voeg je netgedicht toe

Netgedichten over psychologie

4410 resultaten.

Sorteren op:

Onweerspiegeling

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 778
De hemel huilt een nieuw gedicht: onweerslicht met donderwolken en wolkendonder gemixt met een schichtje bliksem. Een donkerblauwe stormtaal schudt woest aan dunne stammen, lettertwijgjes versieren het geheel. Een waterval spoelt mij de mond: een stilte in een stilte tussen licht en tromgeroffel en het blad onder mijn aandacht neemt bezit…

hagelschors

netgedicht
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 652
lentelicht springt uitbundig met aan haar voeten de kansen die ik zou wegen, uitvergroot en wetend dat waarheid het hoofd zal buigen jouw geloof in mij, als stenen vuisten die woorden bewaren jonge veldbloemen achterlaten onder de bast van een volle zee en uit trage bomen zou het zout de boodschapper brengen met in zijn hoofd…

Schaduwloos

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 645
Mijn schaduw zag me verschoof en zwaaide wenkte me dichterbij kom bij me - kom in me doe je licht maar uit Maar ik stapte opzij in de volle zon hij volgde mij loste echter op in al dat licht ik liep door schaduwloos veel lichter…
Gerardo24 juli 2008Lees meer >

een gedicht te vroeg

netgedicht
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 789
on a summer’s day I’m a believer ik woon nergens in bomen of op het vochtig zand van de zee geen ritueel doet mij geloven dat ik verder moet zoals de jaarringen waarin vlinders zich nestelen uit het dons van de zomer straks komt de wind, op weg naar bloemen, rozen van vuur omlaag, omlaag wil ik me begraven zoals…

De visser

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 635
Hij laat zijn dobber dansen, werpt alle schroom van zich af want hij is een echte liefhebber. Dromen doet hij zijn vissersleven lang, diffuus nog de contouren in scharlaken van de vooruitgeworpen schaduw langs zijn vermetele recordvangst.. Hij weet het is een kwestie van tijd om de talmende schemering te bedwingen met zijn scherpe haak.…

Elke seconde

netgedicht
4.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.204
vandaag is de dag die blozend zijn naaktheid toont in een niets verhullend ontwaken groene weides ontvouwt onder een korenblauw laken de waterspiegel licht ontstijgt en doorzicht naar de ziel geleid vol ontkiemend leven tiert in elke seconde te beleven tijd voor J.…
Hanny22 juli 2008Lees meer >

het laatste gedicht

netgedicht
4.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.025
waarom zou ik nog naar woorden zoeken in deze kapotte woning mijn letters dragen anonieme gezichten, liefst ver weg analfabete minnaars die uit mijn mond vluchten en het glazen trapportaal vermijden bewegingsloze decoratie, mijn spiegelbeeld waarnaar honden blaffen waarom zou ik nog wind is wind en bomen praten niet…

De dichter en de vlinder

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 563
Ik sluit de luiken van het huis en roep de stille beelden op die mij dan vergezellen: de vogel die een schuilplaats zoekt bij al te felle regen het zwarte water dat mij lokt met stram het taaie riet het morgenlicht over het veen de landerige landerijen langszij de ramen gaat de zomer als ik het leven buiten sluit zoals de vlinder die nog…
annabel20 juli 2008Lees meer >

nummervlinder

netgedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 778
je vraagt waarom mijn dromen niet voor zomer kiezen wanneer rupsen uit mijn kleren kruipen en in de nacht vallen, onherkenbaar voor de dichter die naaktheid aankleedt met het zeehemd nog in zijn handen gevouwen onder een heldere hemel en fonkelende vrouwenborsten in overmoed van liefde en het bevelend vuur dat vreet…

