7923 resultaten.
Herinneringen
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.969 Het zijn de smaken, geluiden, geuren en kleuren
die doen denken aan dingen in ’t verleden,
ze openen gelukkig steeds die deuren,
Om even heerlijk in onszelf terug te kunnen treden…
Zachte Tinten
hartenkreet
4.1 met 36 stemmen
2.462 Mijn arme zwaar ondervoede vlinders
Sterven langzaam aan de hongersdood
Hun vleugels zwakjes kleuren verbleekt
Gevangen gedoemd tot water en brood
Hun leven lijkt op een bedevaartsoord
Als stervenden zoekend naar restjes hoop
Kneuzen gefladder tegen beter weten in
In een luchtkasteel klaar voor de sloop
Kleuren doorlopen van de zoute tranen…
een kek , blauw brilletje
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
905 kek brilletje opgezet,
mijn lief vindt het mooi, cool, ja passend
bij mijn grijze haren, maar ik staar
naar het scherm, naar de Chinese vaas,
met de nu onscherpe rode en gouden figuren,
mijn ogen dwalen onzeker door de kamer,
het gemis aan scherpte doet me verdriet,
vooral wanneer de wind uit het noorden
blaast, met zijn scherpe, heldere kleuren…
het oude flatgebouw
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
734 traliehekken langs ieder balkon;
streepjescodes in babylon
en etnische stapeling in de zon
lakens als een witte vloed
uitbundig vlaggend wasgoed
aan lange rekken geknepen;
op de wind zeilende schepen
in een opgeblazen badje
een ebbenhouten schatje
de zwarte haartjes vast
in een kroeskrullen kwast
schuin boven voor de woning
benen met de kleur…
GEDACHTE
poëzie
4.1 met 9 stemmen
4.624 De bloem, door gure najaarsvlagen
Verschrompeld en verdord en van de steel geslagen,
Verrukt het oog niet meer;
Maar als de lente naakt, de winterboei verbrekend,
En langs het grazig veld de schoonste kleuren tekent
Dan rijst zij schoner weer.…
Wat zag Boeddha?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
662 ik denk eerlijk gezegd niet dat hij
andere soort dingen zag dan ik
maar hij zag ze allicht veel intenser, met meer kleur, meer leven
wat moet Boeddha een fantastische viespeuk zijn geweest…
Zondagochtend in het bos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 ik was alleen buiten, het was
zo'n dag dat de lucht zonder
kleur was, of mag grijs wanneer
men het in verband brengt
met lucht ook gewoon kleur heten?…
Denkbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
616 De herfst, hoe stralend ook haar kleuren
als vogels vertrekken, wind en regen, dit alles ontnemen
en dat gedaan, volgt nog de kou.
Water, het wisselt zo graag van gedaante
schaatsers die wachten op 't windstille weer.
