7971 resultaten.
Parelsnoer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
599 De wereld verkeert
In diepe stille slaap
Druilerige dauw
Sijpelt nat door
Loom, ze dwarrelen
Mijn gedachten
Voor jou wil'k rijgen
Een parelsnoer
Eén parel voor vertrouwen
Nog eentje voor de trouw
Eén parel voor de passie
Eentje voor; ik hou van jou
In het struikgewas
Achter mijn gordijnen
Door mijn lief geopend
In een royale wenk…
Deze keer is het echt.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
752 zon
Eenmaal bij jou binnen
voel ik het kloppen van je hart
je liefdesritme, je gevoel, en je ongeduld
Je eerlijkheid en je trillende mond
hebben het me net verteld,
deze keer is het echt, ik voel het oprecht
Je hebt het me gezegd, van jouw sterren,
die rechtstreeks belanden in mijn hart
Ik vraag het je, je bloost zachtjes
En achter…
De bunker
gedicht
2.8 met 15 stemmen
10.087 Geluidloos duikt het op, achter iemand
met wie ik praat, of in de tuin
tussen bloemen, het bevriest de glimlach,
legt de hand stil op het papier,
verdwijnt weer snel en laat geen sporen na.
-------------------------
uit: Tirade, nr. 200.…
Hor en Dol
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.156 De man voor mij in de file
bleef steeds hangen in zijn spoor
en liet zelfs de brandweerauto
achter hem niet even voor
Razend zwaaide ik mijn handen
maar mijn rust ging snel teloor
toen ik hangend in de bocht
mezelf en mijn stuur verloor
Twee agenten kwamen langs
en zeiden mij na lang verhoor
dat ik veel te veel gedronken had
ik moest…
Vaker dan voorheen
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
1.723 zo af en toe
wat vaker dan voorheen
overschrijd ik mijn jaren
welke gedachten
of gevoelens heb ik
nog gemeen
als grijs nijgt naar zwart
en het ademen
mij slechts mee
laat varen
achter een masker,
zo lijkt,
verstilt de geest
van schoonheid en
toekomst het meest
af en toe
nog vaker dan voorheen
verlaat ik mijn jaren
heb…
Gekooid
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
1.941 Getemd, gekooid
Gevangen achter medicijnen
De kop nog goed
Het lijf beperkt
De ruimte die ik heb
De hindernissen die je steeds weer merkt
Getemd, berooid
Beperkt in het verlangen
De kop nog goed
Maar in de geest gevangen
voel ik de verandering
Draait alles slechts één richting op
met droeve melodie
waarin ik mijzelf vervagen zie…
zuiver licht
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
825 ben ik jou wel waard
als je ogen mij zoeken
was toch onuitgesproken
gebaard
in reeds vervuilde doeken
wat zie je toch in mij
met je zachte ogen
wie staat er niet voor
jou in de rij
alsof ze naar je toe
worden gezogen
mijn voelen heet denken
in onbewaakte ogenblikken
maar jij hoort stille wenken
achter mijn lach van snikken
je schenkt…
vakmanschap
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.061 zit nog steeds dat potloodstompje in
waarmee hij honderden latjes afstreepte
op de juiste lengte of breedte
het kraakt ook zoals hij de laatste jaren
hij werkte zo rustig
dat hij soms al dood leek
terwijl hij meubels maakte
als een stielman
timmerman heet het nu
ik noemde hem gewoon va Chel
en hij had een signatuur
in potlood achter…
Kampioen
gedicht
3.2 met 84 stemmen
34.976 Dit is de kampioen: zijn hand
zwaait achteloos naar achteren,
zijn schoen bijt in de sintelbaan.
Ziehier: de nieuwe kampioen,
hij sleept zich voort, zoals dat
hoort, een hand drukt in de zij.
