7704 resultaten.
theeblaadjes
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
453 haar hoed afzette
zonder wimpers
die als schaduw tussen ogen vielen
was de andere kant niet mooi
hoewel
verpakt in lieve woorden fluisterde
bedrieglijk vals
wat hoop
in de breedband van de rand
stak een blikken knoop, ze stond haar goed
totdat – ineens -
de middag korter bleek
en ik verloren in mijn theekop keek
het zag zo zwart…
De Harmonie
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
786 Liep het niet mooi synchroon
de echo door de straten
het geel, het zwart, het blauw
en hoe blonk toch al ons chroom.
Wat is er nog van over
van al die pracht en praal?
Waar is die prijs gebleven
die zilveren bokaal ?
In geld niet uit te drukken
niet in een prijzenkast
de herinnering van klanken
het chroom, het blauw, de kwast.…
Klankbord...
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
710 Hoor mijn hulpkreet, wees mijn klankbord
zie mij in kleur, niet in zwart/wit
Voel wat ik voel
denk mijn gedachten
Sta in mijn schoenen, verplaats je in mij
oordeel dan milder en vraag jezelf af
Wil ze mijn hulp, kan ze het niet zelf?…
Ik zag...
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
594 Als eerst de
Stille, koude regen
Die de pijn
Het best beschreef
Daarna de
Witte, dichte lelies
Die het verdriet
Een lichaam gaven
Vervolgens het
Woeste, zwarte water
Dat de angst
Het best verbeeldde
En ook de
Dikke, donkere wolken
Die het gemis
Zwaar op me drukten
Tot slot de
Sterke, verscholen zon
Die de hoop op beter
Steeds…
Lauwe champagne
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
656 als in een slechte film
staan gezichten botoxstrak
opgemaakte ogen kijken zwart
naar jurken uit parijs
gedragen door geraamtes
van het huis anorexia
houterig gewieg op muziek
van valse trompetten
uit een derderangs dweilorkest
de jetset gaapt verveling
ruim voor het middaguur
met lauwe champagne zonder avontuur
de show is over…
DOLENDE TERUGBLIK
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
677 in een dolende terugblik
zie ik rook op het water
in een diep paars visioen
voel ik sympathie voor de duivel
door dat opzwepende ritme
word ik weer eens geil
van mariska veres
en die zwarte magische vrouw
op de hoes van santana
en reis ik met cocaine in my brain
per roltrap naar de hemel
waar moeder maria mij welkom heet
met wijze…
In speelse lentegroet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
547 heb mijn blikken
altijd vertrouwd
dacht in onderbouwd
begrijpen hoe zij
anderen aankijken
nooit heb ik geweten
dat mijn logica
de lichaamstaal
al jaren is vergeten
daarom loop ik vast
mijn vogels
zaten op een tak
vlogen in zwart wit
floten hun gemak
landden tot een stille zit
maar in het echt
krioelen kleuren
zwermen groot…
uit het nest
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
600 steeds vaker
wil ik het leven vergeten
het handvat breken, achterstallig
zoals de huur
van het huis dat enkel
in mijn hoofd uit muren bestaat
zwart en rokerig
in jouw ogen
past geen dood
zeg je
ik luister verder op de nok
van het dak, de wind
plukt jouw stem
als een veertje
uit de schoorsteen, vliegensklaar
wanneer de avond valt…
C'est mourir un peu.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
790 de maan zal blijven staren
als ik niet meer zal zijn
in duistere zwarte nachten
is het gele licht niet mijn
de wind zal blijven waaien
door de bomen, over het gewas
de krakende zwiepende takken
vertellen hoe het eens bij mij was
het water zal blijven vallen
uit de donkere wolkenlucht
het leven duurt maar even
in gedachten waarvoor ik…
na Parijs
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
556 ogenschijnlijk is er rust
in weergekeerd ademen, opgelucht
bevrijd en kwijt, door harde dagen
niet alleen een naam: zijn klank is nooit
vermoord
niet alleen het vrije woord is ruw verstoord
door zwaar geweld
het potlood tekent bloed en geldt
rond zwarte rouw
maar trouw aan alles dat waarachtig is
druipt de vernis
van valse preken…
Aardse vriend
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
771 Onze universele vriendschap is normaal
niet aan leeftijd of geslacht gebonden
maar de nacht is zwart
nabij jouw zwervend gezicht
en je gaat me niet veranderen
door jouw geloof blijf ik mezelf
nuchter naast dwalende rivieren
in een wereld vol armoede
bereik ik mijn ziel
naast jouw eenvoud
verbonden met de aarde
ontwaar ik de waarheid…
de raaf
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
586 Lang is de zucht naar een hunkering
tussen het zwarte water en licht
verschuilt zich in ontmoeting
daar achter in het vergezicht.
