4025 resultaten.
Wintermorgen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
475 Nieuwsgierig zoals ik ben kijk ik naar boven
en zie de enigszins gestapelde wolken voorbijdrijven die
hun plaats afstaan aan een open hemel in verschillende tinten blauw
Er wordt pure schoonheid gedeeld met ieder van ons en mij doet verlangen naar meer.…
Als het dauwt
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
531 Ochtend schoonheid
dauwdruppels kussen
dorstige blaadjes
Hoe plots verschillende schitteringen
aandacht trekken om mijn lichaam in beroering en
vervoering te brengen zowaar het breekbare-en-kwetsbare geraakt
Waar komen ze allemaal vandaan daar ik hen nog niet eerder heb waargenomen.…
Als een boeket
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
586 Jouw mond is als een tulp die met haar
ongeziene structuur volledig openbloeit in de ruimte
van waar einde nog niet is geschreven of gesproken tezelfdertijd
deelt ze mooiheid en schoonheid in verschillende inhouden en vormen met mij.…
Vallende ster
netgedicht
2.6 met 32 stemmen
650 Spatten van sterren
in de nachtlucht boven mij
dromen komen uit
Wanneer ik ’s nachts omhoog kijk naar de
oneindige hemel, zijn daar wonderlijkste dingen te vinden:
de plek waar sterren schitteren tegelijk is er licht te midden van duisternis
Stuk voor stuk brengen ze schoonheid in de wereld, en dit op de meest subtiele manieren.…
Skyline
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 Daar je nooit echt weet of de
Ander bestaat
Zowel Brug, Torens als
't Slot bestaan; skyline
Zaltbommel, hoog uittorenend
Boven die soms woeste Waal
>>>
Fictie kan herstellen
Dus rechtzetten hetgeen
Verloren is gegaan
De noodrem wordt gebruikt
In het schrijven vereist
Tijd heelt op zeker moment wonden
Met alles van de baan
Schoonheid…
Als de schemering valt
netgedicht
1.8 met 20 stemmen
441 Schemering op zee
een schilderij van het licht
serene schoonheid
Hoe schemering danst in zee waar
de horizon omvalt aan poorten van het mysterie
Golven stromen rustig onder de schaduw van wakende sterren
tegelijk verlicht de maan het schuim met een bleke sluier die zich uitspreidt.…
Alfabecedarium
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
720 Ik ben een liefhebber van muzezang
Ja ook van snelsonnet en netgedichten
Koorddans en ironie, van tegels lichten
Lyrisch, dat is waar ik naar verlang
Maar wie niets heeft met raadsels en geheimen
Niet ook in woordkunst is geïnteresseerd
Op schoonheid neerkijkt of die is verleerd
Past een bezoek aan 't woordenboek vol rijmen
Quo vadis,…
De helende kracht van de natuur
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
487 Voelend met mijn hart
helende kracht van natuur
steeds weer verbonden
Hoe wonderlijk en waardevol
het is om schoonheid van de natuur waar te
nemen als harmonieuze mix van geluid, geur, kleur en textuur
Stuk voor stuk unieke momenten om van dichtbij te beleven, ervaren en koesteren.…
De melodie van ziel en emotie
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
508 Op welke wijze wel of niet zichtbare tranen
van vreugde en verdriet vloeien op het ritme van hun
ziel die met tijdloze schoonheid mij nog eens in vervoering brengt
Ongeziene krachten laten zich meestromen op golven van harmonie en melodie.…
Verbondenheid
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
502 Schoonheid is er niet alleen
voor oog en oor — denk aan de bedwelmende
geur van wilde bloemen, de zoete smaak van rijp geplukt fruit,
de frisheid van bronwater, die het lichaam verrast met puurheid en herinnering.
Tussen rust en reflectie vind ik
ruimte om te ademen, te ontspannen — ver weg
van de hectiek van alledag.…
Winterwind
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
418 Dat er een intens respect tussen ons
groeit, kan ik niet ontkennen, want je onthult schoonheid
in kale landschappen en laat elk verlangen verstillen in je heldere leegte.
