5506 resultaten.
Ik moet slapen
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
967 Zodra ik mijn ogen dicht,
bescherm mij tegen geluid en licht,
Zodra ik mijn ogen sluit,
schakel dan mijn gedachten uit.
Als je gedachten terug wil laten komen,
Doe dat dan in verklarende dromen.
Maar breng mij eerst in diepe slaap.
Breng mij eerst in diepe slaap.
Laat de zorgen van de dag maar varen.
Laat mijn gevoelens maar bedaren.…
tussen nu en nooit
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
2.356 de straat verraadt dat het achter je ligt
in het verhaal waar namen nooit kloppen
deur open en deur dicht
herinneringen vervliegen
als stof
in de lucht
waar het licht verdwijnt zonder spoor
daar vindt men zichzelf ooit
terug in linnen verwikkeld bergafwaarts
zonder vaart te minderen in de herinnering
van stof
aan voetstappen
je zei…
zo rechtstreeks uit mijn hart
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
741 lach
jouw prachtig mooie lach
die lach brengt mij zo dicht bij jou
wolken passeren in de lucht
maar jouw lach kleurt weer de hemel blauw
de wereld zoekt zijn kracht
laat mij die kracht dan zijn voor jou, mijn schat
hier en nu en nooit meer anders dan
een leven lang met jou, mijn schat
spreek in zinnen voor altijd
ik meen ze tot het laatste…
Roos ontloken
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
737 Je lieve zachte ogen vertellen me erg veel
'k Lees pijn, verdriet, een dicht gekropte keel.
Droeve gebeurtenissen verbrijzelen je, je kon nooit delen
In tederheid en warmte, mogen we samen helen.
Massa's mensen genoten van je zang en je gitaar
Volle zalen, ambiance, na de optredens wat stil gestaar.…
Er ruist een zachte...
poëzie
3.4 met 10 stemmen
1.533 Op halmen wieg'len statig korenaren
Hoog boven paarsig-blauwe korenbloemen;
De koekoek zit zijn eigen naam te roemen,
Zich diep verschuilend in de dichte blaáren.…
Moeder
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.355 En als jij straks
bij Petrus aan de hemelpoort staat,
dan is enkel mijn hoop
dat hij die snoeihard voor je dicht slaat.
En geloof me, het is waar.
Als het dan eindelijk jouw tijd is om te gaan
Zal ik er om laten
geen enkele traan.....…
Lege vaas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
781 Ogen dicht,
van ongevulde bloemenvaas,
verknipte rozenstruik.
Nog altijd dansend in mijn hoofd,
met lakschoentjes
en blauw jurkje.
Heb ik nog niet vaak genoeg gezegd
dat de maan de maan is
en de zon de zon
maar dat ik slecht ik kan zijn
in de schaduw van jouw bloemenknop?…
ENGELEN BESTAAN
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
3.517 Ik weet het zeker ze bestaan
ik laat ze altijd maar begaan
ik weet ze zeker dicht bij mij
ik zie ze ook, een hij, een hij, een zij
ik weet waarvoor ze bij mij zijn
ik moet leven naar hun levenslijn
ik weet ook wat ze willen
ik volg zonder er zwaar aan te tillen
ik weet nu wat ik in dit leven moet en doe
ik voel me sterk en word nooit…
Stil verborgen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
581 Een oog valt dicht, een laatste glans.
Rolt naar beneden zonder te vallen.
Ik zie de wolken in je ogen.
En hoor je naam als een zachte fluistering.
Een zachte klank weerklinkt als een echo voort.
De glinstering uit jouw oog valt op mij.
De band die zo ontstaat verbindt ons.
En ogen verdrinken in elkaar.…
het zijn maar woorden
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
894 lach, jouw prachtig mooie lach
die lach brengt mij zo dicht bij jou
wolken passeren in de lucht
maar jouw lach kleurt weer de hemel blauw
de wereld zoekt zijn kracht
laat mij die kracht dan zijn voor jou, mijn schat
hier en nu en nooit meer anders dan
een leven lang met jou, mijn schat
spreek in zinnen voor altijd
ik meen ze tot het laatste…
OOSTERSE EER AAN SMALINGERLAND
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
473 Te willen dichten...
Waar moet naar gezocht, bedacht,
geschreven worden?
