Alle inzendingen over steen

4084 resultaten.

Sorteren op:

Baron Achterberg

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.232
De boerenzoon die de pen hanteerde alsof het een spade was, stootte bij het spitten op steen, wat iedere schep deed breken, al was hij nog zo scherp in zijn adellijke geschriften.…

Moeder-dom

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.609
oude moeder te filosoferen over ouder-dom wat wil ik voelen, wat wil ik zien zo zit ik tegenover mijn moeder te piekeren over super-ouwe Fien wat dom, wat dom, wat dom stop dat denken, sterk(t) je moeder: de personificatie van moeder-dom wat goed, wat goed, wat goed zit ik tegenover mijn oude moeder over....groot...moeder-goed Steen-sterk-goed…

Een Ierse Cocotte

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
Van steen Beschouwingen; inzicht Eén apocalyptisch Enorme kathedraal En een flinke reus Een Goliath die verplicht.…

Antwerpen

gedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 8.898
-----Tussen de stenen engelen las ik -----op één van de verweerde zerken -----mijn eigen naam. Zo ver van ons huis in Aleksandrovo. -----Toen was ik voor het eerst in Antwerpen. --------------------------------------------- Uit: 'Verzwegen alibi',1984.…

Lieve Lieverd

hartenkreet
3.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.408
onze moraal Moraal is het gegeven woord je eigen leven beleven dansend op het evenwichtskoord het is je vol liefde gegeven De wereld draait toch door gelijk wij gelijken zijn ben je tegen of er voor voorkom jouw eigen pijn Hoe groot kan het verlangen zijn behagen of ziels alleen echte liefde is echt fijn voorkomt een hart van steen…

Anastasis

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.182
er geweest die er zijn laatste geest zou vrezen meer nog dan de malle steden die hij onderwezen had het was Pilatus er geweest die hem zijn schulden had bewezen en gezeten voor de statie van zijn doodsberichten las Pas door de stad - Pas door de stad zijn dodenpassen door de stad voorbij het Pad van Dolorosa waar hij neerviel op de stenen…

Voorjaarskoningin

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 478
Voorjaarskoningin Op een steen in de diepte van de aarde Zit Zij op en wacht in het duister Een gevoel van onrust bekruipt Haar dat het tijd is om naar boven te gaan Langzaam en moeilijk herleeft ze En vind de weg naar boven Ze droomt van de opkomende zon In een andere tijd Wisten velen van haar bestaan Doch zal ze nu naar Hem…
Ayla8 april 2010Lees meer >

Wegenwacht

hartenkreet
2.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.690
Ik dacht aan wat wij elkaar hadden beloofd En stootte mijn grote teen, Weer aan dezelfde steen. En Johnny Cash zong over mannen in zwart En jongens met meisjesnamen Het leek veel op country, maar ik hoorde de smart, En wat hij zei kon ik wel beamen. Cocaine en whiskey met name, trof me recht in het hart.…
Marco B.19 april 2010Lees meer >

Vakantiestress

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 874
Later sta ik met een kleffe bolus in mijn eendesnavel gefrustreerd op een gepensioneerd ramschip, denkend: Ik moet Boutens in steen uithakken, naar de Markt slepen, voor het stadhuis plaatsen, voor mijn intercity vertrekt!…

Vrij

gedicht
2.4 met 31 stemmen aantal keer bekeken 13.496
Sinds een week of twee heb ik mij met de grootst mogelijke concentratie naar de stad toe bewogen en nu lig ik hier voor een uit steen gehouwen kade waarop illuminiserend licht valt. Naast mij een dier, zo weinig opmerkzaam, zijn hartslag rilt obsceen tegen mij aan.…

De gevangene

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.387
Mijn denken draagt mij als een sloep: Gij staat aan de oever op een steen. En reikt me uw hand, maar als ik grijp Werpt mij een plotselinge schok Terug en in mijn handen nijp Ik staaf of tralie van mijn hok.…

Donderwolken

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 830
(Waar liefde is, gooi er nooit stenen naar..)…

Hoe jij de Ouse inliep...

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 452
(voor Virginia Woolf) Hoe jij de Ouse inliep, haal ik me voor de geest, nog net geen zestig liep je met een wandelstok tikkend tegen wat verdwaalde stenen richting het onheilspellende water van de rivier.…

Jij kind

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 857
Jij kind zo mooi en onbeschreven is jouw bestaan ontvouwen en in het volst vertrouwen adem je puur het leven je kirt naar ieder die je kent en krijt je baby brabbelbrij brengt een lach, ieder is blij omdat jij in ons midden bent jouw levensweg ligt open geen steen verspert het pad niemand die het ooit betrad enkel jij kunt het belopen…
sacrajewa11 oktober 2011Lees meer >

in het duister geklemd

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 833
barakken waar doden verblijven half in muren, op betonnen vloeren, in oneffen uren half boven grijze wolken, ergens hoog ruggengraten, gebroken in een gracht met as en weke lijken, er is geen steen meer, niet eens een boom die nog kan slapen met mijn witte handen raak ik een naam aan, het glasraam waarachter ogenblauw staart naar wanhopige…

