7557 resultaten.
Kreatie.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
3.049 Als ik s’avonds in de lucht hang
En verguld in de verte verdwijn
Mijn kleur laat ik achter
Als een bloedspoor op alles
Ik heb dit eerder gedaan
Zo heb ik de ogen gemaakt
Waarmee jij me nu zien kunt
En het water waarin jij bent geboren
Een vis van een ding, zonder armen en benen
Tot de ochtend waarop je aan land kroop
Waar de natuur voor…
Lente in Zwitserland
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
821 ach wat
je neemt een stuk land
rotzooit wat met
schep en vork
je krijgt bergen
effen wat sneeuw
er op er tegenaan
geprakt
een meertje
een reddingsboot
uit de ark van Noach
met Dr.…
Afslag
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.268 in grasduinen begroeven
onder gewassen kiel en schort
Gortdroge sikken dwaalden hort
de heuvels aan het recht geschoven
haar scheuten meer dan eens bestoven
door hordes vorsten uit het fort
Ze kregen hooimijt van het ploegen
zelfs als ze braaf hun kruisje sloegen
het reine moest er aan geloven
de hinden stierven voor de sport
Het land…
Stilte
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
2.900 In de stilte van mijn kamer
denk ik aan de zomer die weer komen gaat
met warm stuivend zand
en dunne hemden zonder trui
Aan glazen met beslagen buitenkant
vogels laagscherend over land
en dampende straten na een regenbui
Aan de kinderstemmen ’s avonds laat
Een hond die door de modder gaat
Aan wandelingen door het bos
en picknicken…
Lentewachter
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.331 Als witte windsels uit de nacht
-nat van donkere tong gegleden-
bevende bomen broos bekleden
met vlok geplozen wintervacht
en vorst gerijpt grenzen verlegt
moe van zijn kil regerend hand
waarmee hij heerste in het land
dat hem ijswekkend had gehecht
wacht het maanlicht schijn gesust
tot lentegeuren zwaar beschonken
haar mysterieuze glimlach…
Liefde
gedicht
3.8 met 44 stemmen
18.393 De lucht ligt als een blok op het land,
onzichtbaar en massief.
Je gaat gekleed in de kleur van je haar,
in je ogen, je passen en je woorden.
Je bent hier en elders. Ik draag je me na
en huiver. Je bent te groot misschien,
of te dichtbij. Je onbereikbaarheid
is onvergeeflijk.…
Rechtdoorzee
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
628 ik staar naar het roomwitte schuim
van golven die tegen klippen slaan
de rusteloze zee knaagt aan het land
zonder een voet aan de grond te krijgen
als een ongelijke strijd
vastbesloten onstuimig
bij voorbaat verloren
zeevogels scheren krijsend
langs immense rotspartijen
overstemd door het natuurgeweld
lijken ze enkel lucht te happen…
Geen bloem of vrucht
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
763 steeds wanneer ik gebukt ga
onder de afgestorven boom
zie ik die struik
ooit droeg ze
vruchten
nu liggen er alleen maar
bladeren
die krampachtig
het onkruid
bedwingen
met stuiptrekkende
trillingen
op de vlakke grond
breekt
het beloofde land
en snoeit
ruw
met wilde uithalen
de brandende wraak
uit ieder slagend uur
dat…
pettenpest
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
624 personele unies
met een stekennest
punthoeden van destijds
liggen in de mottenballen
nog altijd ziet men eenheid
in een en dezelfde persoon
met veel hoge hoedanigheid
bij verlegenheid
blijkt nu achteraf
naar eigen zeggen
welke pet
de minister
had opgezet
oppositionelen van de straat
querulant en obstinaat
roepen luid door het land…
Jessica
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
911 Je schreef me, bid voor ons,
niet alleen in het heilig land;
vergeef me als ik frons,
je bent in een nachtmerrie beland.…
Schone vrouw
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.813 Voor het schoonzwemmen reisde ze naar
d' Amazone, de Lena of Saar
of een zijrivier, want
ze had danig het land
aan het vuilzwemmen. Smerig! Vandaar.
Aan de oever verklaarde ze later:
'Ik krijg van de mannen een kater.
Ze staan me niet aan.
Ja, ik kan ze wel sláán!
Daarom zwem ik in vrouwelijk water.'…
Verboden dans
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
958 Als een verboden dans
springen spetters op land
De zomer lijdt
De regen ziet z'n kans
de herfst te vervroegen
Ik hoor zomer zwoegen
De wolken zingen brand
De zon verdwijnt…
het einde van de dag
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
1.958 treed uit je ogen
en ga wat dichter
naar de verte
elke stap opent
de einder waar
schreeuwende vogels
beuken tegen de branding
van barstend zelfbedrog
wanneer dagen korten
en zich losrukken
van wat ooit vleugels waren
over een vlakke zee
van meisjesjaren
die ik meedroeg
op mijn heupen
voor jij in mijn tepels beet
en het naïeve land…
Onbekende wateren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
628 Golven volgen elkaar op
Zij zuigen en zij botsen
Overspoelen met getob
Ik kan voelen het gevaar
Achter mij en om mij heen
De angst dat ik beland, daar
In het kolkende geween
Het verdwijnt onder water
Mijn zicht, mijn vingers voelen
Nog steeds de stenen sater
Ik begin te verkoelen
Glad het enige houvast
Ik bevind mij tussen zee
En land…
duin
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.003 uit duinen waar ik zonnewandel
verzweeft mijn geest over het land
bij ‘t ruisen van het zilte branden
door weeë luchten overmand
over een panoplee van paden
stamp ik mij lodig door het zand
en voel mijn zool de treden raken
mijner gedachten, hand over hand
uit schilf’rend drijfhout dagen wijde
beelden, azuur, een oceaan
totdat een prikkeldraad…
Wordt het Bos of Balkenende?
