8675 resultaten.
Bitter en zoet.
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
798 wanneer ik bij je weg ga,
die traan zul je niet zien
maar het lichte bitter van het afscheid
proef ik nog lang
ik heb er elke keer weer een hekel aan
om je te moeten verlaten
mijn gedachten gaan dan
over de fijne avond die achter ons licht,
en onvermijdelijk breekt nu een zoete smaak door
ik weet immers
dat we elkaar snel weer terug…
Restjes vrouw
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.729 een dag kleedt zich aan, rekent zich rijk
smokkelt uren langs mij heen
die ik later terug vind
in abrikooskleurig ondergoed
ik draag 's avonds de verloren tijd
voor de nacht
die haastig de restjes uren ophaalt
alles uitrekt alsof ik geen vrouw ben
een dag kleedt zich, prikt zich
aan schreeuwerige prijskaartjes
raakt ziedend mijn lef…
fantoompijn
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
732 op de einder
van verwachten
langs wolken grauw
en regenstormen
krommen
schaduwen in mijn hand
zuivere klanken
in tweeheid gedeeld
waaien dovend
als was ik terug
het stille kind, gestraft
ergens buiten de wereld
want waar begint of
eindigt pijn als
lijfstraf van leven
van liefde
wanneer stilte
niet meer zingt
of neuriet…
Uit het dagboek van een dwaas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
755 Als ik dan alle uithoeken van
de kosmos heb ervaren
en tot het uiteinde ben gegaan
vind ik slechts flarden van mezelf terug
in de dwangbuis
van het alledaags bestaan
en voedsel
en voedsel.…
dodenwake
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.435 me neergezet op de rand
van je bebloemde zerk
de kilte snijdt vooral van binnen
terwijl ik lijdzaam wacht
op het wonder van de dodennacht
en in het spokenuur de witte schimmen
de kreten van een late uil
een droeve dodendans van verlaten zielen
ik wist het wel, hier zal ik je niet vinden
ik schud de huiver van mijn schouders
keer terug…
natuurlijk
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
610 de herfst schittert,
kleurenpracht schilderachtig,
valt rottend op de aarde
terug naar waar eens was
de winter slaapt
berenbuik vol van zalm
neen, dan de lente
bomen en struiken dansen
in groene jurkjes, fladderend
in schier ontelbare nuances,
veelbelovend en afvragend,
wat voor jaar zal het worden
de zomer zoemt
lange bruine benen…
Voor de laatste keer sterk zijn
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
2.500 Verdrongen emoties
Vormden vuur in jouw ogen
Het was alsof
De wereld brandde
Je hand gebald
Om het te verbergen
Toch zag ik dat
Je vingers trilden
Je trekt je terug
Het gevecht bood geen uitkomst meer
Ik voel de steken
In je hart
Je lichaam wordt slap
Nu hoef je niet meer sterk te zijn
Ik kijk naar je ogen
Voor de latste keer…
Jouw Normandië
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
923 Later is alles niet meer
terug te bedenken
dan de pijnlijke plekken
waarover het strijken
van licht balsemt
omdat alles voorbijgaat.…
Wanhoop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.257 Onbewust heb ik jou pijn gedaan
ik haalde de zon naar beneden
nu kan ik er zelf niet mee omgaan
en verlang naar alles wat wij deden
Ik wil de zon weer voor jou oplaten
jou omringen met nieuw vertrouwen
desnoods dagenlang met jou praten
om alle kreukels terug te vouwen
Op mijn knieën is nog niet genoeg
jij betekent veel meer voor mij…
TOT IK ZIE DE AVONDSTER
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.383 uitgewaaid aan zee en stranden
weggeblazen door de wind
koud, normaal mijn warme handen
die ik terug in jaszakken vind...
