Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

"de meeste van ons zijn droevig"

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 774
de meeste van ons zijn droevig maar niemand laat dat zien ze leven in de schaduw van het leven was ik ook droevig, misschien?…

Spel

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
Het zand en de wind wilden wat, wilden spelen met ‘t water, de zee spelen met ‘t strand haar herinnering golvend verinneren, alles wilde het doen met elkaar: de wind ‘t verschuiven en stuiven van stuifsel, de zon achter elk schelpje een schaduw verschijnen, de keitjes kuilden al kuilend een kuiltje, de steentjes kiezelden keutels, ’t geweken…

Nuchter

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 982
We zijn nu belangeloos nuchter er valt een schaduw op jouw huid een insect danst op de maan bij dageraad begint de therapie die maakt alle dichters sober zoals het gras dat welig geilt dit is het topje van de ijsberg jouw erotiek is grenzeloos eenvoudig op het hoogtepunt glijd je naar beneden in het glibberige doen we niet moeilijk alsof…

Ondergroei

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
hemeltergend, zo angstig vaag sluiert het licht in mijn handpalm geborgen in de schelpenkraag van het duin zonder strohalm dat als zachte aarde begon maar in schaduw vlucht voor de adem van uw zon vanwege ontederheid berucht zie de wolken buiten bereik ik adem in, ik adem uit vraag me af waar ik naar kijk naar windstilte zonder geluid…
Iniduo17 juli 2013Lees meer >

'Breek de stilte' rond partnergeweld...

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 794
Verward ontdaan van zekerheden nog slechts verwant met beeld in schaduw... En nooit meer zal zij zijn.... de beminnende beminde met handen die rusten in haar schoot met vingers moe-gestreeld met lippen die tot stil zijn kusten haar lijf vertrouwelijk ontbloot.…
katty5 augustus 2013Lees meer >

Herfstdag

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
Leg uw schaduw op de zonne-uren en laat de wind los over de vloeren Zeg dat de laatste vruchten vol moeten zijn geef ze nog twee zuidelijke dagen drijf ze naar vervolmaking en jaag de laatste zoetheid in de zware wijn Wie nu geen huis heeft, zal er geen meer krijgen Wie nu alleen is, zal het lang nog blijven zal waken, lezen, lange brieven…

Bloemen op een zondagskleed

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 678
Voor Micheline haar ogen vinden de schaduw het licht in mijmerwolken boven een stille zee ze draagt haar leven als kunstgeverfde bloemen op een zondagskleed ze weet de zomerzwaluwen gaan het afscheid rust in een vleugelzwaai elk jaar weer de herfst waarin ze vergeet-mij-nietjes wiegt in lenteliedjes ze gelooft in de streling…
Hilly Nicolay19 november 2013Lees meer >

Zuidpoolijs

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
avond hetzelfde zijn zodat ijs verdampt en het klimaat verandert, hoewel niet voor het leven de zon doolt rond in onze tuin op het zuiden waar het niettemin een aantal graden koeler is zo verkwikkend, dat ik in de vijver met troostvissen bedlegerige gedachten zie zwemmen op het liefdevol spiegelende oppervlak breken wolken traag open tot schaduw…
Iniduo28 december 2013Lees meer >

zomaar een gebed

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 818
De dagen ben ik begonnen met de scherven van gisteren bladeren die geen schaduw geven. Verchroomde woorden gaf ik gespoten over een laag roest. God..... ik ben zo bang dat er mensen zijn die door mij innerlijk van kou zijn gestorven. Ik ben zo bang dat een hulpeloze mij heeft vervloekt.…

Jouw dwaling.

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
In de schaduw van het heuvelland stopt jouw dwaling tussen 't beddengoed. Er is geen plek waar ik jouw adem liever heb, terwijl geen woord of taal wordt uitgesproken, alleen een langzaam, langzaam weer herhalen tot het slapen in zachte huivering tussen omgewoeld beddenlaken... !…

Over de brug

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 640
Over de brug zie ik jou graag tegemoet vanuit het licht naar mijn schaduw. Mentaal verlicht jij mij als een zegen om de hartstocht te verzilveren. Zo parmantig als jij over de brug beweegt kan geen model aantippen. Dit beeld laat het bloed weer stromen naar mijn organen via de aderen.…

Oude mannen

gedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 10.163
Met sperwers in mijn ogen slecht ik de breuken en de deuken in de kamer, hang de schaduwen aan de kapstok en hijs hem in zijn gewone broek. Sporen van oude strijd zitten nog in de hoed, maar teruggebracht tot de laatste, op onvaste voeten. Zijn ogen dwalen door zijn lentetuin, de hele tafel staat in bloei.…

Verloren woorden

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 619
Natuur geeft nimmer op geeft inspiratie die hij mist in de schaduw van de boom liggen zijn verloren woorden.…
Anton Cramer14 december 2014Lees meer >

De Heer zal u steeds gadeslaan

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 735
De Heer slaapt of sluimert niet Hij is als een schaduw aan uw zij En blijft u altijd heel dicht nabij In vreugde maar ook bij verdriet. De Heer wil altijd uw helper zijn. Hij die hemel en aarde voortbracht En aan Zijn schepselen heeft gedacht Hij leeft met u mee in zorg en pijn.…

Werelddromen

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 569
Soms passeer je in schaduw van zomerdromen andere passanten met een dromerig geweten niet teleurgesteld in illusie of werkelijkheid je verzint een ratio in mystiek en pure natuur met empathie voor ’t leven en geestelijke rijkdom maar nu tijd zo lang blijft duren herken je jouw vijanden aan de dromerige snik die jouw vrienden niet herkennen…
mobar29 augustus 2015Lees meer >