Anderen op wending van zon en haar standen
licht kom terug, vul dagen met kleur!…
het bladeren genieten - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
824 in ons levensboek
ontmoet ik ze dagelijks
de vrienden en vriendinnen
mensen zoals jij
die mij het leven kleuren
die mij zijn laten
wie en wat ik ben
bladerend
in mijn levensboek
vier ik zo steeds
het feest van herkenning
in het grote en het kleine
van het doen en laten
dat nabij of veraf
jou met mij verbinden laat
bladerend
in mijn…
vrijheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 vrijheid is ontspannen
achterover leunend
voelend hoe de golven
van het samen zijn
in een smeltende zon
ons de rug wassen
terwijl wij de ogen dicht
genieten van stralende warmte
vrijheid is eindeloos kijken
naar weerspiegelende wolken
die van vroeg ochtendrood
naar schaapjeswit kleuren
tot helderblauw de hemel
over de bloeiende heuvels…
Morgenlicht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
484 In korte tijd biedt zij een breed scala aan kleuren
alvorens de zon haar eerste stralen tevoorschijn tovert
Het o zo prachtig blauwe morgenlicht begint meestal klein en
plaatselijk om zich vervolgens te verspreiden over land in volle stilte.…
Een schitterend gebrek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
515 Wij ademen driekwart van alle lucht een kleur- en reukloos gas
pandemisch, nochtans
geenszins schadelijk
voor mens en milieu
Maar o zodra de alchemie
luchtoxiden aan stikstof bindt
schaadt het wel degelijk
de mens en zijn milieu
Stik- met zuurstof, NOx,
van industrie
woon- werkverkeer;
en stik- met waterstof, NH3,
ofwel ammoniak…
Het ritme van holbooggewas
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
387 Als je de boel van het bolgewas,
het kruipende onkruid en struikgewas
zijn gang laat gaan
wordt de biotoop
van je tuin een monade
een eencellige zwamdram
een eenkennige heikneuter elfenbankzwam
in kleur en in vorm
in hemelhoogblauw
in zonnebankgeel
in ochtendmelange
van strooigoed orange
in pimpelmeespaars
der zwartekatlaars…
in de pluktuin van mijn dochter
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
584 Een symfonie van kleuren, een harmonisch geheel,
in deze tuin van Dahlia's, waar liefde nooit verveelt.…
Gevoel
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.232 Langzaam merk ik het
De kracht raakt op
De weerstand wordt al minder
Dagen gaan er aan mij voorbij
Dan voel ik het gelijk een krop
dat in mij zelf gebeuren
als een wegvliegende vlinder
Een met vale kleuren
Warmte tonen mis ik
Tederheid
Gedachten komen en verdwijnen
verloren tijd en spijt
Wat rest is steun te zijn
Voor hen die nog beginnen…
Rome
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.134 Je kleuren gebonden
tegen de horizon
omdat nu niet wil
doordringen in je rustig ademen.
Huizen van warmte gesierd
door zon en bomen
zoals ik Augustus zie wonen
kijkend over de Tiber.
In jou, mijn Rome,
met je groots geheugen
in alle tijd, verleidelijk
gespreid over je zeven heuvels
leef ik even mee.…
als ik jou zie
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.903 als ik jou zie
voel ik mezelf
dan kaatst het beeld
door glazen deuren
ben dan rijk bedeeld
met jouw geur
en harte kleuren
als ik jou zie
verschuild kijkend
en toch
met vragende blik
dan weet ik
als vanzelf
geen woord zal klinken
maar een teder gevoel
zal in jou zinken
als ik jou zie
zoals je bent
en onzichtbaar
naar mij wenkt…
Mijn eerste stapjes...
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.295 Verloren stille straten…
In mijn herinneringen vallen gaten
wanneer ik wandelend
over het pad van mijn leven
op de juiste manier handelend
mijn leven kleur wilde geven.
Door schade en schande
werd ik wijs;
het spreekwoord altijd voorhanden;
het tastbare bewijs
in mijn geheugen
is dat de mensen deugen.…
zij is door groen gedekt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
918 ik heb de lente
weer ontdekt
maar weet de plek
waar grond
geen bloemen gaf
zij is door groen gedekt
zon noch warmte
brengt bloei wel groei
in steeds ontluiken
moet ik echt wachten
tot de eerste bloem
zich ooit zal gaan ontsluiten
ik zie ze kleuren
om me heen
knoppen die me raken
wil geen groen alleen
maar juist de nectar
van…
hun maagdelijke vlucht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
645 zacht ruisen gedachten
hun maagdelijke vlucht
ontelbare kleuren
geuren de lucht
verwarmend geluk
want liefde is zon
op vleugels die strelen
in ogen die nooit gaan vervelen
zij spreken de taal
die we beiden verstaan
waarin onze passie
zich eindelijk laat gaan
ik wil je verwennen
in warmte van samen
zullen mijn handen je
eindelijk…
Le petit mal
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
1.412 gebrandschilderd
glas dat dagelijks licht
en suiker kleuren filtert
in mijn donker zicht
wentelt stof en glinstert
schuin omlaag naar
de stenen vloer sintert
zwart naast wit waar
mijn bewustzijn daalt
door het flapperen
van lange gewaden
met hun wervel
en rokken ruisen
mijn tijd vervliegt
in het stofspel dat volgt
de stilte heerst
tot…
mijn mooiste droom
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.063 aan het eind van regenbogen
aanschouw je de mooiste dromen
gevoelens vol kleur
de weg naar je hart
nevels van liefde
omhul me zacht
leid me naar dromen
die niet verdwalen
op het pad van geluk
door rozen omgeven
vogels in hun lied
zon na zachte regen
niemand in verdriet
bereik ik mijn mooiste droom
aan het eind van regenbogen
waar…
Slapeloos
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.015 De nacht verdicht,
de kleur is zwart .
