5803 resultaten.
Winterlandschap.
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.022 witte pracht in poeder vacht
betovering na winternacht
het groene gras verstopt
als wintermantel ontpopt
toverwerk in winter macht
wie ben jij met deze kracht
speel met mij die kou veracht
zonnestralen glinsteren zacht
witte wereld om mij heen
boom noch plant zijn alleen
een vlokje danst daar blind
vredig in de koude wind
vogels vliegen…
kattenkwaad
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
833 de krasse man
tenger met diepgang
veel charisma, humor, empathie
nodigt mij uit te reageren
reislustig/avontuurlijk als hij is,
schrijft hij, en speels en zorgzaam
vraagt in de advertentie of ik,
een "sweet-sixty-plus" lady
me weer opnieuw sexy, begeerlijk
mooi zou willen voelen
maar dat is nog niet alles
hij biedt mij daarenboven…
BRUINVIS
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
586 boven de golven uitspringt
maakt zijn plompe gestalte
een sierlijke zwaai
beeldt de onvatbare vrijheid
tussen wolken en schuim
van het gladde lijf
daalt sidderend zoute nevel
waarin dwergregenbogen
vluchtig de lichttaal spreken
die eens meehielp de aarde
tot leven te brengen
nog in de verste toekomst
het heelal zal doorklinken
speelse…
Träumerei
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
796 Träumerei vult mijn ruimte in;
een verleden rijk in vierhoekig steen
waar spel tussen toets en snaar
soms tegendraads doch vaker gemeen
op Schumann’s geschreven noten vaart
zo nu en dan licht kabbelend
op een oceaan van kwetsbare stilte
waaraan klanken gewend lijken
en harten zich langzaam ontdoen van kilte
de melancholie in het dragend…
Zet ‘m stil
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.508 Zie ze spelen aan de
tafel, hun kinderhandjes
omklemmen het potlood
als de lepel waarmee ze
elk ontbijt verkliederen.
Houd je vinger bij de
wijzer van de klok
zodat die stopt met
tikken - die kregen ze
al genoeg; zie ze daar
krassen met tevreden
gezichtjes, wit - dat wel.…
Die indringende blik
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.400 De zalige knuffel en het speelse kusje, zomaar
Een paradijs op aarde toverde je voor me met attent gebaar.
Je behandelde me als een prinsesje uit 1001 nacht.
Lief, ik mis je, de pijn brandt en wordt niet verzacht.
Ik... mis je.…
Te gek voor woorden IV
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
622 hij staart naar het plafond
waar een spin draden spant
in zijn hoofd
spelen bewakers verstoppertje
hij hoort ze in de gang
hun sleutels kraken
slot voor slot
hij rammelt in zijn ransel
je moet verkassen
fluistert de gek in zijn oor
de onbekwame en gegeselde
spugen de vloek
op muren en getraliede ramen
je moet verkassen
je moet verkassen…
Vurige knabbels
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.521 wimpers lang
glimpgewijs
strelende vingers
volgen
in nachtelijke uurtjes
donker
waar hartstocht vurig
brandt
liefdeshonger
dorstig
op melkwitte huid
een licht dat schijnt
op zachte blossen
van allereerste schaamte
in warm bloedigheid
liefde o liefde
bekent kleur
in vurige knabbels
maar nog vurigere krabbels
in houden van
speelse…
Kerst en vrede
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.320 Rond je tiende, was je een schat van een kerel
Speels en lief, je baalde van ruzie en rel.
Wat later kwam dat rotte ding ons gezin verstoren
Huiszoekingen, ambulances en natuurlijk politieverhoren.
Echte rust moest ik in mezelf zoeken en dat was hard
Vaak onder de dekens met bloedend hart!…
Rembrandt cyclus 2: anno 1632 mijn vertrek uit mijn geboorteplaats Leiden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 het is niet dat ik je veracht mijn stad
waar ik toch ook het daglicht zag
de stegen, molens, hogeschool
die mij lijdend, schetsen zag
ik wil verder, veel verder dan mijn ronde
neus kan zien, veel verder dan het licht
en heel misschien kan ik er ook mee spelen
in duisternis en schaduw van de grote stad
Leiden gegroet, laat mij niet lijden…
Drie jongleerballen, vier kleuren
gedicht
2.8 met 21 stemmen
9.395 En in Park Randenbroek spelen sportparen
winteravondtennis, stoomwolkjes lachend.
