Alle inzendingen

Het is koud en het wordt kouder in mijn mond, zie het blad in de tuin de kiezels op het pad aanwassend mos maakt veel los ik zag dat, kouder dan gisteren is nu deze ochtendstond. Net als de woorden ook uit mijn mond, want alles is slechts een onderdeel en no more, onderdeel van een decor. ...

wij hebben samen geschilderd maar meer dan de techniek van eenvoudige streken kon ik jou niet geven jij had gewoon dat heerlijk naïef creatieve in vorm en kleur waarbij verf en kwast de bloemen geurt alleen al je lach lichtte met goud schaduwen uit donker en koud in metamorfo...

ik ontwaak en wrijf de slaap uit mijn ogen open het venster en kijk in het prille ochtendblauw dat het gebloemd kruid bevochtigd zie hoe de parelmoeren druppels in de tere rozen kruipen versmelten met elkaar luistrend naar het vroege vogellied hooglied dat de dag licht vrolij...

Geen voelsprieten meer en mijn vleugels zijn kapot maar ik adem nog.

Ik stap , voel nattigheid Het proeft als een zee Ik zie iemand drijven Het is een engel geworden Het is een raar syndroom We hebben allemaal wel wat Last van jeuk als iemand anders krabt De geeuw zo aanstekelijk Geen rust in ons hoofd De hebberige hebzucht Geen mens geeft zich bloot ...

Als donkere onverganklijkheden Van stilte, als werelden van rouw Tussen het uitgestrekte blauw Des hemels en het land beneden, Als onweerstaanbaren, die tot Het eeuwige zich intocht banen Vanuit het schamele aardse lot, Staan boven Java de vulkanen De regen ruist en ritselt om hun zijden,...

Als ik je nu de oceaan liet zien, verdwaald en buiten adem, één groot geratel. Sommigen erlangs in dunne kleren, geliefden, glimmend, argeloos in de ijle lucht een weg op die zij kennen. En keren terug naar het ogenblik, de vrouwen boven de sturen - alles wat zich afspeelt, het hele leven...

Bestaan ze nog, haar liberale dromen, Waarover Hennis toen ze jong was sprak? Ze is VN-gezante in Irak, Maar hoe nu verder als zij terug wil komen? Ik pleit ervoor dat zij dan wordt geweerd, Zij is totaal geradicaliseerd!

Lieve sint, dit speelt al vele jaren. Pas nu trek ik de stoute schoenen aan. Ik heb het altijd al laten varen, maar wil dolgraag mee naar Spanje gaan. Ben niet stokoud, heb toch een heel verleden. daarom schelen wij ook niet zoveel, want een paar honderd jaar geleden, had u zelfs de baard n...

De wereld heeft pareldauw op haar gestifte lippen, elke morgen een vast ritueel met een oogopslag waarmee de dag begint ook sensueel, het uitpakken van geschenken, ieder krijgt z’n deel, vast verrijkt door geven om te nemen, om een verrassende gelijkenis te zijn, alleen verhult m...

Voor hun familie zijn de doden even groot – als toen ze leefden.

Natte bladeren op de grond De tranen van de herfst om de voorbije zomer. De tango van het leven Het ritme is verstild Natte bladeren op de grond hun gouden kleur als een palet. De winter heeft zich schrap gezet. zoals in een ver verleden Natte bladeren op de grond. Je bent er zo op u...

Sint zijn paardje sloeg op hol En dit is dus niet gelogen Sint zijn jurk stond helemaal bol En zijn baard woei voor zijn ogen Ieder die het zag gebeuren Dacht, dit is toch al te maf En ik weet, ’t is af te keuren Maar ik zag het als zijn straf Hij vergeet mij al de jaren En ik ben jui...

we sprokkelen woorden bijeen ze zullen zeker wegwaaien geen keuze zonder verlies we laten los we houden vast laverend op de dunne draad van verbreken naar verbinden alles gaat goed we zijn er tot we arriveren bij alweer een dichte deur we zijn er helemaal niet alles...

Rode rozen op het strand: een betekenis heeft het zeker. Het kan met liefde of verdriet te maken hebben. De liefde of het verdriet, maar wat is het prachtig, dat je op deze manier eraan denkt. Mooi is het als je als mens rozen neerlegt dichtbij de vloedlijn. De rozen zul...

zij heeft nu al de lyriek van een sopraan ik bas mijn partij daarvoor begon ik onderaan wij hebben een koor met tal van ontbrekende stemmen maar door de kracht van ons werk staan wij samen sterk we zijn niet elkanders dissonanten daarvoor hebben wij twee passanten die bo...

