Alle inzendingen over wolken

5637 resultaten.

Sorteren op:

Wijk aan Zee

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 567
armen over ons bed mijn kussen vol gedichten en een deken van liefdesbrieven door mijn tranen langs het raam boetseerde je zandtorens reeg je schelpen tot een ketting kleurde je met je ogen touw blauw en oranje langs mijn voetstappen zeewier groen ook helmgras waaide je zand met je adem in het overblijfsel van de dag dreigden wolken…

Achter het behang

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
Want een roze wolk? Wat te denken van alle in te leveren nachtrust? Als ze sliepen, ja dan waren het engelen, maar soms: had ik ze achter het behang willen plakken en schamen, dat doe ik me dus niet!…
Johanna10 augustus 2015Lees meer >

Een verhaal dat kraait

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 451
Hoe vluchtig de dag ook strijkt langs pauzes die met bevroren snaren mijn vingers tillen naar de waardigheid die mij dreigend verlaat, hevel ik mijn gemoed in de zakken waarin ik mijn handen draag, leeg is het water van reflectie waar voorheen de wolken breiden en het avontuur begon ergens is het schattig, een verhaal dat kraait, een…
elze19 augustus 2015Lees meer >

In confrontatie

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 468
ik heb het landschap uitvergroot groen in duizend tinten op maagdelijk linnen gladgestreken maar aan pigmenten kleefde dood wilde het vitale en de oerkracht van de zee weergeven golven vangen in hun schuimig grijs zelfs geen waterspat bleef hangen zag de storm schimmig jagen voelde uit donkere wolken regen vlagen striemend pal in mijn…
wil melker11 september 2015Lees meer >

Amper drie jaar oud

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 683
Hoe lang kan hij nog zo enthousiast genieten voordat er donkere wolken zijn vreugdezon gaat bedekken?…

Herfst

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 499
Nederland is op weg naar zijn winterslaap Het groen vervliegt gedwee en traag Mij gaat het eerlijk gezegd iets te vlug Binnenkort de klok weer een uur terug Mistroostig staar ik naar buiten De wind en de regen zijn niet te stuiten Achter de wolken: gebroken licht Hoe komt het dat de zomer zo snel verdwenen is?…

De gemeenschaplijke arbeid schiep de stammen

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.579
Grotere samenarbeid schept de volken Uit de stammen, en doet ze in grote wolken De aard bewonen. En in bittre strijd Om de aarde vechten voor hunne arbeid.…

Lolbroek in uniform

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 775
's nachts is het niet pluis TINGELINGELING lachend de lucht in veilig warm in de arreslee zwevend boven wattenwitte wolken golvende zee volgeladen met de buit terug naar mijn winters verre land sorry aardige mensen voor het ontstane verdriet voor deze weldoener nu ongespaard geld voor alcohol gokken wiet/speed…
Antonia11 december 2015Lees meer >

Achter mistgordijnen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 449
telkens als ik wolken veradem smaakt lucht naar grondig water klinkt tijd tussen vroeger en later in cadans van lijdzaam metrum dan voel ik weemoed wellen fijne druppels door poriën gaan blijf ik achter alle bomen staan om drentelloos te versnellen tranen keren tot condens weerom met zilveren sluiers die 't gezicht verhullen, want alleen…
Iniduo27 december 2015Lees meer >

blind en doof

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 569
laat mij zweven op wolken schaars verlicht boven het zinken van de zon zonder notie van tienduizend doden en meer niet weten van sterven van wraak niet weten van haat laat mij drijven boven de einder zonder besef van verderf van onrecht zonder besef van eindigheid blind en doof laat mij huizen onder de horizon…
dondolo29 januari 2016Lees meer >

Het verboden spel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
waar bomen zich tuigen met groene wazen en bloesemende luister speelt de wind het verboden spel in tintelfrisse vlaagjes opent hij de dag om met een lach koesterende warmte van zon als deken gratis mee te geven hij verlost wolken van vorm en kleur droogt de lucht tot in het blauw kou zijn witte lijnen recht kan schrijven…

