6661 resultaten.
04 Mei Gedenken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
454 Ze kwamen als een dief in
de nacht
en omsingelden het land
speurend naar Joods bloed
zodat het volk
leven en Waarheid
niet meer zouden bestaan
hier en daarginds
strijders in Waarheid en Geest
strijders voor vrijheid
en liefde
niets zal ons tegen houden
om te strijden tegen
de klokken die
tegen de wind in luiden…
HOOP
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 op spijkers met
koppen staan
schepen voor je ogen
ten onder zien gaan
het einde overzien
van je eigen bestaan
de laatste bladzijden
van een boek omslaan
je afvragen wat toch
de clou mag wezen
en uitstellen door het
gedeeltelijk te herlezen
tegenover de naakte
waarheid komen te staan
de hoop niet laten varen
ontkennen met sussende…
Hulpvaardigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Over heel de verre einder
hangt een waas van verwachting
een droom die toekomst heet
waar wij van afstand kijken
in hoop en zwaar verlangen
van nadering tot elkaar
geen afgunst of kijven
leven in menswaardig bestaan
en onze energie besteden
in ontwikkeling en hulp
aan hen die zwakker zijn
waar de einder nader komt
wie geen helpende…
Vol fragmentatie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
487 zachte geuren
kapot scheurden
om hun kleuren
juist daar
waar niet weten
geen kwestie is
van vergeten
maar een gebrek
aan verbondenheid
er is geen
uitgewogen pakket
dat als wijzer de
maatschappelijke
blauwdruk kan volgen
of duidelijk zal uitlijnen
wij leveren
geen fijnheid
van zinnen maar
abstraheren alle
emoties van het
bestaan…
Bloot speel ik naakt te zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 als het meisje
van de overkant, het meisje
met te lange haren
om haar borsten goed te zien
In de schaduwmaanden
blijven de woonblokken grauw
Dan sluit ik de gordijnen
en dwaal ik door het patroon
in deze zelfde zachte stoel
waarin ik helemaal vrij ben
en van buiten naar binnen
ademend mijn stevigheid voel
wetend wat het is
om te bestaan…
niemand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
410 bij het opstaan verlies ik
telkens meer een beetje
zin, de dag ondergaan
en om je heen kijkend door de
borstelige wenkbrauwen
van dit bestaan
niemand is echter dan de
persoon die wankelt alvoor
hij zijn evenwicht laat omkopen
door een smeuïge samenleving
die deugdelijk zijn verward
met oprechtheid en gedeelde smart
er bij willen horen…
Lichaam X
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
547 strijdtoneel van milde ziekten
tijdelijke oefenruimte voor gierende gitaren
en steeds vaker klassiek
geschoolde strijkkwartetten
alles wat ik nu lees heeft iets tijdloos
Dante en Milton
naast het sportveld hangt een verlept affiche
‘Jezus komt terug’
een hond loopt langs
met een baasje eraan
twee hoofden knikken kort
erkennen elkaars bestaan…
Tweewereldenbestaan
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
440 nog is zij heel
beneden gekomen
want het enige
dat ik vond was
haar warmte op een
grote ronde steen
die rustplaats
was uit zijn setting
gekanteld en
openbaarde in
omgevingselementen
bladzijden uit haar
twee wereldenbestaan
zonder hun schizofrene
lijnen direct te laten
prevaleren boven het
door haar na te streven
harmonisch bestaan…
Vossiusgymnasium
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
488 unieke jaren zijn voorbij
stil vervaagd uit mijn bestaan
gezonken in het wassend tij
yuppenschool in deftig zuid
mijn plaats onder de zon
nog heug ik mij het belgeluid
als 't eerste uur begon
stemmen die ik nog kan horen
in vage dromen van weleer
uit tijden die mij sterk bekoren
maar antwoord geven zij niet meer…
Ademloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 zien de gele stoppelvelden
Hollandse herfst die speels de bomen
Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen
Het bladgroen moet het gaan ontgelden
Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven
De takken snikken aangedaan
