6857 resultaten.
lieve simson
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
1.744 me je ogen
en hoe je naar me keek
voor men ze onbewogen
vernielden met één steek
‘k herinner me je liefde
meer man?…
Moeizaam op zoek........
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
743 Moeizaam op zoek naar de liefde voor het leven
diepbedroefd verdwaal ik in mijn eigen geest
misschien wel op zoek naar mijn kinderlijke ziel
een zee vol herinneringen en vele frustraties
hobbelige duistere wegen,oneindige velden
grimmige gezichten en wazige gestalten kruisen mijn pad
geen horizon te bespeuren, geen sprankeltje hoop
die mijn…
Niet stuk
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.973 Neem niet mijn herinneringen mee
Laat ze maar bij mij achter
Ik gun je je vertrek
Ik wist dat het eens zo moest zijn
Ik wil eigenlijk helemaal niet weten
Dat jij weg bent
Dat ik je nooit meer zie
Niet meer in het echt althans
Het is beter zo
Ik weet het
Niet voor mij
Maar wel voor jou
Ik zie nog beelden
Ik hoor nog ons…
Blijf bij ons
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
704 Uw leven is zwaar maar ook mooi geweest
De oorlog liet littekens na in uw geest
Waardoor u zich niet altijd kon uiten
Regelmatig bleef u op herinneringen stuiten
De angst, maar ook de pijn door u ervaren
Komen terug na het verstrijken der jaren
Herinneringen, soms helder in uw geest
De toekomst, waar u het meest voor vreest
Al zeven jaren…
Oude mensen op zondag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
476 Oma's en opa's gevangen in
hun grijze herinneringen;
laat hen over de tijd vertellen
waarin hun belevenissen voorbij
gingen!
Van oude mensen in nostalgie
en sentimenten. Van oude mensen
levend tussen hun kabinetten vol
van vergeelde foto-prenten.
Toekomst in tijd tikt verder
ongestoord.…
Leven als of het de laatste dag is
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
557 Resten nu slechts de prachtige herinneringen van weleer
Nu wel om intens blij te koesteren en zonder hartzeer.
Ik geniet intens van muziek en het mooie tuingroen
Geniet van herinneringen denkbeeldig overdoen.
Ik adem dagelijks inzichten oprecht in en uit
Voel mij als open kind gezegend zeg ik ronduit.…
De zin van het leven
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
558 Golven dragen mij
herinnering vervliegt zacht
stil ademt het licht
Hoe ik me laat dragen op
golven van het leven, waar onverwachte
stromingen mij meenemen en het verleden zich zachtjes
roert in het nu – een open zee waarin tijd en herinnering samenvloeien.…
heimwee
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.231 heimwee naar vroeger
even weer kind zijn
zorgeloos
genieten
heimwee naar vroeger
lange zomers
strenge winters
bergen sneeuw
genieten
heimwee naar vroeger
lange vakanties
dagen zwemmen
uren lopen
in de bossen
genieten
heimwee naar vroeger
mooie herinnering
ik wil geen kind zijn
ik ben blij
met het heden
soms met zorgen
maar…
Drente-land
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.049 Zie kleine plaggenhutten
hoe ze leefden in die tijd
stapels turven op een rij,
was herinnering bijna kwijt.
De streek waar ik geboren ben
onttrokken aan het veen...
Hóu van het Drentse land
ga er direkt heen!…
De boom staat er nog....
