4281 resultaten.
Familiebezoek.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
817 Getier, gevloek en gekrakeel, verlaten galmend zijn kasteel.
Tezamen met een roeten wolk, een bezem en het diendervolk,
zes ratten plus de hamelfluit, een brandweer met zijn brandweerspuit.
Ja, zelfs Jonkvrouwe Hoepelrok, springt pardoes uit haar torennok.
Ze zweeft gelijk een kiekenveer, al tollend in de slotgracht neer.…
DOODLOPENDE WEG
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
982 het wel met haar klaarde
Haar stem leek bijna bevroren
toen hij haar de mond bedekte
Hij fluisterde: Je bent verloren
als ze, wat hij wenste, verrekte
Haar hart hamerde als bezeten
toen zijn hand de weg verkende
Haast aan alles had hij gezeten
toen hij stopte, dit stuk ellende
Haar benen holden als gekken
om de onheilsplaats te verlaten…
mijn huis
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
3.416 Helaas mijn dierbaar bezit
ik ga je verlaten
Ik heb je jaren liefgehad
alles beleefde ik samen met jou.
Mijn eerste huwelijksnachten
werden door uw muren omarmd.
Mijn kinderen werden
door uw stenen beschermd.
Wij hebben jaren samengeleefd
en zijn één geworden.
Je kreeg een hart.
Ik voelde mij veilig genesteld.…
Materie als mantra
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
707 De wetenschap ziet het heelal van God en iedereen verlaten,
en buitenaardsen als fantasie-primaten.
Een levenloos karkas, met al die zwarte gaten.
Al eeuwenlang dezelfde dreun, met een rijmklank op-aten.
Zij zien géén verjongd multimorf al, dat nimmer neerslaat,
geen warmtedood kent, want dát is schijn!…
Van duister naar licht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
726 En met de warmte die de kou verlaat,
blijft over het verlangen.
Door het koesteren van de hoop die is ontstaan,
ben'k in afwachting en omringd door vogelgezang.…
Huis
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
802 Wie mij gezien heeft, denkt
de schoenen verlaten, moet
het licht nog uit doen, vraagt
zich af waar de vaat blijft.
Dit zijn de dingen van de dag:
pijnlijke herinneringen aan
later waarbij de vragen
achterwege zouden moeten
blijven.
Waarin zal het huis ons
tussenbeide komen? De tijd
verwelkomen die nog überhaupt
gastvrij is?…
Stilte het geluid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
468 'k Lijn jouw figuur
in delen
Zie kracht in jouw
pracht-kijkers
Verwen mijn ogen
Verlaat en verdiend
maar tijdig doch
zeer zeker
Weet de vogel
hoed en rand
Zonnestraalt het zand
Het nat heeft gegriend
Druppelsgewijs
afdruipen
Oprecht en vroom
sijpelend
De weg naar jouw hart
In dromen voorbij
de evenaar
Groot cirkel
Midden…
Dodelijke liefde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
765 Langzaam verlaat het bloed mijn lichaam,
Ik weet niet meer hoe, alleen dat het komt door jou
De eerste wond ontstond, toen ik voor jou niet bestond
Je liep zo langs me heen, zonder om te kijken
Je zag geeneens wat het met me deed
En hoe ik leed, je vermeed mij en mijn gevoelens
Zelfs toen ik zei dat ik zo veel van je hou,
Je zei nooit zal…
Met de Noorderzon ?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.025 Ik zal die Satan pakken,
met wie jij vluchten moest,
ik schep genoegen in die daad
en laat hem zonder tranen met
de noorderzon vertrekken, ween
niet als de maan zijn vaste baan
verlaat,de vrucht van het verleden
is gerijpt om jouw roos te wekken
om de ongeboren droom nog te
ontdekken zoals werd beloofd, een
onbestaand eiland waar jij…
DIE OSSEWA
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.772 Hul bene, na swoeë en swerwe,
lê ver op die velde verlaat.
