14189 resultaten.
Wie een landschap tekent
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
690 Wie een landschap tekent,
heeft vaak aan één lijn genoeg,
zo ontstaat klaarheid in een beeld,
een verhaal van lucht en aarde
en zoek niet naar een tijd,
een richting die is er
niet en nooit,
misschien zit er regen aan
te komen of wind
en wat dan nog,
je kunt de wind niet vragen
om te blijven, er is alleen
de stilte 's winters die het…
Bewegen steen voor steen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
707 zon schildert
brand in alle ramen
laagstaand laat ze
stofjes dansen in de
stilte van de tijd
zacht komen de
herinneringen spreken
beelden vanuit schaduw
bewegen steen voor steen
hun leven van voorheen
in de koelte
van de kathedraal
oogden zij heel theatraal
maar dichterbij gekomen
heiligen zij altijd onze dromen…
tankman
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
641 peking 4 juni 1989
het plein der hemelse vrede
is geen plaats voor vrijheid
duizenden schreeuwen
hun onmacht ten hemel
tonnen staal rollen in beeld
om het woord te vermorzelen
een chinees blijft pal staan
en de moordmachines stoppen
zijn schreeuw om vrijheid
wordt overal nog gehoord
de onsterflijke stem
van het geweten…
ontspoord
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
671 over de dood en zijn dans
de bruid en haar sluier
de kerkers van het denken
achter deuren van angst
pijn van schreeuwend paars
in samengeperste vuisten
langs tollende muren
dwalend in gapende echoes
de trein vertrekt vandaag van spoor acht
schreeuwende uren
zwart vochtig en stil
cipier geworden beeld…
bankscène
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
610 het is onjuist
dacht ik zomaar
dat jij
je verveelde
in het samenzijn
dat we nochtans deelden
niet dat we
veel woorden scoorden
of dat de bewegende beelden
uit de kast der verstrooiing
ons op de bank
afleidend doorboorden
we zaten gewoon
te voelen zonder
te raken
kijkend naar wat
zwijgend werd gezegd
wel had alles met
ons te…
glazen zerk
netgedicht
4.0 met 51 stemmen
2.208 als het hemels dak,
vochtig grijs en
alles omhullend,
het ademen beperkt
vraag ik me af
of zich nu reeds
de contouren vormen
van mijn zielverlaten
glazen zerk,
al doende
het ongewisse
met eeuwigheid
vullend
het uitzicht draagt
niet verder dan heden
morgen,
wat dat ook zij,
lijkt een beeld
uit een verleden
een woord
in…
Verloren
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
986 Zo, n verdriet om jou
En mijn verloren dromen
De schemer in mijn kamer
Weerkaatst diep in mijn ziel
In godsnaam hoe kan het
Dat ik zo diep viel
Ik zal je beeld moeten wissen
De herinneringen verdringen
Zodat ik op een dag
Weer kan dansen en zingen
En dan, verlost van alle pijn
Zal ik pas mezelf weer zijn…
Anorexia
netgedicht
3.9 met 49 stemmen
4.885 de spiegel toont een mager beeld
onbewust loopt ze zichzelf voorbij…
Ladylike
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
702 Verdraaide woorden pogen
klare beelden te scheppen
met verleidelijke contouren,
letters zoeken dribbelend
een weg om zich te schikken
tussen het witte cement,
dragende stiltes worden ingelast
zodat de zinnen ramen krijgen
om het innerlijk te verhelderen,
punten twijfelen nog even
over hun mannelijkheid
maar de vrouw heeft hier
beslist…
Hartenkreet
hartenkreet
1.8 met 16 stemmen
4.485 Jouw pik in haar strot
Het beeld maakt me kapot
Wat zal het zijn
Een kwestie van tijd?
