Alle inzendingen

De lente begint hongerig: nieuwe blaadjes – eten de bessen.

met mijn vlindernetje, dartel ik achter je aan in de hoop je te kunnen vangen vangen op gepaste afstand, opdat ik niet in de gaten loop in de hoop je te kunnen vangen vangen vrolijk dans jij door het leven, plots verdwijn je in het grijs kijk uit, ze willen je gappen ze willen je snaaien...

Ik wist niet wat me nog te wachten stond Als ik mezelf na al die tijd daar weervond. Zou ik blij of boos zijn om het weerzien? Wie ziet zichzelf nu graag terug? Zou ik mezelf voorbij lopen? Op zoek naar de voorbije ik Vraag de weg aan mijn huidig ik Als de dood voor mijn komend ik

ik raakte je in jouw vlucht mocht even aandacht vragen bleef bij je hangen voor een heerlijk lange zucht waarin tijd woorden schreef die nu nog in mijn geest te lezen zijn waarvan de emoties voor altijd bij me blijven het was de eerste zucht in het nieuwe leven dat jou is g...

Windbuilen gieren verzuurde landerijen met doorluchtigheid.

Ik heb mijn moeders ogen Ik heb mijn moeders kin Ik sta net zo af te drogen Ik schenk net zo koffie in Ik heb mijn moeders haren Ik heb mijn moeders blik Haar neus en haar gebaren Maar wat van mij ben ik? Wat van mij ben ik? Wat van mij ben ik? Ik ben voor een deel mijn moeder Maar wa...

Op het naaktstrand bij Domburg propte ik Ilse's slip in haar gitaar...

Voor de vrouwen die in deze polder wonen in een tuin wachten op wat gaat komen, de deuropening en drempel soms bewonen niet wensen te verwezen maar nog steeds iets vrezen, laat los. Voor de vrouwen die in deze polder wonen laat die angst los, dagelijks komt de zon. Slechts de uren, die...

De laatste levensglans lag over hem In afscheidnemen en ontzeggen moeten Van kleine vreugden, die het leven zoeten, En iets gebrokens in gebaar en stem. Hij liep behoedzaam, en de wandelstok Werd losgehouden, of hij nog niet steunde, Maar als hij statig in de tuinstoel leunde, Trilden zijn ...

(Voor Matthijs van Nieuwkerk en Özcan Akyol) Er ging ineens een licht op bij Matthijs, Het genre light verse! ‘Iets uit het verleden, Dat niet meer wordt beoefend in het heden,’ Zo sprak hij, zonder kennis of bewijs. Toen ik dat hoorde, dacht ik: serieus? Lees deze bundel maar, Matthi...

Een virus dat nu in China gedijt en misschien straks wereldwijd, dan raak ik het gevoel niet kwijt, dat we ergens de plank misslaan. Sprinkhanenplaag in arm Afrika, weer honger en ga dan maar na, een giro waarop ik ook storten ga, maar waarom is het zo misgegaan. Branden daarna waterover...

Zij keren nooit ofte nimmer terug toch levenslang met ons verbonden ook dood - vliegt de tijd heel vlug moeizamer genezen - de open wonden van die te jong of plots zijn weggerukt een naam op een steen zijn gebleven een foto op een gedachtenis gedrukt zo houden wij hun afscheid ten leven ...

Ruurd van der Weij, oud-marinier is een man, klein van stuk met in zijn hand vaak een fors glas bier, slechte tijden interesseren hem geen ruk. Een keppel op zijn kop, medailles pronken op zijn borst, ze zeiden bij de marine al: een adelborst met forse dorst. En later in het onderwijs t...

ooit las ik iets over een moeder zij verloor haar kind en dan probeer ik me voor te stellen hoe hartverscheurend zij dit wel niet vindt een versnipperd moederhart in duizend stukjes voor altijd weggewaaid door de wind een kristallen vaas voor eeuwig versplinterd en net zolang duurt h...

[Dit schreef ik voor een moeder, die haar zoon zo ontzettend mist] Oud en nieuw Met oud en nieuw dit jaar ben je in verwarde toestand het huis uitgelopen lieve zoon. Als je emotioneel raakte ging je vaak naar het water. Daar sloeg het noodlot toe, in dichte mist ben je in het wa...