De schijn doorboort?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
We zijn door de realiteit vermomd, wachtend op de naderende bui het getijde neemt ons de maat, verstoort de bedoelde contouren van een nog uit te vinden toekomst mistige verten in het landschap van het ongewisse., beelden verstrengeld, in luiheid niet te onderscheiden in de tweedeling van gedachten, hun schaduwen reiken steeds…
Pama2 december 2015Lees meer >

's nachts

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
de maan, slechts als een kleine sikkel, sluimert in haar glimlach tussen talloos twinkelend vertier hier, op deze koude aarde ligt het water onder vorst de bomen hebben zich teruggetrokken in hun schaduw, met schorsen als een harde korst op eeuwenoude wonden maar daaronder kruipt het leven zevenspikkelig omhoog gevangen door een wrange…
switi lobi24 februari 2016Lees meer >

Gewassen sieraden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 602
In een bad met gewassen sieraden met de geur van bloemen van jasmijn laat het kaarslicht dansen op de deining in haar schaduw van schone schijn. Nooit eerder deed zij zich zo voorkomen sensationeel en zelfverzekerd in omvang dromerig leven haar gewassen sieraden op een schoon pad richting haar resort.…

Meidag

poëzie
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.087
Te winter was zijn schoonheid als een beeltenis des levens; koud en ijdel, zo de schaduwe is. Geen schaduwbeeld en is hij nu, geen schijn, maar al dat schoon is, al dat levende, en dat liefgetal.…

Bij de waterval

gedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.113
Wie voedt hier de witgouden waterval met klatergeluiden, strijkt met hemels licht over de achtergrond, sluit schaduw in en uit, voert met volharding het heldere water van grote hoogte af? Er speelt wind door het gordijn, alsof een hand de bron zoekt. Witter kan water niet vallen, in alle puurheid opengaan.…

winters landschap

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
een dennenbos in de buurt, bedankt,schaduw en zonlicht,die toveren de dennenbomen om tot sprookjesachtige figuren op een bouwvallige muur. een bevroren vijver weerkaatst het licht ongeremd terug richting hemel, een schilderachtig tafereel van jewelste versiert mijn gezicht.…
metske17 september 2016Lees meer >

Lichtplooi

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 596
de tijdgeest verdampt de treden de ruimte vult zich met gebroken stemmen vermomt in watten een blik die oplicht onvoltooide herkenning er kleven beelden aan haar handen, album van de geest, bladeren verwaaien in winden die haar zijn ontvallen schaduw die de toekomst leest ze slaat de dageraad om klapwiekt het verleden dicht…
Pama17 november 2016Lees meer >

Het maakt ons kleiner.

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 494
Regendruppels kennen we, schaduwen van wolken, die door het leven schuiven verrijkt konfijtte vruchten die en worden gegeten met of zonder bij – of nasmaak steekt de vingers uit de mauwen vult het bitter de dorst tot aan de lust brengt het vuur tot aan de schenen voedt de kleuren die zijn ontloken voor elke onbezwaarde bloem zijn…
Pama8 december 2016Lees meer >

Enig kind

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 735
Sellingen, zomer 1964 Altijd alleen, Met struiken, Vlierbloesem, Zon en schaduw Als metgezellen, Tastbare kameraden Als opvulling van Vrienden die er Niet waren.…

Ons hart

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
Alsof er nooit geen warmte meer wezen mag Slechts afgunst ons innerlijk kan bevolken Laat elk hart warmer zijn dan een zomerdag In stralende zonneschijn geboren In glans die men aan de horizon ooit zag Met vogelzang die elk mens kan bekoren Laat elk hart zijn als het groen der bomen Beschermend tegen regen en felle zon Waar mensen in schaduw…

De gastvrije doden

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.745
Een man prevelt voor een naam met jaren, aan zijn voeten groeit een schaduw. Een hoed ligt op het hoofdeinde van eengraf, in de deuk staat regenwater. Het muurtje rondom neemt laag na laag af, de toegang gevormd door een enkele rij stenen, om de levenden door te laten. Mezen buitelen dor de lucht of pikken pinda's van een snoer.…
Willem Thies14 november 2017Lees meer >

de dis, onaangeroerd

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 461
ik kan de liefde niet meer raken zelfs niet wanneer jouw hand als boter door mijn vergrijsde haren strijkt je lach die eens de echo van mijn schaduw was ligt verstard aan het einde van deze droom zelfs in mijn fantasie is het in mijn slaap erg stil en is het beeld van geluk niets meer dan de herfst in de kruin van een boom gisteren…
elze14 januari 2018Lees meer >

Fijnbesnaarde luchten

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
de verte kleuren tonen componeren tot een harmonische melodie trompetten schoven blauw schetterend het vooruitzicht op een heldere cadans voor zich uit witte wolkjes streken langs fijnbesnaarde luchten waar zij de zonnewarmte zelf opklarend kusten diep rakend trommelden slagwerkers hun intrigerend spel als de grote trom wat schaduw…

Schijn of nep waarheid?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
Mistroostige verten, verstomde schimmen lui verstrengeld, niet in één beeld te onderscheiden dualisme van gedachten, schuiven schaduwen tot geformatteerde dichters contouren opgesteld in onwerkelijke contracten, bedoelde toekomst zonder muren onttrokken aan tijd, vol overgave met de echtheid van het hart om los van de bestaande…
Pama26 november 2018Lees meer >

De gesikkelde maan

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 456
ik liep over serene stralen van de warme zon moest af en toe springen als schaduw een offensiefje begon en donker mij snel naar hogere sferen dwong waar licht in blauw transparant de hemelboog spande haar perspectief de rust gaf waar mijn ziel naar verlangde ik oneindigheid voelde als helend bad na een stressvolle jacht…
wil melker4 januari 2019Lees meer >