6019 resultaten.
Pomologie
gedicht
2.0 met 4 stemmen
4.516 Entmes in weitas
spoeden broeders pomologen op vroege
zondagochtend richting Achterhoek,
treffen Zoete Brederode aan, decennia
verloren gewaand. Kloofhanden tasten
eerbiedig de eens majestueuze stam, als
een mannenstem aanvangt, een tweede
invalt, in zuivere canon: ‘Schurft aan
dwergteelt! Sijsjespeer in erfgoedsfeer!’…
Bergen op Zoom, anno 2018
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
776 stuwt verlangen en drift
aan het langste eind te branden
beiden wakkeren de hoop aan,
echter het water noch het vuur
komen tot aan hun droge lippen,
schone lucht en een niet verloren wal
zorgen voor verademing
langs haar boszoom,
De Peperbus overziet, is standvastig,
blaast niet hoog van de toren,
strooit op tijd.. om te weten
dat…
Wij dromen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
511 jij hebt je
uitgestrekt
binnen de
reikwijdte
van dit gesprek
overal
met de juiste
articulatie
en modulatie
vol anticiperend
het feest
van de geest
is in alle ogen
goed zichtbaar in
geestdriftig spel
waar begrijpen
en verstaan
soms verloren
dreigen te gaan
in misverstand
jij hebt de
grenzen bepaald
waar de toren
van babel…
Herrie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
577 Simpelig gekwetter
kwam u maar uit vogelbekjes
waarvan de helft reeds verdween,
die horen kunnen,
of zien, door mistig vuur,
flarden essentie blinden
en binden aan verloren
of gewonnen waan.…
Tredmolens voorbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
459 vrij van
dwangmatig koersen
zonder roergangerszweep
het eerste licht
markeerde kanten
die zicht gaven op een
eindeloos verdwijnpunt
ik ervaarde diepte
in een voorheen
draaiende wereld
als een tollend plat vlak
lichtloos heeft tijd
alle dimensies met
voeten getreden en
van heden de spil gemaakt
zonder perspectief
ben ik verloren…
In hoger sferen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
441 wij speelden
het spel van de
ogen die wangetjes
in pure onschuld
liefjes doen blozen
van aanhalen
zonder te raken en er
dan een ingewikkeld
patroon van maken dat
naar meer gaat smaken
wij verloren de tijd
vergaten de wereld
om in hoger sferen
wat steeds niet lukte
opnieuw te proberen
samen op zoek
naar wat ons
ongezien intrigeerde…
Draaicirkel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
665 Je kent de wet van kindsbeen aan
in speeltuin of de kermis zweef,
ook tolde je met armen wijd op eigen kracht
verloor het evenwicht en landde hard,
want dat orgaan is op zijn rust gesteld
maar even was je zelf het middelpunt met
vliedende kracht, helaas niet ván de aarde.…
Stof opwerpend
netgedicht
3.8 met 142 stemmen
405 bijna
begraven weet
donkere ogen
in een gebronsd
gezicht beschouwen
deze vitaliteit in
evenwicht met de
saaie toeristen rit
woorden dragen
nooit venijn
als gebaren al
voldoende zijn in
een eeuwenlange
zand dragende wind
toen je als kind
de tijd had gemist
en jij je voor de
eerste en laatste
keer in de duinen
totaal verloren…
Scherpe bron
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
477 baan
waarop gedachten
zonder weerstand gaan
de oogopslag lijkt
al voldoende voor
een homerun zonder uit
als de posities in
het verre veld op
winnen zijn gesteld
dan blikkert zon
zijn genadeloos
scherpe bron
is het weerbericht
totaal van slag en
dag zijn honken kwijt
met blinden in
de volle zon schreeuwt
overwinnen al verloren…
Vriend zonder vader
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
594 golven
van een onzichtbare wereld
de aftakeling, zijn dementie
het verliezen van zijn geest
toen de planeet verkoos
te zwijgen, ademde jij
onzekerheid, zocht naar
veiligheid,
maar de dichtgetimmerde waarheid
had geen spijkers op laag water, slechts
onbeminde voeten die dauwdruppels betraden
achter de betonnen muren
van al die verloren…
Met regen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 jij hebt
met regen
ooit mijn tranen
gedroogd toen het
pijpenstelen goot
een minuscuul
stroompje in de
natuurlijke zondvloed
dat heel privé een
eigen bedding had
emoties speelden
eindelijk open kaart
toen de dijk
gebroken was en ik
mezelf verloren gaf
een grote plu
sloot blikken buiten
toen koesterende
handen mij in jouw…
Foei....
