Alle inzendingen over afscheid

7023 resultaten.

Sorteren op:

Ontmoeting met Delphine

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 616
Zij kon mij niet helpen met leven dat moest ik zelf doen, maar bij haar gedichten kon ik vertroosting en liefde vinden, kushandjes door de lucht, vangen maar onbreekbaar Wij waren te oud om kinderen scheppen, maar er was een prof die van origami een kind kon maken het huilde bij het afscheid nemen wij hadden echter een dochter Om mee…

Verrezen mensenkind

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 501
vlinder verstoord opvloog van de grijze rots rollen vrouwen de toegangssteen weg openen zo de tombe schonen de ligplaats met witzachte doeken voor zijn bijna laatste rust zoeken in vertwijfeling gebed en steun bij elkaar zij weten zijn leven en werk is nog lang niet klaar sluiten het graf met hoop en zwaar hart in een moeilijk afscheid…

Cemetery blues

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 685
De klokken luiden, afscheid wordt genomen Een korte plechtigheid, een vers, een lied De gang naar ‘t kerkhof, nee, die is er niet Ik zie de stoet vertrekken langs de bomen De oude zerken staan hier schots en scheef En ook de houten kruizen, half vergaan Waarop al lang de namen niet meer staan Daar weer en wind ze langzaamaan verdreef…

De schijn doorboort?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 447
dichter en weer verder van elkaar, onder de maskerade van de maan maakt de kuisheid lichter, neemt ons de maat, verstoort contouren van het hart vermomming van de toekomst we keerden de gaven en de tijd in de lichtheid van de tranen die uit elk lichaam valt te raden, vriendschap is de levensvorm die men meedraagt in een afscheid…
Pama7 september 2019Lees meer >

Herfst in Groningen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 576
Liefste, de laatste gouden dagen wuiven ten afscheid en wij merken het niet, De bossen en de struiken dragen hun laatste tooi en in het riet schuilen de vissen en hun trage vinslag verraadt hen niet.…

María, 18 jaar

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 426
De grafdelver kende jouw gevoelens voor mij, jouw vrije held uit Havana Hij belde me en gaf het adres van het mortuarium waar je lag Ik heb je gekust, jouw voorhoofd dat ijskoud gloeide op mijn lippen ik kuste de hand op jouw buik en ook je witte schoenen, nee ik kon geen afscheid nemen Ach María, je liep de rivier in waar je van liefde…
Zywa17 maart 2020Lees meer >

pluk de dag

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 376
wie zwerven moet om in de vitale menigte zich telkens vol te lopen aan het losbandig leven de volle vrijheid geniet hij eenzaam maar niet alleen in het stil luisterend kijken naar de immer bonte stoet die de vele maskers draagt van mensen in maskerade alles wat hen bezigt ziet hij van de liefde die bevredigt tot het verdriet van afscheid…

Stilte

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 509
schitterend bruidsboeket zo stond ze daar Vandaag de mooiste dag van haarleven Zou ze hem haar hand en liefde geven Hij, mannelijk stoer, doch jong verlegen Stond daar in uniform compleet met degen Licht blozend, van haar hield hij het meest Vandaag was het hun huwelijksfeest De volgende dag trok hij ten strijde Wijl zij tijdens het afscheid…

Te vroeg

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 612
Toch heb ik voor deze maand ook nog een wens Niet nogmaals afscheid nemen van weer een mens. Zij die stierven waren beslist goed, jong en heel oprecht Leven die ze adem ontnam deed het gewoon even slecht.…

Jouw zwijgende stem

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
De dood heeft onze liefde onafscheidelijk gemaakt omdat je in mijn hart woont is er geen afscheid of vaarwel het blijft in de herkenning je leeft gewoon in mijn herinnering jouw andere stem tekent mijn rivieren blijft bestaan in mijn levensmaanden verwelkomt mijn nachten ademt in serene sfeer en laat jouw doodse zwijgen niet ongehoord…
mobar29 september 2021Lees meer >

