6428 resultaten.
Herinnering en hoop
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.646 zoete siddering
bij deze schone herinnering
en beleef opnieuw die zwoele nachten
waarin al wat we verwachtten
crescendo zijn voltooiing vond
tot aan de vroege morgenstond
Nu heb ik nog alleen mijn dromen
waarin ik jou terug zie komen
eens kom je met de zuidenwind
naar hier, waar je je bestemming vindt
dan kus ik weer jouw warme mond
en vrijen…
zonder titel voor jw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
701 fladderend bijna
slaat hij zijn witte handen uit
losgemaakt van werkelijkheid
vindt hij vrije hoogten
zijn eigen weg
de blinde vogel zingt
aleen nog in de nacht
de gebalde vuist
omklemt twee penselen
de andere hand
raast heen en weer
op het doek
het rusteloze lichaam
springt, klimt
tijd verstrijkt
minder woestheid
altijd opnieuw…
jan apostrof
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
994 dame je moet 'm echt zien hangen
aan z'n staartje bungelt-ie slapjes
's avonds laat liefst lekker vrij
wuivend naar jou vol verlangen
haal je vergrootglas er snel bij
om je pietluttig te laten stangen
lieverd pak je puntje kus z'n lusje
wat je maar wil - hij kan ook dalen
schrik niet als anthonie leeuwenhoek
in micro lijkt alles uit een…
Vlindervleugels
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.417 Zo vrouwelijk en vredig,
vol vreugde, zo vrij,
zo voel ik me bij jou.…
e=mc²
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.353 licht is overal even snel
ondanks de zwaartekracht
die alles tot de hete kern dwingt
het punt waar de steen vlam vat
stel dat de ruimte stil stond
omgrensd door vaste sterren
als waakhonden, roerloos
dan kan het rekenen beginnen
zoals de baan van een kogel
in het wilde weg gelost
de loop loodrecht omhoog
ontsnapt hij aan een vrije…
Zoals je ziet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
891 Je bent uniek zoals je bent
Niemand ziet de beelden in je hoofd
De gedachten die je onderkent
De redenatie waarmee je jezelf looft
Niemand is ooit van zijn eigen wereld beroofd
Een andere kijk is iets dat nooit went
De visie die je de wereld inzendt
Het geen dat de mens zichzelf belooft
Niemand weet wat de ander drijft
De vrije wil blijft…
't IS NIEUWJAAR OVERAL
poëzie
4.2 met 34 stemmen
7.733 't Is nieuwjaar overal,
't zijn al weer nieuwe dagen,
die rijzen in de oost,
met 't jonge zonnelicht;
al 't oude zij voorbij,
en, vrij van alle plagen,
zo weze uw levensloop
voortaan weer ingericht.…
NIEMAND WEET WAAROM
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.587 ontredderd, angst en verdriet
er was geen terugkeer mogelijk
ze zweefde in een vrije val
daags daarvoor was hij gestorven
die haar nu vangen zou
groot was haar liefde
in de brief die ze achterliet
waarop stille getuigen aanwezig
haar tranen, haar verdriet
niemand had haar kunnen redden
wie doorgrondt de ziel
waar het hart verscheurd…
Lentespel
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
785 wij speelden heel spontaan
in kleine vrije kring
een vriendelijk gevaarlijk spel
van vrolijkheid met lege glazen
en kusjes op de mond
maar later hebben jij en ik
de kring de kring gelaten
ieder ander speels gemeen
buiten ons samenspel gezet
speelden wij alleen
zachtjes stelend van elkaar
in lachend glasbezit…
Zomerweelde
poëzie
3.1 met 18 stemmen
2.094 Uren, uren, uren lang
Happen van geweld
Lekker frisse buitenlucht
In het vrije veld!
Heerlijk liggen op je rug,
Om je - geen gerucht,
Onder - koel en mollig gras,
Boven - blauwe lucht!