Maar kijk dan toch: hoe lang
is nog de baan die hij moet
ondergaan, wat goud terwille.…
dagelijks
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
5.111 voor de drempel omkijkt en een gebaar
van haast maakt alsof er wordt gewacht
verlangen en verlies samen komen
zonder bloedbad, maar met zachtheid
het hart triest gestemd, opgewekt slaat
zodra een merel zijn rollertjes maakt
geen weg terug dan zo weg te gaan
om te blijven als de lichte regen
het gaan van de wolken en de zon
die voelbaar achter…
Morgen Stimmung
netgedicht
5.0 met 21 stemmen
1.140 De uitgebluste maan gaat depressief zijns
weegs en verdwijnt achter de coulissen van een
nieuwe dag vol glans en geen
van de sterren is nog zichtbaar
aan het firmament dat zonneklaar
de zijde van de sterkste heeft gekozen
alle wulpse vrouwen blozen
de deken van de morgen ligt gespreid
hup, een vluggertje en dan ontbijt.…
verder gaan
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
3.186 Streep zijn naam niet door
al is hij bij ons weggegaan
Streep zijn naam niet door
alsof hij nooit heeft bestaan
Het liefste wat ik heb bezeten
het voorbeeld van mijn bestaan
Vraag me niet om dat te vergeten
en gewoon weer door te gaan
Want ik wil wel verder leven
maar weet niet hoe dat moet
Ik hoor bij hen die achter bleven
en overleven…
Van verre
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.039 Ze beleeft het zand, de zee
sterren; de ogen van de nacht
maakt leven in een handom-
draai geluk in een doosje
spreekt zomer met glimlach
is overal, in de taal
van ongesproken dromen
in het vuur van de berg achter
de zinnen van geliefden
in het spoor van adem op glas
tussen de tranen van het mos
in mijn aquarellentuin van geweten;
stilleven…
Dood en begraven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.415 te snel en als altoos
ontmoet een mens de dood
die zet het sein op rood
breekt alle botten broos
het eindelijk gelaat
dat schedelt scherp en strak
de levenswil nog zwak
bij laatste ademstaat
onzichtbaar voor de rest
begint finaal de reis
bij't snijden van de zeis
wordt doodman’s dorst gelest
wat achter blijft is leed
soms ironie in…
vraag dan
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
882 tot de toekomst
en de waanzinnige visioenen die als lichtramen
uit de wind vallen
vraag over morgen
vraag over dromen van duizend keren onschuld
vraag of ik jou wil aanraken voorbij de golven, de meeuwen
de waarheid en de spartelende vuurtoren vol introvert vertrouwen
vraag want alleen vandaag ben ik het kind
in golfjes blind
achter…
ontziende tijd
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
656 Loop maar verder
je arrogante blik
reeds achter me verdwenen.
Loop maar verder
jouw tijd is al voorbij
ik zie je al niet meer.
Loop maar verder
jouw mening telt niet meer
kan beter zonder jou.
Loop maar verder
en kom ook niet meer terug
verdwijn maar ongezien.…
als licht en donker azen
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
656 scheiding van
een tijdsidee
dat denken
de versnelling vergeet
of weigert of juist niet
om naar zijn eerste
dan wel achteruit te springen
immers
handelen
is nu nog dood
het is wel weten
dat een wiel gaat draaien
omdat inademen
volgt op uitblazen
zo is het
wanneer het ei
met de dag breekt
of het donker
wegzakt achter…
Kasteelzand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
676 berg die een kuil wil zijn
een strand dat uit het water rijst
geef maar een schelp voor de zee
een hand om het zand te lichten
een zandklont om de kloof te dichten
bouw maar een zandkasteel in de lucht
of spoel de muren en de trappen glad
tot de kloven elkaar langs het water ontmoeten
tot de dag langs de blauwe kant van de lucht
achter…
Ik ben je allergrootste fan
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.522 zij lachte tegen mij
terwijl ze een liedje neuriede
zakdoekje leggen niemand zeggen
kijk voor je, kijk achter je
wipte op de bank aan één stuk door
zocht naar de juiste woordje
als een spraakwaterval
ging haar kleine mondje open
nou, zie je wel
