7971 resultaten.
Winterreis
netgedicht
4.3 met 32 stemmen
491 Verborgen achter de schaduwen van 't witte land
lopen knarsende voeten in blinde sporen.
Witte voetstappen vormen zachte kraters
in het blanke aardekleed.
Zuiver blinkend stil is de verenpracht.
Sneeuwbomen vormen met grimmige takken
lange witte lanenbogen.…
Ontstegen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
545 Ik start met een nieuwe maan,
de intense kou tart de emotie
van mijn hart en blijven voren
achter de ploeg stijf bevroren,
want de ingevallen vorst houdt aan.…
- Rook trekt voorbij -
netgedicht
4.4 met 61 stemmen
758 overwinteraars
door de grote diepte
uitgeput
de wintergasten moeten kunnen rusten
ongestoord
word gewandeld, gefietst
tevens in het winterparadijs
waar voetstappen in het sneeuw
hun eerste indrukken achter laten.
Overwinterend schuw waterwild
heeft zich handig weggestoken
en al meesterlijk vermaakt.…
- Weemoed -
hartenkreet
3.7 met 21 stemmen
1.690 Weemoed overvalt mij
overmeesterd het gevoel
betaalt morgen bij het gaan
verstaat verbaasd,
dat het gevoel een gevaarlijk leven leidt
van buitenaf... een zekere volmaaktheid
weemoed sluit achter mij blind de deur
terwijl ik mis, wat was,
wat er helemaal niet meer is
weinig reden om een uitzondering te maken.…
Tot toen ging alles goed
gedicht
2.6 met 28 stemmen
23.041 Rijkdom is leegte op glanzende tegels
armoede dozen vol halfvolle potten
rijk een veranda met uitzicht op niets
arm een balkon met gereedschap en fietsen
weelde is niets te hoeven bewaren
armoede reddert van winter naar winter
rijkdom is stilte, en stil achter stilte
armoede haast.…
Balans in het extreme.
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
711 uitgesneden
langs sjablonen van het
blind geweld geweld, gevoegd
in voorbewerkte stenen,
ingelegd met specie
van het zwoegen,waar
geen bloed meer uit kan treden,
zelfs geen tierend mos, zelfs
geen onkruid welt op gave
bodem, niets dan dode licht
erboven, niets wat ons verplicht
raakt evenwicht, van aarde
losgemaakt, claimen vale
schaduwen achter…
Voor het gerecht
gedicht
3.2 met 21 stemmen
8.412 Ik zit achter de witte piano en speel voor haar.
Zo helder kan niemand spreken.
Ze eet het hart van heimwee op en
toost maar rood op die halve vrijdagmiddag in de regen.
-------------------
uit: Raster, 2004.…
Levenstrein
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.053 Voort gaat de trein
De ene keer snel de andere keer langzaam
Maar stoppen doet hij niet
De weg achter hem is bedekt door mistflarden
Voort, voort!…
In deze kamer woon ik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
656 In deze kamer woon ik
rieten stoelen rond de tafel
een schilderij aan de muur
en achter de grote ramen
wolken.
De ruige kast, meegebracht uit Frankrijk
op het dak van onze Volvo
tegen de zin van mijn vrouw
mijn lage designbank
gekocht nadat zij weg was.…
Bij nader inzien.
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
695 In mijn huis van dag-maar-geen-nacht
sta ik nu vlak achter je,
ik kan je bijna aanraken.
Je moet mijn adem wel haast voelen
en met gesloten ogen
ruik ik je heerlijke vel.…
You are
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
941 Je wilt het nog goedmaken, na dit wat je hebt gedaan,
maar mij laat je ondertussen alleen achter, je laat me gewoon staan.
Je doet me verdriet, dat je zelf niet ziet.
Ik kan het wel aan, maar ik laat je los, ik laat je alleen verder gaan.…
binnenland
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
769 geef me geen naam
want ik ben de dwaas achter muren
van de wereld
en durf amper op te kijken
naar de reiziger die zich vonkloos, onherkenbaar
spiegelt aan mij
voor het oor van herkomst
verwant
met het stilste raadsel, ter verklaring
van mijn uit het lijf getrokken ziel
ontsluit duizend ogen
verhelder water met zonlicht
draai…
maandag
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
480 er dwarrelden wolken rond de maan
ze lieten hun gezichten zien en glimlachten
vanouds
als draagsters van de lucht
waar ooit de sterren samenspanden
trok het licht mijn ogen mee tot ver achter de duisternis,
omzoomd met zachte gevoelens
er dwarrelden vogels door de lucht
de wind droeg hun vleugels, toen ze stormenderhand
de bomen vroegen…
Meneer L
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.005 zijn vader is dood
de mijne ook zeg ik, al lang
niet dat het dan minder pijnlijk is
het slijt zeg ik langzaam
zijn moeder leeft nog
de mijne niet meer zeg ik
hij graaft wortels uit van twee bomen
alles wordt omgeploegd binnenkort
de zon is fel en hij opent een parasol
mijn hond gaat op verkenning achter een struik
ik roep haar en ze luistert…
Tijd voor afscheid
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
2.367 Maar nu wel, je hebt de kracht gevonden om er een punt achter te zetten.
Jij gaat verder.
