5637 resultaten.
Wijk aan Zee
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
567 armen over ons bed
mijn kussen vol gedichten
en een deken van liefdesbrieven
door mijn tranen langs het raam
boetseerde je zandtorens
reeg je schelpen tot een ketting
kleurde je met je ogen touw blauw
en oranje langs mijn voetstappen
zeewier groen
ook helmgras
waaide je zand
met je adem
in het overblijfsel van de dag
dreigden wolken…
Achter het behang
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
517 Want een roze wolk?
Wat te denken van alle
in te leveren nachtrust?
Als ze sliepen,
ja dan waren het engelen,
maar soms:
had ik ze achter het behang
willen plakken en schamen,
dat doe ik me dus niet!…
Een verhaal dat kraait
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 Hoe vluchtig de dag ook strijkt
langs pauzes die met bevroren snaren
mijn vingers tillen naar de waardigheid
die mij dreigend verlaat,
hevel ik mijn gemoed in de zakken
waarin ik mijn handen draag, leeg is
het water van reflectie waar voorheen
de wolken breiden en het avontuur begon
ergens is het schattig, een verhaal dat kraait,
een…
In confrontatie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
468 ik heb het landschap uitvergroot
groen in duizend tinten
op maagdelijk linnen gladgestreken
maar aan pigmenten kleefde dood
wilde het vitale en de
oerkracht van de zee weergeven
golven vangen in hun schuimig grijs
zelfs geen waterspat bleef hangen
zag de storm schimmig jagen
voelde uit donkere wolken regen vlagen
striemend pal in mijn…
Amper drie jaar oud
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
683 Hoe lang kan hij nog zo
enthousiast genieten
voordat er donkere wolken
zijn vreugdezon gaat bedekken?…
Herfst
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
499 Nederland is op weg naar zijn winterslaap
Het groen vervliegt gedwee en traag
Mij gaat het eerlijk gezegd iets te vlug
Binnenkort de klok weer een uur terug
Mistroostig staar ik naar buiten
De wind en de regen zijn niet te stuiten
Achter de wolken: gebroken licht
Hoe komt het dat de zomer zo snel verdwenen is?…
De gemeenschaplijke arbeid schiep de stammen
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.579 Grotere samenarbeid schept de volken
Uit de stammen, en doet ze in grote wolken
De aard bewonen. En in bittre strijd
Om de aarde vechten voor hunne arbeid.…
Lolbroek in uniform
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
775 's nachts is
het niet
pluis
TINGELINGELING lachend
de lucht
in veilig
warm in
de arreslee
zwevend boven
wattenwitte wolken
golvende zee
volgeladen met
de buit
terug naar
mijn winters
verre land
sorry aardige
mensen voor
het ontstane
verdriet
voor deze
weldoener nu
ongespaard geld
voor alcohol
gokken wiet/speed…
Achter mistgordijnen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
449 telkens als ik wolken veradem
smaakt lucht naar grondig water
klinkt tijd tussen vroeger en later
in cadans van lijdzaam metrum
dan voel ik weemoed wellen
fijne druppels door poriën gaan
blijf ik achter alle bomen staan
om drentelloos te versnellen
tranen keren tot condens weerom
met zilveren sluiers die 't gezicht
verhullen, want alleen…
blind en doof
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
569 laat mij zweven op wolken
schaars verlicht
boven het zinken van de zon
zonder notie
van tienduizend doden
en meer
niet weten
van sterven
van wraak
niet weten
van haat
laat mij drijven boven de einder
zonder besef
van verderf
van onrecht
zonder besef
van eindigheid
blind en doof
laat mij huizen onder de horizon…
Het verboden spel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 waar bomen
zich tuigen met
groene wazen en
bloesemende luister
speelt de wind
het verboden spel
in tintelfrisse vlaagjes
opent hij de dag
om met een lach
koesterende warmte
van zon als deken
gratis mee te geven
hij verlost wolken
van vorm en kleur
