28807 resultaten.
Toch dichtbij
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
946 Ik weet dat achter de zee
waar de horizon geboren wordt
en de aarde kopje ondergaat
dat daar werkelijk geluk bestaat.
Ik weet dat verder dan de lucht
waar sterren zwarte gaten zijn
en alle zuurstof weggewaaid
een vuur van eeuwge liefde laait.…
tot jij weer bloemen spreekt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
445 wanneer het blad verkleurt,
een einde maakt aan uren
onwetend
wanneer de winter komt en ijs
het slissend likken van golven
tot stilte maant
wanneer een sneeuwjacht het vuur dooft
en de laatste schaduw
van een lange zomer verdwijnt
in een zwijgende zee
verwarmen wij elkaar
tot de levenloze souvenirs
te gronde gaan en jij
weer bloemen…
Tranen...
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.314 Gezangen helder,
in liefde elke zin,
Een zee van tijd
eindeloos bemin.
Bemin wie je bent
zacht toch kracht,
samenstromen
in alle pracht.
Pracht mens,
dat ben jij,
tranen van geluk,
bevredigd blij.
(Tranen van geluk..zijn gouden tranen..)…
Vredesduif
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
957 Of draai vanaf strand en duinen
over branding van de zee
neem boven het ruisen
mijn verlangen over de horizon mee.
Strijk neer witte vogel waar ik verwacht
dat gedachten tot rust zullen komen
geen pijn of angst zal zijn
maar alleen vervulling van vredesdromen.…
Misschien gooi ik een fles
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 Ver van mij verwijderd
Is mijn lief - drie
Oceanen scheiden ons
Van elkaar terwijl we
Onuitsprekelijk veel
Naar elkaar verlangen
In een liefde die gewoon
De woorden mist - gevangen
In de mist van die hulpeloze
Verte weet ik dat jij
Daar bent en ook denkt aan mij
Misschien gooi ik vandaag
Een fles met een brief voor jou
In zee…
verzilverd
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
578 eenzaamheid
zoekt het schelpenpad
dat ik achtergelaten heb
het zal zachter zijn
nu ik er mijn dromen
als van trap tot trap
neerleg
ik draai me om
langzaam vult de zee
mijn ogen
met een zilvergrijze zon
een meeuw wordt weer
een stip, schip in de verte
ongehaast
misschien is het een teken
dat de horizon zich verdiept
in een stilstaand…
Herfstochtend
gedicht
4.0 met 1 stemmen
10.331 Speer van de horizon die de zee en de lucht doorboort
ochtendzoenen op mijn borsten als opkomende zonnen
door alle wateren zul jij komen
alle oerwouden op alle wegen
in elke droom die ik me niet meer herinner
je handen die zichzelf onteigenen
en je lichaam dat zich stort in de gewonde herfst
Ochtendstralen verwarmen de kamer als
gouden eekhoorntjes…
Vliegensvlugge informatie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
534 een bootje en de zee
zacht kabbelende golven
voel me net als hemingway
praat tegen wolken
die met hun schaduwen
de waterspiegel bevolken
zij antwoorden met licht
dat mimisch murmelt
in veegjes aan het oppervlak
een meeuw en de kajuit
de schavuit landt
kent zijn plaats om te eten
wij wisselen
vliegensvlugge informatie
zonder woorden…
Nederland zingt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 duinen waaien niet in zee
om aflandig dwars te liggen
geen wolk bakt stenen
uit rivierklei of hemelstorm
zonder koketterie geen glorie
dacht men voorwereldlijk,
verwerpelijk misschien,
als moment van dijkzwakte
om zonder gewetensbezwaren
tijdig tempel en haard te verlaten
nog voor het laatste refrein
in het zweet uws aanschijns…
EEN FIJNE AVOND
gedicht
3.0 met 3 stemmen
3.618 De zee is vrijgevig.
Maar de schappen zijn bijna leeg. Het is druk
bij de kassa, men hamstert.