Drie-, vierhonderd meter is het maar
van hier tot helemaal daar.
De gebruiksaanwijzing beweert:
'En u jongleert. Gefeliciteerd!'
Mijn broer is in Australië.…
beiaard
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
587 De markt zuigt de melodieën op
Het beroert iedereen
Als de klokken spelen,
klopt het hart van elkeen.…
De achterkant van de schaduw
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
798 ik zie mijn schaduwkant
zo duidelijk terug
in woorden van
duistere figuren
zij wonen aan de leugenkant
spelen in het brein
bejubelen daar hun kuren
afdwalend van de rechte lijn
hun spiegelreflex herkent enkel zwart
dat lijkt op een hemelse troon
echter de balk in de ogen speelt hen part
genoeg om de waarheid te bedekken;
het geweten…
Een paarse hemel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
536 rolt de donder zwaar
striemend hagelen
mijn woorden de
pas ontloken lentebloei
jouw regens vlagen
door de takken die onze
liefdesbloesem dragen
tot de storm bedaart
en alle warmte naar
de heldere hemel straalt
de eerste vruchten
zijn bevroren omdat stilte
geen excuses wilde horen
schemer zal ons scheiden
want mooi weer spelen…
De tweede Hemel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
509 Ik ga u een waarheid vertellen
Want ik vertrouw u
U bent de eerste mens
Aan wie ik dit bekend maak
De hemel heeft een tweede hemel…
God speelt ook met u een spel!
In de hemel is er in een uithoek
Een deur, omgeven door magie
Mocht u op uw tocht door het gewelf
Hier terecht komen, door Gods hand?…
Muizenvallen {Dizain}
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
881 De jonge grijze muis, een spring in ’t veld
zich van gevaren niet bewust, ging spelen
in ’t hoog gewas, vergat wat was verteld
van 't kwaad der stille jacht of pikhouwelen
ze dolde, woelde, wilde alles delen
met vriendjes even grijs en piep als zij
maar ’t zoet van muisjes ging al snel voorbij
omdat gewiekste rovers 't leven stalen
en groter…
In de huid van…
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
515 Verlaten mens, treedt
uit de schaduw van je nacht,
wat zit je nog te mijmeren
over nieuwe vragen,
er is brood, er zijn
spelen hier,loop niet
dood in een levensspoor,
de dogma’s achterna
verlangens versleten
in een schrander dier.…
Moed
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
710 Het spel in zijn hoofd werd langzaam
Uitgespeeld en schade werd ongedaan.
Zijn hoofd naar zijn hart,
Zijn leven naar smart.
Terugkomen tot wie je werkelijk bent,
Is waar je jezelf in het leven herkent.
Mogen komen en gaan,
Waar het nu mag staan.…
Dromen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
703 Hij zelf heeft het niet bedacht
maar is een speler
in dat grote spel dat “leven” heet
Het harnas heeft hij afgeworpen, onbevangenheid is zijn troef
De vrees om te verliezen heeft hij niet, daarmee heeft hij zijn vrijheid gekocht.