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
553 Ze verloren na een nutteloze strijd.
Daarna viel ik zomaar ten prooi
aan een aanval van lichtzinnigheid.
Een willoos slachtoffer werd ik
van plotselinge levenslustigheid.
Als veel te oude vent knipoog ik,
naar een veel te jonge meid.
Foei...…
9 Minuten
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
542 knie
Op de nek van een delinquent
Zette de wurggreep van oom agent
Aan tot een generatie in rebellie
Want de poetsen bleven maar persen
Ondanks het leedwezende verwensen
Van de smeekbedes der mensen
Die zich mengden in de controverse
En zijn tergende roep om lucht
Stuitte op Oost-Indische dovemansoren
Ging onder hun lichaamsdruk verloren…
NEDERLANDS INDIË
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
612 De tropen en het vuur nog in zijn zaad
Werd ik warmbloedig ernstig kind verwekt
Met onderhuids, werd later pas ontdekt
De trauma´s van een Hollandse soldaat
Het Vaderland was nauwelijks bevrijd
Toen hij, net terug van werk in Duits gebied
Zijn teerbeminden wederom verliet
Om mee te doen aan een verloren strijd
Mijn vader was een jonge…
DE REIZIGER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
413 Ooit keert hij weer
naar het land dat
hij destijds verliet
met dat wat verloren was
tezamen hand in hand…
De zachte dood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 zag het zonlicht
valer worden
wind schraalde in
een al veel te droog
seizoen aarde verloor
haar bloeiend groen
kleuren verdoften
hun glans in
een tekort aan
pigmenten zelfs ziel
kreeg geen kans
om even te gloeien
de smidse van
schepping loeide niet
vlamde amper in
zuurstoftekort voor
het blauwe segment
dat echte hitte…
Zomerse dromen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 ik zag het hek
al openstaan
gescheurd in
zijn scharnieren
nog een stukje
draai te gaan
de tijd heeft
stilgestaan in
twee ondiepe
karresporen
de berm is in
groen verloren
noord-hollands
karakteristiek
wat weggestopt
tussen hoge bomen
warm genietend
van zomerse dromen
maar in de keuken
rommelt drukte
van belang het
schapenvlees…
't Minste bij haar vertrek
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
540 geleden stopte mijn
hart en
devalueerde mijn geheugen
3 decennia terug, ging ik
er 2 weerom in tijd
geenszins een leugen
20 jaar geleden weer alles
op rails
ontwikkelde zich, ongeneeslijk
Polycythemia Vera met
een veel teveel aan bloed
ziekte onwezenlijk
Een ziekte zonder hoop op ge-
nezing
Een ziekte met als gevolg gebrek
't Meeste verloor…
In het nu
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 laten terugvoeren doorheen de tijd
vanaf je ontstaan naar het nu
als de golven van een zee in rust
meedeinend je adem
berustend in al wat het ondergaat
op welk kruispunt
nam je ooit de verkeerde afslag
onwetend van dat doolhof van wegen
welk zwaard nam je niet ter hand
om neer te slaan wat je belaagde in
bij voorbaat steeds een verloren…
Zelfbeeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
737 Ik merk dat wat je veel ziet of meemaakt,
tot de dagelijkse dingen gaan behoren
omdat ze hun nieuwheid hebben verloren
waardoor je er vertrouwd mee raakt.