verplaatst tussen hier en nu
diep bewaard ongeleid en puntgaaf
er bestaat eigenlijk geen rassenmenu
een onbeschreven blad zonder vos die zegt tegen de raaf.…
Krokusje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
668 Ik pakte mijn fiets uit de schuur
keek terloops naar de grond
iets schreeuwde luid
als met wit open mond
paars randje, oranje de tong
'wij zijn hier weer en kijken je aan
zijn door de donkere winter gegaan
wij zijn de stralende sterren
in zwarte aarde,
tussen beschut droog en dor blad,
nu zijn we sterk
en onze bruine beschermheren…
vatbommen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
385 je ziet de helikopters
boven de bloemen van Syria
en ze gooien er iets uit
met groeten van de president
zwarte objecten vallen
en dalen en dalen en komen neer
ontploffen op huizen en in straten
iedereen snelt toe om de doden weg te halen
dat zijn de mensen die er nog zijn
ze hadden ook vast weg gewild maar
nu eerst de mensen uit…
Elegie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 En nu is het drie jaar geleden
dat je ontleefde lichaam
onder een zwart granieten plaat verdween.
Agnus Dei, dona nobis pacem.
Er is geen wijken aan het verdriet.
En dat is mooi. Ik wil het ook niet.…
Grijs gebied
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
474 wees op de hoede
in het licht der waarheid
en niets dan de waarheid
bij elke grote stelligheid
bij het rechte eind
in het rijk der fabelen
in het zicht van een zwarte ster
de spiegeling in kronkelend water
of kromming van aarde
in niemandsland tussen uitersten
als amorfe silhouetten in het veraf:
Zwaartekracht verbuigt rechte lijnen…
vergetelheid
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
676 het is negen uur
in de ochtend
ik schrijf
over de eeuwigheid
mijn pen sleept langs woorden
verzonken in de stilte
ik wil geen eind forceren
noch een gezicht onthullen
dat ver teruggaat naar kinderjaren
en enkel op een zwarte bladzijde
wakker te krijgen is
ergens moet er een land zijn
een zacht land, een heel zacht land
wie wil…
Rondom Loevestein
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
711 het is nog vroeg
in Munnikenland
als de nacht eindigt
en een zwarte stern
ginds aan de oever landt
ik schuifel naar een plek,
nog droog, en gelegen
nabij de waterkant
en neem plaats in het gras
ik zie de dag traag dagen;
het licht kan en wil geen
schaduw meer verdragen
op deze woordeloze plek
schept het gloren haar…
Een klein wonder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
530 ik ben gek
maar heb
alles in de hand
weer klant
in de snelle trein
van borderline
heb geen haast
maar ik wil
sneller dan licht
verdwijnen in
het zwarte gat
van jouw gezicht
in je lijf rondspoken
ziel en zaligheden
bij opbod verkopen
een spiegel
duikt plotseling op
wij breken ik stop
mijn ogen
schichten verschrikt…
Winterleed
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
610 Een brutale kauw
Takelt met z’n klauw
Hun bolletje op een tak
En hakt in z’n zwart pak
Het bolletje tot prak
Z’n maatjes beneden
Smikkelen tevreden
En de meesjes vol vreesjes
Lijken nu fragiele weesjes…
uit het zicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 zoals de taal van de
waaier het spectrum
van de liefde bestrijkt
de zwarte vogel het
onheil aankondigt
de zee telkens beetjes
zand wegspoelen zal
de in twijfels gedoopte
