6208 resultaten.
Als een dief
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
1.376 Ik ga geen sorry zeggen
Voor 10 jaar tederheid
Mij niet schamen voor de liefde
Ook al raakten we die kwijt
Ik wil niet denken in rancunes
Daarom laat ik soms een traan
Moet ook stoppen met dat piekeren
Waarom het zo heeft moeten gaan
Een open einde is nooit leuk
Zonder uitgesproken woord
Waar vragen blijven vragen
Al wat rest aanzienlijk…
De Weg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
816 Kennelijk hebben wij langs de zelfde wegen
vroeger naar de zelfde weg gezocht
maar aan het einde van de tocht
hebben wij elkander lief gekregen
en bij het nemen van elke bocht
de weinige tegenstellingen ontstegen,
hebben wij beiden ook gekregen
waar ieder van ons ook hopen mocht
.…
op slot
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
995 die laatste keer
kwam er geen einde aan
toen
heeft mijn lichaam
beslist
dat het genoeg was
alles achter
slot en grendel...
sindsdien
ben ik
iedere minuut
van de dag
hopeloos
op zoek
naar de sleutel
ik vrees dat
hij verloren is...…
Allerlevenden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.043 De dood heeft tijd genoeg
om alle levenden te verzwelgen,
begin en eind van elkaar te verlossen,
om weer te laten zijn wat nooit was,
zonder heugenis of ochtendgloren.…
Trein van ogenblikken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
675 En overal
waarheen ik kijk
vind ik geen enkel einde.
alleen een nieuw begin…
A Suicide Solution
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
828 En lachen doen we uiteindelijk allemaal,
Aan het eind van het verhaal.
Ook als er geen enkele uitweg is,
Dan het verdrinken in je eigen geschiedenis.…
Een enkele wee heimt na
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
625 de zee loost zonder einde
het hoofd vol met gedachten
de meeste verdwijnen weer snel
als verse voetstappen langs de vloedlijn
ik laat ze maar komen en weer gaan
een enkele wee blijft heimen
zoals dat gaat bij hersenspinsels
in het land van Halfslaap
terwijl de regen al weer boogt
vlijmt één wolk nog scherp na
ik groet de dag, verwelkom…
Ochtendgloren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
747 tilt
waarbij de vogels in de bomen
dan ontwaken uit hun dromen
en bij het prille ontwaken
zal 't duister het daglicht raken
dat geleidelijk op zal doemen
en 't gloren wil benoemen
met het tjilpen van de dieren
die het gloren komen vieren
wordt de sfeer ermee verweven
en het duister is verdreven
waar de zonnestralen komen
maakt een eind…
Ik heb de herfst gevangen ( en in 'n potje gestopt)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 prachtig geweven web met bewoner
de eeuwige laatbloeier
vlinders die nog vlinderen wilden
regenboog met aan 't eind de pot vol goud
prikkelbare kastanjes
eikels die me om de oren vlogen
paddenstoelen in alle soorten en maten
rode bladeren zij fluisterden
over de wind die toenemen zou
zwaluwen die voor even hun heil
zochten in de schoonheid…
Keerzijde.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
737 Iedere dag een nieuw begin en een nieuw
eind.
Zon en maan wisselen elkaar af, licht
en donker bestieren het bestaan.
Een komen en gaan van goed en kwaad in
een leven waarin men lief heeft, maar
elkaar ook na het leven staat.…
Mijn Alzheimergebed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
999 Alleen zo wordt de dood,
meneer Alzheimer,
alleen zo wordt de dood,
geen zinloos einde,
maar een nieuw begin.…
hopelijk tot ziens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
834 zal je ervaren
in één flits schiet aan je voorbij
herinneringen, fantasiën en
al die keren dat je je veilig voelde
maar wie zegt dat het dan over is
als de dood slechts de B-kant is
van de cassette van al 't zijn
blijf je voor altijd één - of
zal je net als anderen het geheim onthullen
in alleen gaan of in samenzijn
mag ieder z 'n einde…
Stapelwolken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
593 Even niet
en ook niet nu,
laat toch de lente blijven,
niet weer
niet nog een keer
laat leven tot het eind
het licht
de dood verdrijven.…
Er was...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 Eind April begroet opnieuw de draak
die als een losgeslagen metrowagon
door de bloedrode groeve raast
geen halte
geen opstapmogelijkheid
alleen zwarte uren springen op het verlaten perron
zwartgeblakerde tunnelwanden
met affiches vol doodsmaskers
diep wortelende bomen schilderen een regenboog
in chaos
in gebroken kleuren
wat ooit vloeibaar…
Haat me niet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
539 Met angst in het hart zit ik te wachten
op einde wedstrijd want zeker en vast
gaan er op slagveld voetbal weer mensen sneuvelen!
Leuk hè? Sport!…
De weg van het leven, is geplaveid met obstakels.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
945 Zet door tot het einde niet wetend waarheen.
In het bijzijn van anderen ben jij nooit alleen.
Geluk zal je deel zijn en met pech ook verdriet.
Want zonder die beide ken je het onderscheidt niet.
Dus leer van de reis en denk na wat je doet.