Hibbing is zo'n nergens maandenlang begrensd door kou die alles stillegt en de straat aan beide kanten laat verdwijnen in sneeuw Het verzet en de dromen van de tieners bevriezen Ze houden hun kleren aan in bed en moeten het doen met ijsbloemen op het raam De buren wonen te dichtbij om...

ik was vandaag te lang in het witte walhalla met bestudeerde haast passeert drukbezig elkaar doktersjas op de nonchalante toer stethoscoop en snoer paardenstaartjes driftig wippend de knot zich moeizaam schikkend het uniforme heeft gelukkig afgedaan accessoires geven naam sc...

Hij verhief zijn stem liet het water rijkelijk uit de kraan stromen

Dionne Stax leest mij elke dag het nieuws voor, in onze badkuip...

Bij alles helpen ze: bij je dieet Je huis ontspullen, voelen, zuigelingen Bij ademhalen, fietsen, nietsdoen, zingen Ontshoppen, slapen, flirten, sex, je date Hoe kon ik moeder en zelfs oma worden Zonder die grote hulpverlenershorde!

Als ik een bloem was, zou ik dan nu bloeien? Of zou ik een bijzondere bloem zijn, een onvoorstelbare bloem, een bloem die niet kan kiezen tussen bloeien en niet bloeien, En die over de rand van een vaas voorover leunt om te zien of zijn afgrond een bodem heeft? Of zou ik alleen maar ku...

Gij die, op uw steel gestegen, schijnt te zijn uit zon gedegen, die met uw doorvlamd gewaad Drachtig in de velden staat, gij die, nog in 't morgendomen, tegen vroege-voorjaarsbomen ijl de verten bloeit en brandt, - in de verten van mijn land, in de verten, waar de scholen witgedekte wo...

Laatst liep ik voor heel even Langs het landschap van mijn leven Die ik goed had opgeborgen Achter heuvels had verborgen Tot ik laatst achter die heuvels keek Het landschap daar te liggen bleek Ik was heel even in de schrik Toen keek ik om me heen en ik Zag hetzelfde landschap weer Rook...

Ze heeft geschoolde ouders en een blanke blond gelokte pop, dat wreekt want haar huid is getint ze kwam van overzee als adopté haar klas - en leeftijd genootjes verhaalt ze dat alleen mensen in kleur en uiterlijk verschillen maar van binnen stroomt het zelfde bloed, net als zaagsel va...

Het is fijn om nog lekker jong te zijn, dat zijn wij tenslotte allemaal geweest, maar ook toen was niet alles een festijn en voor jongeren is het niet altijd feest. Ook al sta je dan niet meer te springen, toch kun je oud zijn met een jonge geest, je hoeft niet steeds het oude lied te zingen...

De ochtend voelt als een prachtig vergezicht nu oplichtende eerste zonnestralen gloeien thans alles in elkaar gaat vervloeien als licht het Binnenmaaswater en riet mij intens boeien. Waar vogels hun verentooi opnieuw verzorgen het opstaan van het gloren herboren vieren, zich niet druk maken...

Lieverd, jij kwam na enkele eenzame jaren, mijn leven heel onverwacht binnengevaren. Toen mijn herinneringen nog bleven kleven, wist jij mijn verdriet een richting te geven. Lieverd, jij hebt mij weten af te stoffen, een diep in zichzelf gekeerde bejaarde, die nu beseft hoe hij het heeft get...

Een pad met duizend straten Nu links, misschien rechts En dan verlaten Verkeerd zal ik niet gaan De goede weg is onbelopen En ben ik ver vandaan

Al konden we samen delen, het werkt tegen onze natuur, rond te dolen in het schijnsel van de hemellamp, elke idee of weging in een veranderende structuur. Diep van binnen blijf je toch een spin, die altijd haar eigen web zal spinnen als vangnet voor gelouterd zelfbehoud, en blijf je ...

1 een gebruinde spreeuw rustte met pootjes omhoog op een veldsla-bed 2 gebraden spreeuwtje nooit meer onder de pannen geen gemurmel meer 3 een beladen bord in restaurant du Soleil geen ander viel stil 5 de vogel-eter at de gevederde dood het veldbed bleef over 6 ‘s nachts ...