5710 resultaten.
Boshuisje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
706 samen
al hadden ze nauwelijks iets
ze voelden een hemel op aarde
en de mensen die er langs kwamen
dachten
daar is niets van waarde
maar de scharrelaar en het vrouwtje
hadden het mooiste wat er was
zonder luxe in hun leven
met wat scharrelhout voor vuur
maakten ze warmte voor elkaar
de natuur
kon hen alles geven
ze leefden zonder druk…
herboren mens
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
693 ergens langs de waterkant
tussen het hoge riet
kun je vredig wegdromen
helemaal in het niets
ik sluit gewoon mijn ogen
en voel aan mijn gezicht
de zachte helende warmte
van een vroege lentezon
ik luister naar het lied
van een naarstige leeuwerik
die volop druk bezig is
met het bouwen van een nest
ik laat me even meenemen
met de richting…
Ja
gedicht
3.2 met 4 stemmen
8.449 Maar het
geeft niet en de sfinx die ons het raadsel
opgeeft wie van wie het meest is niks
om je druk om te maken, we houden elkaar gewoon
bij de hand en waar de weg ophoudt zullen we slapen.…
Ik heb een droom
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
778 liefde en vriendschap waar ik kijk
Laat mij koesteren die dromen
Dat zwart, wit, bruin, geel of rood elkaar vinden
En alle naties tot een eenheid komen
Niet allen gelijk maar wel als vrinden
De wereld vormen als eens het paradijs
Verbonden in de ban van liefde en geluk
Tezamen naar slechts één doel op reis
Verlost van angst en haat en wereldse druk…
Walruswijsheid
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
616 Was de wereld een en al ontspanning -
ik werd een heel druk baasje:
verkocht pindarotsjes voor een euro,
leerde mijn koters kitesurfen,
niets leek me dan te gek.
Maar of Poetin's pijpleidingen
al of niet het Westen beïnvloeden?
Ik draai me nog maar eens om.
Zulke dingen moeten eerst betijen.
Het betere walruswerk!…
Ontruiming
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
385 Ik dans op mijn
rubberen sokken in deftige graffitikamers
en onder de bloeiende moerbeiboom zing ik
over een vurig verschiet in kleuren
als herfstbladeren, terwijl de gnomen
alles weggraaien, vergeet de eerste drukken
in het antieke kastje niet, achter de rode
gordijnen, want, zo is het ook nog eens
de boeken in mijn hart, de waarheden in…
Insecten santenkraam
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
799 Druk met jampotten in de weer
Gristen we naar insecten van allerlei slag
Die er gonzend af en aanvlogen
Als boemelende junkies rond kelken vol nectar
Tot de zomer over was
Sloegen we met spijkers
Luchtgaten door de schroefdeksels
Waarna de bijen, wespen en kruisspinnen er binnenin
Als gladiatoren het leven gingen laten
Maar wollige hommels…
Een ongeldige niet?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
493 Te vaak en te vergeefs
heb ik getracht de dialoog
naar mijn hand te zetten, in
ontgoocheling bleef ik achter
ter zelfde spijt wat niet vermijdt
dat spektakel in andere zetting uit
te drukken in treurig leed omgeeft,
van eigenwaarde ontkleed, zodat
ik terug kon vallen uit het mirakel
dat in mijzelf geboren was en bij
tegen beter weten…
Verjaren
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
790 Verjaren is eens even rusten
van al ‘t gedraaf en ‘t druk geluid;
verjaren is de weemoed wijden
en zo gaan nu de kaarsjes uit.…
Oude afdruk ?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
426 adolescentie en
volwassenheid, die te
ontglippen, te ontlopen,
onderstut de stam waarin
de eerste jaarring mij
bij de hand nam, tussen
netels en zwammen door,
het labyrint van de
realiteit te ijken, angsten
te foppen door bij de oude
stam weer aan te kloppen,
me te verstoppen in mijn
bevrijde en zwijgend deel
die leek onder die druk…
Addinga
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
612 de hoofdelingen Addinga
hadden hun land
hun steenhuis in Oosterrreide
de Dollard kwam tussenbeide
die zich steeds meer uitbreidde
overstroomde hun land
toen de golven
tegen het steenhuis rolden
zochten ze het hogerop
in Westerwolde
in Wedde kwamen ze
het steenhuis binnen
druk doende om daar
terug te winnen
wat ze in Reiderland
kwijt waren…
Tijd vertragen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
563 Hier vraagt aandacht om aandacht,
tussen druk doen en rustig laten in.
