5765 resultaten.
waar dromen bloeien
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
263 Maar waar een droom ontkiemt,
daar breekt het licht voorzichtig door,
en groeien bloemen zonder naam,
gevoed door hoop en verbeelding.
Dus koester wat nog niet bestaat,
geef ruimte aan het ongeziene,
want in elke droom schuilt een zaad
dat een tuin tot leven wekt.…
wat je nodig hebt is moed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
212 wat je nodig hebt is moed
de velden achter je te laten
voor wat zij zijn of worden
en zelfs die groene blaadjes
zullen heus wel verkleuren
zonder jouw betrokkenheid
de schoonheid van de linde
zal niet minder zijn dan
wanneer jij haar aanschouwt
tot je plotseling beseffen zou
dat bloemen jou niet zien
elk leven zonder jou kan
dat…
Groentelezing
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
266 Bloemen lezen doorgaans geen poëzie
al helemaal niet in de verwilderde achtertuin
van mijn grijze oudoom in den vreemde
die groente verzorgt als zijn het zijn kinderen
zijn hart achtergebleven in een naakt verleden
in het verloren land van oude rabarber en koolrabi
een spreekwoordelijk land
waar hij niet meer kan leven
zonder bloemkool…
De Kennersblik
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
191 Die bloem aan de rand heeft een slappe steel.
Ik zie het, omdat ik mij zo verveel.
Hij leefde in een nutteloze tijd.
Dat hij zich met zonnebloemen bekleedt
en zuivere kunst verafschuwt, niet waardeert,
zegt mij dat hij een loser eerste klas was.
En maar lachen om het wereldse leed,
zelf de grootste ellende op het doek smeert.…
Een laatste vriendschap
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
142 Dressoir
Waar de Verwaarlozing — haar Kille Werk deed
Het Wegen van het Lidwoord — valt te zwaar
Nu de Armoede — de Zielen heeft besmet
Wij staan gerantsoeneerd — strak in de Rij
Voor bitter Zout — dat nimmer Redt
Betoog maar raak — de Code breekt
De Vriendschap koos het Hazenpad
Je liet me droogstaan — al die Jaren
Totdat de Bloem…
Ontleefd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
3 Bloem in de vaas, een vredig gezicht
weer een dag voorbij, het gordijn gesloten
dag papegaai, je hebt nooit eens gefloten
dag papegaai, doe je ogen maar dicht
In de spiegel naast mijn bed herken
ik tweemaal mijzelf: hoe ik was, hoe ik ben
niet meer beter en nooit meer gezond
ik weet wat…
Heerlijk de lente...
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
991 De lente ontwaakt in frisse kleuren
Het prille groen laat zich omarmen
Langzaam zal de lente gaan geuren
Weldra zal de zon de aarde verwarmen
De lente ontwaakt in alle rust
Krokus en narcis laten de aarde bloeien
Langzaam is het de lente die de aarde wakker kust
De eerste voorjaarsregen laat de bloemen groeien
De lente ontwaakt in een voorjaarslied…
in paars, geel en wit
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.479 het regende kou
een winterse wind
blies je blauw maar
je huid tintelde lente
in prilgroene knoppen
zag je de bloemen
al botten toen het voorjaar
smolt met de sneeuw
dicht aan de grond
waar de koude nog restte
warmde de zon wat vorst
met zijn schraalheid verpestte
in paars, geel en wit
juichen kleuren hun geur
want de deur naar…
Een spoor van verlangen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
906 In stilte herlezen,
van heimwee genezen;
dat niets je verstoort:
de bloem noch de vogel,
het huis noch de lach.
Blijf maar verlangen
naar wat je ooit zag
in dromen en tekens,
in lied en in lust
en weet dat verlangen
hier nimmermeer rust.…
Kortzichtig in lente
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.028 hard in eenvoud verward
indien het zo moet zijn
ontpopt mij nieuwe start
Maar de keuze beperkt
wordt wreed bedwongen
ontzien haar angsten niet
ontvouwen opgedrongen
Gespreid ondergaat zij
sidderend nat verwarmt
ervaart haar broze vleugels
verheft zich door zon omarmt
Uit hemels blauw zij neder kijkt
geeft leven aan geurende bloem…
Wal van de tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.061 De wankele wal van de tijd
gebouwd op de grens van ons leven
draagt planten en bloemen die geven
wat troost aan een wereld die schreit.
