5775 resultaten.
Vertel me, hoe raakte Hij ooit in mijn leven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
560 De duisternis
als een kleed
om me heen.
Ik weet niet waarom
Hij
nog steeds
in mijn
hoofd zit.
Niets meer dan
een geest.
En toch...
is Hij
hier!
Vertel me alsjeblieft...
vanwaar is Hij
gekomen?
Hoe kwam
Hij hier?!
Vertel me alsjeblieft...
Hoe raakte
Hij ooit
in mijn leven?…
God in ellende
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 De duisternis verspreidt zich over de wereld, gestaag
Des mensen aandeel is groot, en toch rijst de vraag
Waarom is er zoveel verderf, dood en ellende
Maar, mens o mens, jij zorgt zelf voor die bende
Door des mensen wil kan het tij zich nog keren
'De wereld is van goed en kwaad gemaakt', zo zal men zich verweren…
ONWEERGENOT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
368 De donder snelt door zware wolken
laat in schemerlicht of duisternis
luide roffel van pauken horen
tussen de slagen door rust stilte
waarin vragen met elkaar strijden
over voortgaan of blijven hangen
bliksems
slangen vol trillend bleek geel
manen een ieder tot schuilen
om vanuit een veilige ruimte
genoegzaam huiverend te kijken
naar de oudste…
LEVENSZIJPAD
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
528 woelige woonkamer
van tweehonderd jaren terug
galmt vol opgewonden kreten
verliest zich soms in
geheimzinnige stilte
langs wanden onder tafels
speuren kinders naar rovers
maken zacht rondkruipend
grote ontdekkingsreizen
van de kast naar de haard
een kleed over stoelen
is een sterke wondertent
die beschermt tegen elk gevaar
gezellige duisternis…
Alleen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
588 de trapgang toont slechts duisternis
voor zover ik durf te kijken.
Noch hoor ik reeds rumoer van de straat,
alleen mijn stappen zijn te horen,
weerklinken als hamerslagen
in het lege trapportaal.
Nog niet zolang geleden
danste ik de zon bij de voordeur tegemoet.
Toen jij plots wegviel
heb ik zelf die trap gebouwd.…
Alleen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 de trapgang toont slechts duisternis
voor zover ik durf te kijken.
Noch hoor ik reeds rumoer van de straat,
alleen mijn stappen zijn te horen,
weerklinken als hamerslagen
in het lege trapportaal.
Nog niet zolang geleden
danste ik de zon bij de voordeur tegemoet.
Toen jij plots wegviel
heb ik zelf die trap gebouwd.…
Khayyâms wens
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
416 De Zee van Zijn rees uit
de diepste duisternis
het hoe blijft steeds een parel
die verborgen is
Waarom werd zij zo fraai verbeeld: als tijdverdrijf
haar rozezacht gelaat en
haar cipressenlijf?
Welk doel had Hij, de Schilder van nog vóór de Tijden
met haar in dit Genotsgewelf, dit aards verblijf?…
Faëton
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.454 uiteen
in stukken en scherven en sporen
je vlees uiteengereten
je bloed verspetterd
je woorden verstomd
geen enkele paardenkracht kan je
weer terugbrengen
die beker laat ik jou voorbijgaan
galopperend over de melkweg
de sterren verbaasd als eierschalen
te hoog
te laag
lager
laagst
het werd donker en koud
een drie uur durende duisternis…
Fluisteringen van een Empaat
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
279 Zelfs als de duisternis nadert.
Zelfs als de rivieren tranen dragen,
die niet alleen van jou zijn.
Weet dit: Wij zien je,
en in de stilte van de holte,
eren wij de moed van je hart.…
Droomloze nachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
343 De duisternis overdekt mijn verlangen
naar hetgeen ik hunker, in de stilte
van mijn dromen, waarin ook jij verstomt.
De zon overweldigt het duister,
laat mij vergeten wat ontbreekt.
De dag overschaduwt het gemis,
de massa roert zich zonder gezang.
