12647 resultaten.
gezandstraald
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
500 lopend door de duinen
de schuimkoppen ruikend
van een steeds woester wordende zee
zie ik de lucht gejaagd kleuren
oorverdovend zwart
gezandstraald weggeblazen
door storm en krijsende meeuwen
kom ik thuis weer langzaam tot rust
alleen m’ n stoppelkoppie
is nog wat zoutig en verward…
Kastanjelaren dragen vensters van tijd
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
595 Kastanjelaren dragen vensters van tijd
welke rustplaatsen vinden gevederden hier.
Prakkizeren ook zij met vlijt over het hogere blauw
over de talrijke mantels van naalden en het ruime sop.
Bewaren ze taal als vet onder hun vederdek,
elk op een andere stek, zou ik het je kunnen vertellen.
Zou ik het je kunnen vertellen.
Ik zou het je kunnen…
Een vleugje wind verwaaide
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
519 je stond wat achteraf
te spelen met je handen
een vleugje wind
verwaaide in je haar
je ogen lachten
ondeugende gedachten
ik wachtte terwijl ik
naar je vingers keek
ze openden wat dromen
sloten stukjes tijd
zag herinneringen komen
die jij nu liever mijdt
ik vang je blik
mijn handen op je huid
we openen een wereld die
anderen voor…
het landschap kwam na alarm echt zeeuws weer tot bedaren
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
617 'k Ga blootvoets door zand van duintoppen bij de waterkant.
En ik zag beneên, dicht bij bruin verpulverde blaren
getij bedaren, gentianen en ’n drieteenstrandloper.
’t Is ook al stiller, later in ’t seizoen,
een hazenkoppel onder braamstruiken bij wilgen grijsgroen.
En heel gedwee zag ik dicht bij zee boven bij ’n duinpan
bij het vervliegen…
Dans der getijde
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
622 Vlinders sterven
Storten in het water
Die niet naar karkassen
Maar bloemen ruikt
De zee gevoed
Door schepselen
Mooi als engelen
Schreeuwt in wanhoop
Witte schuimkoppen razen en bulderen
Terugwaarts
Omarmt alles in zijn koele woede
Berusting
Gadegeslagen door
Vliegende creaturen
Die aan de hemel
Zijn getijde volgen
Verworden…
Oker
netgedicht
3.2 met 30 stemmen
2.513 Met een lichte mate
van onverschilligheid
haar voor het gezicht wegschuiven
Kussen tot je naar adem hapt
aan een goudvis doet denken
schubben tot oneindigheid tellen
De mens terugbrengen
tot een holbewoner, die uit verveling
beesten kleurt op de muren
van een grot in Zuid-Afrika
waar af en toe nog Hottentotten komen
In de…
Wat kan meer omkluisteren dan naar zee en d’ aard te luisteren.
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
537 Op ’t land bindt men de laatste schoven,
trekt verse regels dichtbij het stille huis
ik kijk naar ’t stro, t’ opstuivend pluis
d’ aard waarover deze boeren staan gebogen.
Wittere wolken zullen vandaag zeker winnen
‘k hoor vallende stengels als stemgeluiden fluisteren
open mijn hart en ziel om gekluisterd te luisteren
laat ‘t tij ontginnen…
'K zou 't leven hier zomaar willen bezingen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
716 Aanschouw op ’t paviljoen handenschudders
schouders, ruggen van puriteinen
mutualiteit.
Ik hoor 't ruisen van mijn eigen bloed
hoezee, zee en mijn gemoed.
Stilte bestaat niet.
Stilte bestaat niet.
De dag is werkelijk gul overgoten onverdroten
niet schuw onverplicht zonovergoten licht.
‘k Heb al verse bramen gegeten.
geen enkel uur ’t…
Jouw stem
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
830 horizon, horizon
vlakland
vlakland, vlakland
horizon
hemel, horizon
vlakland
stilte, stilte, rust
ssssssssssstttttt
de wind zingt
tussendoor mijn boord
en hals
jouw stem
horizon, hemel
vlakland…
Waar de Hedwigepolder waders en wandelaars gedoogt
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
778 Zie meeuwen steltlopers over schorren scheren
scholeksters boven slikken en kreken jongleren
waar ‘t water blikkert tussen Zeeuwse zandbanken
beluisteren wij stiller Westerschelde klanken.