Zijn stenen, gekleurd en geleid,
langs grillige lijnen geweven
vertellen verhalen en geven
gedachten aan vreugde en spijt.…
Blad voor de zon
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.336 Ik adem bloemen op de wind
en schik mijn blad tot rozenrood
verbeelding kleurt.
Er liggen weinig parels tussen
vandaag en morgen
maar de herinnering
van een willoze wees
in een opstandige nacht
maakt de schoonheid des te groter.…
laat me niet in stilte zakken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.209 Duw mij niet in dat hoekje stilte
De muren zijn er reeds dood
De vloer kreunt er wat kilte
En mijn hersenen zijn er bloot
Voor de eigen woeste tanden
Ze zijn van taart op steen gestoten
De vriendelijke taal van de randen
Is met het bloeden mee op gespoten
Mijn bloemen bloeien enkel doorn
In dat voedingloze licht
En ogen zijn…
Blauwe opening
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.068 Mijn handen beven als ik aan je denk
Mijn lichaam rilt bij de gedachten die ik krijg
Het is zo koud hier zonder jou
De zon verzwolgen, zwarte hemel
Geen liedjes van de vogels meer
De bloemen verliezen ineens hun geur
De schilderijen aan mijn muren grijs
Ze zijn beroofd van elke kleur
En zittend op mijn blauwe bank
Mijn blik dwalend over het…
in het zingen van de wielen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.550 je klaproost in
het geel van korenvelden
je armen waren bloot
een zonnehoed
daaronder blonde haren
je kwam ons tegemoet
ik zag de bloemen in
je ogen, het veldboeket
kleurde de zomer in je hand
je was de zon
geen schaduwen te zien
het licht kwam zo van boven
je keek heel blij en
zwaaide lang naar mij
terwijl we langs je stoven…
Black dog
gedicht
3.4 met 32 stemmen
10.255 Ik die geen leerlingen heb
en geen bediendes,
ik die mijn kaas alleen eet
en de verkeerde mensen
in de verkeerde steden zie
ik ruik bloemen op het ijs,
en zie de dood op een schommel.…
volmaakt had zelfs gebreken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
739 ogen neergeslagen
de mond een witte streep
te gekwetst om iets te zeggen
woede houdt je in haar greep
woorden zweven in de lucht
sterven zonder je te raken
je bent in het verleden terug
niemand kan nu met je praten
niets was goed genoeg
volmaakt had zelfs gebreken
ze had geen oog voor jou
maar een kind wil dat niet weten
ik zie bloemen…
Zwarte roos .....