Nimmermeer

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.392
Had ik haar ogen toegedrukt, De handen op haar borst gevouwen, En lag ik voor de steen gebukt Waarin haar naam stond uitgehouwen, Zou zij niet zó verloren zijn, Zó hooploos voor mijn hart gestorven, Als nu waar beide in vlammenschijn Wij door het dorrend lover zworven. Waarom?…

animal farm

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 797
De ezel die zich deze keer, stootte aan een and`re steen, vond dat het paard de haver kreeg, zo onverdiend gemeen. Hoewel het wel uit Troje kwam, zeiden de and`re mannen, dat het zich onbenullig, achter de kar liet spannen.…
wim rhebergen15 augustus 2012Lees meer >

Schemergestalte

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 450
Onder het geknars van vertrapte stenen is haar stem hoorbaar uit het graf. Slechts merkbaar in gedurig verlangen en aanwezig waar zij zich ooit begaf. Nabije stilte is in ijle rook gesmoord, haar geluiden zijn voorgoed gedoofd. Het paradijs is in verbeelding gehoord en gezien door ogen, van licht beroofd.…
Iniduo20 september 2012Lees meer >

Verborgene Liefde

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.701
Dan bleef gij niet langer Zo koud als een steen; Dan liet gij mij zeker Zo lang niet alleen. Want komt gij, van wijd nog Erken ik uw stap; En 't hart wil mij breken Beklimt gij de trap; En zie 'k u verschijnen Ik beef als een riet; En lacht ge mij groetend, De ziel mij ontvliedt.…

jihad

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 618
toeristen zijn er nog amper, maar het oude vrouwtje zit waar ze al jaren zit op een grote steen aan de voorpoort van de tempel van Baal in Tadmur, het antieke Palmyra, bruid der woestijn, stad der duizend zuilen, ver van het strijdtoneel haar krakkemikkige kraampje heeft niet veel te bieden: enkele zakjes gekonfijte dadels en andere…

blauwe stad

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 768
schuilen in gedachten van de grachten getijloze bruggen krommen de rug natte straten dragen sporen van wagens die vroeg uitladen het leven verloopt niet op afstand ochtend en avond zwemmen als vissen de haven binnen zo lang als mensen zich herinneren uit zee gedreven hangt een wolk donker in opstand boven het oude verzekeringspand de stenen…

De weg naar golgotha

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
recht bespuugd en gehoond loopt hij met kruis en doornen kroon de weg naar golgotha tussen twee moordenaars die hij hun zonde nog vergeeft en terwijl de aarde beeft onder donkere wolken geeft hij de vader weer zijn geest zorgzaam hebben zwijgende vrouwen zijn lichaam afgenomen en geschoond gebalsemd is hij in het graf gelegd een zware steen…

Ludwig 2

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 754
baardig oud verwijtend naar hem te wijzen eenzaam en gebroken stikt hij onder water, zijn leed wordt uitgesproken in monden veel te veel later van beeld tot beeld verschuift het leed, dik het eelt, na een slangebeet ligt hij verkronkeld en verdord op straat, dodelijk verkronkeld door de haat zijn armen hangen lam en tasten koude stenen…

Drummagie

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 462
Ik schuifelde rond in het Panthéon, waar ik onder anderen de stenen graven van Voltaire, Rousseau, Hugo en Zola ontdekte, achter ijzeren spijlen, extra beveiligd tegen de boze buitenwereld, dacht ik, terwijl de kille mufheid op mijn adem sloeg.…

Straattoneel

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 516
Geen mens kijkt op, de steen is diep gevallen, het kringelt maar de spanning is niet echt verstoord. Er is geen reden, geen nader inzicht in de nieuwe dag. De mensen lopen door hun leven, hun voeten sleets, hun rug gerecht. Het prikkelt licht door alle regen, maar leven wij ook echt.. -…
John Kroos12 januari 2016Lees meer >

Lief dier

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 810
Enkel viervoetige mantelzorgers ver- welkomen de een-zame mensen, zo al(l)-een in hun blokken-doosjes van glas en steen.…

windwiel

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 650
zonder protest een richting past steeds zijn snelheid aan hij zorgt voor moestuinstroom je maait, je snoeit, je maakt je zelfgemaakte groentes klaar je versnippert zelfs je takken je hoort hem suizen, zo zacht als het ruisen van het riet, hij verlicht de houten huisjes die langs het graspad staan hij moppert nooit, behalve als je stenen…

In Harlingen

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 644
Ik kocht er kruidenbitter en ik keek vol ontzag naar het beeld van Anton Wachter, terwijl ik uit zijn oude woonhuis, nu een lingeriezaak, een steen lospeuterde, die ik nog steeds koester.…

Bouwstof

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 731
Geef mij aarde waar ik op kan staan palen om het huis te dragen stenen om de muren op te trekken balken om een vloer te leggen hout om te bekleden, pannen voor het dak trappen voor omhoog of naar beneden draad waardoor de stroom kan gaan koper die 't water naar de kranen kan geleiden deuren om te weren, glas dat zonlicht binnenlaat leg…
Evert de Boer16 augustus 2019Lees meer >

Licht van de nieuwe morgen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 387
Ik kijk wat om mij heen en fluit de vogels weg onder hun steen. Wat kan de ochtendmens gelukkig zijn om het kleine dat toch heel groot kan zijn. bij het vroege ochtendlicht plooien de zorgen mijn gezicht. Ik word mij langzaam bewust van de zwaarte van de dag; van wat mogelijk is, maar vooral niet mag.…