Nu wind ’t riet opwaait de zuidoever droogt
deze Hedwigepolder haar wandelaars gedoogt,
nu wind ’t riet ombuigt de zuidoever droogt
de Hedwigepolder waders…
Christine
netgedicht
3.5 met 32 stemmen
1.482 We spraken af weg te gaan
zodra de glassplinters te dichtbij
zouden komen en kans zouden maken
een plaats te vinden in het zachte vlees
Jij kon slechter tegen pijn dan ik
Ook hielden we niet van lawaai
van opgeschroefde stemmen
en van doffe, schreeuwende slagen
We dachten dat de dood een drempel was
naar een ander,…
voorjaar
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
610 berijpte ochtendbries
knispert laatste blaadjes
herfst dwarrelt weg
winter claimt
ijzig de tijd
tot krokusbloempjes
je kleuren…
- Lieve grijsbruine kleine huismus -
hartenkreet
4.2 met 29 stemmen
1.364 Al die kleine grijze mussen in de tuin,
hoe ze dapper gravend vechten en naar eten blijven zoeken.
Op geoogste boerenvelden en in edele puinen van arduin
nemen zij met alles hun genoegen.
Naar waarde weten zij te schatten
volle halmen met gele rijpe granen
verloren en achtergebleven op het veld.
Als je wat langer naar hen kijkt..
op wijde…
EENLING...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
633 Zoekt zich
een weg
baant zich
een pad door herfst
Negeert regen
wind uit west tegen
begeeft zich
van het pad
Kijkt naar
de luchten
wolken grijs gekalkt
boomkruinen in kleurendruk
Buigt zich
in aandacht voorover
knielt
in stille verwondering.…
- De grote blauwe wereld -
netgedicht
4.6 met 43 stemmen
855 Vanuit de tuin van Eden is er
een panoramisch uitzicht,
mensen van de blauwe wereld
zijn tevreden met wat ze hebben.
Luchtige foto's van straten,
huizen blauwgetint gelijk inkt.
Iedereen bij de blauwe wereld
per land gerangschikt.. per soort.
De rust, die stille impressie
vermeende beschouwing,
bijzonder speciale mensen,
blauwer kan het…
DE OUDE KONING
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
710 In de nacht
voor zijn aankomst
is de Maan
op zachte voeten
door zijn hoftuin gegaan
Zij liet verstrooid
wat maanlicht slingeren
- nooit meer aan gedacht
Bosranken weven
daarvan een vacht
van zilverig pluis
over hekwerk en poort
van het Koninklijk Huis
Zijn herauten
snelle snaken
verven bladeren
scharlaken
sienna, oker, vermiljoen…
Herfst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
644 Blaadjes worstelen met takken
vallen vederlicht
op het gekleurd tapijt
Vogelgeluiden zoete keelklanken
boven het
briljant bedauwde spinnenhuis
Paddenstoelen tonen hun nieuwste
bizarre creaties
van het overgangsseizoen
in een pittige wolk erotisch parfum.…
- Duizendschoon -
netgedicht
4.0 met 54 stemmen
896 Ooit was jij de eerste,
tweejarige schoonheid
oogverblindend scherm,
bestaande uit kleine bloemen.
Waar kom je te wonen?
Duizendschoon,
jij was even mooi,
als bekende snijbloemen,
jij bleef jarenlang.
Zomerboeket, randbeplanting
in de rotstuin
trouw in mijn tuin...
en je deelde.
Toen ik voor je koos,
heb ik een stukje
van mijn…
- De stille maan is zeer bedroefd -
netgedicht
4.6 met 46 stemmen
1.036 De stille zilveren maan,
hij volgt naast sterren
stralen en wolkenstofjes
ons dagelijks spoor
en heeft ons nooit verlaten.
O stille maan hoeveel
eenzame nachten
waarin het mij zo
angstig te moede was
zag ik een gulle blijk van je
troostende vale schijn.