Zij weten dat het moet gebeuren
Wil je een sneeuwwit oord verwerven
Hoort overgaan bij elk bestaan…
Ademloos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
447 zien de gele stoppelvelden
Hollandse herfst die speels de bomen
Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen
Het bladgroen moet het gaan ontgelden
Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven
De takken snikken aangedaan
Zij weten dat het moet gebeuren
Wil je een sneeuwwit oord verwerven
Hoort overgaan bij elk bestaan…
Ademloos
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
520 zien strogele stoppelvelden
Hollandse herfst die speels de bomen
Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen
Het bladgroen moet het gaan ontgelden
Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven
De takken snikken aangedaan
Zij weten dat het moet gebeuren
Wil je een sneeuwwit oord verwerven
Hoort overgaan bij elk bestaan…
maken en breken
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
494 jongens is het
samen drinken één pot nat
geen fijnproevers van huis uit
de bekers onafscheidelijk
naast elkaar geheven:
proost Gif proost Roem
de drinkebroers hebben
alle wijsheid in pacht ze drinken
de zanderige bitterheid weg
tijd gaat verloren in de
waan van de dagen van
Roem en Gif
de pijn in het broze leven:
het niet bestaan…
LIEFDE STERKT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 God aanroepen
als Heer over alle bestaan
is de grootste zegen
voor menselijk gemoed
in alle ernst
meelopen aan Jezus' hand
wijst het pad door goed leven
dat zich elke dag hernieuwt
ofschoon het merendeel
van de samenleving
de Heiland der wereld
in naam niet zal kennen
dringt Diens wil steeds meer door
in het daagse werk
van hen die…
Iets nieuws
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
431 lieten zien
door bewegen
en veranderingen
in licht en contrast
de herinneringsfilm
liet in de diverse
verschillen
het natuurlijke
lopende beeld zien
een schitterende
automatische
animatie van ons
zien en de
wereld kennen
waarbij
herkennen de
bevestiging is
van ons deel
van het beleefde
een bewijs van
werkelijk bestaan…
Kompas
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
487 Mijn kompas kwijt
Ik weet meestal de richting wel
Maar als ik even verloren was
In de grijze mist van het bestaan, dan was jij mijn kompas
Nu draai ik rond
In de mistige nevel van het leven
Als een rad van fortuin
In de vurige hoop dat ik de gele stenen op het gebaande pad blijf zien
De lange weg naar de stad van Smaragd
Een reis…
Draaiend Sanatorium
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
406 Het heeft veel mensen goed gedaan
Veel lijden werd erdoor verzacht
Wie weet nog van het ooit bestaan
Heeft het er levend afgebracht?
De Ierse Shaw had zo een stulp
Het draaien in zo'n 'schrijvershut'
Was ook Wim Kan een ware lust
De Muze kroop er uit haar schulp
Een stille plek, klein paviljoen
Vol frisse lucht in kwistig groen…
Bloknotehut
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
465 een golf en een snik
in mijn hart
Wij zijn niet van 't zelfde laken een pak
In mijn bloknotehut ben ik
en luister
De vele geluiden die ik hier hoor
dringen niet tot mij door,
kunnen mij ook niet deren
Gedachten die ik denk en vanzelf arriveren
Verwijlen een wijle, keren weer
als ze gaan
Niets hoef ik te doen
dan alleen maar bestaan…
HET WIL
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
508 Het wil haar niet in letters zien vergaan,
Het wil niet horen meer maar voelen
hoe het licht haar op zijn tong vertaald
tot woeker, brandmerk van bestaan.
Het keert de woorden, egt het veld,
en zeist de metaforen van het land:
in het strelen zal haar omvang stralen.
Het weigert u haar verder te beschrijven.…
LAIS CCLXXIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 De hemel is een dunne laag bestaan
in ’t leeg heelal dat ons is aangedaan.
De groene nijd bevrijdt met nijpend zuur
de winst uit onze lijven en elk uur
verschrijft men vast tot data in metaal.
