4149 resultaten.
Vind de rivier
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
526 Los van de oever
draagt de rivier mij verder
dan mijn verlangen
Ik volg het landschap als
aderen op een oude hand, waar water,
zingt over stenen zonder naam. Mijn voeten zijn moe,
mijn hart blijft vragen waar het stroomt, en wie ik word als ik loslaat.…
Als… Grote Geelstaart
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
308 Als een Atlas die de wereld niet meer torsen kan,
als een onkusbare prinses in deze modderpoel,
als een vergaloppeerde pony in de onbestaanbare stad,
als een inhoudsloze boodschapper van alle goden los,
als een To-To in het bos van boos geworden dromen,
als een uitgefaseerde donder- & bliksem-winterstorm,
als een vorm verzand in onwelluidend leiderschap…
Zonder handen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
438 Liefde zal de kunst veroveren
zeg je met een klassieke snik
in jouw stem, die somber klinkt
we laten niet veel tranen los
in dit penibele land aan de Lijdensweg
met de kerst in het vooruitzicht
we gaan gebukt onder eenzaamheid
alle vroegere welvaart lijkt verdwenen
boodschappen zijn gewoon te duur
je streept wat nieuwe vragen weg
over…
Wanneer mijn ziel winterslaapt
netgedicht
2.4 met 19 stemmen
641 Het donker proeven als
voedend mos, hier weegt geen oordeel
en telt geen tijd, tussen mijn wortels herstel ik broze
dromen, raak ik de ruis van de buitenwereld los en laat alles zakken.…
Evenwicht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
390 over haar
je vriendin die overleed,
wat ze deed en doet nu,
de seintjes
‘k Stel jou vragen, jij mij
Kijken naar het water
de oude wilg,
uit elkaar gebroken
maar uit zijn omgevallen stam
zijn takken kaarsrecht
naar ‘t licht ontsproten
We slaan een bospad in
waar we alleen,
proberen te ontwarren
onze levensloop
Er zijn veel losse…
Heerlijk relaxen aan het water
netgedicht
2.6 met 22 stemmen
464 Mijn adem die ruimte maakt, ik los op in de kalmte van het water.
Wind en golven nemen
de laatste spanning mee, als handen
die zacht langs mijn schouders strijken. Ik leg mijn
zorgen neer tussen stenen en zand, en voel hoe ze lichter worden.…
paddenstoelen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
140 Dus als je wandelt door het bos,
en je ziet hun kleuren, fel en los,
Bedenk dan even, heel misschien,
de magie die paddenstoelen bieden, ongezien.…
in de pen; sinds de revolutie
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
181 Je kán ieder moment van elke nieuwe dag
je commentaar geven of leveren,
zonder gezicht of naam kun je compleet los gaan,
over allemans grenzen denderen;
je kunt je grieven kwijt
die je aan de straatstenen niet slijten durft.…
Gisteren mijn dag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
146 Het was gisteren mijn dag
Dat ik de zonzijde echt zag
Vrolijk spelend ging ik los
Als een jonge hond in het bos
Ik wilde vaak, ik wilde veel
Groot geluk dat was mijn deel
Was energiek, ging uit mijn bol
Zelfs een rotklus gaf mij lol
Zorgen gingen aan de kant
Ik woonde in een prachtig land
De olifant die werd een mug
Die sla ik plat,…
lijdend perspectief
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.332 gedachtenpolitie
En de schilder daarbij, die
OGENSCHIJNLIJKE
kladderaar
met zijn gladgelikte penseeltje
en vele geportretteerden incluis
verwachten erkenning
een geleerde onderbouwing
voor het vertrouwen dat zij
in handen van
de goden hebben gelegd
Het object dat
op zichzelf
in de omgeving is geplaatst
zingt (soms vals)
los…
We vechten om vast te houden, we vechten om los te laten
hartenkreet
5.0 met 8 stemmen
1.630 Één van de moeilijkste lessen in het leven is loslaten, of het nou schuld is, verraad, woede, liefde of verlies.
Verandering is nooit makkelijk, we vechten om vast te houden en we vechten om loslaten.
