23350 resultaten.
ontwaken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
667 als langzaam de reis begint
je afdaalt in je verloren gewaande jeugd
komt het ontwaken bij iedere herinnering
en ruik je het gras
waartussen je lag met de helden uit je nagespeeld avontuur
met op de achtergrond de murmelende rijksweg
als een zich met water vullende beek
de hoge pluimen van de suikerfabriek
in Puttershoek
het glimmen van…
verleden,heden....
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
814 Kan ik hen voor onheil beschermen
of brengt de tijd raad en moet ik hen
de zeeën van het leven laten bevaren.
Papa vaarwel tot nog eens in mijn dromen
Maar als het kan laat er dan
een happy end aan komen.…
toekomst
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
832 Twee levenslijnen
snijden elkaar middendoor
De ene is van het verleden
de andere de toekomst
Hun snijpunt is het heden, het nu
Is de toekomst al bepaald
of vastgelegd in de sterren
De toekomst bestaat op dat
moment nog niet.
We kunnen dromen
er over praten
misschien wat positieve invloed
in die richting duwen
Toekomst is onzeker…
Alleen maar
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
979 Vanmorgen om een uur of negen
maakte de professor
zijn bevindingen bekend
het was uit hele nauwgezette
metingen gebleken:
er is alleen maar dit moment.…
Waterweide
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
636 We waren jong als veulens
onze staarten nog verschroeid
zo pril in Januari
half doof van knallend vuurwerk
ruiste schemerig de rivier
onder ons het verdronken gras
de oevers in een eenzame kleur
de trage stroom een slagader
in het lichaam van het lage land
waar stilstand tegen stroming vecht
aan de waterbomen de toverballen
met de kleuren…
Het verdorde blaadje
poëzie
2.9 met 8 stemmen
1.712 Blaadje, door de noordse vlagen
Van de stengel afgeslagen,
Werwaards gaat gij?
" 'k Weet het niet!
Wind en Zefier doen mij dwalen
Naar een onbekend verschiet,
Van de bergen naar de dalen,
Van de vlakte naar het riet:
Nu eens in de zonnestralen,
Dan eens waar de regen giet.
'k Mag niet vragen
En niet klagen:
'k Ga waar àlles heen moet…
Verloren van het leven..
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
746 Laat het los.
Alles.
Je leven, Je gedachten.
Wat jij zou moeten denken,
doe jij nu niet meer.
Ook al heb je dat nooit gedaan.
Het gevoel is weg,
het leven is uit je gelopen.
Nooit zal je terug komen
Alsjeblieft laat het los..
Alles.
Je leven, Je hoop
Niets zal je redden,
Niemand zal je dwingen,
want alles is verdwenen,
wat…
bij Wijhe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 bij de molen zonder wieken
komt ineens de vraag
is het onvoltooid verleden tijd
of een kwestie van verval
vooralsnog blijft het gissen
doch molens moeten draaien malen
en kreunen onder fikse wind
een molenaar moet in de weer zijn
met zeilen touwen en ander gereedschap
geluk is een draaiende molen
met wieken die dromen meenemen
naar…
DECEMBERGEV(W)OEL
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
732 Als vissen
happend naar lucht
als wandelaars
snakkend naar water
als christenen
verlangend naar 'hun Heer'
Zo verlang ik naar JANUARI
Nog even voelen
nog even woelen
nog even slapen
nog even afzien
decembergevoel
voelt als
decembergewoel!…
Gravure
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
597 Zoals veel dagen in December
schraal en verbleekt
metalen geluid door de kruinen
opeen gedreven koperen staken
gekraste karakters
in de ogen van blinde passanten
door dit gestaalde woud
waagt geen wind zich
kilte klimt langzaam
in mijn winterkraag
ik slaap in huiveringen
wacht op de mist van het vergeten
ik scheur mijn mantel
in niet…
Verloren jeugd
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.499 De dag verwondert zich over het schoon
Van de aarde, maar vroeger spande ik de kroon
En de dag, die was over mijn schoonheid verheugd,
In de tijd van mijn jeugd.
- Zie mij niet áán, ik ben zó oud geworden!…
Nu-moment
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
635 Zoek de stilte tussen gedachten
Laat de wereld even wachten
Ervaar de verandering in het beeld
van de tijd
Voel dat je door het "nu"
wordt geleid…
NIEUWJAARSNACHT
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
800 (haiku)
Verpulverd karton
in de straat: dat oude jaar
is nu heus verknald.…
Laatste blad
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
521 Vraag niet naar de naam van de dag
als het grijze jaar de ogen sluit
zie niet om naar de rijk gedekte tafels
waarop geen ander voedsel dan verdriet
vergeet het spreken met de stenen
achter de ontwrichte poorten
baad je in het wervelende wonder
van de onbestaanbare kleurschikkingen
laat je in laagjes water weven
tot een spinsel op de…
Morgen ?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
537 In het zicht der jaren is er nog een weg
te gaan, tot voorbij de dood en de tijd
weer lichte vleugels krijgt, om de angst
van de hoop te scheiden maar of dat uur
morgen ook werkelijk komen zal?
Twijfel is een van kenmerken van
intelligentie ofschoon dat anders voelt.
( Francis Bacon )…
TWEEDUIZENDTWAALF
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
570 dit jaar begint
met overbekende én
onnaspeurbare vragen
heeft één grote terugblik
een eeuw geleden
was de reus der zeeschepen
schitterend voltooid
gereed voor zijn vertrek
pracht en weelde daarbinnen
riep rijke mensen
voor een geweldige reis
vol sprookjesgedachten
de trots van de oceaan
wachtte op groots beleven
oogstte bewondering…
Vlaktespiegeling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
435 Eeuwig gedurig lijkt de bekoring
van verleden en vooruitgeschoven tijd.