Dan pas kan je zeggen: Ik heb afscheid genomen.…
Zilveren tranen
netgedicht
4.5 met 53 stemmen
1.763 Jij kon zoveel
geheimen bewaren
achter de glimlach
verborgen verdriet
ogen staren,
de spiegel van morgen
herbergt een schaduw
die niemand nog ziet
uit liefde voor leven
werd angst geboren
niets meer te geven
hoop ging verloren
toen jij als vogel,
moegevlogen, zoekend
naar die bron van licht
in grijze mist verdween...…
JE WAS EEN GAVE, KRISTALLEN BOL
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
816 En ik bleef achter, prevelend
allerlei gebeden en woorden om in het reine
te komen, hoe het zover had kunnen komen
en dat ik weer afscheid moest nemen, maar
zo is het leven, ik had het kunnen weten-…
Ik heb je naam
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
793 Maar ik weet dat is alleen
een onbereikbaar verlangen
jij bent voorgoed gegaan
achter de verre horizon
naar een andere bestemming
ver van het aardse bestaan.
Eens zal ik je weer ontmoeten
bij: de bron van ons bestaan.…
Dwalende schaduwen.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
666 De poort zal voorgoed achter hun sluiten
ze zijn thuis bij “de bron van het bestaan”…
De zon zal weer schijnen!
hartenkreet
1.7 met 7 stemmen
793 Het is zwaar in een diep dal
Het wordt zwaarder zodra je eruit klimmen zal
Je bent moe en voelt je alleen
Wordt weer sterk en bijt erdoor heen
Kijk niet om, achter je ligt pijn en verdriet
Tijd zorgt dat je al het moois weer ziet
Zet de stap ook al lijkt alles stuk
Er is een weg naar mooi nieuw geluk
Begin opnieuw en verlaat de kille…
Tussen ons gezegd en verzwegen (sonnet)
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
640 Nee, ik was niet zo gecharmeerd
van die dame met haar lange haren
ze was een beetje ondoorgrondelijk
achter die zogenaamde glimlach
dacht: zij hangt er niet zo lokkend bij
in kleine lijst van het Louvre te Parijs
was helemaal niet ondersteboven
met die vraagtekens in haar ogen
begon te twijfelen aan Leonardo
heeft dat mens soms een geheim…
Dromen wij nog?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
776 jij die zo vaak op mij
Frans, Spaans, Fries, priesters
en wat dies meer zij
blijft nu – ik voel je, man –
als een paal achter me staan
er is iets goed misgegaan:
alle tegenwerking ten spijt
clashte uit een zee van verwijt
een vis tegen mijn damwand aan
en veegde me van het veld
de toekomst kijkt ons blozend aan:
een wieg, een kar op…
Brugge
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
658 Gij, West-Vlaamse schoonheid
op de zetel van het schoonste hof
met uw gelaat naar het noordwesten
van uw zo zeer gescheiden land
gelijk een Venetiaanse van het noorden
schittert gij in uw eigen poëzie
waar uw beeld in menig harten sluit
Gezelle zich niet omdraait in zijn graf
achter zijn masker viel zelfs Ensor
voor uw voeten die de kunst…
Aan beide zijden ben je mooi
gedicht
3.2 met 12 stemmen
6.930 Nu, hier achter plank en hemden,
strijk jij het haast onbestemde,
dat ons scheidde, dat ons remde
in een handomdraai weer glad.
---------------------------------------------------------------------
uit: 'Dat zijn zo de dingen waar het hier om gaat', 2002.…
wicca
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
763 ik ben een heks
zie zei ze
iedereen is waarheid
en draag leugens met je mee
waarachter wij staan
achter een waarheid
scherp de zeis
verborgen waarheden ontsprongen
iedereen een ster
de kring wordt alsmaar groter
O.T.O zei ze
sikkel snijdt groeven in de oudheid
oogst het graan
omcirkelt de Melkweg in een nacht
waar wij in één lijn…
Stille straat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
682 Er woont nog één man
in de glazen stad
achter zwart-witte ramen
In stegen dwarrelt stof
leegte vult ruimtes
alles is verlaten
wat een mens ooit begon
Hij gebruikt oude woorden
uit geheime kelders
voor wat eens nieuws was
Voetstappen van eertijds
zitten hem op de hielen
stilstaan als enig wapen
vluchten als offensief
Hij woont…
SPOEDIG VERHUIZEN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.228 Vier mensen staan
voor hun aanstaande woning
broer en zus bespeuren
achter het grote raam
vage zwevende dievenvingers
die
blij verleden stelen
verlatenheid driftig wenken
leegte vergroten
de verwilderde tuin blaast
beiden honingadem tegemoet
waarin verzwakt bijengezoem
de stem laat horen
van
arbeidende vrijheid
uitzien naar daagse…
stotteren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
659 (mama)
nu ik vastklamp aan gewone dingen
rusteloos de was van links naar rechts
in vouwen leg
besef ik, dat er waardes lekken
tussen alles wat ik heb geleerd
mijn stem zegt dat er oude bloemen
achter nieuwe knoppen sterven, maar
gevoel weet dat de tussenfases meer nog
in het leven staan
ik moet je laten gaan mama, ik moet je…
Cocon zonder stem
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 ik stempel af, sluier het geweten
met onoplosbare momenten, momenten
die spaarzaam en onthand zich hebben
geijkt in de stille rondes van het bestaan
was ik een boom, dan zonder bast
ergens achter mijn netvlies sterven
kegels af die mij de scherpte van dit
leven hebben laten zien, ik zal ze missen
in de chaos van mijn eigen rangorde
liever…
stil
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
735 mijn liefde verscholen achter mijn blonde lokken
mijn vragende ogen als je langs mij loopt.
jouw fel blauwe ogen die mij ontmoeten
en mij iets geven van nieuwe hoop.
er zijn zoveel verschillen
dat ik het me ga verwijten dat ik zo ben.…