Thuiskomen

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 707
Thuiskomen is jezelf overgeven en je dan compleet voelen de liefde bedrijven en heel worden warmte en beschutting je vader en moeder je wezen en je zijn hier in mijn huis duurt de leegte de pijn die zeurt over een kille plek Maak dat het zomert en maak me heel blijf tot het licht wordt en spreek mijn taal zing een nieuw lied…
annabel18 juli 2008Lees meer >

de wereld en jij

netgedicht
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.240
en waar is het raam dat de wereld naar buiten schrijft tussen zwarte en witte muren de bloem die ademen wil in haar zijn, boven en onder bomen het stille zwijgen van silhouetten, die veel verder dan ogen kunnen kijken naar die ene droomseconde van leven en het hartverscheurend geluid dat zielenwervels brak ongevraagd in het…

ik teken jouw figuur

netgedicht
3.6 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.033
ik teken jouw figuur met een gouden pen je huid verzorg ik met een verjongende crème neen, je hele lijf boetseer ik zo dat je volledig aan mijn mannelijke verwachtingen voldoet meer is er toch niet achter jouw façade ja, de duivelse macht die je eeuwig beboet hij is heerser over een onveilige haven hij heeft het vertrouwen,…

Eén mond die kust en scheldt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 569
'Waar schaduw, daar is licht', heeft Boeddha onderricht. En werkelijk 't is één vermogen - aangeboren - dat zowel aan leedvermaak als aan hulpvaardigheid ten grondslag ligt. De intentie te kwetsen vergt empathie zoals ook barmhartig zijn dit doet. Bitter en zoet zo nauw verbonden, dooreen gekauwd en door dezelfde mond gevoederd. Moeder…

poëzieverduistering

netgedicht
4.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 752
je geeft me dagen van slaap, bladerloze bomen en wind die stilte naar het noorden draait lege oren en het vocht van de maan dat het gedicht klieft als zou mijn schaduw de nacht toebehoren, nooit los van zwarte knopen ik laat achter, je vraagt de dood…

dichteres

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
. en de dichteres zei met kinderen om je heen kan je haast nooit een pen vinden en de man zei dan gaan er veel gedichten verloren daarop zei ze niets ze dacht dat hij gelijk had anders kon ze niet ze was eerst moeder .…

Bij een leeggelopen waterfles

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 879
Ik ben een eiland in de stille oceaan gevangen in haar golvenstromen laat ik mijn gedachten gaan. Mijn vele levens verzamel ik als korrels zand. De nacht bewaar ik in mijn maanvaste handen, de tijd versnipperd in mijn dromen. Overdag breng ik mijn woorden naar de zee, ze neemt ze aan geheimen van een eenzaam bestaan deelt ze en laat ze…

woordwijzers

netgedicht
4.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 634
de lente is heen in dit stilleven van woorden onmachtig weggegleden zoals een glinstering op het water veroverd door de nacht waar stemloze vogels, zwartgepluimd in leegte graven en uren tellen opnieuw en opnieuw tot elk geruis verdwenen is, zelfs in mijn diepste slaap of misschien wacht ik onbewogen op de wind, veel verder…

Verdwaald

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 611
Dom driest duifje dat al dagen dwaalt door drentse dreven in diezige nevel en duister gezang, langs dromen niet af te dwingen, waarmee de doem niet is te verdrijven, die als een dief in het dalende duister, post bij het braakliggend hart dat dorst als een dier na dorre dagen Ik maak vandaag voor jou en mijzelf, nog aarzelend,…

"VAN BINNEN"

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
'Van binnen' is hij schilder Met penselen,verf en schilderslinnen Hij zet het landschap naar zijn hand Van luchten... raakt hij buiten zinnen Ruwe rauwe strepen het zwerk...donkerblauw en zwart Hij valt niet te stuiten Herkent de smart van zotte zomerdagen Van binnen is hij schilder Soms... komt het naar buiten.…

zandstilte

netgedicht
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 683
hoe kan ik spreken over het zelfbedrog van de dageraad als wind woestijnen blaast uit hoge torens naar het blinde denken van zwarte honden, die in de nacht zich van gehuil onthouden omdat stilte een wereld achterlaat; een neerstrekken van verbijstering waar vrijheid en poĂ«zie breken in de dood om woorden die eenmaal waren en…