Kinderen spelen buiten in de zon,
weten niet het missen dat hen wacht.…
Tussen Tijd en Stilte
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
302 In de duisternis vind ik mijzelf,
waar identiteit haar gewicht verliest
en als steen uiteenvalt tot gruis,
om iets tastbaars te beloven.
Soms dient de tijd voor even
tot stilstand gemaand te worden,
zodat rust en vrede eindelijk
niet meer door ruis worden bestoven.…
Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht
poëzie
3.5 met 86 stemmen
33.482 Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht,
Zilveren-zacht, de half-ontloken maan
Bloeit als een vreemde bloesem zonder vrucht,
Wier bleke bladen aan de kim vergaan, -
Zó zag ik eens, in wonder-zoet genucht,
Uw half-verhulde beelt'nis voor mij staan, -
Dán, met een zachte glimlach en een zucht,
Voor mijn verwonderde…
Waar woorden overbodig zijn.
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.298 Een zacht klein kneepje
van je rimpelige hand
zegt meer dan duizend woorden
er is gewoon die stille band.
Waar woorden overbodig zijn
zijn de gedachten één
bij alles wat je aan me geeft
daarbij voel ik me nooit alleen.…
Pasen 2005
netgedicht
3.2 met 21 stemmen
4.951 processie schrijdt voorbij
je koopt vandaag geloof
het vasten is verlopen
de kater van de carnaval
laat zich ook weer herdopen
waar is het avondmaal
het kraaien van de haan
de profetie van de verrijzenis
ook judas zat daar aan
wie ziet nog de drie kruizen
na spot en foltering
joden angstig in hun huizen
tot het noodweer overging
de stille…
Je wanen in het overal
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
699 kijken naar de opkomende zon
die haar armen spreidt
over hoge toppen
als een perzisch tapijt
langzaam neemt zij bezit
van de nachtelijke maan
wat een rust er heerst
'k zou naar de top willen gaan
daar heel even vertoeven
kijken over het stille dal
geen niets meer behoeven
je wanen in het overal
een mooie sterren regen…
Sprakeloos
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.085 vertellen dat ik heel mijn leven
op jou zou willen blijven wachten
komen de woorden niet los van mijn tong
maar maakt mijn hart een sprong
iedere keer dat ik naar je kijk
iedere keer dat ik je even aan mag raken
lijkt 't alsof mijn lippen staken
De woorden komen niet
dus probeer ik t met lichaamstaal
maar jouw lijf lijkt doof
voor mijn stille…
Dromen........
hartenkreet
4.4 met 24 stemmen
1.388 Wij samen op 't stille strand
bij een prachtige, volle maan.
Dan word ik wakker.
Ik geniet nog even van m'n dromen
en dan realiseer ik mij met pijn in m'n hart
dat ze nooit zullen uitkomen.…
Nootdorp
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.456 nu nabij
de dorpsstraat is gevuld met nieuwe klanken
de bakker en de slager werden banken
verdwenen is de oude draverij
er rijdt een stalen monster door de wei
met schreeuwerige teksten op de flanken
we moeten nu een nieuwe geest bedanken
hij zorgde voor het keren van het tij
een laatste weidevogel krijst vaarwel
de meidoorn is een stille…
Sterretje (naar Constantijn Huygens)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
986 …of staat de wereld stil
en slaap ik door de dagen heen
en is de dove, stille nacht
hand op de schouder van
een blinde dag
omdat jij er niet meer bent?
Ik nestel mij bij dit gebrek
in beelden en zie: er is een oude film
waarin de liefde kwijnt
en alles eindigt in de dood.…
Ik, gewoon ik
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.189 Een wolk
Fijngestampte druppeltjes
Water in zijn dampende zelf
Golvend als de zee
Deinend onder de zon en
Spelend met het morgenlicht
Een berg
Opeengepakte stukjes aarde
De wereld in zijn reusachtige zelf
Standvastig als een sterke wil
Krachtig onder de lucht en
Overvloeiend in het bos
Een vuur
Regenende gouden vonkjes
Stille warmte…
benhanan.
