7023 resultaten.
Ontmoeting met Delphine
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
616 Zij kon mij niet helpen met leven
dat moest ik zelf doen, maar bij
haar gedichten kon ik vertroosting
en liefde vinden, kushandjes door
de lucht, vangen maar onbreekbaar
Wij waren te oud om kinderen
scheppen, maar er was een prof
die van origami een kind kon maken
het huilde bij het afscheid nemen
wij hadden echter een dochter
Om mee…
Verrezen mensenkind
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
501 vlinder
verstoord opvloog
van de grijze rots rollen
vrouwen de toegangssteen weg
openen zo de tombe
schonen de ligplaats
met witzachte doeken
voor zijn bijna laatste rust
zoeken in vertwijfeling
gebed en steun bij elkaar
zij weten zijn leven en
werk is nog lang niet klaar
sluiten het graf met
hoop en zwaar hart
in een moeilijk afscheid…
Cemetery blues
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
685 De klokken luiden, afscheid wordt genomen
Een korte plechtigheid, een vers, een lied
De gang naar ‘t kerkhof, nee, die is er niet
Ik zie de stoet vertrekken langs de bomen
De oude zerken staan hier schots en scheef
En ook de houten kruizen, half vergaan
Waarop al lang de namen niet meer staan
Daar weer en wind ze langzaamaan verdreef…
De schijn doorboort?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
447 dichter en
weer verder van elkaar, onder de
maskerade van de maan maakt de
kuisheid lichter, neemt ons de maat,
verstoort contouren van het hart
vermomming van de toekomst
we keerden de gaven en de tijd
in de lichtheid van de tranen
die uit elk lichaam valt te raden,
vriendschap is de levensvorm die
men meedraagt in een afscheid…
Herfst in Groningen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
576 Liefste, de laatste gouden dagen
wuiven ten afscheid en wij merken het niet,
De bossen en de struiken dragen
hun laatste tooi en in het riet
schuilen de vissen en hun trage
vinslag verraadt hen niet.…
María, 18 jaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 De grafdelver kende jouw gevoelens
voor mij, jouw vrije held uit Havana
Hij belde me en gaf het adres
van het mortuarium waar je lag
Ik heb je gekust, jouw voorhoofd
dat ijskoud gloeide op mijn lippen
ik kuste de hand op jouw buik
en ook je witte schoenen, nee
ik kon geen afscheid nemen
Ach María, je liep de rivier in
waar je van liefde…
pluk de dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 wie zwerven moet
om in de vitale menigte
zich telkens vol te lopen
aan het losbandig leven
de volle vrijheid geniet hij
eenzaam maar niet alleen
in het stil luisterend kijken
naar de immer bonte stoet
die de vele maskers draagt
van mensen in maskerade
alles wat hen bezigt ziet hij
van de liefde die bevredigt
tot het verdriet van afscheid…
Stilte
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
509 schitterend bruidsboeket zo stond ze daar
Vandaag de mooiste dag van haarleven
Zou ze hem haar hand en liefde geven
Hij, mannelijk stoer, doch jong verlegen
Stond daar in uniform compleet met degen
Licht blozend, van haar hield hij het meest
Vandaag was het hun huwelijksfeest
De volgende dag trok hij ten strijde
Wijl zij tijdens het afscheid…
Te vroeg
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
612 Toch heb ik voor deze maand ook nog een wens
Niet nogmaals afscheid nemen van weer een mens.