Stilleven

netgedicht
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.096
leeg, mijn dagen die zonder een woord beginnen in nietszeggend blanco dat schoon blijft van zinnen vol, mijn hoofd barstend van vragen die onbeantwoord de leegte slechts verdagen…
Hanny6 juli 2008Lees meer >

de ziener

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 496
ziener het venster met oude webben gesponnen in een oud en stoffig verleden openbaart onder luide weeĂ«n een vergezicht bolle waterogen in slierten gespannen tussen daken van stilte vliegende bacillen van azuurblauw gehuld in grijze nevel als vruchtwater van ouderdom gestold braakselmassief in druipende grotten verborgen maar stinkend…

Zwijgend

netgedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 985
hoe draai ik, blind gevlekt, een zandloper van steen als ook jouw handen niet verder kunnen reiken door bevroren gedachten die gevangen lijken in glimlachend geween en waar het zwart over en weer blijft ingekleurd het is de nacht die al voor de avond het licht heeft besmeurd en in zwijgen is vermomd…

queeste volbracht

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 643
halsstarrig de blik op de horizon gericht reist de geheimenbewaarder langs bergen en door dalen zijn queeste duurt reeds jaren zijn mond en schoenen gapen zijn kleding vervalt tot draden door het lang en eenzaam gaan niet eenmaal ziet hij om zijn blik blijft naar de horizon zijn schatten en zijn leven kunnen geen terugblik velen drie…

lichtglans

netgedicht
4.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.035
wanneer een spiegel glijdt uit de nacht het doolhof vult tussen duin en dromen, de maan zich losschudt, minutenlang meer dan vol verandert de zee niets aan zomergrassen, te midden van de dag bloemen zullen opgroeien als sterren in een vijver, hun dorst lessen met golfjes dons geplukt uit het sierspoor van de eend die in…

Blind gevlekt

netgedicht
4.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 950
vergeet zo vaak te vragen hoe het je vergaat soms moet het dagen door de eigen kwetsbare schaduw heen waar ook nog mijn stokkende adem, onverstoorbaar, een verlammend zicht verraadt hoe draai ik, blind gevlekt, een zandloper van steen…

Crème de la crème

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 954
ach, was ik maar een poweet die zich mocht scharen onder de crème de la crème zeg maar de haut culture der edele dichters begiftigd met elitaire snaren die het aangezicht van taal verstillen als het zazen in zen maar de Schepper heeft anders besloten: "Gij, Julius, zijt niet slecht maar een liefhebber gelijk een zondagschilder, wees…

vreemde uren

netgedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 731
mijn ogen zijn blind zoals de steen waarop het afscheid staat van een blij gedicht mijn oren zijn doof zoals de duinen van een zongezeilde zee, het troostend gezang te donker en waar ik ook heenga, mijn handen schuiven nooit de zwaluwen dichterbij, gestapeld langs ruiten lieg maar niet, dat is de reden waarom ik deze bladzijde voor…

het meervoud van stilte

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 760
op een gedichtenberg ver van kerkhofwandelaars, beneden in het dal zou ik zuiverwitte haiku’s willen schrijven, wanneer de zon het hoogst staat en de zevende wind vogels meeneemt onder bomen, innig in het fluisteren er zouden geen ramen zijn om te vullen, geen kamers die zwijgen gevonden, meer en meer het verstijven van angst…

Aan zee

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 677
Moe van 't stadslawaai komt hulp uit onverwachte hoek m'n oren raken verstopt het wordt stil om me heen men zegt dat ik iets aan m'n gehoor moet laten doen maar ik houd me doof en m'n oren fossiliseren tot schelpen geluk is slechts 'n gevoel dat we door denken opwekken zo verwezenlijk ik 'n ideaal waan mij in 'n houten huis in de…
Custor26 juni 2008Lees meer >
Meer laden...