koffie uitgeprutteld, stond hij op,
om me vlak erna te wekken
met een geurende bak troost.…
één met de natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
553 denkend loop ik luisterend
naar de zachte wind
onverwacht bewogen door
een sprankelend springend hert
in vlucht voor waargenomen onheil
ik kijk hem na
verrast en ook nog gissend
naar de reden van zijn angst
en van zijn bliksemsnelle sprong voorruit
en van de dreiging in zijn blik
die worstelt met een koele denk
alsof zijn weg gepland
zijn…
bij het breken van de bast
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
831 wij dekselse dwaze dichters
schrijven op basten van bomen
het gewin van hart en zin
vloeken op wat wij minnen
het zwerven diep van binnen
voor wat het vluchtend licht zo raakt
stellen wij ons onsterfelijk op
alsof naaktheid nooit heeft gestaakt
langs smalle wegen in galop
welk uur is het dat wij vrezen
als sluimerend de dageraad ontwaakt…
geen titel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
461 Geen titel 20122011a
bomen lopen achter mij aan
alsof ik loops ben…
welke feromonen laat ik?
ook struikjes snuffelen
regelmatig aan mijn voeten
wat herkennen zij in mij?
mijn bladeren zijn gebonden
mijn bast een goede inborst
mijn roots niet verankerd
mijn knoken nog vol vet en vel
dus wat is het?…
middagoverpeinzing
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
586 enkel de winterzon die naar binnen sijpelt
de tafel en kast met ‘n zijden glans bekleedt
louter ‘t huiselijk getik van de oude pendule
die de tijd meer ruimte geeft, de uren lichter
en wat langer duren laat
alsof er niets meer bestaat noch telt dan dit
ene verstillend moment dat ook mij omhult
zo roerloos omvat
terwijl mijn pen op…
Doodmoe
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.527 Ze roept me weer, zegt
dat ze even niet weet wat ze vergeet
en staart naar het oude behang
alsof in het diepe blauw
het antwoord ligt.
Oh, ik weet het weer,
haar gezicht klaart op.
Er ligt een kaart van pappa in de gang.…
Opgebrande liefde
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.615 Hoe jij oprechte liefde kon vernietigen
alsof het niets was wat ik je gaf.
Telkens moest het meer
altijd net boven mijn kunnen
geen tijd voor mijzelf gunnen.
Hoe jij me leeg zoog
hoe mijn ziel zich ook
ooit
vanuit zichzelf naar jou toe bewoog.
Uiteindelijk voelde ik mij machteloos,
deze weg waar jij heel bewust voor koos.…
Beschavingsvernis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
595 zij spelen geen toneel
de handen vol hebzucht
wit aangelicht op het zwarte doek
langzaam krijgen zij gezicht
in egoïstisch bewegen
alsof het in hun genen zit
het nette pak
de dassen onberispelijk gestrikt
met het laatste restje beschavingsvernis
zij lachen minzaam
als anderen van ellende stikken
door het geld dat zij in woeker pikken…
Paarden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
807 Soms gaat een hoofd wat meer omhoog
alsof het wacht op een vertrouwd geluid
dat op zal klinken uit het fluitekruid
zonnig weerspiegelt in een glanzend oog.