Zij die stierven waren beslist goed, jong en heel oprecht
Leven die ze adem ontnam deed het gewoon even slecht.…
Jouw zwijgende stem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 De dood heeft onze liefde
onafscheidelijk gemaakt
omdat je in mijn hart woont
is er geen afscheid of vaarwel
het blijft in de herkenning
je leeft gewoon in mijn herinnering
jouw andere stem tekent mijn rivieren
blijft bestaan in mijn levensmaanden
verwelkomt mijn nachten
ademt in serene sfeer
en laat jouw doodse zwijgen
niet ongehoord…
Mama
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
729 woorden en wolken leert
Degene die jou na vallen weer opstaan laat
Zij is degene die op een voetstuk staat
Van wie je je later losmaakt
Om nog wat later terug te gaan
Voor wat goede raad
En zo wordt ze je beste maat
Jij komt en je gaat
Maar zij is er
Nog steeds
Dan komt die dag
De dag die eigenlijk niet komen mag
De dag van afscheid…
Als liefde alles is
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
475 Als liefde alles is
en werkelijke prijs
op het eind van de reis
die onze liefde is
Als liefde alles is
van ons, van jou en mij
dan is ze nooit voorbij
een licht in duisternis
Als liefde alles is
en afscheid niet bestaat
je blijft, ook als je gaat
geen droefheid, geen gemis
Als liefde alles is
om and'ren te verstaan
en dan…
Moment suprême
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
452 weer wolkte
schichtig licht
deed randen
subtiel verkleuren
er was nooit een
moment suprême
in de elektrische dans
van deze kinder
partijen en spelen
ook daar gaat
het altijd om de kleine
maar ozo belangrijke
nuances zoals de zon
in een schoolflikkering
of de knipoog in
lieve verstandhouding
met een lach de
welkom en afscheid dagen…
Kerstmis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
703 Ik vrij met hem, ten afscheid van dit leven,
nog een, afdoende, laatste, liefdesnacht.…
NACHTELIJK ZUYLEN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
574 De fraaie opwekkende verlichting
tussen zerken is een plechtig afscheid
van ieders verlopen aardse levensstrijd.
Een kleine luister naar de bestemming
voor elke sterveling: de ontmoeting
met God, bij Hem te toeven zonder tijd.…
Hoogpolig stiltekleed
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
420 alleen al
de oogopslag
zat vroeger
barstensvol
wetenschap
over tal van
communicatie
mogelijkheden en
het aanverwante
sociale gebeuren
een afscheid
met een zwaai
gaf eerder een
eigen draai aan
alles wat er
besproken was
zo dat niemand
meer iets vervelends
op de lever had of
nog ergens mee zat
de geëigende
aandacht cirkels
hadden…
Een glooiende zomer
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 ik raakte
voorzichtig
je arm aan
hoopte dat de
vleug van je huid
in dezelfde stand
zou blijven staan
als bij ons afscheid
na tal van vele
liefdevolle strelingen
jouw rug indachtig
waar willige handen
het jeugdig landschap
een glooiende zomer
hebben gegeven
die daardoor een
ware metamorfose
heeft ondergaan
in een surplus aan…
Een glooiende zomer
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
489 ik raakte
voorzichtig
je arm aan
hoopte dat de
vleug van je huid
in dezelfde stand
zou blijven staan
als bij ons afscheid
na tal van vele
liefdevolle strelingen
jouw rug indachtig
waar willige handen
het jeugdig landschap
een glooiende zomer
hebben gegeven
die daardoor een
ware metamorfose
heeft ondergaan
in een surplus aan…
Anonyma
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
561 maar een koningsdag
de dag van Alex, volgens het refrein
Toen waren de 3 A's nog
poppetjes
en moeder Máxima Oranjes'
ster
nu zijn ze alle 4 best
populair
met lange manen, frisse
koppetjes
Had Máx dan niet naar Rome moeten reizen
om in gezelschap van de wereldleiders
ook aan die andere Argentijnse Jorge
de laatste eer, als afscheid…
Jouw zwijgende stem
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
356 De dood heeft onze liefde
onafscheidelijk gemaakt
omdat je in mijn hart woont
is er geen afscheid of vaarwel
het blijft in de herkenning
je leeft gewoon in mijn herinnering
jouw andere stem tekent mijn rivieren
blijft bestaan in mijn levensmaanden
verwelkomt mijn nachten
ademt in serene sfeer
en laat jouw doodse zwijgen
niet ongehoord…
VRIJ VAN WANKLANK
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
320 onderhuidse rups wil dan verpoppen
Een veld scheppen om oorlogen te stoppen
Geen vleugels meer van staal met de kleur zwart
Nee, nieuw en rein, van bovenaardse snit
Fel aan je ogen, licht verspreidend, effen
Klaar dus om voorbereidingen te treffen
Voor een verandering waar pais inzit
En vree, want velen voelen zich niet goed
Ze willen afscheid…
In het stof van de wind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
208 Pa, de week dat jij verdween
werd de lucht ineens een droge zee van stof.