Starheid is de vijand
en de eer
het allerhoogste wat hij kan behalen.…
Herinnering
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
919 verlang ik naar het
Gezoem van een mug
Die ‘ s nachts onzichtbaar
Zoemt over mijn rug
En verhaalt van vroeger
In een bloedhete tent;
Een ongrijpbare zwoeger
Die vooral zichzelf verwent
Mijn gesnurk aanvaardt
En zoals de ervaring leert
Alleen zijn vreugd bij mij vergaart
Het geeft een binding
Midden in de nacht
Uren kan hij met mij spelen…
Sneeuwdoos (Window dressing)
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.978 Elke winter die valt is als een huis dat smelt
wat we moeten vasthouden en iedere vorm van spel
Gelaarsd en gepakt gaan we de boer op
spreken we van nestwarmte en een nieuwe dracht
Koperen onderleggers, smaragden vazen
elke kast heeft recht op haar uitzet
O u kan niet tegen knus
het maakt u wee en naar
Dat u dat dan uitlegt aan die man…
Nachtlied.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Even klop je aan bij mijn 'ziele-poort',
die uit parelmoeren dauw is gemaakt
en waarvan haar vensters open staan
om met het lied van levens-liefde
de stilte van de nacht in te dansen,
terwijl de vlammen van smeulend vuur,
verborgen onder as, opflakkeren
nadat vergeten intieme zachtheid
speels wordt aangewakkerd
en de nachtzijde een draad vormt…
Onschuldig
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
704 Zo onschuldig
met je stralende lach
met je zee blauwe ogen
jij zorgt er voor dat ik je mag
Je ogen vol pret
je handjes zo grijpbaar
je voetjes zo speels
je zoektocht al klaar
Zo aanwezig
zo blij
zo dankbaar
zo vrij
Je hebt geluk
er zijn er veel die om je geven
knuffels, liefde en aandacht
een prachtig leven
Wordt maar een stoere…
Watergroeve
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
522 al haar gratie, haar speelse beweeglijkheid
is stilgezet, versteend en toegedekt
als ijspegels hangen ze stijf en verkild
in reflectie over de dekplaat van de watergroeve
niets beweegt en elke tong is vastgeklonken
met de ketens van het herinneren
de uren glijden weg in het gebluste licht
het water weigert elke beweging
alle tinten op weg…
Jantje Beton
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
554 Het spel van het kind
Is niet langer meer
Een van jouw domeinen.
Jantje Beton,
Jouw buurt is niet meer
Veilig voor spelende
Kinderen. De stad parkeert
Jouw binnen; buiten zal men
Jouw niet meer herinneren.…
Verre verten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
861 landschap Bruegelt naar winter
naar het spel van verre verten,
haasje-over
voorbij de horizon en terug.
verloren wegen glooien. ze plooien
naar paarse stilte tot ze dwalen.
en kijk, ginds, in het laatste huis
de ongeschonden winterochtend,
de geur van spek en koffie.…
verborgen wereld
netgedicht
4.4 met 26 stemmen
839 de nacht
langzaam kwamen ze dan
uit de hoeken van de kamer
weer tevoorschijn
ze woonden in mijn geheim
in mijn handen
die zich vergeefs vouwden
en al voelde ik regen
het luisteren naar hun groot verdriet
gaf de ochtend de kans om open te breken
waardoor de kinderen weer poppen werden
en ik mijn kamer verliet
te moe om nog te spelen…
Gods blote hand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
499 hoor een vaag geluid
voel het zacht gebrom
dat eeuwig leven heet
het is alom
ik kijk pas om als het
octaafje hoger wordt
waar bestaan
zich ook laat zien in
groei en bloei misschien
in het spel van harmonie
dissoneren valse tonen
schaduw in de melodie
het zijn oneffenheden
die men moet leren in het
zingen van een eigen lied…
de hand van het beest
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 nacht
die de uitgezette lijnen luid loslaat
in de lucht van de kamer van het meisje
dat vlucht door het raam op straat voor het vuur dat
vleugels geeft aan verhalen en zinnen zacht
de vrucht van het uur dat het water op plekken
onhoudbaar de weg van de wolken volgt
de roep van de dag in het dorp
het huis het gelaat van de dingen
het spel…
In de volheid van mijn dromen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
548 Hoop ik met
jou weer geluk te delen;
met iets van dat speelse
glimlachende gezicht.
Die onuitgesproken zoete beelden.
Die sierkrullend letterlijk mijn gevoelens
nimmer verveelden. Toen dat gevoel nog
bij die dagen leefden als een tevreden
leeshonger opwekkend gedicht.…