De gouden engel heft zijn bazuin en blaast zijn overwinningslied.

De wijzer wijst het uur de tijd De tijd dat moeder de maaltijd voorbereidt Gezamenlijk eten is soms als een levende gloed Door allerlei omstandigheden vaak missen moet O, tedere moeder armen die hun kinderen omarmen Tegen haar borst gevlijd het kinderhart verblijd Uw adem teer als de ade...

De herfst regeert weer met bedrukt geluid Het hemelwater kletst op grond en daken Wind giert langs huizen, bomen kraken Nog even maar, dan is het daarmee uit Bij vette pech treurt elk seizoen hier later Als woest of zacht geklots van poolijswater

Door een verspreking viel ik uit het raam. Op straat liepen gedachten te hoop, zij bogen zich over het neergedaald lichaam en zochten een gat in het hoofd. Er duwde een vraag op mijn voorhoofd, zo scherp dat mijn ogen begonnen te lopen. Ieder gezicht ging voor mij open en toonde hetzelfde v...

Nous n’aurons jamais plus notre âme de ce soir. HENRI BERGSON De hemel is één sterrenregen, Maar niet als in die ene nacht. Uw hoofd zo zoet tot mij genegen Maar niet als in die ene nacht. Wel kunnen onze lippen kussen, Maar niet als in die ene nacht. En ’t hartsvuur zal de...

Schaduwen, begraven onder het natte mos, woelen als tentakels tussen wortels, hongerig naar voedsel wat de laatste zomer bracht roerloos drapeert de mist zijn vitrage over de velden ganzen strekken hun poten in de vloeibare lucht, de ziel van het seizoen blijft achter, ingebed in vere...

uit liefde stammend ben jij als zoon geboren van een papa en een mama wiens harten jij vervult met overweldigende trots zoals ook jouw broer max van wie jij het minibroertje bent die groter groeide dan groots toen hij jou in zijn armen hield die eerste dag van jouw bestaan wanneer jij ...

herfstig Twente maar mooi als op de foto... het oude boerderijtje benadrukt het gevoel van behaaglijk samenzijn zoals dat vroeger nog gebruikelijk was in Twente ach ja...Twente en de vergankelijkheid zegt de dichter met een zucht en iets van spijt

deze ochtend is voor ontwaken te licht ik blijf volhouden dat je op de rand van het bed zit vandaag sta ik op en valt er regen met af en toe zon er hangt geen geur meer van verbrande schepen de ziel van gevulde koeken en nagelaten brood is voelbaar aan een blinde muur bloeden de w...

de betovering van wie wij samen waren is voorgoed voorbij herinneringen als uit een ander leven blijven voor eeuwig maar in dit leven slaat de bladzijde nu om naar een nieuw hoofdstuk zonder jou of ons met alleen mezelf en mij eindelijk weer vrij

onder de grijze lucht van de stad voorbij de zwarte gebouwde gebergten het kerkhof gras overwoekert een eenzaam kruis als een goddelijke ingreep daalde hier een regen van gloeiend lood neer het schone schemert in het verval

ik schaats ik schaats enkel met woorden eerst was het slechts krabbelen heel langzaam voorzichtig glijden eerst niet meer dan vrijblijvend babbelen en ongemerkt blijken de woorden mij te leiden ik glij naar onbekende oorden waar ik nooit eerder ben geweest moeiteloos ervaar ik het g...

Jullie liegen wie ik ben dus val me niet lastig, kijk niet zeg niets, negeer me niet doe normaal, je ziet toch mijn Bloedvlag in de storm! Ik wil geen suiker en geen aai en zeker niet braaf zijn ik wil jullie erkenning van wat mij is aangedaan dan pas strijk ik mijn vlag! Nou, zeg het ...

Kan deze dag mij en ook jou overrompelen op andere manier zaken laten bewonderen. Waarom bijvoorbeeld iets het absurde noemen toekijken hoe twee bijen ook kunnen zoenen. Kan ook ik even zacht spreken met eigen stem hoe bijvoorbeeld iets openblonk die groet nog klonk, de donkere voorgrond mij...