De mens verkoopt haar ziel daarom te duur:
wie geeft er nog een cent om dat verhaal?…
Herfstgedachten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
411 Zoals de herfst nu bladeren doet dwarrelen
en hen doet vergaan om humus te worden
voor weer een nieuw bestaan,
zo weten we allen wat eenzaamheid is
en trachten we weg te lopen van vragen
die te groot zijn voor een antwoord.…
WERK IN DE AARDE
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
525 In de winter zijn
paddenstoelen verdwenen
ofschoon talloze draden
zwamvlok genaamd
werkzaam voort bestaan in de grond
verzonken verteerd leven
in zich laten komen
om over te brengen
in de sluimerwortels
van boom plant en bloem
het barre getij
verzorgt verborgen voeding
voor ongeboren bloeikracht
die stil haar sterkte vergaart…
In lege ogen
netgedicht
1.0 met 367 stemmen
489 zij keken
maar hadden
geen beeld
in lege ogen
vol gruwel
en lijden
waarvan
men de
intense
pijnen nooit
zal kunnen
vergeten
terneergeslagen
in houding en
bewegen in
dagen die hun
namen nooit meer
zullen dragen
nog zijn zij
niet begraven
zonder afscheid
valt het leven
nauwelijks
meer te dragen
een bestaan
vol vragen…
Ga nog niet weg
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
653 ga nog niet weg
als je zegt
dat je moet gaan
ga nog niet weg
blijf nog even
bij me staan
ik weet het
samen gaat niet meer
al probeerden we het
telkens telkens weer
zeg me
dat het goed is
dat we ieder onze
eigen weg weer gaan
zeg me
dat door het los te laten
er iets van onze liefde
blijft bestaan
maar ga nog niet weg
als je…
schoonheid beschrijven
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
728 eigenlijk is schoonheid het fraaiste
dat er in jouw ogen kan bestaan
momenten van verrukking wellicht
waar je zó aan gehecht bent geraakt
louter en alleen omdat ze ontroeren
een vorm van tederheid op het gelaat
van je geliefde bijvoorbeeld
of het puur romantische landschap
in de laatste gulden zonnestralen
van een zoele zomeravond zomaar…
schoonheid beschrijven
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
623 eigenlijk is schoonheid het fraaiste
dat er in jouw ogen kan bestaan
momenten van verrukking wellicht
waar je zó aan gehecht bent geraakt
louter en alleen omdat ze ontroeren
een vorm van tederheid op het gelaat
van je geliefde bijvoorbeeld
of het puur romantische landschap
in de laatste gulden zonnestralen
van een zoele zomeravond zomaar…
Toveren
hartenkreet
4.9 met 45 stemmen
823 bezemsteel
Maak ik plant en bomen heel
Vogels vliegen met me mee
Wijzen mij op haas en ree
Met een klein of grote wond
Kruid geneest het dier terstond
Paarden met een hinkebeen
Heel ik met een edelsteen
Mensen zullen mij nooit zien
Of met volle maan misschien
Dat zal wel een vogel zijn
In die nacht vol maneschijn
Heksen die bestaan…
Voorbij Goed en Kwaad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
598 Meedogenloosheid en medelijden
Kunnen contrair in het hart bestaan
Elkaar complementair tegenstrijden
Wij zijn onszelf arbitrair toegedaan
En 1 Anne Frank ontroert ons meer
Dan alle gezichtslozen die net zo leden
Opdat we aan al het onderhavige zeer
Niet teveel zorg hoeven te besteden
In veinzen zijn wij eveneens bedreven
Enkel heiligen…
Gedoemd
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
517 Tot wederkeer gedoemden
in tijdelijk bestaan
in vederzacht omhulsel
hebt gij uw plicht gedaan
de liefde te ontdekken
te leren tot uw dood
doch wie liet mij verrekken
van dauw tot avondrood
O goedertierenheid
vergeef haar zondigheid
zij beidt nog wel haar tijd
alleen in eenzaamheid
met liefde die niet mijdt
maar overgeeft, verblijdt…
BOMEN ZIJN ALS ...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
563 gedichten die ontstaan uit
gedachten die onbewust hun
krachten aan ons geven
en tot zoveel meer in staat
misschien zijn
het slechts iele bomen
uitgroeiend tot
machtige imposante eiken
die eeuwig lijken te bestaan
of tot armetierig kreupelhout
de kracht van woorden die nu niet meer
maar ooit menig mens bekoorden
soms sneuvelen de…