O machtige winterwind, waar en wanneer je ook waait; ik zal je majesteit nooit vergeten.…
Winterroos
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
735 Winterroos in rust
dauw legt haar zachte pracht neer
liefde die ontwaakt
In de tuin van mijn hart bloeit
een winterroos, haar gesloten blaadjes vormen
een raadsel van schoonheid dat enkel met tederheid te ontwaren valt.
Elke morgen zie ik haar gehuld in verstilling van ijzige dauw, wachtend op vleugje zon.…
Genieten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 Lucht is doordrenkt van kleuren die dieper gaan
dan woorden, gouden licht dat zich mengt met het purper van
de avond en ik zie dingen die anderen misschien niet zien; de schoonheid
die zich verstopt in de kleinste details, in het kwetsbare en het subtiele van het leven.…
als Apollo voor ’t dicht
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
335 dat ’n heiligverklaring
van ’t één of ’t andere
an sich iets verandert
of toevoegt aan de kern
van wat ’t vermag te zijn
al rollend van de Helikon
verzonnen muzen of niet
verbond ’t woord liefdes
tot ’n stroom van beelden
’n zin gekregen hebben
in dit regelloos regelspel
van hoor- en wederkeer
weer meer geleden pijn
of slechts de schoonheid…
denkend aan grasland
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
371 zie ik een deel van de oplossing
voorwaar als ‘t loffelijk streven
van dichters’ punt van aanvang
als de opdracht in eigen gezang
meer dan de privéproblematiek
met machtswoorden de wereld
buiten betreden in het schemer
dezer nadagen der schoonheden
van uitbesteden van elk denken
wat ieder mysterie van het zijn
zal vervagen in veelvuldigheid…
Harmonie
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
226 Waarom maakt muziek je droevig
als schoonheid zichzelf zou moeten troosten?
Daarom doet harmonie je zo pijn,
ze bewijst dat verbondenheid mogelijk is
terwijl jij blijft leven
als losse delen
die elkaar nauwelijks herkennen.
Waar elke zuivere klank
je herinnert
aan wat in jou
nooit volledig samenvalt.…
De Wedergeboorte
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
183 Ik haatte plots de stilte en de nacht,
Die alle schoonheid traag had omgebracht.
Toen brak het zwerk. De bliksem sloeg misnoegd
De harde korst van angst en ijs aaneen.
Niet langer werd de ziel in rouw gevoegd,
Geen weemoed meer die weent om kille steen.…
ER IS ZOVEEL MEER
netgedicht
4.9 met 72 stemmen
672 onder de loep is het strand een heelal
van spiegeltjes en kralen
is bij het morgenlicht je haar
een kanten spiraal van goud
is bij avond je gelaat verlicht
als de bijbellezer van Rembrandt,
krioelt een druppel van leven
in het koekoeksei van je DNA
en onder het plaveisel: het vermoeden van strand
onder de tijd: het vermoeden van het grote…
Mijn geest reist naar jou....
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.703 Ik aanschouw je stilletjes, weer door
jouw hemelse schoonheid verrast.
Langzaam daal ik neder,
en pak ik je heel teder vast.
Ik kijk je aan terwijl je sluimert,
en kus je gezicht heel zacht.
Je draait je langzaam om,
en droomt verder in deze zwoele zomernacht.…
Aan u, die 'k heb bemind om 't water van uw ogen
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.581 wepel liet;-
Aan u, die 'k heb bemind om de urne van uw lenden
te zuchtend vol, helaas, of al te huilend ijl;
om uwe leden die 't leeg bedrog der reize kenden;
om uwe borst die leed de pijn van voedend heil;
Aan u, aan u vooràl, die buiten zelf-misleiden,
uw star vermogen mat aan de eigen onroerbaarheid:
schoonste, dewijl ge zelfs om schoonheid…
Het graf
poëzie
4.0 met 31 stemmen
10.571 Zijn adem blaast opnieuw - de schoonheid is verdwenen,
Een nare afschuuwlijkheid zweeft om de schoonsten henen.