Geen enkel zicht,
de duisternis tart .
Geen wind die fluistert,
de nacht is kil .
Hoe je ook luistert,
het blijft ijzig stil .
Je proeft het zout,
van de zee verderop .
De nacht is koud,
het tij komt op .
De dag is daar,
de horizon verlicht .
De nacht is klaar,
veeg nu je tranen.…
glasscherven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.131 haar gronden en haar stammen
een massagraf van scherven
die languit in het bos
verder liggen te sterven
de kleinste vonk
die de zon onnadenkend
aan onze hemel verliest
schieten ze tot een vlammenleger
dat de tedere kleuren
en al wat de bloemen geuren
in zijn hete armen wurgt
het landschap smelt weg
in een bloedbad van asse…
in het mozaik van ons bestaan
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
900 hoelang
zal het nog
morgen zijn
als vandaag
de hunkering
naar toekomst
niet te dragen is
als ik je mis
omdat de tijd
jou buiten zet
en mij belet
je lief te hebben
de dag te eten
uit Gods hand
gedachten
kiezen grond
om op te groeien
woorden boeien
en ze kleuren
kale stenen met
de hitte van de dag
ze passen
in het…
herfst
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
839 als straks het groen gaat kleuren
de lucht wordt grijs en grauw
bossen sterk gaan geuren
's morgens is er dauw
de dagen worden korter
nachten zwart en lang
het hout dat ligt, verdort er
zo mooi, toch word ik bang
een wonderlijke tijd
bomen die zich ontkleden
er ontstaat een bladtapijt
dat ritselt en sterk geurt
de zomer is verleden
gestorven…
Storm
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
823 Kleuren op tilt -als een dans in een feestjurk,
jacht op de liefde door levensblij kind -
vallen na werveling neer op het grasveld,
juist op de plek waar het spel net begon.
De regen plenst, maakt eind aan ’t dolle feest,
verzopen baljurk rest als lege luchtballon.…
je gaf niets bloot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
953 ik zag je kleuren in koraal
langs metershoge riffen
groen ging over in topaal
dat donkerde in kliffen
ik dook en voelde
kartels langs de rots
je gaf niets bloot
in stof vond ik je trots
een school van meer
dan duizend vissen
die dansten op muziek
alleen wij het publiek
ik joeg ze achterna
en dook de afgrond in
voelde hoe je me…
je adert in marmer
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.066 je adert in marmer
jouw lijnen verfijnen
is eeuwenoud kunst en
maakt de polijster niet armer
ze breken je leven
uit steen halen kleur
uit je groei en het bloed
dat je eens hebt gegeven
ze schuren je ziel
en lossen emoties
verkwanselen je geest
voor hun eigen negoties
maar ik voel je huid
op de dorische zuil
zie het verloop van…
Winterslaap
gedicht
4.2 met 89 stemmen
15.543 Oktober sombert aan mijn deur
met windstille mistige dagen
herinnert me met heftige vlagen
dat alles van nu af verandert van kleur.
Steeds troostelozer biedt de dag -
terwijl ik mij met knusheid wapen
maar me toch langzaam in voel slapen -
een uitweg naar het zelfbeklag.…