---------------------------------
---------------------------------
beur - zich omhoog tillen
opdraans - steil, moeilijk…
Afscheid slaat gaten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
594 Afscheid van innig geliefden
jaapt gapende gaten in onze systemen
waardoor alles naar binnen,
maar ook mag verlaten.
Bij boos afscheid zouden we deuren
bruusk, bruut dicht willen smijten,
maar vroeg of laat gieren de kieren.…
Dat het ooit voorbij zou gaan
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
680 Nu, zoveel jaren later brandt nog steeds
de pijn, van het verlaten zijn
de loden lucht draagt ster noch maan
alleen het donker fluistert
dat het nooit voorbij zal gaan.…
Aanvangen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.110 om winden
Menig telefoontje of een mail
Niets was jou ook teveel
Omdat we straks gaan vertrekken
Proberen werken, op andere plekken
Qua mensen is het wel even wennen
Rustiger om dingen leren te kennen
Soms met een praatje over deze tijd
Telkens raakten we helaas iemand kwijt
Uiten, er samen over kunnen praten
Van de plek die we moeten verlaten…
Uur van de waarheid
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
618 gedachten van de dag
zijn bevlekt en bevracht
maar eindelijk zonder gezag
lossen op in het dagelijks zweet
zout, zuur, vreugd en leed
ik maak van de hemel gewag
de plek waar niets er toe doet
enkel de pendule tikt zijn gang
er is even iets wat niet moet
behoudens de letters die ik
nog even niet bevroed
maar zweven als een duif
die verlate…
In een rooswolk van verlangen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
714 Hij keek over mijn plannen en mijn daden
vol bescherming reikte hij zijn hand
hij vertrouwde mij toe: nooit te verlaten
en 'k voelde zijn onafscheidelijke band.
Hij hield mij in zijn gezegende handen
en leidde mij naar d' hoogste idealen...
Onder Zijn Liefde mocht ik hem bedanken
en hoop ik mijn eindzege ooit te halen!…
Reisangst
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
519 Ik begin al te bibberen, wanneer ik mijn vertrouwde stad
op de fiets verlaat. Ik verwacht achter iedere boom een
bloeddorstige struikrover.
Met treinen heb ik nog meer moeite, want je weet nooit
wie er naast je zit of gaat zitten en of het wel zo
verstandig is in die vreemde aurasferen.…
Ambivalente makker
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
835 schande spreekt
dat veelbesproken oordeel
van eigen gemaakte rechters
er zitten geen handen aan mijn hart
mijn brief is niet te lezen voor een vreemde
je zult het moeten doen met je eigen ogen
als alles verandert is er weer die ik
probeer nu jouw ogen te sluiten
de ochtend is zo kwaad niet voor jouw gal
ze zullen hun genadeloosheid nooit verlaten…
Sterrenstof
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
695 een welkome, warme deken
tijdens deze koele, heldere zomeravond
van de duizenden sterren nog geen teken
onze voeten in de zandgrond
onze handen verstrengeld in elkaar
om nooit meer los te laten
zie daar;
een vallende ster, welke ervoor zorgt dat we in gedachten stilletjes praten
maar ook dit moment onderhouden
het onze memorie niet zal verlaten…
In halfslaap
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.830 Later worden de koffers teruggevonden in een verlaten schuur.
Iemand die lopend tussen de rondslingerende bagage namen noteert
voorgoed verdwenen bestemmingen probeert terug te lezen.
---------------------------------------------------------------------
Uit: 'In omgekeerde richting' (Bernlef en Hans Tentije), 2013.…
In Harlingen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
644 In het
Vestdijkmuseum zocht ik naar geuren van
vroeger, maar ik kwam bedrogen thuis, want
Simon en Jan hebben Harlingen verlaten.…
Foto te Bodrum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 De laatste vluchthaven braakt een verlaten boot.
Strand en water. Wolken en zon. Een ventje, alleen.
Hoe schraal stil uw zoon slaapt aan de zee, zal ik hier eindeloos schreeuwen.