Verzamel herinneringen en geef door, want dat moet.…
Ergens wel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
470 hoe water mijn woorden noemt
herhaalt, herinnert, wast
mijn woorden, golven, dingen
simpel rollend water, voortdurend
zonder geheugen
het verleden eender in toekomst
een begin van misschien
einde van steen
gehard door vluchtig denken
ergens wel, sluimert zeurpijn
in doolzeeën
strandt met zandig tij, ginds
schootmosselen, zandplaten…
Het golft
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
3.011 Ik herinner me goed
de zilte geur van de zee
Min of meer droeg ik haar
als een jas
Vertrouwd gewoon
net als de wind
Ik keek vanaf de dijk
over de Schelde,
waar de zon zich aan 't einde
van de dag onderdompelt
Daar was mijn thuis
Zag boten en schepen
als levende schilderijen
voorbij gaan, ook seizoenen
in een oase van rust
Wederom…
Een (late) nieuwjaarswens
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
865 En dat er vrede wordt gemeld,
een einde komt aan het geweld;
dat goede krachten sterker zijn
dan eenzaamheid en zielenpijn.
Dat eenzaamheid en zielenpijn
toch niet het allerlaatste zijn,
maar dat vertrouwen en ook moed
eenieder voller leven doet.…
IN VOGELVLUCHT
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
596 dagen
Dodelijk
De stiltes om mij heen
Tijd genoeg
Om af te vragen
Wat is mijn lot
Hoe zwaar mijn steen
Wat mag ik
Van mezelf verwachten
Loodzware vrachten
Vol angst en pijn
Slopende dagen
Eenzame nachten
Weer lang alleen
Te moeten zijn
Gedoofde vlam
Verdoofde massa
De tijd gaat slepend
Overal door
De dag breekt aan
En komt ten einde…
we zijn niet alleen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
610 Voor Alexander H. en de anderen
soms is het begin een
demonstratie waarin pistolen
de stokken verdringen
pistolen veranderen
in machinegeweren
dan komen mortieren en raketten
om het vermorzelende einde in te zetten
altijd is er de geur
van de onomkeerbare dood
de levenloze lichamen
het aangezicht van een gezin
nog altijd dicht bij…
De wulps gekrulde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
426 handgeschreven boeken
worden als museumstuk gekend
het goud op snee
de wulps gekrulde
grote halen in tijdloze
levensverhalen zijn voorbij
het handgeschept papier
waarop vezels streden
met de letters van de
kroontjespen verleden tijd
woorden kaatsen
in het naamloze zwart wit
het onpersoonlijke gezicht
op emotieloos A-vier
nog is het eind…
schietpartij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
673 je neemt een wapen
en je schiet want
ergens is er
een vernietigingsfantasie
die zich herhaalt
en zich blijft herhalen
je schiet 13 mensen dood
vlakbij een wapen
in je kast of op tafel
ga je op weg naar je einde
en schiet je en schiet je
terwijl je beter poezie
had kunnen schrijven
de aalscholvers over het IJ
zouden zo hun…
donderaars
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
476 toelating van
marteldood betreffend
gigantisch jonge
mooie dieren
klopt van
geen kant
zenuwslopend doodsbang
kijk in
hun hulpvragende
ogen
omstanders waanzinnig
joelend totaal
geen mededogen
mensen overal
in de
wereld protesteer
allemaal
red deze
stumpers brandwonden
valpartijen onschuldig
de dood
ingejaagd dramatisch
einde…
Nog even
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
448 wordt bleek
rond de neus, door de gedachte aan mij
ik ben mijlenver verwijderd van de waarheid
nog even en ik geloof werkelijk dat ik
een dichter ben zoals een dichter hoort te zijn
maar er nadert geen liefde, er klinkt een echo
van een eenvoudige ziel in wording
woorden die gelaten een pauze nemen
nog even en ik geloof dat dit jaar ten einde…
Dood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
760 Dood
wat wacht er na jou
of wens jij nog geen
onontkoombare vragen
nu ik ben aangedaan
loslaten waar ik van
hou en af moet staan
wat wacht er na jou
was dit het einde
of is zij overgegaan
in een tijdloos bestaan
toen ze wegkwijnde
hoe zit dat nou
wat wacht er na jou
is het kinderlijke hoop
van mij dat zij nu
bij God…
Opstel
gedicht
2.5 met 8 stemmen
9.740 Ik zou U een wijze raad geven over de liefde,
lezer,
en een betere inlichting over dat waarvan
wij zoveel verwachten,
als ik er zelf meer van wist
Liefde is kussen geven
en kussen krijgen
Maar als het niet gelukkig maakt,
dan is het vergeefse moeite
En liefde voor geld
vlot moeizaam
Moeizaam komen sommigen aan hun eind…
Jezus komt terug
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
484 Wanneer kan niemand bevroeden
Maar toch zal eens het einde er zijn
Zijn we verlost van zorgen en pijn
Hij zal ons voor het kwaad behoeden.
God neemt ons op in heerlijkheid
En heeft al onze zonden vergeven
Door zijn grote liefde gedreven
Mogen wij leven in eeuwigheid.…
In eigen herinnering
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
433 voeten bogen het gras
kleine takken kraakten
het was mijn eerste pad
ik ben terug gegaan
na enkele dagen
het spoor is blijven staan
verbond na betreden
twee plaatsen in mijn leven
ieder met een eigen gezicht
de horizon aan het
einde van mijn blik verdween
terwijl er een nieuwe verscheen
mijn pad was
het ontdekken van hoe
ooit…
Leven in de Dood
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
545 breekt
niemand durft mij aan te raken
Wat ooit liefde was is nu de dood
Bloed vergoten in het avondrood
Mijn hart is van steen, zo koud
Zo eenzaam in het eeuwige leven
Waarin ik alleen maar nemen kan
Terwijl ik alles terug zou willen geven
Als de dood geen liefde kent
Maar liefde wel de dood
Dan kies ik voor liefde met een einde…