Oopjen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
net onder de zijden zomerjapon steekt haar voetje uit het ongeboren leven in de bollende buik de Gouden Eeuw aan haar voeten hoe schrijnend was je lijden Oopjen toen je met lege armen achterbleef wat voelde je toen je het liefste niet aan je hart dragen kon toen je je handen stuksloeg op onbarmhartige rotsblokken je blijft in wolken…

Ik zag niemand

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 425
ik weet niet waar ik moet beginnen er is iets heel erg koud en stil van binnen zie de wolken weet hoe wind hun vormen kleurt kan ze volgen maar het lijkt of er niets aan de hemel gebeurt ben gaan lopen langs pleinen en straten er heerste een drukte alom er was geen mens die wilde praten heb het gevoel alsof ik steeds minder besta…

Met donker afgevlakt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 400
ik heb de wolken niet geschoren dat deed de wind in onderkanten plat met donker afgevlakt mijn macht reikt niet over dag en nacht weet van de schemering was al vroeg het kind van iedere rekening speelde tussen zwart en wit wist van geen wijken grijzen zag ik niet zij hadden geen gezicht het naamloos land van gaan en komen voedde…
wil melker2 september 2016Lees meer >

Plaatsbepaling

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 410
Die zon die plaats biedt onder de erkenning van de wolken; die ondanks al die anderen iets van een positieve verandering bij een ieder kan vertolken. Die voorbij gaat aan dat bedreigende wolkendek; die een ieder iets extra's gunt bij de afwezigheid van de somberheid na een regenbui verstek.…

Het maakt ons kleiner.

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 494
Regendruppels kennen we, schaduwen van wolken, die door het leven schuiven verrijkt konfijtte vruchten die en worden gegeten met of zonder bij – of nasmaak steekt de vingers uit de mauwen vult het bitter de dorst tot aan de lust brengt het vuur tot aan de schenen voedt de kleuren die zijn ontloken voor elke onbezwaarde bloem zijn…
Pama8 december 2016Lees meer >

leeg van voren

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
het is kouder dan de vlucht van duizend meeuwen, de tocht die het voorjaar inblaast lijkt met het oudejaar te zijn verdwenen het gerecht van tochtige koeien en praatgrage knoppen blijken zich te hebben verschanst achter duinen van traag zand ook de luchten lijken voller van adem, een wolk draagt de massa die eens ons aarde werd genoemd…
elze14 februari 2017Lees meer >

In de droomwereld

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
Bedenk wat je gedachten zijn het worden jouw woorden waar woorden zijn volgt actie in de droomwereld waar jij slaapt wat jij denkt kan ik dromen mij is hetzelfde overkomen ik ging naar de stad ik klom op een wolk ik viel in een gat en jij werd mijn tolk nu we samen muze zijn in muzikale muizenissen vertaal ik voor jou het liefdes…

Terwijl je loopt

gedicht
2.5 met 40 stemmen aantal keer bekeken 2.566
zgn. pijpestelen als het giet, spiegelbeelden in een waterplas, de lijn die ze van de wereld scheidt - alleen met je oog half in het water zie je dat precies; evenwicht is ook zoiets, een vrouw als ze, de handen gevouwen om haar knie, met je praat, het tere streepje dat ze heeft, een paar stralen van de zon, perspectief geeft dat aan een wolk…

Horizonvriend

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 507
Even spatte de zon open in de intensiviteit van het verlangen het was lang geleden dat ik de zomerbloesem had geproefd zintuigen die ik had gekregen door mijn heimwee ik liep met je mee door het oorspronkelijk bos bloesemvrouwen lieten wind waaien over landerijen ik had je lief gehad toen ik op de wolken liep maar alles bleek vergankelijk…
mobar27 juni 2017Lees meer >