Er spreekt een weten uit hun rustig staan
een tonen van bewust zijn van hun waarde
voor het bewerken van de zwarte aarde
door zij aan zij de ploeg weer voor te gaan.…
stil
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
590 de zon wekt warm de kille duisternis
die gehoorzaam doet wat hem bevolen wordt
en trekt zijn donkere gloed al schuivend terug
alsof gordijnen opengaan toont zich het landschap
in vroege vrolijkheid waarmee de dag begint
in zachte stilte en met ongestoord geluid
van blije vogels die elkaar begroeten
voorbijgaan in hun doelloos vliegen
als echte…
te laat
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
626 Alle dagen
Sneller en donkerder
Alsof de tijd geduwd wordt
En stilaan lijkt te vervagen
Gedonder
Maar niemand die het hoort
Stilstaan en rond u kijken
Kan veel met je doen
Beseffen dat dit alles tijdelijk is
Goed doen voor het bezwijken
Zoeter dan een miljoen
Een plaats in iemands geschiedenis
Wat een droom!…
Panta Rhei
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
590 Panta Rhei (bij het beeld Panta Rhei van Martha Waijop)
Laat maar komen
de storm, ik ben er klaar voor
om de wind op te vangen
Als de stormwind tegen me aanbeukt
veer ik mee als een doek
alsof wij samen dansen
Kom maar op zomerbries
ik voel je warmte al denderen
mijn hart weet van geen stoppen
te ontvangen van leven
totdat ik zo rijk aan…
De reiger en de wind
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
525 Er roffelt regen op het water
een reiger in de golving van het riet
heft zijn kop alsof hij iets voorziet
wisten wij dat liefde weg zou drijven
toen een zomerstorm in onze lijven zeilde
en langzaam zwol tot windkracht tien
er roffelt regen op het water en ik zie
die reiger in de kromming van het riet
waar ik de diepte van woorden peilde…
Rood onderstreept
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
545 boek
adem je woorden
proef de nuances in jouw geluid
tast naar gedachten
die fluisterend tussen de regels
op mijn ontdekken wachten
zie je lach
in donkere ogen
en jou na cryptische zinnetjes blozen
ondeugend frivool
dansen de letters
rood onderstreept hun eerste viool
in prachtige scenes
weet je het drama met spirit te vatten
alsof…
raamvers
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
620 en de pijn
wat doen we met de pijn
generfd tot in de muren van dit huis
het lijkt alsof wij nooit bestonden
en misschien moeten wij het maar zo laten
of zal ik langs de ramen gaan
en dichters vragen
maar vragen zijn
vervelend en dichters houden niet
antwoorden
waarin dromen zinloos ijlen omdat moeder of vader
enkel in steen sprak…
uit een ander seizoen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
741 iedere dag reinig ik mijn lichaam
met zeep
ik schrob mijn huid
van wit naar roze
naar rood
tot haast bloedens toe
tot ik niets meer dan water hoor
ik draai me weg
van de nacht en van al dat sterven
waarmee ik leef
mijn ziel wil aaien, waaien, zwaaien,
schuimen naar zee
naar duinrozen
die ik kan neerschrijven
alsof…
Jouw naam.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
892 Hij is echt alsof jij er bent.
Maar de regen op het zolderraam verraadt
de kille werkelijkheid.
En al wat er over blijft is jouw naam.
Ik ga naar bed en zie nog even jouw
gezicht...
Terwijl ik wakker lig met mijn ogen dicht.…
Sneeuwnoten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
728 het hoofd buig ik nu
buiten in de kou
en voel de kleine
glinsterende vlokken
neerdalen met schroom
alsof ze zich bedenken
zich weifelend neer leggen
op mijn ruige trui
even kunnen ze bestaan
mijn warmte zal ze smelten
dra
zoals Mozart´s noten
neerdalen in mijn gehoor
even blijven liggen
en dan gaan teloor
gesmolten in mijn oor
druppelend…
Hier is het feest
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
726 De zon komt aarzelend op
gaat sprankelend ten onder
De liefdevolle eenzaamheid
zal zonder jou, mijn lief
nooit meer dezelfde zijn
Ik zie jou zo graag
zonder woorden fluisteren
naar je ademhaling luisteren
alsof voor de eerste keer
een nachtegaal zich horen laat
Gevangen tussen zon en maan
ben jij het baken en boei
zelfs op…
Ansichtkaart
gedicht
4.0 met 1 stemmen
13.680 Alsof de meeste dingen niet meer hoeven.
Althans niet meer vandaag.
Wel verga ik hier van de schrik, o,
vraag me niet waarvoor, voor
het riet langs de stroom of voor
de gemelijke geest van El Greco.
Wat doe ik hier? Ik eet boekweit
en af en toe een varkensnier.…
slechts toegankelijk
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
716 mijn hart is stil
alsof het overweegt
om weg te gaan
en jou achter te laten
op mijn wang, aangevreten
door het zilt dat oogleden van liefde sluit
hoe zou het afscheid zijn
als een stap in een zuilengang van echo
waar boete beelden maakt en de reis aankondigt
met het hoofd tegen de muur
zou het dan mijn stem zijn
die de weg tot stof…
De geur van lindebloesem
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
658 Alsof ik iets gedronken heb wat ik niet
kan beschrijven: iets wat bedwelmt en verrukt,
dat euforisch stemt en diep opgeborgen
herinneringen doet ontwaken. Ik hoor de stem
van mijn moeder en het gezang van verre vogels.
O zaligheid van lang geleden en van vreugde
die eigenlijk met niets te vergelijken valt.…
Winters hart
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
546 Wel, winters hart
Dat goeddeels door
De seizoenen heen
Bevroren blijft,
Winterweer dat van
Geen wijken weet -
Vertoont vandaag tekenen
Van inzettende dooi -
Mid-januari en Hijmersma
Maait het gras alsof
Het juli is vandaag,
Fiets met open jas
En verder alleen
Een bloes door het
Dorp waar ik
Mijn leven leef,
Hoor de…
Alles slijt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
630 ."
Ik voel me afgesneden van de bron
het trekken en duwen van ons zijn
opkomen en ondergaan van de zon
jij bent er nog, ik wen aan elke pijn
aan de verschijningen van de maan
zo zal het verder met ons gaan
alsof we zonder kunnen bestaan…
vadersnaam
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
957 het is alsof de vlinders
langer dan ooit slapen
de bij haar weg niet weet
in een treurig zoemen
zoekt naar de bloemen
haar vleugeltjes verzwaard
ik slinger me nog
als een meander door de tijd
met de stroming mee
een naam rust in de zon
dierbaar wiegt de wind
een laatste groet op een lint…
bliksemliefde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 struikel over de letters in mijn hoofd als ik je naam lees in je blauwe ogen
je jaagt een leger hazen door mijn bloed
en rilkoorts rolt over mijn huid
ademen is je onweer inzuigen
en je stempelt mijn huid vol vervaldata en streepjescodes in te ruilen voor zachte zoenen
ondertussen wandel ik door de warmte van je naam
en knabbel op de letters alsof…
Dwaalde in herinnering
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
463 ik dwaalde in herinnering
waar donker dreigend
en schaduw tastbaar was
weer hoorde ik de stap
en vage woorden alsof
er iemand naar beneden ging
het kraken van de trap
verraadde hoe ver hij
van mij verwijderd was
er viel een gat van ongewis
gevuld met beelden
waarvan ik het bestaan niet wist
zij raakten mij met
klamme vingers van…
herfstvrouw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 ik wandel door de herfst
alsof hij van mij is
een pad bezaaid met
verloren zielen van de zomer
een lage zon tekent
lichtkegels in het bos
ze wijzen een weg naar verder
naar de vrouw
die ik zou kunnen zijn
een wintervrouw misschien
die sneeuwkristallen knipt
ijsparels rijgt
in koele meren zwemt
als alles anders had geweest…