Mama

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 729
woorden en wolken leert Degene die jou na vallen weer opstaan laat Zij is degene die op een voetstuk staat Van wie je je later losmaakt Om nog wat later terug te gaan Voor wat goede raad En zo wordt ze je beste maat Jij komt en je gaat Maar zij is er Nog steeds Dan komt die dag De dag die eigenlijk niet komen mag De dag van afscheid…

Als liefde alles is

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 475
Als liefde alles is en werkelijke prijs op het eind van de reis die onze liefde is Als liefde alles is van ons, van jou en mij dan is ze nooit voorbij een licht in duisternis Als liefde alles is en afscheid niet bestaat je blijft, ook als je gaat geen droefheid, geen gemis Als liefde alles is om and'ren te verstaan en dan…
Zywa10 mei 2022Lees meer >

Moment suprême

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 452
weer wolkte schichtig licht deed randen subtiel verkleuren er was nooit een moment suprême in de elektrische dans van deze kinder partijen en spelen ook daar gaat het altijd om de kleine maar ozo belangrijke nuances zoals de zon in een schoolflikkering of de knipoog in lieve verstandhouding met een lach de welkom en afscheid dagen…

Kerstmis

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 703
Ik vrij met hem, ten afscheid van dit leven, nog een, afdoende, laatste, liefdesnacht.…
Frans Roumen22 augustus 2022Lees meer >

NACHTELIJK ZUYLEN

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 574
De fraaie opwekkende verlichting tussen zerken is een plechtig afscheid van ieders verlopen aardse levensstrijd. Een kleine luister naar de bestemming voor elke sterveling: de ontmoeting met God, bij Hem te toeven zonder tijd.…

Hoogpolig stiltekleed

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 420
alleen al de oogopslag zat vroeger barstensvol wetenschap over tal van communicatie mogelijkheden en het aanverwante sociale gebeuren een afscheid met een zwaai gaf eerder een eigen draai aan alles wat er besproken was zo dat niemand meer iets vervelends op de lever had of nog ergens mee zat de geëigende aandacht cirkels hadden…
wil melker6 november 2023Lees meer >

Een glooiende zomer

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 390
ik raakte voorzichtig je arm aan hoopte dat de vleug van je huid in dezelfde stand zou blijven staan als bij ons afscheid na tal van vele liefdevolle strelingen jouw rug indachtig waar willige handen het jeugdig landschap een glooiende zomer hebben gegeven die daardoor een ware metamorfose heeft ondergaan in een surplus aan…

Een glooiende zomer

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 489
ik raakte voorzichtig je arm aan hoopte dat de vleug van je huid in dezelfde stand zou blijven staan als bij ons afscheid na tal van vele liefdevolle strelingen jouw rug indachtig waar willige handen het jeugdig landschap een glooiende zomer hebben gegeven die daardoor een ware metamorfose heeft ondergaan in een surplus aan…

Anonyma

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 561
maar een koningsdag de dag van Alex, volgens het refrein Toen waren de 3 A's nog poppetjes en moeder Máxima Oranjes' ster nu zijn ze alle 4 best populair met lange manen, frisse koppetjes Had Máx dan niet naar Rome moeten reizen om in gezelschap van de wereldleiders ook aan die andere Argentijnse Jorge de laatste eer, als afscheid…
Maxim27 april 2025Lees meer >

Jouw zwijgende stem

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 356
De dood heeft onze liefde onafscheidelijk gemaakt omdat je in mijn hart woont is er geen afscheid of vaarwel het blijft in de herkenning je leeft gewoon in mijn herinnering jouw andere stem tekent mijn rivieren blijft bestaan in mijn levensmaanden verwelkomt mijn nachten ademt in serene sfeer en laat jouw doodse zwijgen niet ongehoord…
mobar11 februari 2026Lees meer >

VRIJ VAN WANKLANK

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 320
onderhuidse rups wil dan verpoppen Een veld scheppen om oorlogen te stoppen Geen vleugels meer van staal met de kleur zwart Nee, nieuw en rein, van bovenaardse snit Fel aan je ogen, licht verspreidend, effen Klaar dus om voorbereidingen te treffen Voor een verandering waar pais inzit En vree, want velen voelen zich niet goed Ze willen afscheid…

