7668 resultaten.
Hier en nu
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
501 Hoofd gevangen genomen
Door het verleden,
Lange haren verstrikt
In de scherpe takken van
De boom die buitenproportioneel
Gegroeid is, bemest met pijn van
De tijd die achter mij ligt;
Zit met mijn hoofd alleen
Nog in mijn verleden, mijn dagen
Gevuld met gedachten aan
Oud zeer dat mij is aangedaan -
Leer er nu uit te ontsnappen,…
C'est mourir un peu.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
790 de maan zal blijven staren
als ik niet meer zal zijn
in duistere zwarte nachten
is het gele licht niet mijn
de wind zal blijven waaien
door de bomen, over het gewas
de krakende zwiepende takken
vertellen hoe het eens bij mij was
het water zal blijven vallen
uit de donkere wolkenlucht
het leven duurt maar even
in gedachten waarvoor ik…
Kastanje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
646 Zo mooi
Zo rond
Zo glimmend
Zo puik
Je ruwe bolster
Je prikkelige schaal
Daaruit
Een pracht
Een praal
Dieprood
Weerspiegelt
De kracht
Van een zaad
Ooit word je
Een boom
Die jaren oud
Zo sterk
Zo groot
Groeit
Tot bloei
Van ruwe bolsters
Met kastanjes
In schaal
Ze vallen
Breken open
Tot een nieuw
Verhaal
Oh kastanje
De mooiste…
Zonder schone schijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
558 vaarwel gezegd
luxe oorden en het uitgaansleven
mijd paleizen en arena’s
stop met alle media en
de sensatiebeluste hyena’s
het is een zegen om
eindelijk onszelf te kunnen zijn
in een omgeving zonder schone schijn
ik pak je hand en zie
het paradijs al in je ogen
als we in je lach naar buiten gaan
je kijkt me aan
ik ken de appel en de boom…
Regen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
494 Regen jij hebt mij goed gehad
Ik ben helemaal zeik en zeik nat
Mijn jas mijn broek mijn sokken en zelfs mijn ondergoed
Ik ben doorweekt van top tot teen
Als je het doet dan doe je het goed
Maar jij doet het niet zonder reden
Jij moet de plantjes en de bomen water geven
Zonder regen hebben wij geen leven
Dus bij deze zal ik het jou vergeven…
Verdwenen weelde
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
855 Een kaler aarde, boom- en waterloos, bestaat er niet.
Gelijk de leegte die in nevels voor mijn ogen hangt
en mijn verharde hart beroert dat mateloos verlangt
naar wilde weidebloemen, het bepluimde oeverriet.
Dat keienpaadje naar de witte woning aan het spoor
-waar wilde wingerd zich had vastgebeten rond de eik-
is weggevaagd.…
HYMNE....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
665 Elfstedenzucht of koorts
geen vorst
meer
aan de grond
Laat lente
schuchter noch
verlegen zijn
geen toontje
lager zingen
hoogste tijd
voor het koor
van vroege vogels
Boom en twijg
heg en bos
behuisd
bewoond.…
Flarden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 zie hier, de flarden van mijn droom:
in de voor een vrouw verboden boom
speelt de voor de liefde verloren zoon
met de schaduwen van zijn verleden.
pas op voor scherven van geluk!
wie ligt daar slap en levenloos
gebroken in zijn val?…
Regen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
466 Ik kijk de tuin in
en hoewel de boom verstild
zie ik dat een blad soms trilt
is het een vogel, welke?…
Toekomst?
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
566 Moet nu de kilte komen
in koud grijze lucht,
waarin onttroonde bomen
met ijzige zucht
hun bladeren ontnomen?
Requiem zonder vlucht.…
Wolkenvlucht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
609 De plek is gebleven
maar jij bent opgelost
spoorloos verdwenen
Zelfs de braamstruiken
met hun scherpe doornen
herinneren zich jou niet meer
In de holte van een boom
groeien drie paddenstoelen
in de bast daarboven,
gekerfd een hart en twee namen
hoog boven het hoofd gegroeid
niet meer te lezen
De warmte van de zon
is onder je vleugels…
in ogenschouw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 stram buigen we
voor de bewogen
stille reis in
een witte winter
beetje bij beetje
gesnoeid door de tijd
weigeren wonden zich
te laten overgroeien
in onze getekende lijven
de ingekerfde verhalen over
het korte bivakkeren op de
toppen van de ijsberg
van stramme buiging tot
knieval reizen we ongebroken
voorbij de bladerloze bomen…
Regendans
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
541 Het gebarsten eelt
van hun te droge voeten
leek op de diepe scheuren
in de verdroogde grond
de planten gingen dood
bomen vielen al meer uit
ze dansten in het stof
voor een beetje regen
dansend op hoop van zegen
onder een blakerende zon
dronken hun laatste druppels
offerden hun vloeibare geest
onder een genadeloze zon
o El Niño waarom…
Rijpt vorst kristallen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
438 mist vreet stilte
onder huilende takken
waar druppels spatten
op het rottend blad
vocht schuurt langs
basten van bomen
spiraalt naar toppen
in watten gevat
onzichtbaar
sombert het bos
zijn witte vachten
in koud kille nachten
in het eerste licht
rijpt vorst kristallen
is stilte weer terug
zonder vallende drup…
Zwijgende zon
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
516 Over jouw zwijgende zon
heb ik gelezen
het was bijna tastbaar
en het regende zacht
een stille trom vroeg
om vergiffenis
maar het bleef duister
als de nacht
mensen haalden adem
uit in het landschap staande bomen
maar ook het levend hout
bleef zwijgen
verlangend
naar een bloesempracht
onder jouw pratende maan
heb ik geschreven…
Droom van werkelijkheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
576 Wind suist door de hoge bomen,
als muziek die dove oren streelt.