Al turend in heldere betovering
door deze grote en kleine grootsheid.…
De Grote Verhuizer
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
662 We leven langs de kalender
waarop de jongste dag ontbreekt
we koesteren de graven waarin
dromen en innige liefdes rusten
marmeren platen scheiden ons
van de onbereikbare hereniging
we zoeken tevergeefs de hemel
op aarde en weigeren te sterven
wentelen ons tussen de dozen
van onbereikbaar omzien
eindeloos verkleumd verpozen
wachtend…
Wat ik hoor
gedicht
2.9 met 15 stemmen
6.832 Dat is wat ik gehoord heb,
het is mij verteld,
maar niet als iets
wat ik niet moet vergeten.
Iets horen
van lang geleden,
alsof voor alles geldt
dat het altijd nog kan komen.
Wat begint met
een langzame golf,
een deur die opengaat,
wil iemand naar binnen?
Wat ik mij herinner
is wat mij verteld is,
langzaam overeind komen
en golven…
Lof der duisternis
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.898 Ik heb de dag van heden doorgebracht
zoals hij voor een oude vrouw kan wezen:
wat gewerkt, wat gewandeld, wat gelezen,
en over vele dingen nagedacht.
En verder heb ik met schaamte erkend
dat ik te snel naar de pen heb gegrepen:
had ik mijn oordeel wat fijner geslepen,
ik had mijn medemensen niet gekrenkt.
Nu is na de avond de nacht gekomen…
tussen avond en ochtend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Tussen avond en ochtend ontwaken,
slaapdronken in de badkamer verzeilen
en jezelf verlaten
wanneer je klaterend pist.
Door het raam knuffelen nevelen
van opkomende slierten mist.
Het zijn krullende knevels onaanraakbare
verwaseming
van een droom die nooit meer op je wacht.
Tussen avond en ochtend
veradem je nacht.…
OUDE VERTELKUNST
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 De boer van vroeger hoorde in aardkluiten
zachte stemmen zingen vol geheime raad:
"Moge ons kleine volk elke dageraad
opnieuw vriendschap met jouw arbeid sluiten."
Toen avondnevel de dag kwam besluiten,
dacht de landman: "De einder vergaat,
krijgt langzaamaan een dreigend tovergelaat...
Naar vertrouwde gloed achter keukenruiten!"
Haardvuurgeknetter…
zo zal het gaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 met de haast van hen
die de trein nog willen halen
met de vermoeidheid van
oude gedichten-schrijvers
met een naar coma riekende slaap
van iemand die zich tegoed deed
aan alcoholische versnaperingen
met de berusting van hen die op hoge
leeftijd eindelijk de eeuwige rust vinden
zo zal het gaan je betrapt jezelf
op onrust en weet maar…
Wintersouvenir in sepia
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
770 Het wit van oude strenge vorsten
uit die jaren van lang gelee.
Oh, wat kan ik daar naar dorsten,
houten schaatsen en een arreslee.
Het krakend riet rondom de plas
draagt z'n dik berijpte kragen.
De lucht gevuld met ijl gekras.
‘k Hoor de ijzers ritmisch klagen.
Oude vrouwen sprokkelen hout.
Takkenbossen krommen hun rug
en baaien rokken…
Ik ben
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
644 Gewoon wat aan het leven,
onwetend hoe dat moet.
Wanneer doe je het goed?
Gewoon wat aan het leven...
De dood volgt op de voet.
Geen aandacht eraan geven?
Onwetend hoe dat moet,
gewoon wat aan het leven.…
Door andermans ogen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
612 Ik heb eens mijn leven bekeken
Door de bril van een ander persoon
Ik zag o zo vele gebreken
Vol gelach en onwaardig gehoon
De nacht die ooit is begonnen
Is nooit meer veranderd in dag
Dus vecht ik hard maar onbezonnen
En luister ik naar dat gelach
Altijd zal ik nu blijven kijken
Naar de lachende mens om me heen
Omdat het mij zo mooi zou…
Winterzonnetje
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
542 M’n voetspoor loopt oneindig dood,
met achter me een gouden eeuw
en voor me grijnzend, grauw en groot
woestijn van louter lege sneeuw,
die ik in stilte toch bemin
hoezeer ik ook iets anders schreeuw.
In leegte vind ik doel en zin.
Er zit een vorm van schoonheid in.…
Later
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 Later als ik groot ben
Later als ik oud ben
Later als ik de wereld heb veroverd
Later ben ik sterker dan jij
Later ben ik groter als jij
Later ben ik de held van iedereen
Later is een droom
Later is een wens
Later is een hoop voor iedereen
Later wat gebeurt er als jij de wereld niet aan kan
Later wat gebeurt er als ik de wereld niet…
haast..haastig...haastiger
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
467 haast is een haastig
gedicht zonder einde
de amechtige woordenstroom
die als een heel lange
goederentrein zijn weg zoekt
naar verre bestemming
tevergeefs echter
het doel blijkt onbereikbaar
het verlegt telkens zijn grenzen
zoals bij mij de haargrens
bij het ouder worden…
Een sjekkie achter z'n oor
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
680 gisteren zag ik de groene ogen
van mijn moeder weer, nog altijd
onbewogen achter glas
dat elk moment kon barsten
ze rook naar gekookte was
het moet maandag zijn geweest
vader keek naar haar gezicht, strak
als de lijnen op het bleekveld
moeder zei dat hij op moest schieten
werk gaat voor, kom, was uitwringen
haar wijzende vinger blind…