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
3.201 Je laat me hier alleen in dit stille huis.
Maar lieverd wanneer kom je weer thuis?
Je laatste kus en laatste blik.
Je lieve woorden..ach maak je niet dik.
Volgende week sta ik weer hier.
Jij bent toch mijn knuffeldier?
De trein vertrekt en ik kus je gedag.
tot maandag.
Maar nu moet ik weer op je wachten een hele week lang.…
Tju
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
821 Een stille kleine bron verandert in een machtig
brullende zee,
eerst nors maar nu oké,
regenboog van troost in een zwarte eenzame nacht.
Onbewust mild is mijn heden,
windkracht tien mijn verleden.
Een reis naar je gevoelens
is als een slopen van de Chinese Muur,
een nooit eindigend verlangen
is mijn geschenk voor jou.…
ZACHTHEID
poëzie
3.2 met 14 stemmen
2.534 Zachtheid zal de dwingland leiden:
In het heiligdom der trouw
Heerst onmerkbaar en bescheiden
De almacht van de stille vrouw.
Haar gebod ruist als een bede,
En haar wenken is gebod;
Voor haar voeten dauwt het vrede,
En haar zonen zegent God!…
Mijn hand reikt in de leegte
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
848 Mijn hand reikt in de leegte
van een grote kartonnen doos
Leeg misschien van binnen
maar de herinnering hangt nog broos
Woorden plakken in mijn keel
droog schrapend in een stille blik
Dromerig staar ik voor me uit
en hoor weer die bekende klik
Altijd geweten maar verdrongen
gedachten stromen vloeiend van binnen
Helder en opnieuw bezongen…
Depressie (bewerking)
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.038 Geslaagd zijn in het leven
Gaf jou geen voldoening meer
Je miste de zin, het diepere
En de blijheid van weleer
Nu ben je in dat schemerland
Van helder licht verstoken
Schaduwen spelen hun spel
En gedachten blijven spoken
De verte vangt de blik
Van je starre stille ogen
De vreugde is vervaagd
Door leegte opgezogen
Van droomstof geweven…
een speer gepunt in rood
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
956 de zon weerkaatst niet meer
zindert in de zwarte steen
brandt jaren weg uit
eeuwen van voorheen
weer komen beelden los
van emoties uit die tijd
het overleven en bestaan
hun jagen was een strijd
generaties vreemde talen
zijn na elkaar vergaan
alleen hun stille sporen zijn
op de rotsen blijven staan
een speer gepunt in rood
betekende…
bruisende lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.184 als wij ons nesten bouwen
met liedjes en zoenen
getuimel en kozen
waarin ik je lief
vannacht, en jij mij
tot ademnood
lachend, onbegrijpelijk
terwijl jij als een stille bries
mijn lijf natekent
in mijn lenden verhalen schrijft
teder en licht als water
en jouw gestreel
mij branden laat
als laaiend vuur
waarin de dorst verdampt
wanneer…
INDISCHE NACHTEN (2)
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.793 ambachtslieden
de wayangs die ons hun geheim verrieden
zij geven gul de kunde aan ons door
ze volgen nederig het oude spoor
en laten eeuwen door hun handen vlieden
aanvaarden wat het leven heeft te bieden
want niets wordt gewonnen, niets gaat teloor
ze voelen vormen, scheppen uit graniet
gestalten waarvan niemand weet hoe oud
want deze stille…
Nevelsluiers
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
2.079 wanneer het jaar zijn laatste dagen slijt
en nevelsluiers zelfs mijn geest behangen
kan mij een vreemd vertrouwde pijn bevangen
die ik aan de vervlogen jaren wijt
ik raakte veel van mijn illusies kwijt
met stille weemoed en een vaag verlangen
zou ik nu alle tranen willen vangen
die in het leven door mij zijn geschreid
maar als de lange nachten…
de waarheid valt uit de sterrenhemel...
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.032 maar 's nachts, bij stille maan, staar ik uren uit het raam...
de waarheid valt uit de sterrenhemel... ik moet je laten gaan…