Je raakt me kwijt..…
Mijn glazen bol
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
716 ik was alleen
en veilig door
een horizon met bergen
ik toverde
mijn beelden overal
ze waren
breekbaar en doorzichtig
ik leefde
heel voorzichtig
in mijn glazen huis
ik speelde
in het rijk der schimmen
brandde me
aan passie in
de hel van binnen
mijn tranen
zijn voor jou alleen
met woorden schiet ik vol
in zinnen kan ik jou beminnen…
Voor altijd in mei
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.570 oh, kon ik je gezicht maar vatten
uit de zoom van mijn gedachten
schilderen in een gedicht
waarin woorden beelden spreken
oh, kon ik je hand maar nemen
samen springen in vroeger voorjaar
bloemen in zomerjurkjes dragen
door slootjes langs de wei
oh, moge alle vogels zingen van
jou voor altijd in mei
I.M. Joke…
Onrust in een blijspel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
638 ik sprokkel je lieve beelden
bij elkander en vraag me af
of jouw vuur mij
nog kan laten branden
en jouw stem nog boeit
nu de herfst te vroeg in
mij is ingetreden
nog zie ik zwaluwen
als kraamvrouwen hun
jongen voeden, ganzen nog
tegen de wind in vliegen
doch ook heeft onze
perenboom te zwaar beladen takken,
ik hoorde zo-even
al een…
Wat gebleven is.
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
3.667 Wat gebleven is,
de klank van je woorden,
je stem
Beelden vol van zon,
jij en ik, warme zee,
het zand
Lieve beloftes
gefluisterd in een oor,
je blik
Twee cappuccino,
twee keer dubbel suiker,
een terras
Herinneringen,
streling, voelbare huid,
een kus
Je eerste letter,
je woorden op papier,
gemis…
winterdepressie
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
698 kleine vlekjes duisternis regisseren
de bewegingen op het
kruidnagelende kruispunt, ik prefereer
liever de ondergrondse
het is wat zachter en heeft de geur
van lavendel
de drukte boven maakt grote gaten
die gevuld zijn met ontelbare stemmem
en beelden die dogmatisch mijn
rust verorberen
al is het wel dat mijn diafragma
me nog leidt…
Sjaaltje
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.010 Ik heb
dat sjaaltje
meegenomen
dat je haast
nooit meer droeg
het ruikt nog
naar dat parfum
waar jij altijd
om vroeg
de geur
van je huid
draagt het
met zich mee
dat simpele sjaaltje
dat je jaren geleden
voor het laatst
droeg
jouw beeld verschijnt
je kijkt naar mij
ik lees een boek
je gebaren je stem
komen tot leven
kon ik nog…
Droomwoorden
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
636 Kon ik nog je stem eens horen
dichterbij dan als fluistering
van voorbijgaande woorden
tijdens nachtelijke dromen
maar te ver ben je weg
te lang geleden van hier
dus moet ik troost vinden
in alle droomwoorden
die je me af en toe schenkt
het niet verouderend beeld
dat ik daarbij doorkrijg
ach kon ik je maar aanraken
zachtjes strelen door…
Een berg van licht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
521 het hoge water in haar nachtelijke geurgewaden
kleurde de rivier zilverflonkeringen in de ochtendmond
meeuwen werden dromend tot haar luchtsieraden
tot zij de spiegel gedragen letternamen zond
eenmaal stond het beeld op de kade
waar het nu stromend standvastig waadde
zij sneed de wade vergeefs in het ivoren decor
tot haar eigen diamant…
Vage figuren
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.482 Helderheid die is verdwenen toch
zijn het nog beelden uit een verleden
ze willen terug komen in het heden.
Maar ze worden niet meer bereikt
het blijven gedachten vergezeld door
schimmen uit een vroegere tijd.…
Plat (poëtica 10)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
544 Echte gedichten zijn soms zo - erg
Veel beelden zo beeldend
Kreten zo krachtig
Rijmen zo rijk
Decors zo prachtig
Een trekker tuft voorbij
Een fietser groet
Hoi
Goedemorgen
De aprilzon
Het platte weiland
De A2 ruist mee als zee
De grutto valt stil
Baambrugge houdt zich van den domme…
Milder?