droogt de lucht
tot in het blauw
kou zijn witte lijnen
recht kan schrijven…
Oopjen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
551 net onder de zijden zomerjapon
steekt haar voetje uit
het ongeboren leven in de bollende buik
de Gouden Eeuw aan haar voeten
hoe schrijnend was je lijden Oopjen
toen je met lege armen achterbleef
wat voelde je toen je het liefste
niet aan je hart dragen kon
toen je je handen stuksloeg
op onbarmhartige rotsblokken
je blijft in wolken…
Ik zag niemand
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
425 ik weet niet
waar ik moet beginnen
er is iets heel erg koud
en stil van binnen
zie de wolken weet
hoe wind hun vormen kleurt
kan ze volgen maar het lijkt
of er niets aan de hemel gebeurt
ben gaan lopen
langs pleinen en straten
er heerste een drukte alom
er was geen mens die wilde praten
heb het gevoel alsof
ik steeds minder besta…
Met donker afgevlakt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
400 ik heb de wolken
niet geschoren
dat deed de wind
in onderkanten plat
met donker afgevlakt
mijn macht reikt niet
over dag en nacht
weet van de schemering
was al vroeg het kind
van iedere rekening
speelde tussen
zwart en wit
wist van geen wijken
grijzen zag ik niet
zij hadden geen gezicht
het naamloos land
van gaan en komen
voedde…
Plaatsbepaling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
410 Die zon die plaats biedt onder
de erkenning van de wolken;
die ondanks al die anderen iets van
een positieve verandering bij een ieder
kan vertolken.
Die voorbij gaat aan dat bedreigende
wolkendek; die een ieder iets extra's gunt
bij de afwezigheid van de somberheid na een
regenbui verstek.…
Het maakt ons kleiner.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
494 Regendruppels kennen we,
schaduwen van wolken,
die door het leven schuiven
verrijkt konfijtte vruchten die
en worden gegeten met
of zonder bij – of nasmaak
steekt de vingers uit de mauwen
vult het bitter de dorst tot aan de lust
brengt het vuur tot aan de schenen
voedt de kleuren die zijn ontloken
voor elke onbezwaarde bloem zijn…
leeg van voren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 het is kouder dan de vlucht
van duizend meeuwen, de tocht
die het voorjaar inblaast lijkt
met het oudejaar te zijn verdwenen
het gerecht van tochtige koeien
en praatgrage knoppen blijken
zich te hebben verschanst achter
duinen van traag zand
ook de luchten lijken voller
van adem, een wolk draagt
de massa die eens ons aarde werd
genoemd…
In de droomwereld
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 Bedenk wat je gedachten zijn
het worden jouw woorden
waar woorden zijn volgt actie
in de droomwereld
waar jij slaapt
wat jij denkt
kan ik dromen
mij is hetzelfde
overkomen
ik ging naar de stad
ik klom op een wolk
ik viel in een gat
en jij werd mijn tolk
nu we samen muze zijn
in muzikale muizenissen
vertaal ik voor jou het liefdes…
Terwijl je loopt
gedicht
2.5 met 40 stemmen
2.566 zgn. pijpestelen als het giet,
spiegelbeelden in een waterplas,
de lijn die ze van de wereld scheidt - alleen
met je oog half
in het water zie je dat precies;
evenwicht is ook zoiets, een vrouw
als ze, de handen gevouwen
om haar knie, met je praat, het tere
streepje dat ze heeft, een paar
stralen van de zon, perspectief geeft dat
aan een wolk…
Horizonvriend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
507 Even spatte de zon open
in de intensiviteit van het verlangen
het was lang geleden dat ik de zomerbloesem had geproefd
zintuigen die ik had gekregen door mijn heimwee
ik liep met je mee door het oorspronkelijk bos
bloesemvrouwen lieten wind waaien over landerijen
ik had je lief gehad toen ik op de wolken liep
maar alles bleek vergankelijk…
Ons hart
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
505 Laat geen hart koud zijn als gure winterdag
Kleurloos, hard, grauw bedekt door wolken