Het is één van de moeilijkste dingen in het leven, wanneer moet je vechten, wanneer moet je opgeven, wat moet je vasthouden en wanneer moet je loslaten…
Je hoeft niet terug te komen
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
958 Ergens voel ik
Dat je nog dezelfde bent
Wees voor je eigen woorden niet bang
‘Houd niet vast aan het oude’
Ergens voel ik
Dat je bent wie ik ben
Laat me los en ik vang
Waaraan jij bouwde
Ergens voel ik
Hoe goed het gaat
Je hoeft niet terug te komen
Ik kom wel naar jou…
Duizend dingen
netgedicht
3.1 met 22 stemmen
2.286 Als ik elke dag eens ga proberen
me te richten op één zaak,
schiet 'k inplaats van met die losse flodders
zonder pijn in één keer raak!…
requiem
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
1.980 gewicht
terwijl de harde wind
mijn lichaam doet verlangen
naar de luwte van een duin
en de kalmte van jouw stem
verdrink ik in mijn tranen
die glimmen op mijn wangen
voel ik mij langzaam zakken
nu ik niet langer zwem
terwijl de koude zee
mijn woorden doet vergeten
die ik je ooit eens zei
of minstens één maal dacht
laat jij mij zachtjes los…
Tegenvoeter
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
4.842 Was ik niet even naast dat eindeloze meisje neer gezeten
op wie ik mijn dronken poehäzie verpoogde los te laten
zodat ik ledig `t evenredig blauw zat in en aan te blaten
alsof ik net die ochtend hete pieperballen had ontbeten
Als jij iets langer in je gouden koets was blijven steken
was `t diamantje kwijt geraakt in die luxe limowagen
zonder…
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.023 Rust
Klein bloemetje kwetsbaar en teer
Je staat daar zo eenzaam in het bos
Korenblauw met roze gekleurd
Jij maakt zoveel emoties in me los
Rode krullen dansend in de storm
Slanke handen teder en zo fijn
Een trui onhandig omgeslagen
Trieste ogen vervuld met pijn
De rust van de natuur zo mooi en zacht
Het gefluister van de wind in mijn…
zonder titel
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
10.377 Een wervelstorm nadert: het einde schijnt nabij
Maar hij lijkt te blijven hangen ergens op de vierde rij
Ineens zie ik de scheuren en mijn uitgedroogde huid
komt los van het gekrompen vlees; ik sta stil en trek hem uit.
Rest nog een naakte buiging, het vlees schroeit in het licht
Dan wordt het langzaam donker, en valt het doek weer dicht.…
Zonder titel
netgedicht
2.7 met 131 stemmen
28.525 Een wervelstorm nadert: het einde schijnt nabij
Maar hij lijkt te blijven hangen ergens op de vierde rij
Ineens zie ik de scheuren en mijn uitgedroogde huid
komt los van het gekrompen vlees; ik sta stil en trek hem uit.…
redundantie bij fruit
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
2.053 zij springt van levensvreugd in het rond
zingt van radijsjes mirabellen en bananen
knijpt in perzik cox conference pompoenen
vruchten zacht aan steeltjes om te zoenen
ziet haar mango's teer omzichtig wegen
die de stagiaire op schaal los vasthoudt
om te verstillen ze mogen niet bewegen
daar zij anders de uitkomst niet vertrouwt
hij denkt…
Onvoltooid verlangen
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.972 Er kwamen dingen in mij los,
Een zoete smaak van honing,
Nectar waarvan,
De smaak reeds lang vergeten was.
En nu ik langzaam nuchter wordt,
Angst om te verliezen dat,
Dat wat ik nooit bezeten heb of heb gehad,
Verlang ik terug naar jou.…
Hells Angels
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.438 Wij zijn de Hells Angels
voor helemaal niemand bang
wij zuipen en moorden
al een aardig tijdje lang
We hebben heel veel vrienden
met drugs verdienen wij ons brood
en als je ons niet bevalt
dan schieten wij je dood
Met de politie in de knip
is Justitie de klos
dus blijven wij dealen
en chanteren wij erop los
Ons lichaam vol met tattoos…
Pino Silvestre
gedicht
2.4 met 77 stemmen
41.353 Dat springt er maar twijgdun
op los: zeegroene elf met
sierlijke vorkjes van takken!