Drachtens vogelzang
schalt luid: "Laat je moed zweven,"
en dan " 't is mooi genoeg geweest."
Een grutto stijgt op;
verheugd gaat zijn roep over
Fryslâns vrije ruimte.
De Friese veenhoop:
tussen wijd veld en bosrand
glijden zeilen voort.…
Regen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
496 Een nieuwe dag breekt aan,
maar ik doe mijn ogen maar weer dicht.
Het gaat weer goed tekeer.
Vanuit mijn warme bed hoor ik het aan.
Ik draai mij nog eens om
geen zin om op te staan.
Maar plotseling is het stil,
De bui is zeker weggetrokken.
Ik trek de deken op, tot aan mijn kin.
't Wordt vandaag weer, "weer" voor warme sokken.…
Placebodieren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
720 Tussen woorden was onze stilstand
niet bemerkbaar in het zwijgen
een religieus universum
trok tijdens dichte mist voorbij
in de boeken die we hadden gelezen
over het verstilde hondenleven
schilderden schaduwen jouw afkomst
lag het galgentouw nog in de kast
en nooit kwamen we dichter bij
zij die door het licht genazen
of was er een sterrenhemel…
Ware gezicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Heisa trakteert een hoop vers bloed
Neen, serieus
Ik lach niet groot genoeg
Serie met bubbels
Geen nood, opgelost met je ogen
Waar we naar uitkijken
Ik kan slechts liegen tegen mezelf
Al gaat het sindsdien merkbaar beter
Deze keer hangen de groepen
Wel zeer goed aan elkaar en verder
Een mooie bloemlezing van over de plas
Dicht bij het verre…
Het hart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
717 Wie heeft haar deuren dicht gedaan,
de luiken gesloten?
De boel verduisterd,
het kostbare licht gedoofd?
Verbittering gezaaid
in een tuin waar vogels zongen?
De rust verstoord,
ontluistering gebracht waar harmonie was?
Blijheid weggevoerd
waar ooit feest gevierd werd?
De spontaniteit ongemerkt,
het zwijgen opgelegd?…
Vrolijk (Brrrr) Pasen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
718 Helder grauw is de hemel
wijds het ruime zicht
geprikkeld worden organen
en de deuren blijven dicht
straks gaan we zwierend over vaarten
genieten van het mooie weer
soepel glijdend over gladde baan
voorwaarts naar het Pasen
want ‘t is lente in ons bestaan
koek en zopie uit het kraampje
ergens midden op het ijs
tussen velden met witte…
DE WERELD
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.202 Hij hield de handen voor 't gezicht,
Hij dacht door tranen te verstaan,
En in dit duister, diep en dicht,
Zag hij de bonte wereld aan;
Hoe blonk het goud, hoe rees de stad
Gehorend opwaarts voor het blauw;
Wie ooit gezocht had en bezat,
Hoe maakte rook zijn vensters grauw.…
Jij, zwart als Onyx
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
865 Dichter nader jij zwart als Onyx
op de tast naar ontgoocheling
Ik ben zo ziel tot jouw huid
geneigd te hullen na de getuigenis
verleid tot de daad
Er komt dat moment van tegenstrijd
van ondergang en verraad
Maar ik ben zo dicht op jouw huid
zo verliefd en onbeduidend
als een tik in de tijd
En dan de klap, een val in ongenade
De…
In flower powers piek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
524 heb in zwart wit
fragmenten gezien
uit de film van mijn leven
geen ondertiteling
en overbodig commentaar
de regisseur riep draaien maar
de spelers niet geschminkt
in authentiek decor en
zonder spel wisselde het jaar
de buitenkant gordijnen dicht
deuren driemaal in het slot
samen eten van de geschafte pot
onzichtbaar bleef
de vrijheid…
Niet toevallig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 eeuwenlang
Zien is geloven
Gevoel ondergeschoven
Naast een waarom
Ook een welkom
Omarm de betekenis
Brengt terug naar de basis
In ons huist
Het onbewuste juist
Latente levenszin
Toen het waarom verderging
Weten vanuit het hart
Is ook wat verwart
Niet enkel verklaren
Is onbewustheid ontwaren
Geen toeval
Aanwijzingen bovenal
Dicht…
Heel mijn ik zoekt haar
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