Zo merk ik dat ik niet meer zo erg schrik,
wanneer ik al vroeg bij het ochtendgloren
in de spiegel kijk, ongekamd en ongeschoren,
want ik weet nu die lelijke vent daar, ben ik.…
Het laatste licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 ik zag hoe
de dag schemerde
voelde me verloren
in het donkeren
van het laatste licht
nog had jouw
gezicht een
stevig profiel dat
scherp tekende in
toenemende duisternis
en warmde je
hand de ongeziene
verbinding met het
geheel dat ik aan
het verliezen was
omdat de kou
opkroop en vertwijfeling
je blik vertroebelde of wij
elkaar…
Vrouw op m'n pad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Ik zag een vrouw
Ik voelde wouw
En al gauw
Sprak ik haar aan
Een open gezicht
Als een open toneel
Waarvan het doek niet valt
Sprak ze ook mij aan
Ze vertelde over rouw
En die bleef rauw
En ruw ook na 17 jaar
Om haar verloren man
Ik leefde mee met
Die emotionele, intieme
Bittere spontaniteit
Welke tijdloos lijkt te blijven
Maar…
Regennacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 En ook de natte druppels
van de nachtelijke regen
blijven dalen in jouw gehoor
door het vertrouwde
van de regennacht
voel jij weer terug
wat je verloor.…
Een reis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
571 met me mee
Naar die verre woestijn
We begraven je verdriet
Als we daar zijn
Ga met me mee
Met je zorgen voor later
We gaan naar een meer
En smijten ze in ‘t water
Ga met me mee
naar dat verre oord
Pak al je angsten
We gooien ze daar overboord
Ga met me mee
We reizen almaar door
Naar het begin van je wereld
Waar je de paniek verloor…
Woorden en doolhof van mijn brein
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Dwalend door mijn woorden
In de doolhof van mijn brein
Onderbrekingen die mij stoorden
Door de weg verloren te zijn
Ergens zal toch mijn doel wezen
Een einde na een zwaar begin
Gaande weg is mijn hoop gerezen
Ga ik zingend het paradijs weer in
Laat mij mijn rug dan rechten
Voorwaarts door die doolhof gaan
Hindernissen voor mijn voeten…
Cruciaal een rol
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
530 Nauwelijks nog grip op de tijd
Nog slechts op het verleden
Jaren gaan voorbij
Een achttal inmiddels verdwenen
Die jaren begonnen te tellen
Toen werd verteld dat nooit meer beter
Worden enige optie is
Ongeneeslijk, wat een woord
De ziekte en tijd spelen cruciaal een rol, terwijl
'Greep op' verloren lijkt te zijn
Motto: zich echter geenszins…
Regendruppels
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
514 Vogels die wegduiken in beschutting biedende struiken,
een blaf van een hond die verloren gaat.
Ik kan je liefelijke geur nog steeds ruiken,
het is net alsof je naast mij staat.
Ik maak voorzichtig het raam open,
en vang wat regendruppels in mijn hand.…
Puin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
531 kapot, verslagen en verloren
ze scheppen modder
in een onaards landschap
zoekend naar hoop
met angst voor wat ze vinden
in een uiteengevallen gemeenschap
puinresten, puinhoop
wanhopig biddend
naar Allah of God
in zinderende hitte
is angst kouder dan ooit
vechtend tegen het noodlot
stenen en modder zijn
overgebleven resten
waar…
Mijn stad
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
542 In ‘t centrum de nagelstudio ‘s
in elke straat
-’k lees in krant van allergie op acrylaat -
een kapperszaak op ied’re hoek
sportscholen met veel apparaat
Donners rukken op
de vlugge Febo’s de verleiders
her en der mobieltjes dokters en providers
vaak dichtgeplakt een winkelraam
Eenzaam hoog Lely op ‘t lege plein met een verloren oliebollen…
Vlucht naar ginder
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 herfstig tafereeltje af
van de bezoekers aan een oud graf
die door de welvaart waren bedrogen
ze stonden allemaal achterelkaar
wachtend tot ze de tekst konden lezen
zijn daden waren uitvoerig geprezen
in zijn leven zag hij geen enkel gevaar
een mooie stenen vogel had hij gemaakt
die gezegend was met prachtige veren
en naast zijn verloren…