Alle inzendingen over achter

7971 resultaten.

Sorteren op:

Winterreis

netgedicht
4.3 met 32 stemmen aantal keer bekeken 491
Verborgen achter de schaduwen van 't witte land lopen knarsende voeten in blinde sporen. Witte voetstappen vormen zachte kraters in het blanke aardekleed. Zuiver blinkend stil is de verenpracht. Sneeuwbomen vormen met grimmige takken lange witte lanenbogen.…
Katty23 december 2009Lees meer >

Ontstegen

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
Ik start met een nieuwe maan, de intense kou tart de emotie van mijn hart en blijven voren achter de ploeg stijf bevroren, want de ingevallen vorst houdt aan.…
pama2 januari 2010Lees meer >

- Rook trekt voorbij -

netgedicht
4.4 met 61 stemmen aantal keer bekeken 758
overwinteraars door de grote diepte uitgeput de wintergasten moeten kunnen rusten ongestoord word gewandeld, gefietst tevens in het winterparadijs waar voetstappen in het sneeuw hun eerste indrukken achter laten. Overwinterend schuw waterwild heeft zich handig weggestoken en al meesterlijk vermaakt.…

- Weemoed -

hartenkreet
3.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.690
Weemoed overvalt mij overmeesterd het gevoel betaalt morgen bij het gaan verstaat verbaasd, dat het gevoel een gevaarlijk leven leidt van buitenaf... een zekere volmaaktheid weemoed sluit achter mij blind de deur terwijl ik mis, wat was, wat er helemaal niet meer is weinig reden om een uitzondering te maken.…

Tot toen ging alles goed

gedicht
2.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 23.041
Rijkdom is leegte op glanzende tegels armoede dozen vol halfvolle potten rijk een veranda met uitzicht op niets arm een balkon met gereedschap en fietsen weelde is niets te hoeven bewaren armoede reddert van winter naar winter rijkdom is stilte, en stil achter stilte armoede haast.…

Balans in het extreme.

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 711
uitgesneden langs sjablonen van het blind geweld geweld, gevoegd in voorbewerkte stenen, ingelegd met specie van het zwoegen,waar geen bloed meer uit kan treden, zelfs geen tierend mos, zelfs geen onkruid welt op gave bodem, niets dan dode licht erboven, niets wat ons verplicht raakt evenwicht, van aarde losgemaakt, claimen vale schaduwen achter…
pama8 april 2010Lees meer >

Voor het gerecht

gedicht
3.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 8.412
Ik zit achter de witte piano en speel voor haar. Zo helder kan niemand spreken. Ze eet het hart van heimwee op en toost maar rood op die halve vrijdagmiddag in de regen. ------------------- uit: Raster, 2004.…

Levenstrein

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.053
Voort gaat de trein De ene keer snel de andere keer langzaam Maar stoppen doet hij niet De weg achter hem is bedekt door mistflarden Voort, voort!…

In deze kamer woon ik

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 656
In deze kamer woon ik rieten stoelen rond de tafel een schilderij aan de muur en achter de grote ramen wolken. De ruige kast, meegebracht uit Frankrijk op het dak van onze Volvo tegen de zin van mijn vrouw mijn lage designbank gekocht nadat zij weg was.…

Bij nader inzien.

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 695
In mijn huis van dag-maar-geen-nacht sta ik nu vlak achter je, ik kan je bijna aanraken. Je moet mijn adem wel haast voelen en met gesloten ogen ruik ik je heerlijke vel.…

You are

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 941
Je wilt het nog goedmaken, na dit wat je hebt gedaan, maar mij laat je ondertussen alleen achter, je laat me gewoon staan. Je doet me verdriet, dat je zelf niet ziet. Ik kan het wel aan, maar ik laat je los, ik laat je alleen verder gaan.…
Vera7 juli 2010Lees meer >

binnenland

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 769
geef me geen naam want ik ben de dwaas achter muren van de wereld en durf amper op te kijken naar de reiziger die zich vonkloos, onherkenbaar spiegelt aan mij voor het oor van herkomst verwant met het stilste raadsel, ter verklaring van mijn uit het lijf getrokken ziel ontsluit duizend ogen verhelder water met zonlicht draai…

maandag

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 480
er dwarrelden wolken rond de maan ze lieten hun gezichten zien en glimlachten vanouds als draagsters van de lucht waar ooit de sterren samenspanden trok het licht mijn ogen mee tot ver achter de duisternis, omzoomd met zachte gevoelens er dwarrelden vogels door de lucht de wind droeg hun vleugels, toen ze stormenderhand de bomen vroegen…
switi lobi31 augustus 2010Lees meer >

Meneer L

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.005
zijn vader is dood de mijne ook zeg ik, al lang niet dat het dan minder pijnlijk is het slijt zeg ik langzaam zijn moeder leeft nog de mijne niet meer zeg ik hij graaft wortels uit van twee bomen alles wordt omgeploegd binnenkort de zon is fel en hij opent een parasol mijn hond gaat op verkenning achter een struik ik roep haar en ze luistert…
Jandeb3 september 2010Lees meer >

Tijd voor afscheid

hartenkreet
3.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.367
Maar nu wel, je hebt de kracht gevonden om er een punt achter te zetten. Jij gaat verder. Dan pas kan je zeggen: Ik heb afscheid genomen.…
Myrthe<39 september 2010Lees meer >

Zilveren tranen

netgedicht
4.5 met 53 stemmen aantal keer bekeken 1.763
Jij kon zoveel geheimen bewaren achter de glimlach verborgen verdriet ogen staren, de spiegel van morgen herbergt een schaduw die niemand nog ziet uit liefde voor leven werd angst geboren niets meer te geven hoop ging verloren toen jij als vogel, moegevlogen, zoekend naar die bron van licht in grijze mist verdween...…