raas maar storm en blaas door haren
gier maar, zoals ik gieren wil
laat het binnenin-mij dan bedaren
maak mij warm daar waar 't is kil...…
Eb en vloed
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
1.997 zee
Zonder tussenpozen
Zonder rust
Hoop ik daar verdriet te lozen
En dat de zee mijn leven sust
Zij zal een meter stijgen
Door het huilen dat ik doe
En ik zal mijn schouders strelen
En ik zal voelen: ik ben moe
Dan voel ik zeewind
Langs mijn wangen
En de zon schijnt op mijn rug
Eindelijk stap ik uit het water
O zee, trek nu maar terug…
bovenaan de voedselketting
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
890 o een eeuwigheid van wachten
ligt in mijn verschiet te schateren
terwijl wij goedertierenheid plachten
lijkt de persoon te verwateren
de ontkende kant van mijn geest
gaat een eenzame weg terug
de ongewaardeerde vergezichten
overtuigen hem vlug...…
Onderhuids.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.258 Ik fluister terug in 't onvergetene,
doop me in een bad van licht..
En bemin in mijn eigen spiegelbeeld
de vormen van jouw gezicht..
En de muren zuchten om me heen,
de aarde bloost onder mijn voeten..
De dag omarmt me met jouw handen;
Ik ben omgeven door jouw liefde..…
Juliana thuisgedragen
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
1.417 Zo de eeuwigheid
in worden gewandeld
met gratie van een
moederlijke majesteit
door de dood terug
naar koningin gekanteld
een slot op de kelder
van alles toch bevrijd
Elke trede naar beneden
is een opgaan
weg van het voltooid verleden
sober zijn de laatste schreden
geflankeerd door
dochters traan
Een volk draagt een passie thuis…
wees zuinig op het heden
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
849 wees zuinig op het heden
het is je enige houvast
de toekomst nog in een wazige stilte
gevangen in de muzen
het verleden het draait
sierlijk naar het heden
soms in vreemde dagen
je ogen moeten nog wennen
langzaam uitgelicht
om ook weer tot een
diepe herinnering terug te keren
nieuwe stenen door mijn
blote voeten gekoesterd
het verleden…
Troosteloos
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
667 zandstralende
schurende scherpte
schrijnt
in hoopjes
tegen het glas
hier veegt het oud papier
in knispers over een voorbije zomer
ritselt het vergeten verhaal
over ondersteboven tafels
opgewonden schermen
en standjes
niet te troosten
parasols hebben hun rokken gestreken
in zedigheid
daarachter plaagt de zee de kust
vleit en komt en trekt terug…
dobbelsteen met ego's
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
668 een speler
van monopoly
schreef naar Legoland
ben in mineur
heb alle straten
maar zelfs in Billund
was er geen Legostraat
als ware maarschalk
met een ik als van Diego
bespring ik alle stukken
er komen al maar lijken
en mijn vlag zal strijken
men schreef hem terug
straten bommen niet
met uitvergroot ego
speelt men monopoloïet
moeiteloos…
paasweesgegroet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
871 verborgen holte
baadt in licht
open mond
verbaasd gezicht
duisternis treedt
terug in licht
steen gerold
rock ‘n roll
een engel lacht
de morgen vol
verbaasde vrouwen
slaan op hol
paasweesgegroet
de ogen dicht
voor zo veel hemel
voor zo veel licht
als de nacht
voor het leven zwicht
het leven ongelogen
waarheid sterft niet meer…
Lijf vol leven
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.677 Verstild in volle vaart en ren
Gesprongen naar de andere kant
Gisternacht nog in ’t aardse land
Nu ademloos, maar nog warm
Trouw en vrolijk, zestien jaren
Zo voorbij, maar toch zo lang
Samen met elkaar nooit bang
Met haar riem aan mijn arm
Zie haar hondenogen zielloos staren
Of rent ze terug, springt ze hoog?…
onder schot
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
854 ik schreeuw het slikken
de grond trilt traag, woord voor woord
koud, zo koud
-stop- het tikken
oh mijn god