pen in drijfzand verdwijnt
de verbinding wordt verbroken
iemand zijn naam schrijft met
tegenstribbelende hand en we
tussen de tederheid en het
onaantastbare dobberen…
overeind
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
785 overeind
een spoor van licht
op zwarte bodem
verandert bruusk in
een cirkel van steen
op afstand kleurt
verbrokkeld licht
de vlakken vierkant
aan de witte wand
oranje, blauw en geel
duizenden driehoeken
steunend op twee spanten
doen me danig duizelen
vele verwarde vormen
figuren op het fotofeest
doen mijn zinnen dansen
houden…
Zand....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
697 door aanhouden van wind
tot golfjes en golven gebracht
Samengedromde dennen
verdedigen zich
uit alle macht
tegen het stormlopen
Zwarte vogels
zetten zich schrap
op oude takken
ze lijken me bezopen
Wennen...
zal ik niet
aan dit landschap
zand schuurt
tussen m'n tanden.…
wat er gebeurde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 het licht
en de dag
gleden traag
in een zee
zonder haast
toen kwam
de duisternis
met een zwarte
voile dekte ze
de wereld toe
in deze
nacht verhief
iemand zich
boven schuim
en as
zweefde
onzichtbaar
tussen
aarde en
hemel
vannacht
kwam iemand
met aarde
water en slijk
aan land
telde met
honderd vingers…
Vriendin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 stralen niet
De sprankel is totaal verdwenen
Je levensvreugde nam de benen
Dit aan te zien doet ons verdriet
Je lijkt gehouwen uit graniet
En niemand kan je hulp verlenen
Vriendin, je ogen stralen niet
De sprankel is totaal verdwenen
Het is alsof je niets meer ziet
Je had een schrijver in je genen
Van schrik begint nu ons verstenen
Het zwart…
zuurstofarm
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
663 ik ween om het zwijgen
om de nacht die zijn zwarte slagader toont
diep in het lichaam
mij verbindt met het meest nabije
voel ik nog het kloppen
in deze stroom van stoïcijnse duisternis
die elke waarde breekt
zich wijdvertakt langs wanden van tijd
vandaag of morgen zal ik mezelf herkennen
wanneer ik midden in de nacht word wakker gemaakt…
PROEF MAAR
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
422 het smaakt fris
groen zacht vredig
en toch krachtig
warm vurig rood
het heeft iets verbetens
in zich proeft zuur
ik voel eenzaamheid
verlatenheid en het zwart
dat geen uitweg bood
en toch een stille verbondenheid
een unieke textuur
god man waar heb je
het toch over
is het een kookboek
iets over een wijn?…
k versus k
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
770 de strijd begint
waar je loopt, slaapt,
eet
wat en wanneer
staat op de lijst
het agressieve blootleggen
beheerst
het lijf
omzwachteld door
zwart
MRI's in, scans uit -en
gangen door de grauwe
stilte
en wat nog rest
alles is wat rest:
het hoofd en de geur
van angst
die opnieuw scharrelen door aders
en kamers van het huis…
LAIS CCXXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 Stroeve droefenis, het buitenleven
verstoort te bruut die zwarte hemelpracht:
’t Maakt zwijgen aan, dat elk spreken versmacht.
Het was bij haar en vroeg, zij gaf wat loog,
maar ’t was eerst hij die zich met haar bedroog.…
LAIS CCCXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 Omsluiten echter doet het zwart mijn hart,
angsten beklijven die 'k niet kan uiten,
wanen waren door de poelen van smart.…