hartenkreet
4.6 met 15 stemmen
1.412 Daar staat nog de boom
uit mijn fijne kinderjaren
waarin ik naar boven klom
om over de hei te staren
Daar staat nog de boom
uit een vervlogen tijd
waaraan ik graag terugdenk
een herinnering die niet slijt
Daar staat nog de boom
ik kijk een keer naar boven
schat de afstand en denk
dat ik durfde,niet te geloven!!!…
Scheiding
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.649 Kun jij je nog herinneren
Hoe het vroeger was?…
ik zag de stukjes leven
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.165 ik zag de stukjes leven
het laken en de nattigheid
regen heeft je niets te geven
met zon was je nu alles kwijt
ik zag het speelgoed
en je tranen op een beer
grijs was ook je kleding
je was toen niemand meer
je jeugd droomt van een
nieuw bestaan, je spellen
zie ik door je handen gaan
met ogen vol herinnering
je verkleumde door het…
je vader
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.824 dit is wroeten en ploegen
dit is zoeken en niet vinden
woorden die steun geven
verdomd waar zijn ze toch
herinneringen bijeenvoegen
in een gouden boek inbinden
over het eeuwige leven
ja, je vader is hier nog
je kan hem niet meer horen
en zien al evenmin
maar hij kijkt vast tevreden
naar wie jij geworden bent
uit hem ben jij geboren…
als een vlinder
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
2.328 je leven ging voorbij
we drogen onze tranen
wat achterbleef is enkel een cocon
terwijl de avond valt
het stiller om ons wordt
vlieg jij als vlinder verder naar de zon
wat overblijft voor mij
zijn de herinneringen
aan wat je hebt gedaan
aan zoveel lieve dingen
al vlinderde je weg
toch blijf je hier bij mij
want de liefde tussen ons…
Daar
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.482 We zijn zovele mooie herinneringen rijker
maar ons hart ook weer wat leger
maar ooit zien we elkaar daar weer
waar 'daar' ook mag zijn.…
Cuimhne ar Luimneach
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.384 Toen in de slag van Fontenoy
een Ier het allemaal verdomde
en riep: Cuimhne ar Luimneach,
waarna Fransen en Ieren naar voren stormden,
tot geen Engelsman Gods aarde nog vervuilde,
toen, mijn lief, werd mijn voorgeslacht
geboren, mijn ongedode herinnering
aan jou steeds weer herboren
en jij aan mij gebonden
of je wilt of niet.…
ZEE
gedicht
3.3 met 91 stemmen
13.831 Op het ritme van getij
neemt ze vasteland in
met geweld en
strooit herinneringen
tussen schelpen en koralen.
Als adem van de regen,
in wolken en in nevel
beheerst ze zelf de meeuwen.
Ongestraft als kleptomane
steelt ze het einde van de dag
en verzinkt het licht
telkens voor een nacht,
als kind gewiegd
in haar moederschoot terug.…
Gemeende tranen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.677 En toen was ik plotseling alleen
de liefde liet jouw hart verhuizen
met de waarheid als een blok aan mijn been
begint mijn leven nu te vergruizen
Alle mooie herinneringen aan jou
zijn in gemeende tranen gezonken
maar gevoed door jouw pijnlijke ontrouw
zijn ze nog lang niet verdronken
Mijn vertrouwen is door jou verduisterd
en wordt door…
Geen bloemen meer
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.058 dat ik achterblijf
en mijn vingers zich snijden
aan het oude bidden
maakt mij tot herinnering;
ineengedoken, met het hoofd
onder lakens
geboren was ik toch en bestond
ik niet als kind, dat voor handen lag
het blije gezicht afgekeerd van doodgaan
en overbodige benen
dan waren er nog steeds die borsten
ontluikend weliswaar, maar…
Uruzgan - 20 september
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
577 weer een boom minder
in de rij gegroeid
naar mensleven te meten
een mens minder
met zijn warmte
ofschoon hij lichtjes bevroor
- van angst (als ik ‘t mij goed herinner)
elf graven meer
waar nog het eerste mij
op het gemoed en aan mijn voeten
groot, grauw en vredig lag
onder zoveel verloren jaren
niet de mensen
niet de plaats…