De massa dringt op, eist rijkdom, vrijheid,
gelijkheid. Er zullen koppen gaan rollen!
Mijn brood en mijn wijn afgerekend.
Zegeltjes nog? Een fijne avond!
Hoor ik het goed? Men groet mij
uiterst beleefd.…
het eikenpad
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
738 de mensen denken dat het een andere dag is
morgen
in blauwgroene wateren
volgt deze stem
die alleen bij de bomen
is
zo zie je een vrouw
waar het zout uit je keel stroomt
en jij niet mag lopen
met een walvis onder haar buik
en in zijn maag
de rest
van de wereld
een kei verwijderd
roept een meeuw dan wilgentakje aan
en de zee…
NASTORMSE BAREN
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
627 De zee toont bij vergane wind
nog hoge gelaten golven
met bolle gladde ruggen
vol stille schuimslierten
waarin luchtbellen
steeds verstoppertje spelen
de traag slinkende welvingen
tillen en duwen het schip voort
geven de reizigers
bemoediging en verlichting
het loerende gevaar verdwijnt
voert kwijnend een griezelspel op
grappen zegevieren…
vederloos
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
628 kan jij me vertellen
wanneer tijd zijn adem inhoudt
en dan wegvliegt als een meeuw boven zee
het water niet tot bedaren komt
omdat jij onherroepelijk in poëzie verdwijnt
en dat uit de keel van golven
het ruisen zich verzet tegen de laaggewassen maan
eenzamer dan ooit
kan jij me vertellen
bij wie ik nog kan schuilen
nu alleen jouw woorden…
Vulkaaneiland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 Grotendeel verzonken in
het binnenste van de
peilloos diepe zee
ligt het vulkaaneiland.
Opgestuwd door natuurkracht
bereikt vurig steen hoogte,
koelt, slijt en brokkelt
tot minuscule materie.
Neerslag voert het mee
door uitgesleten kloven
en het bezinkt, laag na laag,
tot zwart strand ontstaat.…
gedachten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
590 Gedachten
ik neem mijn pen
inkt vulde mijn vel papier
gedachten leg ik vast
de mooie wereld met zijn pracht en praal
de zuivere natuur , schoonheid van de zee
zon en wolken raken elkaar aan wonderbare wereld
de wind de regen stormen van de natuur
vast gelegd in een gedicht
zo als een foto die herinneringen opslaat
zijn het nu woorden…
Strandwandeling.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
878 het is een sombere dag
vandaag aan 't strand
de zee is ruw, het is
guur en nat
ze loopt met blote voeten op
het schelpenzand
blonde haren wapperen in de
stormachtige wind
koude zeewater prikkelt
haar voeten
blik gericht op de einder
smoort in 't grauw
gooit schelpjes naar
de woeste golven
kijkt vervolgens blij en verheugd…
In Holland staat een huis.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
515 Woont u in een flat met uitzicht over zee,
een vrijstaand huis, omzoomd met bomen
of zeven hoog, met droombalkon?
Je bent een koning in je woning.
Wees blij met wat u heeft bereikt,
het is aan u gegund en met ruime mate.