Dat zijn rood T-shirt doorweekt is, als waanzin.
De blauwe korte broek kletsnat. Kanker bij kanker.
Omdat een gezicht bijna in zand verdwijnt. Haast u. Haast u.…
Nachtplaats
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 De wrede verlatenheid die vermorzelt,
voelt zich net als God ook afgescheiden, zal ik
maar denken om wat troost te putten uit mijn zo
goed als verdwenen roomse roomsoezeninborst.
De schone schijn vervluchtigt als ether en de
machtige bolwerken vertonen diepe kraters van
zelfvervreemding.…
Nog één keer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
515 Als we doorgaan met 'nog een keer' duurt het misschien een heel leven lang en hoef ik je nooit te verlaten.
Maar dat is niet echt, toch?
Er is geen 'nog één keer' meer.
Alles was ooit nieuw en spannend, de mogelijkheden leken eindeloos.
Dat zijn ze nog altijd, voor jou en voor mij.
Maar niet voor ons.…
Morgendicht?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
471 zuurstof
uit de beide boezem-
kamers van het hart,
de ene kamer pas gewit,
de ander nog ongewis de
toekomst tart, om in het
stof van het heden te bijten
Eens zal ik die Satan pakken,
met wie jij moest vluchten,
ik schep genoegen in die daad
laat hem zonder tranen met
de noorderzon vertrekken, ween
als de maan zijn baan verlaat…
Navel staren?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
388 De
voortekenen van morgen worden
niet bepaald om de planeten te
doorgronden, voordat we eigen
grond in desolate toestand verlaten, een
etnologische missie naar onze innerlijke
zelf, om de herkomst te verklaren.…
Verdwaalde gedachten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
430 Mijn 'IK' heeft me verlaten.
Ik ga op zoek naar nieuwe beelden.
Ik blijf zoeken naar wie IK ben.
Ik vermoed dat we ego's zijn.
Wat vele dichters worden.
Wat ik zelf ook ben.
Onze spiegels zijn thuis gebleven.
Huisdieren hebben dat niet nodig.
Dieren denken niet zoals mensen.
Denken wel, filosoferen niet.…
Tranen van mijn jeugd
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
598 Tranen ik ken je bittere of zoete smaak
bij een wel of wee gevoel die het hart verlaat
dat ooit in jou verlossing vond
en aan mijn jeugd weer klaarheid schonk.
Tranen om blije of droeve dagen
ik wilde ze als iets kostbaars bewaren
geen traantje, ben ik dan ook vergeten
daarvoor had ik de liefde té sterk aanbeden.…
Mens van vlees en bloed
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
624 Alles wat bij ons is en wat je ziet en kent
het leeft en juist zo is het in je ziel geprent
maar hoe je het keren wil of hoe je het wendt
ach, de dood wacht aan het einde van de rij
wat mooi is, gaat als een bliksemschicht voorbij
Heer, laat mij nog in dit leven zijn geborgen
wanneer ik verlaten wordt vandaag of morgen
als ik strijden moet…
BEHOUDEN AANKOMST
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
393 op hun moeizame weg
vertelt van wijsheid en wonder
waar ze niets van begrijpen
naar Oosterse gastvrijheid
wordt de onbekende gevraagd
de komende nacht
in hun woning door te brengen
bij de avondmaaltijd
herkennen ze plotseling
de Zaligmaker
eten dan voorgoed
het geestelijke brood
dat tot eeuwig leven wekt
opgewekt en vol moed
verlaat…
We zullen Je nooit Vergeten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
626 De zelfde woorden
De zelfde zinnen
Op de dag, naar je laatste rustplaats
Waar de hemel huilt
De zon ons verlaat
Wil ik het niet denken
maar de waarheid heeft mij niets meer te schenken
Waar je nu bent
vast beter dan hier
Willen wij je nooit vergeten
Waarschijnlijk kijk je op ons neer
als een beschermengel
Wij willen je nooit vergeten…