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
873 Moeten zij het land niet runnen?
Omdat wij kijken, ja om ons dus
Omdat wij niet zonder kunnen
Mensen
Lees toch enkel het programma
't Ligt online op u te wachten
En wellicht kunnen de heren
Nog wel veel meer dan wij dachten…
Ik droomde dat het anders
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.191 weleer
Hun gezang klonk nimmer meer
Alleen het ruisen van het gras
Vertrokken naar het oosten
Bleef ik hier eenzaam staan
En floot wat in mijn eentje
Besloot niet verder meer te gaan
Eenzaam, kil en onbewogen
Wist ik niet meer wat te doen
Iedereen was weggevlogen
Naar het nieuwe fris en groen
Rennend en spelend met zijn allen
Het land…
De schoonheid van verval
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
619 laat de oude bomen mij
opnieuw verleden geven
als ruïnes die nog huiveren
in verlaten land
oude schuren armoe spreken
in de stille dorpen,
harken aan de kant
oude handen met hun vouwen
dunne haren grauwig grijs
boven de versleten ruggen
verdroogde huid in vochtig huis
laat dit alles overstemmen
wat perfectie heet,
het niet meer…
De zucht van de koe
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.052 De allerlaatste koeien
liggen dromend op het land
te malen van een zomer
die geloomd niet wilde komen
Ze rollebollen samen
blote buiken op hun kant
en wachten tot de wolkenvlokjes
vallen op de bomen
Dan staan ze nog eens op
in natte zon die plots ontbrandt
en voelen langs hun flanken
hoe de witte nevels stromen
Oktober is gevallen…
Florale guerilla
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
657 vrije vechters van voorheen
door handen in cultuur gebracht
schutten nog verweekt hun vrucht
doch kruid schiet op
uit gaten en kieren
groent gelaten tussen steen
in vervuilde lucht
met ondergrondse levenskracht
zo gaan er de geruchten
spaart zich zaad voor later
als het land van schraalheid kwijnt
waar getild gewas verdwijnt
in doorgekweekte…
Welvaart
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
925 Dit land, zowat ontdaan van frisse
lucht en ruimte, en waar het dier
zich heimelijk verbergen moet en
men zijn naaste niet langer groet.…
Word glimworm
gedicht
3.4 met 11 stemmen
11.163 Steek de Dubro over en verzoen
me met het land. Ga naar Coïmbra,
word glimworm tussen oude boeken.
--------------------
uit: 'Golf', 2003.…
Terwijl de wind scheen
poëzie
3.9 met 15 stemmen
4.734 Daarna ging de lucht open en ik zag
duidlijk de bomen staan tot in de dag
in hun doorblankte grootheid vaag en ruig,
en ’t heerlijk land der wolken vaag en stug
bedreven door grauw’ and’re, de zon scheen
en sloeg zich over in onmeetlijkheen.…
Even langs de dood
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
812 dag mijn oude leven
ben afscheid aan het nemen
niet van vrienden en
vriendinnen mijn liefste
herinneringen ik stop ermee
ga niet meer mee
naar het land van dromen
een gouden zon en volle maan
verdwalen tussen sterren die
in gedachten treden uit hun baan
maar zoek kleinschaligheid
de tastbare realiteit
van alledag waarin jou raken…
oesters
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
908 in het arme licht, het gloeiende licht
ligt mijn polder te verdrinken, ze zucht
onder de gratie van gekregen bundels
zonnestralen, ze ruikt naar de lente
ziet hoe de hemel zich vergaapt aan
de snoeren met parels, het vergulde van
mijn land, hoe de nacht zich opoffert
aan het onweerstaanbare van de morgen
proef het zout, steek u lach in…
Schaduwrijk
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
478 Vol woord gekozen schoonheid
doch met hart en ziel in diepe pijn
begraaft zij het dagboek "zomerstilte"
achter een laatste dunne bomenrij
het treuren van kale wilgen
nabij boerderijen in winterstilte
leggen trage lange schaduwen
zich neer over grauwe weilanden
in schaduwrijk van het witte land
denkt zij huiverend terug aan toen
zij daar…
Mijn huis, mijn thuis
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.867 Hoe fijn is het hier te wonen
op het mooie platte land
waar de echo nog naklinkt
hier heb ik een speciale band
Waar luchten nog blauw zijn
de mensen elkaar nog groeten
uit belangstelling een praatje maken
niet omdat ze het zo nodig moeten
Dit hier is mijn mooiste plekje
een eenheid met allerlei mensen
hier maak ik nieuwe herinneringen…
De voortekenen
poëzie
2.9 met 11 stemmen
3.898 langzaam boog zij zich dan af naar de wand
en zij verdween in onzichtbare verten; hij bleef alleen
achter, wachtende of zij wel keren zou uit dat land.…
olijfboom
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
609 .-
(ik ben wat in de war)
het gaat om jou, altijd
weer om jou, mijn lief-
je met fluistermond,
met groene ogen en
zachte kracht, jij bent
de olijfboom onder
de zon in een tropisch
land, ik lig onder jou,
rustig te wachten.-…
Zaailing van zwarte grond
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.193 Brechtje Blaasbalg slingert heen en weer
tussen kwaad bloed en koudvuurspoor
ze zal geraakt worden door de knoet
van het luid klappend volk
zij rekent niet meer in dagen of nachten
tot de oogst aan haar voeten ligt
zal zij wagen om dit godvergeten land
van man en macht te ontschragen
het vuur in haar ogen ontvlamt de gerst
vogels verschrikken…