9364 resultaten.
verblindend licht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.046 ik verloor
de toekomst
bij het vinden
zocht het verleden
te vullen
om opnieuw mijn
oude ziel te binden
beloofde me gouden bergen
droomde van zuiver geluk
maar de waarheid wenste
mij vooral te tergen
mijn ogen te openen
met een dwingende druk
ik draag de leegte
onder mijn armen
als een onzichtbaar
bezwaard gewicht
maar neem mijn…
beeldvorming
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
820 er is geen keerzijde van de medaille
zij is de leegte in mijn gedachtegoed
de ommezijde komt mij niet eerlijker over
mijn beeldvorming beschreven in het nu
is de realiteit van de dag
waarom zal ik dan keren
mijn toekomst staat open
waarom dan de ontmaagding
van die andere zijde
gedane zaken nemen toch geen keer
mijn dingen zijn grijpbaar…
zoutheuvel
netgedicht
3.1 met 44 stemmen
966 Hoe de hekken
om je pijnboomtuin open gingen en de gekken
stopten met spreken. Toen jouw binnensmonds
gefluister mompelde naar samenhang. Leeg
de houten huizen. Niemand heeft gewacht.
Het dak weggeslagen boven afgekloven stenen.
Opgesloten vrienden verhangen hun jassen
aan scheefgezakte deuren.…
Mijn oma
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
2.943 Maar dan opeens heb ik het gevoel,
Dat ik je niet missen kan.
Een goed afscheid hebben we niet gekregen,
Je lag te slapen toen ik kwam,
Ik wist toen niet dat een dag later
Iemand jou het leven afnam.
Van jou is alleen as nog over,
Maar die behandelen we met eer,
Alles doet me aan je denken,
Ook al ben je er niet meer.…
Jij riposteerde
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
871 we kruisten wapens
na een eerst touché
gingen we en garde
wisten van het groeten
in elkaar ontmoeten
en toch was het raak
stak dieper
dan ik dacht
jij riposteerde
in verdediging met
alle macht en niet
alleen met brute kracht
verwondde je
vlak langs je helm
door een open vest
verbond je zonder klagen
de striemen op mijn rug…
fluister de morgen
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.410 lente
waait stilte alsof er
geen dagen meer
komen
vertel me over liefde
voor je weggaat
of voor vogels bewegen
in het gebladerte van
de nacht
vertel me over duinen
en open huizen
zweefmolens
die rond de klok draaien
en bogen borduren op blauwe vlinders
vertel me over dromen
die gedichten naar
zee wiegen
alsof het zwijgen…
op een zondagmorgen
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
845 ik heb de zee gezien
zo vlak en verlaten van handen
dat ik op haar buik kon
wandelen
de wind viel stil, ook
de schaduwen om over te
springen
niemand groette mij of
deed deuren open en ik vergat
de vele monden, gered uit
het bestaan
van millimeter ribben
mager uit het bloed
van het kind dat op de horizon leek
kortademig door de…
Steen voor steen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
932 ik bak de
stenen zelf weer
heb genoeg geraapt
met wat voor handen was
uit rotsen die een
levenlang partij beloofden
in voegen slechts een fraaie
schoorsteen deden roken
de fundamenten delen we
steen voor steen zal
ik gaan bouwen met specie
om samen van te houden
zie je ogen in het
nieuwe licht verschrikken
door de open ramen…
vrouwenliefde
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
3.159 langzaam komt zij de kamer in
bespied door mijn wimpers
ik durf mijn ogen niet te openen
bang dat het beeld verdwijnt
terwijl zij zachtjes
bijna niet te voelen
mijn adem steelt
komt ze dichter
gretig voel ik haar warmte
fluisterende vingers
op mijn koude huid
haar tong speelt kat en muis
met mijn geest
duivels blaast zij
het engeltje…
Crime Passionnel
netgedicht
3.5 met 30 stemmen
2.444 De volle maan gluurt stiekem
door het open raam,
en strijkt met helder schijnsel
langs zijn lief gezicht,
verguldt zijn glanzende krullen.