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
789 Levenshonger, ongestild
vertild in beelden die ik
zag, soms oeverloos, ongewild,
tergend achter mij en ziedend
kielzog aan, daarop de woede
te verkwisten, bleef
genoeg te redetwisten,
begroef de nachten in dat
éne woord wat kwijnde, als
milder antwoord schuldig
bleef, beproef de bittere
kruiden tot het einde,
maakt het niet jonger…
Bobo 1
gedicht
2.6 met 9 stemmen
6.235 Tevreden met wat hij aan beelden
Hoort? Denkt op het juiste ogenblik
Een gek te zijn. Voorland van hem,
De kwade droom die hij verveeld en
Snel uittrekt en weggooit. Niet gewikt
En steeds meer draden los. De accuklem
Is van literatuur, veroordeeld en
Verroest. Of ze gedrukt staat.…
Dit leven
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
693 Woorden dansen
als vervreemde metaforen
wiegen eenzaam stilte
onder stadse avondregen
ritme zoekend
in waarde wegen
beelden van verzonnen vakantie
kraanvogels in het witte zand
avondzon en blonde stranden
misschien dat je terugkomt
in ‘t nog niet geschreven boek
maar vooralsnog
ben je verder weg dan toen
en alsmaar dieper in dit…
In Memoriam Sonja Pronk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
500 jouw voetstappen zijn allang
onder de voet gelopen
het beeld redelijk helder
tanen afdrukken in het zand
welke de zee dagelijks
schoon wast
toch raak je me
niet meer iedere dag
maar op gezette tijden
verdwijnen zul je pas
wanneer 'n ieder die jou liefheeft
dit leven verruilt
voor eentje in Zomerland
of toch…
Hemelcharme
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
485 de hemel toont haar charme
een beeld van vertrouwen
in spiegelingen van rust
voor een tijdje lijkt het
alsof een levend vuur
de aarde schetsend kust
hier ontmoet ik mijn verlangen
het enkel nog willen vertoeven
rond de kracht van de gouden stralen
zijn waar de stilte nog spreekt
de wind in een zweverig geruis
over de velden weet te…
GOD BEGRIJPT!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 het eeuwig
Gelukkig is God goedgelovig genoeg
om mij te begrijpen
en weet hij alles van mij
en is daarom zo vergevingsgezind
God en ik zijn vrienden voor het leven
en wellicht ook na mijn dood
dat blijft afwachten
God en ik hebben
aan een half woord genoeg
aan een halve gedachte
Hij kent mij,
Hij heeft mij gemaakt
naar zijn beeld…
Leeuw tegen leeuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
759 Verdronken in schulden
Verborgen in verdriet
Muren die ons scheiden
Kansen die je niet ziet
Een andere taal
Woorden die niks zeggen
Slapen met de vragen
Je hebt iets uit te leggen
Blikken die doden
Als een beeld voor buis
Het onwetende
Dit was ooit jouw huis
Acceptaties op het verkeerde pad
Acties bleven wachten
Als sneeuw voor de…
Ochtendkrieken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
941 ik kus mijn lieve en vertrek al vroeg naar de polder,
nog gehuld in de nevel loop ik in dit schijnbaar
desolate landschap. ik zie mezelf in de onmetelijkheid
van dit doek dat nog geen penseelstreken en kleur
bevat. ik hoor mijn voetstappen in de grijze asfaltlaag
dempen. ik ruik de muffigheid van dit verstild beeld.…
Kleine details
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
454 ik heb de gordijnen
open gedaan
het raam haalt
de wereld naar binnen
caleidoscopisch
ontrollen zich
flitsen van het
panoramisch gebeuren
nog kan ik
ze sluiten
maar buiten barst
van emoties en kleuren
kleine details
weven samenhang
tussen de beelden
van het leven vandaag
ik open het raam
verlang naar delen
van lach en een traan…
Waar je het over hebt
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
391 Gegrepen door
De orkaan die
Depressie heet,
Die mijn denken
Al meer dan drie
Jaar heeft stilgelegd,
Geen aandacht meer
Voor beeld en geluid
Niet de kracht meer
Om de regels van
Een boek te lezen,
Verlammende inbreuk
Op de mens die ik ben,
Die ik was
En die ik werd
Is in de razernij
Van deze wereld
Verworden tot een…