-----------------------------------
uit: Kindergedichten (1914)…
Absolute heerser
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
775 Hij geeft de bouw van tempels vrij
en vlakt nog wat historie uit
punt dan de toekomst nog eens bij
Zo schetst zijn losse pols breeduit
en stemt zijn grootsheid eeuwig blij
Dan zonder langer nog te dralen
spoedt hij zich naar het toilet
om als een ieder neer te dalen
alwaar hij zuchtend zich ontzet
om in klein geërger te verdwalen
De pot…
kommer kom
netgedicht
4.6 met 31 stemmen
688 Een glibbervis ben ik geworden,
die in deze netversperde wateren,
de fuiken wil ontwijken,
maar dadelijk weer druipend nat
naar jouw droge woede wordt gevist:
geen vrije vis, maar rondjes zwemmend
in een zwaarvervuilde kom
met matglas ruiten.
waar is het verse water toch,
hoe kom ik buiten?…
Liefde draagt Licht
hartenkreet
4.1 met 44 stemmen
3.894 Liefde draagt licht
Als een veer
Zacht dons
In hemelse sfeer
Liefde draagt licht
Zalig zweven
In de wolken
Droomt het leven
Liefde draagt licht
Bemint de nacht
Oneindig
Hunkert en smacht
Liefde draagt licht
Fladdert vrij
Vlindert
In passie voorbij
Liefde draagt licht
In en in zwoel
verheven
Boven elk gevoel
Liefde draagt…
Waar de winter was?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
715 Ik adem als een vrije vogel
door wijdopen neusvleugels.
IJs dampt uit in wolken
zwierig walsend buiten maat.
Hemels deinen op de zon,
cimbalen schellen golven.
Ik zweef, los in de benen
mijn voeten flappen het roer.
Nu duik ik, ben walvis
stroomlijn, zwiep in zee.…
Niets te zeiken
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.100 Muziek schettert in mijn hoofd
Maar ook nog steeds die stemmen
Waarom word ik niet geloofd
Ik voel mij als gevat in klemmen
Het leven leek zo simpel
Zo vrolijk en zo vrij
Ik had vertrouwen in de mensen
Vertrouwen had men niet in mij
Wat mij nu plots is overkomen
Dat had geen mens toch echt verwacht
Ik lig te woelen in mijn kussen
Oneindig…
Over vriendschap wordt gelezen
netgedicht
2.9 met 41 stemmen
3.545 Anders ben je nog niet echt geboren
als je alleen bent, maar tegelijkertijd wil je vrij zijn,
wil je eigen gangen gaan, niemand toebehoren.
Niemand toebehoren, maar in dit weidse heelal
is alles met alles verbonden, zijn er alleen
trillingen van licht, van energie en liefde.…
kon ik mijn lichaam kraken
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.275 ik schoof donkere wolken uit de lucht
en liet de aarde zo maar achter mij
voor anderen een redeloze vlucht
ontsnappend voelde ik me hemels vrij
ik vleugelde oneindig in gedachten
expandeerde traagheid tot de lichtlimiet
zag de levens terug van mijn geslachten
ontwaarde God op elementair gebied
Zijn raken deed mijn schuldgevoel ontwaken…
Liefde is een wedstrijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.502 Ze is de wedstrijd jaren geleden begonnen
in haar liefdestenue stapte ze het veld op
ze had nog nooit iets in haar leven gewonnen
elke relatie had iets van een vrije schop
Meerdere malen kreeg ze de bal aangespeeld
als een onwennig meisje speelde ze hem snel af
die ene keer had het echt niet veel gescheeld
maar het was de familie die buitenspel…
Ik zou zo graag nog eens....
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.468 Je was met alles veel te vroeg
en leefde altijd vrij en blij.
Later werd je een goeie sportman
je voetbalde en deed aan atletiek.
Toen kwam die "vijand" in je leven
maakte jouw hersens zo ziek.
Je bent de foute kant opgegaan,
ging alles in de wereld verkennen.