Het is koud licht:
ze rilt, ze huivert
nu ze zich realiseert,
wie op dit moment
de macht heeft.
Want hij weet niets
van het blinkende mes.…
Gedicht voor Ellis
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
1.670 Ik scheurde mijn borst open
om naar geschenken te zoeken
maar jij vluchtte.
Nog proef ik je bloed
in mijn mond
de as van bitter graan.…
In onze hete lijven
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
876 geef mij ruimte
plaats en tijd
om even vrij te zijn
weg van anderen
de wereld even uit een
eigen paradijs lijkt fijn
waar ik jou eens
ongestoord kan leren kennen
en wennen aan elkaar
nee geen gezoek
maar zo essenties van elkaar
weer lezen in een open boek
maar laten we eerst
paradijzen voor het woord
beklijfd in onze hete lijven…
Nacht
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.478 Honderd schapen en toch, te gauw
hangt daar opeens het ochtendlicht
van februari bleek en flauw
en in mijn hoofd een droef gedicht.…
Een wereld vol verbazen
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
928 soms is er een opening
waar woorden zinnen
gaan ontstijgen een eigen
intonatie krijgen
beelden laten spreken
die een eerst bedoelen
zijn ontstegen en nu
een eigen leven leiden
in ontsnappen uit
de context die hen
begeleidt en diep in de
emoties van de lezer snijdt
is dat chemie waar schrijvers
steeds om vragen hun woorden
die door…
Wijnbad
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.078 Boven geurige nevel
van schuimbellen en bad-olie
spiegelt witte wijn
een eigen klein oppervlak
Je hand liefkoost
de voet van het glas
je ogen staan zacht
je mond is vochtig, wat open
Onder de belletjes
maakt je huid
je rondingen heimelijk zichtbaar
en tastbaar dichtbij
Een kus en nog een;
mijn lippen verdrijven water
en proeven…
Ademende woorden
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
5.072 In behoedzame dagen
zullen ze je troosten
en openende harten
zullen je teder liefkozen.
Laat de glinsterende zon
jouw woorden dragen zodat
kloppende verlangens
kunnen ademhalen
in de zachtheid van
jouw stralende dagen.…
wie doodde de dominee
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
1.609 wie doodde de dominee
wie heeft dat nou gedaan
wie laat daar op zijn vlucht
de tuindeur open staan
en wij eenmaal binnen
zien het lichaam op de grond
in een verwrongen houding de
laatste zucht nog uit zijn mond
zo’n lijk in de suite
dat is vreemd gezicht
ten midden van het zilver
in glinsterend maanlicht
dan moet je niet treuzelen…
Eerbiedige waardering
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.880 Onstopbare tranenstem
onuitwisbaar herinneringsverdriet
Hartinslag als bliksem
einde der levenslied
Antwoord...open
verdriet eindeloos
Doelloos rondgelopen
afstand...machteloos
Gedachten ontnemen energie
Op het moment dat ik vernam
Ontembaar...overmand door emotie
Tranengordijn...alles verlamd
Één doel voor ogen
een schip in beroering…
Angsten in je brein
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
667 je blik is open
en je lach lijkt vrij
maar achter deuren
komt chaos dichterbij
nog zijn de gangen
schoon je danst maar
je voeten voelen al
de scherven van je droom
je proeft het ongeordend
leven weet de angsten
in je brein kent de pijn
van het niet meester zijn
tot je de deuren opent
wanhoop ruimte geeft
in klaren van nu af aan…
Sawasdee
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
726 Ik zweef dan opeens, gesluierd, door de
schemerige wereld van hier noch daar
en alles draagt het zegel van het Oosten.
Hoe kan de wind van zó ver,
de geur van wierook
naar mij dragen?