ik kan net zo goed zingen als jij
op zo’n moment
dan voel ik me zo gelukkig
zij is zo…
Waangelaat
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
431 Soms wuiven bomen nog in lentelach
ziet zij dromen achter de horizon
maar denkt zij weer, hoe ooit de dag
en de ellende van een jeugd begon
met stille trom gaat zij nu terug
intens treurig is haar waangelaat
en draagt zij krenten op haar rug
waar tijd nog steeds met weemoed gaat
drinkt zij als een volwassen poes
kleine slokjes…
een Moment
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
2.348 Soms treft mij iets, heel even,
achter enkele woorden die je uit
waarin vind ik, iets zit verweven,
een zuiver en zacht maar lief geluid,
zodat ik opnieuw naar je ga kijken
alsof ik jou voor het eerst daar zag,
laat al die jaren maar verstrijken
zolang ik dit bewaren mag.…
Pappen en nathouden
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.194 Met mijn rug tegen de muur
Het is tegenwoordig als yoghurt zo zuur
De pap kan nu wel wachten
Al pappend sopte ik mijn kwast
In de emmer alvast
Wat een geëmmer was dat nou
De buren
Al stijf stevende hij op mijn behang af
Ik kon geen pap meer zeggen
Plakken is wat hij wou
Een resultaat van grens verleggen
Geknipt dat was hij voor achter…
zomergedicht
gedicht
2.0 met 40 stemmen
11.750 de schipper is een team. luister
achter de nevelvoile zeilen -
bevelen: vragen van wind, stroom
aan het schip; richting: een antwoord
dat de koers vermoedt. luister
stilte verpulvert de branding
maakt hoorbaar een reis naar de zon -
zontijd: de benevolente
zijnsfiguur die men eist, niet vraagt.…
de Avond
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
731 Als aan een rood met goud omrande hemel
de zon langzaam onder gaat
en haast verscholen achter een een wolkje
al een sikkelmaantje staat.…
Venita
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.169 krakend en bijna vergeten
op het terras van schelpengruis
een man door zwart gedragen
wordt zichtbaar tegen het blauw
van loze adem en diepe rouw
die het dagend licht vertragen
uit zijn brieven vallen wonden
als losse blaadjes uit het leven
door zijn verre kind gebonden
omvat zijn bede slechts haar naam
in spiegelschrift geschreven
achter…
biergedachten.
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
587 ik blijf verbaasd achter op 't
strand in een boot vol kogel-
gaten, zeewier op de randen.
laat ik deze droom verlaten,
denk ik. Maar dat is niet ge-
noeg. Eerst nog even naar de
kroeg. In m'n slaap kan alles.
ik sla acht bier achterover
en ga dan zó over de kop!
'k ben een kerel vol schuim,
met in m'n brein zeepsop.-…
Vree
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
472 Sterk was ze en iedere dag vierde
zij ons leven of misschien wel
onbewust haar even geleende tijd
wanhoop en verdriet werden verborgen
achter vorige eeuw rimpels en haar lach
verloren in iets wat een vakantie leek
raakte al jaren haar ogen niet meer
ze kon letters laten dansen
net buiten de lijnen van moeten
geluid zomaar laten schateren…
Lakei
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
628 Hierbij solliciteer ik als lakei
Het lijkt me heerlijk om voor u te buigen
En héél de Koninginnedag te juichen
Echt Majesteit, dit is dé baan voor mij
Ik kan ook heel hard rennen achter koetsen
Maar zilver, nee.…
Herfst
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
627 Een boom gestild
verkleurd verschiet
verdriet achter de huizen
buigt eenzaam met de wind
geef hem die hand, mijn vriend
en tracht onachtzaam
mee te zaaien
deze droeve melancholie
heel af en toe
tussen het zwerven
het is nu voorbij
de grote trouw
blijft behaaglijk
binnenshuis
waar haardvuur knettert
en weer een jaar
bedachtzaam wordt…
Verwerking
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
667 De zon schuilt achter wolken
waar regen vrolijk uit valt
genietend van de planten
het zicht daar aan de horizon.
Besef is groot en eerlijk goed
en antwoorden zijn resten
van elke vorm van verwerking
evenals het pijnlijke verdriet.…