930 mijn oren
De herinneringen grijpen me bij de keel
Alleen, verwachtend, verloren
Mijn ogen zoeken mijn godin
Heel mijn ik zoekt haar
Maar ik vind alleen maar Mars
Hem zien is - onverteerbaar
In de ongelijke strijd
Nagel'n de sterren langzaam mijn zicht
Bij duizenden vallen zij mijn ogen aan
Ik bezwijk
Doe langzaam mijn ogen dicht…
Icarus
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.222 Samen kijken we naar de lucht, de zee, de vogels
golven beuken op ons in
voeten worden nat
de wind blaast jouw sjaaltje op
Het zand zo heet onder ons
de zetel uitgeplooid
de parasol open gevouwen boven jouw hoofd
Ogen vallen dicht
armen voelen licht
benen gevlekt
voeten gezwollen uitkijkend naar elke straal
De goden zijn met ons vandaag…
there will remain nothing…
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 donkere donder boven het verlaten podium
saboterende stortregen heeft iedereen verjaagd
alleen de zappende zee de bliksem en het jodium
de voorbije voorstelling is reeds vervaagd
mijn hebberig hart is de performance vergeten
op zoek naar mijn partner dicht bij de zee
op die platte plankenvloer godvergeten
stond jij als verleidster ik wou…
In gesprek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
662 luistervink, wat heb je me vroeg gevonden
en wat ben je me al dicht genaderd
laten we praten nu het nog kan
woorden over oevers werpen
ons koolwit aanspreken
monden behoeden voor ogendonker
in thuisloze sporen treden
een jeneverbes verlaten op de hei
harde woorden sussen
voordat teelaarde onze smaak verkilt
laten we ons markeren…
Sonnet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
634 Hij denkt, ’t is met het dichten gedaan.
Wat rest er van al mijn literaire dromen?
In die sfeer van tragiek en droefenis,
schrijft hij spontaan een enkel woord en
zie, de muze heft op zijn benauwenis.
Dapper schrijft hij naar de slotakkoorden.
Soepel verschijnen zinnen, weg de ergernis.…
Zo te kunnen schilderen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 Geel klatert klinkend langs lichte vlakken
ze tinkelt over blauwe wateren en langs
de toppen van een dicht-groen woud
waarin zware dampen hangen
adem van aarde, blad en hout
Het stervend licht penseelt paarse vegen
zachte schemer langs de hemel
spreidt de stilte uit
waarin helder opklinkt het geluid
van een vogel vlak voor de nacht
Rood…
Influenza
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
605 Linker neusgat dicht,
oor vol fluitgeluid
en op mijn hoofd hamert
een kingsize heikraan
wijl ijzervijlsel mijn keel schuurt.
Het brood is op, en de honing,
en er is nog één aspirientje.
Als ik stil blijf liggen,
voel ik amper
de nachtelijke kuitkramp
en elke wervel in mijn rug
creëert torturen die blijven duren.…
In de armen van mijn beschutting
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 onderbewustzijn wakkerde mij…
er werden treinen gebombardeerd
tussen Meppel en Zwolle, de tijd liep
uit de hand, ze kwamen pas tegen spertijd
aan bij het Amstelstation te Amsterdam
angst bekroop mama en ik luisterde
met grote ogen naar de afwisselende gang
van haar zenuwslopende vlucht
dicht langs de panden op weg naar huis
wij werden…
DODENKLACHT
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.469 Laat dicht de luiken! 't Zonlicht dringe
niet in deez' ruimten, waar geen morgen
haar langer wacht.
En laat me alleen met mijne dode!
'k Wil met haar zijn in de eerste wake
van hare nacht...
Ik wil de teedre woorden spreken,
die 'k nog voor haar in 't hart bewaarde
'k zei niet genoeg.…
De aristocraat
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
456 De oprijlaan is dicht beplant met beuken
En twee lakeien staan bij de entree
Een hovenier besproeit de bloemenzee
Zijn Maître zwaait de scepter in de keuken
De dienstmaagd dekt de tafel vrij van kreuken
Zijn butler regisseert strak het diner
Een strijkje speelt sonates van Fauré
Om ’t copieus geheel nog op te leuken
Doch als des morgens…