Ons hart

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
Laat geen hart koud zijn als gure winterdag Kleurloos, hard, grauw bedekt door wolken Alsof er nooit geen warmte meer wezen mag Slechts afgunst ons innerlijk kan bevolken Laat elk hart warmer zijn dan een zomerdag In stralende zonneschijn geboren In glans die men aan de horizon ooit zag Met vogelzang die elk mens kan bekoren Laat elk hart…

regenpoeder

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
een roomgrijs niets uit evenwijdige ruimte zonder voor- of achterkant; dit is niet de tijd voor een besluit het liefste valgewicht zoekt hemelloze aarde, omarming zonder lichaam, dit is een blad- verliezend bos, geen tuin van eeuwigdurende lente, het glas dat mij doorziet is hard en doorzichtig, als een kort moment tussen gesloten wolken…
Iniduo8 augustus 2017Lees meer >

Halloween in Holland

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
Eind oktober, stil op het terras Nu en dan de zon vanuit een wolk Schijnende voor vaderland en volk Glas geblazen urn waarin je as Wang aan wang, een allerlaatste zucht Krom gebogen treurt het najaarsriet Grijnzend de pompoen die alles ziet Makend van de dood een boerse klucht Niets dringt tot de tuinkabouter door Mos bedekt zijn muts…

lolbroeken

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
Onder de lage wolken en in de bijna vrieskou voelde ik mij die ochtend de koning te rijk met mijn twee vriendinnen. Het waren beleefde moppen met leuke woordspelingen kortom we waren er zuinig mee. Het was het tegengif voor het grijzen wolkenplafond. Ik heb de 5 km gelachen, geschaterd, geproest en geglimlacht. Zalig!…

Borderline

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
Donkere wolken zijn er, vaak ook zonnestralen. Deze maken het een beetje lichter. Met borderline voel je je soms zo klein en moet je proberen, om er weer boven op te komen. Depressieve periodes zijn er vaak. Er heerst ook onbegrip. Zeker na misbruik valt het niet mee, om een leven te lijden, zoals anderen mensen.…
Dick30 januari 2018Lees meer >

Wit Licht.

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
Beneden smachtend in grijze wolken onverbiddelijk Nederige afwachtende houding uitnodigend tot misbruik Kleverig angstzweet zout en verzuchtend Bang maar ook schril gehuld in zwart, hard Pijn verterend zoekend in labyrint Taal niet begrepen, holle frasen net weer wel Steeds verzonken in ledig - waarom - Minnekozen onbestaande enge leegte Gemis…

Aan de Dombrug

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
hier mag ik blijven aan de Dombrug over de Zwarte Nete de kleine beek van oost naar west het zicht op weelderig grasland waar Canadese ganzen langzaam grazen en winnen van het trage vee om dit lieve laagland om de schoonheid en de troost om de hoge hemel blauw naast witte wolken om nooit vreemde handen aan dit kwetsbare om de angst…
Guy Aarts23 november 2018Lees meer >

Waterkringloop

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 739
Op de bodem van de oceaan slaapt een reus uit, die ademhaalt adem in en het tij trekt terug adem uit en tij komt terug Water en zon verlangen naar verdampen en licht worden wolken in de lucht weg zweven naar de grens van zout en zoet Regenen op een zanderige kust Hoger in de bergen valt sneeuw in de zomer smelt tot water stroomt zoet…

Weer

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 425
Storm siddert op de plassen windvlagen draaien een loer en de schoongewassen hemel kleurt voorzichtig parelmoer Woedende wolken kolken de hagel ratelt neer het huivert in mijn oksels dit is echt hondenweer Dan weerkaatst de zon weer schel de natte straat klimaatverandering en een wereld die ondergaat Zonder remmingen giet het weer…

Inschrijving POZ

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 410
Een van de vele relaties en projecten die niet mislukt zijn maar onaf gebleven opgeschreven om af te leggen: #NL2008000269348 in het Register van Particuliere Onvoltooide Zaken “Jij stond zomaar op ..we hadden niet gepraat ..niet gewoon zoals dat gaat ..je stond zomaar op ..liet mij achter in de zon ..met wolken in mijn gedachten…
Zywa31 mei 2020Lees meer >