mijn hart slaat terug
waar blijft de dood
-adem-…
Tumult in Nieuwegein
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
749 nu gezucht
onder een vreemsoortig gerucht
van wat ze hoe dan ook had gedaan
edoch toeval heeft anders gewild
Ik liep er overdag tegen aan
mijn Tante Jet in Nieuwegein
die instemmend omhoog getild
hoog in de lucht werd genomen
door een zesvoetig fenomeen
In één oogopslag bleek meteen
sprake van een oude Alexandrijn
Ze zei eenmaal terug…
Insjallah
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.149 Van kim tot kam kompleet omketend
duizel ik helemaal terug
bij nacht verkleumd, bij zonschijn zwetend
naar d'oertijd op een ezelsrug
kapotgeschoten stenen krotten
langs wegen zelfs die naam niet waard
gemijnd, bezaaid met mensenbotten,
geleiden doods mijn bedevaart
muskieten zwermen om de posten
van strijders in gevangenschap
de stank…
Afscheid
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
3.690 welke zinnen nog gezegd
welk gebaar maakt het compleet
hoe innig moet de kus
die verzachten kan het leed
een laatste woord, een snelle zoen,
een blik achterom, heel even
wanneer zien we mekaar terug
een week lijkt al een leven
hoe lang of kort je ook probeert
een afscheid doet steeds pijn
het besef vooral dat die blik
ook echt de laatste…
Najaarsochtend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.026 dwalend duister verdrinken
in het binnendringende morgenlicht
boomkronen, in onbeweeglijkheid
gevangen, spiegelen de herfstkleuren
De leegte wandelt met een glimlach
door de kalende akkers
hier waar de taal de dagen raakt
worden de woorden buigzaam
er is slechts licht voor een enkele stap
We drinken de dauw terwijl het echoot:
‘Kom terug…
Het oog van Pasen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
620 je handen me
zalven, me raken
tot aan de bodem
van het geluk
je lach bloeit in het oog
van Pasen en al het nieuwe groen
is de pleister die de herinnering bedekt
aan de lente die slechts boze dromen baarde
en onze harten uit elkander dreef
maar het anker haakte aan het besef
dat liefde onvoorwaardelijk is
en bracht het spokend schip terug…
dus dit dat
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
895 Terug naar de klus
alles wat maar blust
een touw
zonder lus
Maar vrij om te gaan
zonder reden in dit bestaan
de weg komt
hij komt er aan
Eigenlijk in limburg geboren
in het zuiden leerde
ik al deze woorden
uit het oneindige niets geboren
Wij zijn de nachtwachters
hun die waken in het roestige woud
geen goud voor ons
aleen een ons…
Torent tot de dagenraad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
542 een maand
met jou geleden
ik zie je groeien
in het geel de schaduw
van de kraters uitgediept
je schijnt me
maandenlang vertrouwen toe
kent mijn ondergaan
ik zag je opkomst in het
kwijnen van de nacht na
het bleken van de sterren
je torent tot de dagenraad
het licht verhaalt hoe flets
de zon je dan weerkaatst
je trekt je terug…
Diepzee
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.306 Lachen zal ik - lachen
stuiterbaren zal ik deinen
bellen blazen rond in diepzee
vlinders stuipen van het wad
en koppen schuimen tot ze kraken
in een eindeloos verschijnen
van ontwaken in een branding
die mij telkens weer verwacht
En diep verlangen zal ik -terug
naar al het heinde en het verre
in een sterven dat voorbij ging
om voorgoed…
Je benen vlamden op
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
634 op
heb de mooiste stronk
getrokken uit het veen
je vormen uit het natte hout gesneden
je benen vlamden op
langs jaarringen van
generatieslang geleden
het hoofd met
lange haren mocht
ik tot het laatst bewaren
met de kleinste guts
heb ik je trekken rondgelijnd
ogen in verwondering gebogen
het veen heeft jou je jeugd
weer terug…
Gestuurd.
netgedicht
4.2 met 87 stemmen
7.432 -, maar
je bent ook maar gestuurd
Ik ben alleen maar blij
dat je ogen terug zijn,
bij mij.…