Tegenwoordige tijden zijn hier nu.
Zijn even eeuwigheid geworden.
De oude dichter is gaan zitten.
Oude bomen leven om hem heen.
Hij voelt en ziet en luistert.
De tijd is stil gaan staan.…
Grandes finales
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
566 Hand in hand, kameraden
Hand in hand, tezamen één
Het liefst te voet of met de step
Zegt eerste man Aboutáleb
De druk is groot
Geen angst geen nood
Niet allen tegelijk
Voor Ahmed geldt
dan maar één wet
Verdeel en heers
en splijt
De stroom van
mensenzee en Maas
Erasmus vormt dan geen belet
Aldus - en ik citeer Ahmed -
Als…
De Tijd Staat Stil
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
661 niet de tijd verloopt
maar wij verlopen
tijd is het water waar
wij in zwemmen naar later
tijd maakt zich nooit druk
slijt nooit of te nimmer
heeft niets te verduren
kan niet stuk
om de hongerige vragen
over haar te stillen
om onze plaats hierin te bepalen
omdat we antwoorden willen
daarom seconden minuten uren dagen
de klok loopt…
AANDENKEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 Schone stem bij lier verwint nuchter verstand,
vindt drukke stad, eenzame uithoeken.
Zelfs planten, dieren en rotsen zoeken
het spel, waarbij de koudste ziel ontbrandt.
Aan onbekende, verloren klanken
hebben de kunstenaars der vroegste tonen
hun onwankelbare naam te danken.…
Sanctiepakketje voor vrienden?
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
636 De EU is toe aan haar zevende sanctiepakket
Wellicht worden het er meer
Om het verderfelijke Rusland te straffen
is de EU druk in de weer
We halen olie en gas wel uit de Golf
Waar Jemen wordt bevrijd
van kwaadaardige satrapen
Waar democratie van oudsher bestaat
en mensen vrijheid smaken
Waar vrouw en man gelijken zijn
voor een liberale…
Mile End
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
663 Weer drukken motoren hun waanzin door.
Je schaamt je voor je eigen adem.
Vergeet de vlinders en de zwanen:
hier gromt een stad - extreem en goor.
Toch komen hier veel jonge mensen.
Tempo: 'Constant hebben wij haast.'
Gestroomlijnde wereldforenzen,
running for a perfect day...
De grauwe brug zoekt troost bij een parkje.
Mentale nood?…
MIDDENSTATIE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Druk zoekende ogen en jachtig gevoel
zijn in de spijszaal plots aangenaam koel,
waar de blije drinker ogenschijnlijk fuift.
Bedaagd marmer prijkt zacht glanzend, verspreid,
schouwt door heel het gebouw, knipoogt minzaam
naar winkel en kantoor van de nieuwe tijd.
Samen klinken reizen en toeven vreedzaam.…
Dagen...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
579 Te druk voor hem, zij komen nooit alleen.
Ze houden van die kale pruikenbol,
ze duikelen en dartelen vol levenslust.
Zij hebben een feest, heel onbewust.
Zo verglijden stil mijn dagen,
kijkend naar het leven om mij heen.
Heel blij en dankbaar
voor de tijd aan mij gegeven.