Ik droom van werkelijkheid,
die nooit hoeft uit te komen.…
Hoogpolig herfsttapijt
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
474 het zijn geen
vlaagjes wind
die spelen met
afgevallen bladeren
maar beelden uit
voorgaande seizoenen
die nog lente dansen in
het naar de zomer groenen
geen afval uit
voorbije tijd maar
kleurrijke herinneringen aan
toen bomen nog vol hingen
nu dwarrelend gedragen
en bijeen gescharreld
door de droge lucht
op hun laatste vlucht…
Vogelveertje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 Bomen stil als marmerbeelden
trekken theatraal de wangen strak,
aan hun enkels gevallen seizoenspruiken
en boomvruchten als oudejassenknopen.
Welk een stilte kan de aardkloot regeren
als de drempelwacht de koningszaal ontruimt,
terugbrengt tot een museum van afgeworpen affectie,
vervallen kamer met een vogelveertje als afscheid.…
Klein geluk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
701 bloemen, bomen,
vogels, wolken, wees mijn getuige – hier loop ik
met mijn kleinkind aan de hand, een suffe
opa, een onnozelaar, een loser, een debiel,
een verlorene, maar zo gelukkig met dit wurmpje,
zo onbeschrijfelijk toch nog
thuis gekomen, zo
gezegend.…
's Ochtends als de dageraad
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
516 's ochtends als de dageraad
de wereld langzaam lichter maakt
de schemer van de grond losraakt
als dan het licht zo aangenaam
de bomen en het gras beroert
een houtduif in de verte koert
de morning glory slaperig
haar paarse kelken openvouwt
luchtvochtigheid het land bedauwt
dan voel ik mij zo zegenrijk
helaas duurt zo'n moment maar…
De stilte, ergens
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
512 Stil, er ruist een zachte wind door de kruinen
Stil, een roep van ver laat zich horen
Stil, hoor je de zee bruisen achter de duinen
Stil, luister naar dat carillon in een toren
Ergens zingt een vogel in de bomen
Ergens klinkt een vrolijke kinderlach
Ergens zit een paartje op een bank te dromen
Ergens, zomaar op een mooie pinksterdag.…
Droomwens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 Varen in een mand
over het mooie,
groene, vlakke land-
gelijk madurodam
het spoor, de trein
mensen, alles
ongelooflijk,
grappig klein
maar toch
stemmen en geblaf
daar ben je daarboven
nog
niet vanaf
hoog boven het land
en de bomen
hoelang
had ik hierover
liggen…
Zomerse dromen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
547 Zij wist
een plekje
onder oude bomen
waar zomer
z'n geheim
.....bewaard
Hij zocht zich
een zomers tafereel
kleuren van z'n palet
Met z'n schildersezel
stond hij
als aan de grond genageld
Hij voelde zich
even.....…
Ons land
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
427 Dit is
ons land
de bomen op rij
aan de waterkant
Niet bang...
voor water
voor natte voeten
't land aan gezeur
De kleur
grijs
't meest
in ons geheugen
We zullen
altijd boeten
voor regen, regenval
't stijgen van 't waterpeil
in waterlopen, slootjes
en rivieren
de kieren, reten
waar westenwind
z'n weg vindt.…
vogel
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.333 De bomen kregen een betekenis
die zij nog zacht gebarend wilden weren,
maar 't noodlot was niet meer te keren;
een vogel streek klapwiekend in de wildernis
van takken neer en nu hij roerloos zit
(het licht wordt zo benauwend wit),
denk ik aan dood, verrotte geur van blaren,
hetzelfde zijn op steeds dezelfde plaats...…
herschikking
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
529 binnen slaapt het licht van glas
alles naar binnen gericht
onbegrepen als ruimte
eenzaam is een planeet zonder maan
zo behoren de meeste dagen aan niemand toe
zoals het hoort
een voorgekookt afscheid treedt binnen
niemand vraagt naar namen
aanwezigheid dringt zich op
tot een antwoord ver van bomen valt
een tafel, een stoel, een beetje…
Opgelucht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
547 Oude bomen verbergen
hun stille geheimen
tussen de wortels
zolang hun takken
nieuw leven brengen
Langzaam loop ik langs
waterrijk landschap
waar traag de zon
de horizon verwarmt
tot de beklemming
langzaam weer loslaat
ogen gewend raken
aan het heldere licht
ik voel een zucht
slaak een kreet
er is weer leven…
verplaatsen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
411 kunnen wij
in beweging komen
de liefde
voorrang geven
onze stilte
ademen
de poëzie
laten bloeien
de wraakzucht
verschroeien
kunnen wij
wortelen als een boom
de doden voort
laten leven
onze dromen
bewegen
de stormen
laten razen
de vogels
zien herrijzen
wij kunnen de
aarde koesteren
we kunnen haar
verplaatsen…
Verstilde wereld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 Een lange stille laan,
een sneeuw verlichte weg
de bomen, de oud
geworden dromen, het
water, bevroren rimpels
verstillen tijd, ingeblazen
door de wind, nergens
enig geluid, het is een
wondere wereld die me
omsluit, het bruisend
bloed dat het hart van de
aarde omsluit en wat
uit mijn verdoving wekt,
de zintuigen gescherpt op
de…
Bewustzijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Kan het net niet raken
Als een druppel olie in een glas water
Iets duwt mij, verheft mij
boven de dagelijkse beslommeringen
Ik zie het scherp van de snede
Het contrast van een blad aan een boom
met de lucht
De tak waaraan hij hangt
Het bestaan in al zijn facetten ontdaan
van conclusies uit handelingen
beweegredenen door gevoelens
Ik…