--------------------------------------------------------------------
uit: Het graf (1793), het begin van de ‘Vierde Zang’.…
Ik ben mens
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.182 jaloezie en afgunst
De waardering voor de letter in de kunst
Ik ken de woede gevolgd door verdriet
De angst dat ik teveel geniet
Waardering voor kleine dingen
Liefde voor elkaar die we massaal bezingen
Ik ken geweld dat beter kan worden geschuwd
De steun die je in de goede richting duwt
Ik zie de wreedheid in onze natuur
Tevens de schoonheid…
Oog om oog tand om tand
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
3.411 Als leider opererend in een motorbende
zweef ik langzaam door de bergen
schoonheid op schoot langs vulkanen glijdend
de nacht te gemoet
een kampong vol ellende
Geschreeuw angstkreten en gillen
doen ons motoren heimelijk stillen
twee politieauto's zien wij staan
het is weer zo ver
om toe te slaan
Onder schot door een medeagent
verkrachten…
Treurige verandering
poëzie
2.8 met 8 stemmen
3.869 Weggezonken in gedachten
Pluk ik dikwijls blaadjes kort;
Onbedachtzaam slaat mijn stokje,
Plantjes van hun wortels af;
‘k Zie daarna, met spijt, de brokken
Der vernielde schoonheid aan;
‘k Schaam mij even, ‘k zucht en zink weer
In mijn diepe stille smart.
Liefde! gij die ’t hart vertedert,
Maakt gij ’t tevens koel en nors?
Liefde!…
Smaragd (III)
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.412 Nakende dageraad met jou in mijn armen
'n Behaaglijk, lekker en aangenaam gevoel
Mijn mond, mijn handen, mijn alles wil jou hebben
Momenteel laat jouw wereld fysiek niets toe
Daar jouw land schoonheid kent, maar ook ellende
Beslommeringen, verdriet, maar ook grote vreugde
Jij slaapt jouw verdriet weg en droomt van de passie
Die het naakte…
Oogverblindend schoon
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
959 De strenge rechter zei heel raak:
'Uw schoonheid maakt u oogverblindend.'…
Lof der zotheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
743 Dat schoonheid,
begint met kijken,
zonder te denken aan pijnlijk verleden,
zonder dat punt aan die verre horizon,
zonder rechtlijnigheden,
geen oude opgestelde archaische wetten,
geen geschreven bloemrijke dichtregels,
geen verspilde gestilde leeftijden,
geen bazar van onzekerheden,
geen duidelijk links,
geen duidelijk rechts...…
Ah Lorca!
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
505 ( voor Federico Garcia Lorca )
Ik volg de Spaanse parfums rondom de vrouwen en ik kruip
in het derde oog van Lorca en ik geniet van de innerlijke
schoonheid in tijden van vernietiging en rampspoed. Het
is altijd de man of vrouw in uniform, die onheil brengt,
de gevoelloze wreedheid van kleingeestige superego's.…
De koningin maakt haar entree
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
823 Dit maak ik niet zo vaak mee
De koningin maakt haar entree
Vvv
Vooral vliegend vandaag
Had een ballon netjes opgelaten
Over 125 jarige schoonheid te praten
Blazend met de harmonie
De koningin liep over drie
Ze maakte deze dag vaart
Als een windvlaag
En ook ik vloog
Met houtskool over het papier
Maje...…
Over zus en zo en dit en dat
hartenkreet
1.7 met 6 stemmen
823 De vrouw vond de man lelijk maar daar
kon hij niets aan doen..bij haar schoonheid
verbleekte hij.
Dat was natuurlijk alleen maar logisch.
Ga met me mee smeekte de kunstenaar op
een avond…de vrouw die heus wel had gezien
dat hij haar wilde ( wie niet ten slotte ) zag dat
hij te jong was om een man te zijn.…