Jij wilde zo graag
altijd voor mij zijn.
Het nachtelijk uitgaan,
zijn mysterieuze…
HOP
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
494 Lust je hem bruin of liever toch iets witter
Lijdt straks ons pintje zelfs onder dit klimaat
Smaakt onze hop - waar het in feite allemaal om gaat -
door ‘t warme weer en minder alfazuren weinig bitter.
Dan blijven we verweesd achter met een grote kater
En lijkt ons bier steeds meer op kraantjeswater.…
Eskimo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
412 Klimatologen wijzen op het smelten van de polen
Het water stijgt, het gaat behoorlijk mis
Een Eskimo belde aan en smeekte om een vis
Vers of ingevroren zei ik onverholen
Een vraag die me voortdurend op de lippen brandt:
Lig ik morgen weer in Brugge op het strand ?…
Het Wad gebaart
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
763 Gehuld in een zwartig laken
het nest van kaviaar
brandhout brakend
maakt van het wad
een eeuwig levend altaar
de som van eeuwigheid
loost het water van en naar de dijk
en in ’t smal getij
waar het leven bruist
is de dood de ader
die de kwelder doorkruist
soms stokt mijn adem
wanneer ik de meeuwen
zie nestelen in de kelk
van een…
Rock of the raingod
gedicht
3.8 met 22 stemmen
9.844 - Arizona, vroeger Indiaans gebied -
uit de regenrots
komen woorden
in een zinderende taal
vragen om het waterdruppen
vragen om de wind
die vocht waait
vragen om de koele handen
van de hemel naar de aarde
vragen om het lied van beken
vragen dat de rots weer zwart
van kleur wordt
zwart en nat
en haast doorschijnend
als een spiegel…
- Tijd gaat de groene bomen vellen -
netgedicht
4.8 met 45 stemmen
607 Altijd de neiging om te willen leven, haal jouw
adem in de natuur, stevig achterom kijkend.
Overheen vallen duurt soms.
Botte woelende storende mensen vragen, boren,
horen, zagen, zoeken het wel eens.
De natuurlijke indicatieziekte van de boom die
door de windval brak.…
- Krachtig als de zilverreiger -
netgedicht
3.6 met 66 stemmen
1.055 Dwingt sterk gekwetst de zilverreiger,
jouw natuur in vrijheid achter zich..
laat prachtige veren bloedend gaan.…
Opruimwoede
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
971 Met tuinafval zie 'k
zo'n lief lieveheersbeestje
richting kliko gaan.…
Bomen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
520 Die dag in mei, toen jij me niet kon vinden
maar niet opgaf en me zocht en vond,
de avond viel en alle bomen stonden
roerloos om maar niets te missen
om ons heen, hun voeten in de grond.
Die dag in mei, toen woorden overbodig werden
je ogen en je handen zeiden meer
dan kussen, liefste, strelingen, de bomen
verhieven weer hun kruin, in vreugde…
De zak van Zuid- Beveland
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
689 de stilte wordt er nog gevangen
in de kronkels van de bloemdijk,
vanuit het eenvoudig zwart wit
deurtje kijken paardenogen
nieuwsgierig naar de
stadse fietser op het land.
op de kleine lapjes grond
liggen de uien in rechte lijnen,
langs fietsend,is de geur voor even
een scherp doordringen voor de
stadse fietser op het land.
onder de…
najaarsvlekje
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
547 pats, pats, pats
om mij heen
pets
getverderrie
en net zo plots
als zij kwamen
verdwenen zij weer
de schichtig rollende
spreeuwenwolken…
NAJAARSMORGEN
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
615 In 't Oosten
vangt de dag al aan
In 't blauw van het Westen
talmt nog de Maan
Een wilgenboom
met tak na tak
biedt zwerversvolk
kort onderdak
De zwervers vliegen
af en aan
begroeten Zon
behagen Maan
met luchtig
en weemoedig fluiten
dat hen achteloos ontsnavelt
onder 't vechten
met kornuiten
Druppels
die sereen
eerst blonken…