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
1.277 een prachtig gezicht
de blaadjes als fluweel
vloeien over in elkaar
geven een bepaalde warmte
al klinkt zwart erg zwaar
De combinatie met een
witte roos als contrast
heeft mij verwonderd
Bij mijn afscheid van
het aardse wil ik
geen bloemen noch krans
Dit boeket verbloemd
misschien mijn angst
voor mijn verscheiden
wit voor geboorte…
je kijkt de regenboog aan flarden
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.687 waarom leeft er in je gedachten
een wereld die ik niet leven kan
waarom zijn de bloemen anders
dan ik in mijn dromen zie
de kleuren die je verborgen houdt
zijn niet anders dan ik ze ken
je kijkt de regenboog aan flarden
zodat de nacht zijn sterren heeft
waarom is het nu anders dan toen
wanneer we samen zo maar liepen
waarom is je lach…
Vrij als een vogel
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.767 Kooi mij... en ik zal sterven
als vallend licht in de duisternis
als sporen van gedane schreden
als een teder uitgesproken woord
als serene rust die wordt verstoord
als het verleden in het heden
Kooi mij... en ik zal sterven
als een sneeuwvlok in de felle zon
als een lied dat is uitgezongen
als een bloem die welig heeft gebloeid
als een…
uitgeslapen
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.193 als de maan
is uitgeslapen
en de zon
nog even wacht
ik na wat rekken
en wat gapen
mij voorzichtig losmaak
uit de nacht
ruik ik bloemen
zet ik thee
smeer ik boter
op mijn brood
ga ik met de lente mee
kleur ik bleke wangen rood
als een vogel
in het gras
die met schuine kop
naar voedsel speurt
zie ik hoe jij
in versleten ochtendjas…
Rust
netgedicht
3.6 met 264 stemmen
38.301 Zittend bij mijn beste vrinden
geluid klinkt stralend als een ster
Verliefden die elkaar beminden
't geluk is hier, de toekomst ver
Zittend in het gras vol bloemen
de warmte van de zonnegloed
Om me heen het zachte zoemen
van de adem die me voedt
Zittend bij het kleurig water
in mijn hand een regenboog
Zonder een gevoel van later
mijn…
spiegel van de schoonheid
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.578 maak van je hart een bloem
en bloei open nu de lente komt.
warmte en licht,
niet in de spiegel te zien,
geven je de glans van kalverliefde,
van nooit beschade emoties,
je naakte zelve.
hey lief meisje,
waar kan ik jouw spiegel vinden?…
"In de Liefde is het altijd lente."
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.279 Men moet niet van lieve dood zijn eisen,
de dode bloemen komen niet weerom.
Maar ik zal heerlijk in mijn andere wereld reizen.…
Cranagh
gedicht
2.6 met 36 stemmen
20.447 De netels geurden bitter in de grachten
en droegen zachte bloemen wekenlang
en men lag slapeloos men lag beschaamd te wachten
hoe schuw wij waren en hoe kwetsbaar toen.…
Nooit
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.164 Het is winter in mijn hoofd
Seizoenen wisselen hier snel
In mijn ogen de zon gedoofd
Uit mijn haar de bloemen Alhoewel
ze gisteren nog bloeiden voluit
en de wind zachtjes de hitte bleef plagen
is hij gekomen zonder geluid
zonder gêne en zonder vragen
liet hij vogels sterven in de kou
Klauwen in mijn geest gehaakt
vernietigen alles waar…
aan een paarse hemel
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
3.208 kerkklokken
lokken tranen
luiden zacht verdriet
schoppen graven
troostend dieper
naar vergeet me niet
tijd verslaat
de uren trager
leven draagt
de dood ten grave
en geeft moeder aarde
weer haar laatste waarde
regen kabbelt
litanieën
bloemen dalen
op de kist
ergens rolt de donder
weerlicht is vermist.…
Für Elise
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.549 Ik wil één van mijn liefdes nog bedanken
Met bloemen - maar vooral pianoklanken
Die in mijn hart vol vreugde zijn ontstaan.
Al kan ik in Elises ogen kijken,
Verbaal kan zij mij amper nog bereiken,
Maar wat ik componeer zal nooit vergaan !…
Die na mij komen, deze zullen weten
poëzie
3.1 met 10 stemmen
2.287 Die na mij komen, deze zullen weten,
Het diep geheim, dat in de woorden leeft,
Die er geschreven staan in de planeten,
En in de bloem, die op de velden beeft.
Zij zullen uit het kruid, het denken eten,
En de vervoering drinken, die gij geeft
O ochtenden, aan holen en aan spleten,
Wanneer uw licht de duisternisse zeeft.…
poppies
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.120 passchendaele
golvende korenvelden
doorvlekt met rode bloemen
vrede geurend over akkers
verten trillend in zomerse rust
eens was deze aarde verscheurd
verdorven en vermoord
lagen hier resten van mannen
schreeuwden gewonden
in stinkende bloedrode modder
onder fluitend staal
en de dodelijk kus van gas
doden zijn kruisen
keurig in rijen…