Alsof er nooit geen warmte meer wezen mag
Slechts afgunst ons innerlijk kan bevolken
Laat elk hart warmer zijn dan een zomerdag
In stralende zonneschijn geboren
In glans die men aan de horizon ooit zag
Met vogelzang die elk mens kan bekoren
Laat elk hart…
regenpoeder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 een roomgrijs niets
uit evenwijdige ruimte zonder voor- of
achterkant; dit is niet de tijd voor een besluit
het liefste valgewicht zoekt hemelloze aarde,
omarming zonder lichaam, dit is een blad-
verliezend bos, geen tuin van eeuwigdurende
lente, het glas dat mij doorziet is hard
en doorzichtig, als een kort moment tussen
gesloten wolken…
Halloween in Holland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 Eind oktober, stil op het terras
Nu en dan de zon vanuit een wolk
Schijnende voor vaderland en volk
Glas geblazen urn waarin je as
Wang aan wang, een allerlaatste zucht
Krom gebogen treurt het najaarsriet
Grijnzend de pompoen die alles ziet
Makend van de dood een boerse klucht
Niets dringt tot de tuinkabouter door
Mos bedekt zijn muts…
lolbroeken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
608 Onder de lage wolken en in de bijna vrieskou voelde ik
mij die ochtend de koning te rijk met mijn twee vriendinnen.
Het waren beleefde moppen met leuke woordspelingen
kortom we waren er zuinig mee.
Het was het tegengif voor het grijzen wolkenplafond.
Ik heb de 5 km gelachen, geschaterd, geproest en geglimlacht. Zalig!…
Borderline
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
512 Donkere wolken zijn er, vaak ook
zonnestralen.
Deze maken het een beetje lichter.
Met borderline voel je je soms
zo klein
en moet je proberen,
om er weer boven op te komen.
Depressieve periodes zijn er vaak.
Er heerst ook onbegrip. Zeker na
misbruik valt het niet mee,
om een leven te lijden,
zoals anderen mensen.…
Wit Licht.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 Beneden smachtend in grijze wolken onverbiddelijk
Nederige afwachtende houding uitnodigend tot misbruik
Kleverig angstzweet zout en verzuchtend
Bang maar ook schril gehuld in zwart, hard
Pijn verterend zoekend in labyrint
Taal niet begrepen, holle frasen net weer wel
Steeds verzonken in ledig - waarom -
Minnekozen onbestaande enge leegte
Gemis…
Aan de Dombrug
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 hier mag ik blijven
aan de Dombrug over de Zwarte Nete
de kleine beek van oost naar west
het zicht op weelderig grasland
waar Canadese ganzen langzaam grazen
en winnen van het trage vee
om dit lieve laagland
om de schoonheid en de troost
om de hoge hemel blauw naast witte wolken
om nooit vreemde handen aan dit kwetsbare
om de angst…
Waterkringloop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
739 Op de bodem van de oceaan
slaapt een reus uit, die ademhaalt
adem in en het tij trekt terug
adem uit en tij komt terug
Water en zon verlangen naar
verdampen en licht worden
wolken in de lucht weg zweven
naar de grens van zout en zoet
Regenen op een zanderige kust
Hoger in de bergen valt sneeuw
in de zomer smelt tot water
stroomt zoet…
Weer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
425 Storm siddert op de plassen
windvlagen draaien een loer
en de schoongewassen hemel
kleurt voorzichtig parelmoer
Woedende wolken kolken
de hagel ratelt neer
het huivert in mijn oksels
dit is echt hondenweer
Dan weerkaatst de zon weer
schel de natte straat
klimaatverandering en
een wereld die ondergaat
Zonder remmingen giet het weer…
Inschrijving POZ
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
410 Een van de vele
relaties en projecten
die niet mislukt zijn
maar onaf gebleven
opgeschreven om af te leggen:
#NL2008000269348 in het Register
van Particuliere Onvoltooide Zaken
“Jij stond zomaar op
..we hadden niet gepraat
..niet gewoon zoals dat gaat
..je stond zomaar op
..liet mij achter in de zon
..met wolken in mijn gedachten…