Kon de klok nog maar even terug
kon ik jou nog maar even verwennen.…
De eenvoud van het complexe
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.205 Het hart en het verstand, oftewel de ziel die differentieert,
is vrij van rariteiten…
Want ‘vreemd’ is pas diegene
die geen van tweeën combineert…
De machtsstrijd wordt verloren,
door diegene die het niet ziet,
door diegene die niet wilt voelen,
dat eenieder kan ontsporen….…
ultraviolet lokt in letterbak.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
595 gesloten
onvrij gemaakte hoofden
ongezegd opgeslagen
ordeloos in breinen
zoekend naar verwoording
in dichters gisting
van Dale stort goed
bergen woorden schuren wrijven
in vermaledijde brij
waar oh hoe waar
te bezweren het ongerichte
ten einde het ultieme
te verdichten
te dansen op een toverbal
kabouters vangend
ultraviolet in vrije…
een woordloos verwensen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
533 de mistige horizon kussen
in de koude stilte van morgen
voelde hoe onze banden braken
toen jouw ogen
mijn waarheid raakten
doodlopend trok ik
mijn cirkels recht kwam dwalend
hard op mijn bek terecht
woedend trapte ik jou
van mij af terwijl ik
nog altijd veel om je gaf
verstikkende liefde
een woordloos verwensen
alleen dood is vrij…
Wulpse heupen (vervolg op 'Hel'dre ogen')
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.393 Vrije voeten
Obstakels passe-
rend. Heuvels
Over en
Weer. Bis
Bergen moeten*
* Vervolg en slot in 'Liefde voor jou'…
Metalen spiegel
gedicht
2.0 met 15 stemmen
23.750 Gaf mijn vrije tijd aan het Boek, uitgezonderd de uren uitverkoren
door me voor scherts met mijn kinders. Wat oude vrienden betreft, ik
miste hun por in de ribben niet om bonmots als Van je vrienden moet
je het hebben.…
Zwart licht
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
676 De cipier lacht om mijn loodzware queest
vindt dat het zo genoeg voor mij is geweest,
opent de deur en spreekt: "je bent nu vrij".
Maar mijn licht is voorgoed gedoofd in mij.…
Autonoom,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
669 Je hebt je bewezen
in een volmaakt wezen,
gekleed of naakt, ik weet
niet wat me het meeste raakt,
een schoonheid, de eenvoud
van het ‘ zijn ’, verleidt
mij tot stilte, dieper dan
al de kleren van de pauwen
in hun drachtige veren, zich
uit als alle vogels te samen, in
vrije vlucht van bonte specht
tot Vlaamse gaai, veel herken
ik niet…
Haar.
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
1.932 Vlinders vliegen vrij,
duizenden tegelijk,
niets zei hij.
Slechts specifieke staar,
1 uit duizenden,
onvoorwaardelijk voor haar.…
Mijn wereld uit geluid
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
621 met ogen dicht
maak ik mijn
wereld uit geluid
boven alles uit
vliegt langzaam dalend
de techniek naar thuis
zacht zoevende motoren
passeren vrij dichtbij
in een onafgebroken rij
een verdwaalde meeuw
doorbreekt het kwetterend
vogelkoor met valse schreeuw
dat even rust na
een claxon met
wat decibels teveel
bij laad en los kreunen…
Boeren slimheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
752 Ik kom weinig in Uw kerk meneer
regen maakt ‘t land zwaar en traag
en m’n lieve vrouw is ziek en teer
ik weet dat pachters van kerkgrond
kerks zijn en gekozen door de heer
Goed woordje van U meneer pastoor
als gelovig man, vrij van zonden
en van liefde overstroomt
hoor ik van knaapjes uit het koor
De goddelijke stilte duurt maar even…
Terug naar Laren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
938 roezige mêlee
van t' Bonte Paard op de Brink
Ja apostrophe die verkeerd hangt
Gooijers kwamen voor de dorst van de hei
gingen er droog vier eeuwen aan voorbij
Hun voeten schuurden op het zand
Mijn huig zwemt al weer in de kraag
voor een goudgele laag in de maag
Wat ben ik toch een zonnige natuur
Met blommekes van spinnen en weven
vrij…