JE WAS EEN GAVE, KRISTALLEN BOL

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 816
En ik bleef achter, prevelend allerlei gebeden en woorden om in het reine te komen, hoe het zover had kunnen komen en dat ik weer afscheid moest nemen, maar zo is het leven, ik had het kunnen weten-…
c. paris10 november 2010Lees meer >

Ik heb je naam

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 793
Maar ik weet dat is alleen een onbereikbaar verlangen jij bent voorgoed gegaan achter de verre horizon naar een andere bestemming ver van het aardse bestaan. Eens zal ik je weer ontmoeten bij: de bron van ons bestaan.…

Dwalende schaduwen.

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 666
De poort zal voorgoed achter hun sluiten ze zijn thuis bij “de bron van het bestaan”…

De zon zal weer schijnen!

hartenkreet
1.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 793
Het is zwaar in een diep dal Het wordt zwaarder zodra je eruit klimmen zal Je bent moe en voelt je alleen Wordt weer sterk en bijt erdoor heen Kijk niet om, achter je ligt pijn en verdriet Tijd zorgt dat je al het moois weer ziet Zet de stap ook al lijkt alles stuk Er is een weg naar mooi nieuw geluk Begin opnieuw en verlaat de kille…
JVK1 januari 2011Lees meer >

Tussen ons gezegd en verzwegen (sonnet)

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 640
Nee, ik was niet zo gecharmeerd van die dame met haar lange haren ze was een beetje ondoorgrondelijk achter die zogenaamde glimlach dacht: zij hangt er niet zo lokkend bij in kleine lijst van het Louvre te Parijs was helemaal niet ondersteboven met die vraagtekens in haar ogen begon te twijfelen aan Leonardo heeft dat mens soms een geheim…

Dromen wij nog?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 776
jij die zo vaak op mij Frans, Spaans, Fries, priesters en wat dies meer zij blijft nu – ik voel je, man – als een paal achter me staan er is iets goed misgegaan: alle tegenwerking ten spijt clashte uit een zee van verwijt een vis tegen mijn damwand aan en veegde me van het veld de toekomst kijkt ons blozend aan: een wieg, een kar op…

Brugge

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 658
Gij, West-Vlaamse schoonheid op de zetel van het schoonste hof met uw gelaat naar het noordwesten van uw zo zeer gescheiden land gelijk een Venetiaanse van het noorden schittert gij in uw eigen poëzie waar uw beeld in menig harten sluit Gezelle zich niet omdraait in zijn graf achter zijn masker viel zelfs Ensor voor uw voeten die de kunst…

Aan beide zijden ben je mooi

gedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 6.930
Nu, hier achter plank en hemden, strijk jij het haast onbestemde, dat ons scheidde, dat ons remde in een handomdraai weer glad. --------------------------------------------------------------------- uit: 'Dat zijn zo de dingen waar het hier om gaat', 2002.…
Jan de Bas1 augustus 2023Lees meer >

wicca

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 763
ik ben een heks zie zei ze iedereen is waarheid en draag leugens met je mee waarachter wij staan achter een waarheid scherp de zeis verborgen waarheden ontsprongen iedereen een ster de kring wordt alsmaar groter O.T.O zei ze sikkel snijdt groeven in de oudheid oogst het graan omcirkelt de Melkweg in een nacht waar wij in één lijn…

Stille straat

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 682
Er woont nog één man in de glazen stad achter zwart-witte ramen In stegen dwarrelt stof leegte vult ruimtes alles is verlaten wat een mens ooit begon Hij gebruikt oude woorden uit geheime kelders voor wat eens nieuws was Voetstappen van eertijds zitten hem op de hielen stilstaan als enig wapen vluchten als offensief Hij woont…

SPOEDIG VERHUIZEN

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.228
Vier mensen staan voor hun aanstaande woning broer en zus bespeuren achter het grote raam vage zwevende dievenvingers die blij verleden stelen verlatenheid driftig wenken leegte vergroten de verwilderde tuin blaast beiden honingadem tegemoet waarin verzwakt bijengezoem de stem laat horen van arbeidende vrijheid uitzien naar daagse…
Han Messie10 augustus 2011Lees meer >

stotteren

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 659
(mama) nu ik vastklamp aan gewone dingen rusteloos de was van links naar rechts in vouwen leg besef ik, dat er waardes lekken tussen alles wat ik heb geleerd mijn stem zegt dat er oude bloemen achter nieuwe knoppen sterven, maar gevoel weet dat de tussenfases meer nog in het leven staan ik moet je laten gaan mama, ik moet je…
switi lobi16 augustus 2011Lees meer >

Cocon zonder stem

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
ik stempel af, sluier het geweten met onoplosbare momenten, momenten die spaarzaam en onthand zich hebben geijkt in de stille rondes van het bestaan was ik een boom, dan zonder bast ergens achter mijn netvlies sterven kegels af die mij de scherpte van dit leven hebben laten zien, ik zal ze missen in de chaos van mijn eigen rangorde liever…
elze5 september 2011Lees meer >

stil

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 735
mijn liefde verscholen achter mijn blonde lokken mijn vragende ogen als je langs mij loopt. jouw fel blauwe ogen die mij ontmoeten en mij iets geven van nieuwe hoop. er zijn zoveel verschillen dat ik het me ga verwijten dat ik zo ben.…
brianne g.15 september 2011Lees meer >