Het leek alsof de tijd zelf over Capelle waaide,
een grauwe storm die alle kleur uit de straten blies.
Ik liep door kamers vol stilgevallen spullen,
Jouw bril, jouw pen, jouw jas die nog een schaduw draagt.
De wereld ging gewoon door, maar in mijn borst
woelde…
Ineens
gedicht
3.1 met 62 stemmen
24.233 Ineens was ik het vermogen
om warmte vast te houden
verloren. Nu de kinderen
het huis uit zijn, snoof ik,
ja ja. Ik kroop onder steeds
meer dekens. De kachel
loeide. De warmste van ons
tweeen kon mij niet meer
verhitten. Ik rilde en
huiverde alsof ik oog
in oog stond met de dood.
Wat ook zo was. De dood
en ik stonden op een dijk.…
De week die zeven dagen stilte scheurt
gedicht
2.9 met 17 stemmen
13.874 De week die zeven dagen stilte scheurt
En lang in mij de uren telt
Met het heelal de grens, dit bekende hoofd
Tot gestalte verwant. De mummies van de adem
Onwaarschijnlijk in het kruis van geen besef
Onder dezelfde tong herkend de uiteinden
Van lichaam en haat, de wazige naald
Dodelijk, lesbisch aan mijn lichaam.
De late eenvoud van de meester…
Nieuwe weg
poëzie
4.1 met 16 stemmen
4.937 Nu is ook, als een laatste Mohikaan,
M'n laatste vriend verder gegaan.
Zo stierf die schone, schitterende schaar,-
Over de stad glimden d'elektrieke globen klaar,
Spijts mist rondom de klaarte hing,
Toen m'n vriend henen ging.-
Grijs was de gestorven straat,
Waar stierf ons vriendschap, midden mist;
Maar zijn afscheidstap klonk laat
Nog…
De buigzaamheid van het verdriet
poëzie
3.3 met 140 stemmen
70.629 in een wereld van louter plezier
kwam ik haar tegen, glimlachend,
en ze zei: wat liefde is geweest
luister ernaar in de bomen
en ik knikte en we liepen nog lang
in de stille tuin.
de wereld was van louter golven
en ik zonk in haar als een lijk
naar beneden het water sloot
boven mijn hoofd en even
voelde ik een vis langs mij strijken
in…
Lars
netgedicht
3.6 met 147 stemmen
43.023 met mijn handen in de aarde
weet ik weer van stof en steenslag
huil ik vecht ik tegen woede
wortels breken onkruid wint
hoor maar hoe de kleine twijgen
klagen want het kind is dood
op zijn graf de speelgoedberen
en de vragen en zijn naam
lang geleden rook de aarde
soms naar voorjaar en naar morgen
droegen appelbomen bloesem…
Exil
gedicht
3.6 met 18 stemmen
12.717 Ik ontwierp mij
want ik bemoederde het woord
zoogde de letter
verschoonde het leesteken
en trainde het woord zindelijk
Hun zichtbaarheid was violentie
hun aanblik decimeerde mijn verte
hun schriftuur beletterde mijn verstomming
en hun lectuur belas mij de school…
Zoals het lijden niet is
gedicht
3.4 met 14 stemmen
9.490 Zoals het lijden niet is te
Vermijden, het is gegeven, zo voel
Ik een verdriet dat als een spoel uit
Een machine in mij losschiet: ik dacht
Nooit aan de weg, ik dacht aan het doel.
Als ik trappenhuizen van flatgebouwen
Zag, die als verlichte ritsen in een
Onzichtbare jas gestoken stonden
In de nacht, dan waren het ritsen die
Ik opentrok. Ik…
Dodenlied
gedicht
2.2 met 43 stemmen
33.666 Moeder neemt afscheid
van de zwanen. De lucht drukt zwaar, de modder zuigt. Artritis
in de schouder. Vlug naar huis.
Een hoorspel op de radio in de woonkamer. Niemand luistert.
De hitparade. Anti-rimpelcrème. Een rozenkrans in de lade.
---------------------------------------------
uit: 'Dwangbuis van Houdini', 1998.…