In het stof van de wind

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 208
Pa, de week dat jij verdween werd de lucht ineens een droge zee van stof. Het leek alsof de tijd zelf over Capelle waaide, een grauwe storm die alle kleur uit de straten blies. Ik liep door kamers vol stilgevallen spullen, Jouw bril, jouw pen, jouw jas die nog een schaduw draagt. De wereld ging gewoon door, maar in mijn borst woelde…

Ineens

gedicht
3.1 met 62 stemmen aantal keer bekeken 24.233
Ineens was ik het vermogen om warmte vast te houden verloren. Nu de kinderen het huis uit zijn, snoof ik, ja ja. Ik kroop onder steeds meer dekens. De kachel loeide. De warmste van ons tweeen kon mij niet meer verhitten. Ik rilde en huiverde alsof ik oog in oog stond met de dood. Wat ook zo was. De dood en ik stonden op een dijk.…
Anna Enquist10 februari 2025Lees meer >

De week die zeven dagen stilte scheurt

gedicht
2.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 13.874
De week die zeven dagen stilte scheurt En lang in mij de uren telt Met het heelal de grens, dit bekende hoofd Tot gestalte verwant. De mummies van de adem Onwaarschijnlijk in het kruis van geen besef Onder dezelfde tong herkend de uiteinden Van lichaam en haat, de wazige naald Dodelijk, lesbisch aan mijn lichaam. De late eenvoud van de meester…

Nieuwe weg

poëzie
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.937
Nu is ook, als een laatste Mohikaan, M'n laatste vriend verder gegaan. Zo stierf die schone, schitterende schaar,- Over de stad glimden d'elektrieke globen klaar, Spijts mist rondom de klaarte hing, Toen m'n vriend henen ging.- Grijs was de gestorven straat, Waar stierf ons vriendschap, midden mist; Maar zijn afscheidstap klonk laat Nog…

De buigzaamheid van het verdriet

poëzie
3.3 met 140 stemmen aantal keer bekeken 70.629
in een wereld van louter plezier kwam ik haar tegen, glimlachend, en ze zei: wat liefde is geweest luister ernaar in de bomen en ik knikte en we liepen nog lang in de stille tuin. de wereld was van louter golven en ik zonk in haar als een lijk naar beneden het water sloot boven mijn hoofd en even voelde ik een vis langs mij strijken in…

Lars

netgedicht
3.6 met 147 stemmen aantal keer bekeken 43.023
met mijn handen in de aarde weet ik weer van stof en steenslag huil ik vecht ik tegen woede wortels breken onkruid wint hoor maar hoe de kleine twijgen klagen want het kind is dood op zijn graf de speelgoedberen en de vragen en zijn naam lang geleden rook de aarde soms naar voorjaar en naar morgen droegen appelbomen bloesem…

Exil

gedicht
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 12.717
Ik ontwierp mij want ik bemoederde het woord zoogde de letter verschoonde het leesteken en trainde het woord zindelijk Hun zichtbaarheid was violentie hun aanblik decimeerde mijn verte hun schriftuur beletterde mijn verstomming en hun lectuur belas mij de school…
Kees Ouwens24 augustus 2025Lees meer >

Zoals het lijden niet is

gedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 9.490
Zoals het lijden niet is te Vermijden, het is gegeven, zo voel Ik een verdriet dat als een spoel uit Een machine in mij losschiet: ik dacht Nooit aan de weg, ik dacht aan het doel. Als ik trappenhuizen van flatgebouwen Zag, die als verlichte ritsen in een Onzichtbare jas gestoken stonden In de nacht, dan waren het ritsen die Ik opentrok. Ik…

Dodenlied

gedicht
2.2 met 43 stemmen aantal keer bekeken 33.666
Moeder neemt afscheid van de zwanen. De lucht drukt zwaar, de modder zuigt. Artritis in de schouder. Vlug naar huis. Een hoorspel op de radio in de woonkamer. Niemand luistert. De hitparade. Anti-rimpelcrème. Een rozenkrans in de lade. --------------------------------------------- uit: 'Dwangbuis van Houdini', 1998.…