Ik voel me nooit alleen.…
Steeds gevaarlijker
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
388 zacht maar
indringend
duwden vlaagjes
wind tegen
haar rug met een
niet aflatende druk
kleine uitschieters
gaven een alertheid
die zij niet kenden
omdat er geen
massa zichtbaar was
om kracht te traceren
uit bomen struiken
en omgeving kwamen
alternatieve reacties
die samen voor
ongekend spannende
momenten zorgden
zijn power…
Scheppingswonder
netgedicht
1.0 met 594 stemmen
438 het leven
was zonnig
en speels
in vaste
contouren van
drukke bouw
op uitgekochte
landerijen en
op restanten van
stads oorlogspuin
daar werden groene
heuvels aangelegd
voor de mens om
elkaar van een andere
kant te leren kennen
radio en tv openden
de gesloten maatschappij
in onderwijs werd
gemengd de norm
emancipatie kreeg body…
NIETIG HUIS
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
444 zwak geritsel
door straten langs gevers gaan
bij een oud krot
gaat de gammele deur
piepend en knarsend open
een verrassend aanzien
enige schemerlampen
brengen zacht gouden licht
in de kleine huiskamer
waar gelukkige ouders
tevreden kijken
naar hun vier kinders
die op bank en vloer liggen
terwijl levend scherm hen boeit
drukke…
Ode aan de Heelsumse Beek
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
602 Ook vrijwilligers
druk doende met onderhoud
van beek en oever.
En zie, hoe de beek
nu met dit alles zo glanst
voor zolang het kan.…
SPEELTUIN IN NEVEL
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
474 Wat een druk in mijn maag, borst en gebit!"
Duizelig sluipen tussen wip en klimrek,
terwijl het klamme vocht langzaam verdwijnt.
Zon ontwaakt, streelt schuchter de kromme nek:
"Het rijk, voor jou alleen, wordt door mij verkleind.
Kameraadjes komen onze vreugdestek
verwarmen en verwijden zonder eind!"…
Dag van ontspanning
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
543 En verder loop ik langs water en door bos
genietend van uitgestrekte groene wei
even voel je je van druk en zorgen los
wat is mooier dan zwerven langs bos en hei.
Geniet van vogels en wolken in de lucht
gooi alle sores van je af met een zucht.…
Het donkerde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 grond kroop
het vocht lanzaam op
en vergezelde mij
zo ook de anderen
die mij al eerder
hadden verlaten maar
die altijd rond deze
dagen hier waren
om even aandacht
te vragen ookal waren
zij ons al jaren voorgegaan
toch bleef de herinnering
aan samen bestaan
lopend langs de beek
gaf ieder even acte de
presence en nog was
het niet druk…
Ik mag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
265 Ik mag wel zeggen
dat hij zich niet moet laten kennen
onder druk van de pillen en grillen
in de dalen
van zijn ziekteverloop.
Ik mag ook vertellen
wat zijn persoonlijkheid doet
met en bovenop mijn
dankzij bepaalde indicatoren
relatief rustige bestaan.…
Wat geen mens dragen kan
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
260 Duizend jaren vol bloed en gebeden,
Wanneer drukken wij op stop – of breken wij de keten?
Daar van boven,
Zie je al de bling bling op de kerk top
Daaronder sukkelaars op een kartonnen vod
Is het niet, dat we worden bedot
Misschien is satan wel verkleed als God.…
DECEMBER
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
574 We leven in een zeer bizarre tijd
Een tijd waarin de kunst van boeken drukken
Langzaam vervangen wordt als dat gaat lukken
Door de technologie en - wereldwijd
Naar kunst en namaak is al jaren vraag
Nepplanten, bloemen, kaarsen, dennenbomen
Toch blijft het zaak om tegemoet te komen
Aan zorg, klimaat, natuur en ozonlaag
Religie, kerstzang,…
Ik kies dit pad
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
761 Ik sta in een wereld
waar regels loslaten,
waar oude beloften
afbladderen onder druk.
Ik zie hoe macht duwt,
zonder schaamte, zonder grens,
hoe schaduwen langer worden
dan waar ze thuishoren.
Maar ik ben niet machteloos
omdat ik geen reus ben.
Ik ben niet stil
omdat ik tussen anderen sta.…