Maar het mooiste huis staat overal,
in straat of steeg en berg of dal.…
Van korte duur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
596 is het slapeloos woelen
onder warm knellende lakens van flanel
hoe dubbelzinnig
zijn de door mij opgewekte droombeelden
van volksverhuizingen uit een leeglopende wereld
de Griekse oppergod Zeus
getransformeerd als mensenmassa
heeft zijn wellustig oog laat vallen
op weg naar het betoverende Europa
van waar men uit alle windsteken
de zee…
Uit hectische uren
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
488 langzaam ebde
herrie weg
uit hectische uren
lichtte zee op
onder een halve maan
lieten golven agressie gaan
alleen op het strand
het nieuwe jaar nog
koesterend in mijn hand
pas toen
schelpen knersten
bij de kadewand
ik stilte vond
zittend op zand
ontsloot ik de tijd
zag je stralende lach
de twinkeling in ogen
wist dat jij…
Kloosterstilte
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
526 Een woud met de kolossaalheid van
een jak gereduceerd tot een zee
van schrompelhoofden, de wenselijke
wedergeboorte kiemt reeds in ‘t verval
als bruine vlinders alleen nog neerdalen,
en oude angst vervaagt in troostvolle rust.…
Duizend naakte bloesems 1
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
509 Ook ik ben bang voor de
Tijd en het hart van de zee
En de harde donder en het
Slagen van plannen en het
Bevriezen van handen en
Het breken van benen en
Het stoppen van de notie.…
Voorrecht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 zijn grijs en zwart
Ze doen denken aan de sluier rondom mijn geest
aan de afgrond waarin ik ben geweest
Maar deze donkere kleuren ontleden alle smart
Zij ontsluiten het zuiverste licht
Haar gedeeltelijk verschijnen
Alle pijn gaat verdwijnen
Door haar vage gestalte een nieuw leven gesticht
Raden naar hoe zij is in het echt
heeft de bevroren zee…
Caleidoscopisch
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 caleidoscopisch
glijdt de wereld voorbij
zie de mooiste stranden
met in een blauwe zee
alle kleuren handen
golven rollen
spelend vertier
wit schuimt zonder
enig onderscheid
heerlijk mensenplezier
zij zingen
bij het wassen
van de maan een
warm samen met
nog een avond te gaan
een stukje paradijs
dat aangeboden wordt
uit het eeuwenlange…
op de vlakte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 hoe de zon reeds platgeschreven is
het avondrood dagelijks geroemd
steekt achter geen enkel woord betekenis
en blijft schemer voor eeuwig verdoemd
aan elke zee die het voor de wind gaat
niet te vergeten de branding, stel je voor
die natte dromen en golven stukslaat
tot een verwaaide stem die ik vaag hoor
zo past de wereld op een gemeentelijke…
Zonder gemis geen voeling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
456 Maar kies de zee. Haar baren dragen mild,
banen een weg. Van een voetstuk getild
slepen ze je mee in ondergangen,
tronen omhoog tot jouw lijf ervan rilt,
jij toegeeft aan levensecht verlangen.…
De naakte feiten
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
602 antwoorden
in feite zijn er meer doornen dan rozen
in feite zijn er meer mieren dan hopen
en in feite is er meer verbijstering dan geloof
in feite heeft een aap meer haren dan tanden
in feite heeft een mens meer vingers dan handen
in feite zijn er meer spijkers dan hamers
en in feite zijn er meer slachtoffers dan daders
in feite is er meer zee…
Ik ook
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
489 Rook van een opvlammende sigaret
is liefde een zucht, gesteun
vuur dat fonkelt in de blikken
een zee die sterren weerspiegelt
een zacht vel dat hardheid omsluit
licht dat op gloeit, opbloeit
schepen naar een veilige haven leidt
waar witte vrouwenborsten wachten
als duiven, koerend, lokkend paraderend
Ik heb jou liefgehad en werd bemind
het…
Poorten van de samenleving
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
612 De zee heeft honger,
heeft gruwelijk honger
en verslindt alles
wat voor zijn maalgrage
kaken komt -
Maar zie,
zij hebben
het overleefd:
De stoppelige man,
de gerimpelde vrouw,
het in kleurrijke vodden
geklede kind -
Met in hun lege ogen
een wezenloze blik
en ondanks alles
toch een sprankje hoop
Staan ze hier bij de grens,…
Aalscholvers
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Het leven in en boven
de zee lijkt me met jou
een waanzinnig idee.…
pyroclasmen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
433 je zou je nog nestelen in geheugen
nog oorverdovend een stilte doorbreken
een kamer bezoeken en verlaten, je zou
de toon van afwezigheid nog inkleuren
daarbij hadden we afgesproken niet
ter plaatse te zijn, stellig te ontbreken
we zouden een herinnering ophalen
dat kon aan zee zijn geweest, in een bos
tijdens een glimlach, in het voorbijgaan…