het alternatief
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
586 laat nu maar
nu het brullen eindelijk is verstomd
en hij zich neerlegt in de kooi
niet meer droomt van jagen
zijn bloed weer trager stroomt
laat hem maar
breng geen herinnering mee
lijdzaamheid heeft zijn pijn gesust
negeer de drang naar vrijheid
wek niet wat onbeheersbaar is
wat moet hij
met dat opgelaaid gevoel
zijn vuur is al lang…
een vleugje wind
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
748 je stond wat achteraf
te spelen met je handen
een vleugje wind
verwaaide in je haar
je ogen lachten
ondeugende gedachten
ik wachtte terwijl ik
naar je vingers keek
ze openden wat dromen
ontsloten stukjes tijd
ik zag herinneringen komen
die je nu liever mijdt
ik vang je blik
mijn handen op je huid
we leven in een wereld
die anderen…
Lavendelveld (slot)
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
2.184 Jij verdween
zwart
voor mij
ik leef
verder
in de wereld
vol kleur
vouwen
mijn vingers
dromen
vogels stijgen
onbewolkt
dagen knippen
lentegaten
zomers zoenen
het licht
zo groot
ik vraag niet meer
tussen rijen bomen
je blik versmalt
bedroeft mijn longen
in lavendelvelden
leef ik
verder
een zacht herinneren…
verten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
907 onbereikbaar
gouden korenvelden
ruisende halmen eerst blauwgroen
dan goudgeel deinend in de wind
met rode en blauwe stippen
de einder is nu bereikbaar
het goud verdwenen
strak zijn de gazons
bloemen binnen de perken
windmolens vlakbij
mijn wereld is klein geworden
geheimvolle verten verdwenen
het kind dat we waren
is een waardevolle herinnering…
Je handen
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
877 heb je handen
zacht gepakt
zag in het openen
de lijnen het
tijdelijk verdwijnen
van levenslust
heb ze liefdevol gekust
ben op afstand
bij je ook als
we in herinnering
weer samen vrijen
in het beminnen
van elkaar kroel ik
teder door je korte haar
kan ik nu
bij je komen en niet
enkel in mijn dromen
om je lippen zacht te kussen…
De vlakte kaalt
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
823 de kersenboom was vaag
geen tak draagt nog
het prille groen
zoals na bloesems lente
de vlakte kaalt
ooit grepen handjes
naar verboden vruchten
ruiste wind de rijpheid
die alleen de vogels lustten
en ondeugd toch de kersen haalt
in horizon is
nog herinnering
de stam niet uitgegraven
misschien dat nieuwe loten
hier ooit weer kersen…
In het wit gewaad
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
946 bloed aan de
steen die ik raapte
ze rotste aan
verkeerde kant
heb haar herinnering
nog altijd in mijn hand
ze liep langs wegen
die gevrijwaard leken
daar bleven mensen
komen die geloofden
in het wit gewaad en macht
van kabbala’s dromen
zag de aanslag
op het steen
jouw bloed in herwaarderen
ook zij beleefden hun bestaan
waarom…
Er wordt een schat begraven.
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.845 Er wordt een schat begraven
in het koude stille zand
ik herinner me mijn moeder
de warmte van haar hand.
Als wij samen wandelden
het strand van de noordzee
onze voeten in het water
de blikken ver gericht
meeuwen langzaam zwevend
de zon op ons gezicht.…
Voor Dora
hartenkreet
1.9 met 8 stemmen
2.415 Er is een tijd van komen
er is een tijd van gaan
die tijd is nu gekomen
en laten we een traan
het pad is gelopen
de horizon bereikt
je ziel meegenomen
op de vleugels
van de wind
Lieve Dora, moge je ziel
in vrede leven en
rust zacht
want de herinnering
aan jou blijft
bij ons
dag en nacht
in memoriam
Dora van Kampen 28 april 2008…
De geboorte van het kind
hartenkreet
2.2 met 69 stemmen
8.502 Ik wil mij niet herinneren
wanneer het zwaard me treft
en ik onthoofd
in het licht verdwaal
*
zoals het vuur me bestrijkt
als de sterren naar me staren
en ik onnoemelijk nog veel lijd
van die voorbije jaren
kan ik pas loslaten
als het duister me omringt
en schaduwen één zijn
met mijn gedachten ?…