De wortels? Zijn afgeroofd
rot of gewoonweg als
delicatesse de pan in gehakt.
En vlijmscherpe gaffels zoethout
vol allerpuntigste naalden
voorkwamen elk nest.
Toch zetten zich horden van
vogeltjes neer om te zingen,
maar raken verstomd.…
Staaltjes van ijdelheid
poëzie
2.4 met 7 stemmen
2.680 Zo hopen dwaze paardevijgen,
Die, daar ze in 't stinkend stalvocht staan,
In hun vermeet'le drekhoop-waan
Hun afkomst onbeschaamd verzwijgen
En zweren, dat ze uit zwemmen gaan,
Door al dat gaad'loos bluffen slaan
Tot ooger glorie nog te stijgen,
Een eretitel te verkrijgen,
En…
Decemberkinderen
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.489 zie de sterren en maak afstand
een brug die jou met mij verbindt
als nu de vingertoppen gaan branden
tussen de oren een warme knusse plek
ontstaat en het gehele lijf doorstroomt
gaan er lichtjes door de ogen stralen
komt er muziek uit de holle, bolle buik
doen de voeten aan aarzelend bewegen
tot u een pavane danst in wijde kleren
in een losse…
Weeralarm weer
gedicht
4.5 met 94 stemmen
14.634 Wat los zit vlucht op reis
naar nergens. Wat vast zit knapt
en kraakt en breekt ten slotte af,
als zwiepend buigen niet meer gaat.
Kijk, afval, na het zinloos zwerven
eerst opgewonden rondedansend, vindt
nu doodmoe zijn einde, laat zich zinken
langs de kanten van een sloot.…
voor hun morbide dromen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
586 van heel dichtbij
heb ik je pijn gezien
zo gaat dat,geeft niet
zei je zachtjes tegen mij
je ogen waren jachtig
bewegingen te snel
stilte had je niet als vriend
onrustig was je wel
praten hand in hand
wij tweeën op een eenzaam strand
we wilden verder samen
uit het leven op los zand
jij was lucht voor hen
ze negeerden je volkomen…
Haar naam ging hier voorbij
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.003 verschijnen in de schemer
waar zij hemeldraden spon
langs lege straten waar ik ging
om hard haar naam vooruit te schreeuwen
als een lofzang op de vrede
die zij steeds in stilte zond
Er stonden mensen voor het raam
die mij terecht hebben gewezen
of het stiller hier kon zijn
en ach- ik hield er toen mijn mond
want zij begrepen eens te meer
hoe loos…
unieke afdruk (1846)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.210 ze trok haar mooiste kleren aan
in de gang keek ze nog even in de spiegel
schikte haar kapje en duwde wat losse lokken eronder
vergezeld van haar vijf zoons die hun beste pak droegen
togen ze naar de stad
ze zouden zich laten fotograferen
rondom en op de schoot van hun moeder
denk erom: niet bewegen
zijn de jongens gaan schuifelen
tijdens…
Op weg naar nu...
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
763 Buiten breekt onweer los,
iets wat ik ken van vroeger,
'k voel me al op m'n gemak.
Nog één stap, nog één stap
denk ik, en dan het heden in.
ik stap een kleine cabine in
en...'flits!' en plots ben ik..
nóg verder van huis! nog
verder het verleden in!
Ik raak half in paniek en
roep: 'hoe kom ik ooit weer
waar ik gestart ben?…
Verleidelijke geheimen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
551 verrukking kleurde zijn ogen
toen hij haar
door het venster zag
de vrouw
wat was ze mooi
hartstocht groeide in zijn lijf
wijl hij zijn handen
aan de vensterbank vastklemde
hij verstijfde
ze droeg geen sjaal
het zonlicht
bespeelde
haar donkere haren
ze strekte haar blote armen
om de verwarde bos haar
los te laten vallen
krullen dansten…