Waarom hangt de maan
als een koperen bel
aan de nachtelijke tempel?…
huisje van papier
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.333 ik bouw je een huisje van papier
met klinkers en medeklinkers
invoegen doe ik later
ik denk aan je
met liefelijke letters
die je makkelijk ontcijfert
met losse woorden
zonder tekens in een open brief
een zegel kleef ik niet
ik schuif mijn brief
onder de deur naar binnen
ik bel niet aan
binnenshuis lees je
met ogen die vanzelf vergroten…
het spel van armoe
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
624 altijd wachtend
achter de pc
het spel
is nog niet
uitgespeeld
een slimme zet
als opening
het tegenoffensief
de polemiek
wordt ingezet
verbeten
worden slagen
uitgedeeld
vol passie en
met vuur
het spel van armoe
weer gespeeld
de inzet van vandaag
neem een gedicht
niet goed wel slecht
ten strijde dus
vol heftigheid
voor echte…
Onder je huid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
754 Als je bij me binnenkomt
dan ben je niet alleen
ik zie het aan je ogen
ik voel het om je heen
en als je laag na laag onthult
en open voor mij staat
word jij,
ben jij
mijn prooi,
een soepel beest
dat gromt en kronkelt in de grond
vol lust, zich dieper graaft
ik dans hooghartig, neem je mee
en breng je naar de rand
ogen vol spiegels…
Winterlicht
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
806 winterlicht erover glijdt
de lage zon kleurt goud het dorre gras
en geeft een mooie lange schaduw
aan boom en struik, als in hun ware aard
geen camouflage en geen franje meer
geen plek om te verstoppen
de doornen zichtbaarder dan ooit
geen watervogel die zich eenzaam waant
ze gaan de plas op om elkaar te vinden
want alles, alles is weer open…
Moedige klim
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
504 Je maakt mijn wereld open,
lang gezwegen over wat ik je
breng, vanuit dat land weer te
kiezen, vaak langs ongewone
wegen, maar op eigen kracht,
die steile bergwand te beklimmen,
en op z’n beboste flanken te nestellen
boven op een macht van de ervaring,
om na elke klim elkaar te vertellen, de
moed niet te verliezen, wat misschien
verleidt…
Gegronde reden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
586 Als het rumoer mij tegenstaat,
de beelden dansen voor mijn ogen,
de bloementuin naar best vermogen
geen plekje aarde open laat,
maar mij te druk lijkt, overvol,
dan keer ik naar het monotone,
zie ik in kleurloosheid het schone,
vat sympathie op voor de mol.
Ik doe als hij en ga mijn gang
door 't bovengronds geloop te staken.…
Gevallen ster
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
455 De deur staat open
wagenwijd
niet voor iedereen
nee, het heeft een doel
ik fluister naar de maan
laat een ster vallen
want mijn wens
is al gedaan.…
De eenzame zwerver
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.003 Je hoort de eenzaamheid
ook in zijn breekbare stem
na een zonovergoten dag
van moeizaan eenzaam zwerven
terug in zijn keuken
met het open raam
warmt hij de soep op
en belt met zijn geliefde
die overzee zwemt
in een rood badpak
achtervolgt door haaien
hij vraagt haar
naar haar liefde
maar zij antwoordt niet
zij blijft liever…
Als vluchtig
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
854 In het zicht van eindeloos
draag ik onvermogen mee
op open handen
toegedekt met vragen
als
was het zand
dat wervelend opgestoven
maar niet rusten wilde
ook al oogde ik in stilte elke storm
of toch de tijd
die mij omwond
en alles fronsend trok
waar jij eens strak naar keek
maar och
het maakt niet uit
niet meer…
nu ik berust in…
Zwarte bloemen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
573 nog groeien ze
de zwarte bloemen
van de nacht
ze komen onverwacht
ronden rood en openen
verdriet in pijn en dood
wortels uit verleden
voeden beelden in het heden
maar bloeien doen ze niet
in opkomend licht
verkleuren ze
realiteit brengt geuren terug
ze stralen warmte
van de zon in het
reiken naar de hemel
waar vroeger
duister…