6196 resultaten.
Trouw
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
311 Een gewoonte van het hart
dat zichzelf vasthoudt
omdat er niets anders wacht.
We zeggen dat we vrij zijn,
maar de dagen bewijzen het tegendeel.
Het gebrek aan alternatieven
maakt ons stil,
maakt ons trouw
aan een leegte die we niet kunnen vullen.…
Wij zullen aan God gelijk zijn
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
263 De peuk aftikte op de rand van de asbak
Een verrichting met devote attentie volvoerd
En staren met krokodillenogen
In de verte ofschoon er geen verten waren
Zonder een blik opzij of om zich heen
Een standbeeldachtig toekijken
Alziend en al zijn gedachtes bemerkend
Niet omdat hij ergens op uit was
Maar samenvallend met het heelal
In zichzelf…
Stil in de lente
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
191 In die stiltes kon ze zichzelf horen,
rust in haar veilige haven
zoals een vlinder
genietend van voedzame nectar.
lente laat nieuw leven !…
Wij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
133 Ik ben zo groot dat ik Mijzelf kon scheiden, in
Wij klein, als zandkorrels in de zee
Wij kunnen niet aarden, niet aarden
Wij woelen door de baren
Wie we zijn of ooit waren
Wilden in een wereld die zichzelf niet weet
Maar Ik ben
Als Ik in de mensen
Met wat tijd, met wat ruimte
Soms iets vind en soms vergeet
Maar altijd weer verder ga…
Onder Spotlights…
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
114 Onder spotlights
waarvoor niemand staat
is hij getuige van de glorie
die hij persoonlijk achterlaat
Coulissen vol portretten
van zijn magische koor
dit lied zingt alleen voor hem
en liegt zichzelf voor
Schone kunsten grijnzen
achter een glazen wand
vol internationale stempels
gedrukt in het zachte zand
Als almachtige heerser
van…
Saint-Germain
hartenkreet
3.8 met 34 stemmen
2.934 Terug in het mooie Parijs
loop ik bij Saint-Germain
Plotseling sta jij naast me
ik herken je aan je ogen
Je pakt mijn hand vast
ik heb geen wil meer
En laat me meevoeren
acht hoog nabij de Seine
Je sluit de deur achter mij
ik herken de gele sofa
Het schilderij aan de muur
zwijgend pak je me vast
Ik voel je volle lippen
strelende…
enkel en alleen voor jou
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
2.877 als ik het had gezegd
had je dan ook begrepen
hoe ik wanhopig
naar jouw wil trachtte te leven
enkel en alleen om jouw liefde te winnen
zoals jij nu je ogen sluit, zie ik
jij zal mij nooit kunnen begrijpen…
ogen kleurden leven tot boeket
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.383 ik ken je in het
dag en nachtgevoel
ogen als juwelen die
fonkelend het duister strelen
je leeft in licht
schaduwt tussen sluiers
waar wij huizen in paleizen
van emoties, pure lust
je sluit om passie
nog intenser te genieten,
de volle lippen vochtig rood
bloot om te verdiepen
was het onschuld dat je bood
de afgelegde kleding waar…
Waken
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.964 gaat je reis beginnen
Vanavond zijn we nog samen
Ik streel je koude wangen
De kaarsen worden aangestoken
Om je lichaam heen
Het afscheid is van ons samen
De hele nacht blijf ik bij je
Totdat het morgenlicht er is
De reis gaat beginnen
Jij alleen weet de weg
Ik geef je mijn liefde mee
Een foto en mijn tranen
Als de kist zich om je sluit…
de laatste provo
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
999 '
je had een mening en die zou je uiten
fonteinen houden éénmaal op met spuiten
de happening verdorde tot cliché
en één voor één vertrokken jouw kornuiten
jij bleef als voer voor psychotherapeuten
de krijger is gezonken tot risee
die liefst vandaag z’n ogen nog zou sluiten…
Kus me...
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.339 Laat ik mijn ogen sluiten,
je adem op mijn lippen voelen,
en weten wat je met een kus
kunt bedoelen.
Laat ik wachten op jouw kus,
jou kussen,
mij laten kussen
en voelen.…
Haar wens
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.587 Terwijl ze naar een vallende ster kijkt
Lijkt het net of een engel langs haar wang strijkt
Ze sluit haar ogen en doet een wens
God, maak van hem weer een liefdevol mens…
Voor jou ...
hartenkreet
3.1 met 31 stemmen
5.054 die ik zo voel
wegkruipend
voor alles
sluit je je af
uit veiligheid
door de pijn
zo doordringend
met steken die
zelfs mijn hart bereiken
mijn hand reikt
naar de jouwe
mijn hart is
bij het jouwe
door de pijn
heb je ook de kracht,
om als het weer kan
mijn hand aan te nemen
en mijn liefde
aan te nemen
en zelfs weer…
Tegen avond
gedicht
4.0 met 15 stemmen
10.270 Hemels staan op mijn hand gebogen;
ik zing mijn lied -
zon en maan draag 'k op mijn ogen,
ik sluit ze niet.
Zeën kome' aan mijn voeten breken:
zij missen kracht;
zwart maakt hij alle hemelstreken,
mijn vriend de nacht.…
tender points
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
2.147 slaap weer niet wil komen
omdat de pijn je grenzen zoekt
of bezit neemt van je dromen
en zo een overwinning boekt
als het schuldgevoel weer welig tiert
in de tuinen van je geest
waar een golf kwaad je rust verstiert
en je de waanzin vreest
als op de “dove” vlekken op je huid
vreemde ogen blijven branden
waardoor je steeds je hart weer sluit…
Jij kind
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.511 Jij kind,
wiens jeugd ruw werd ontnomen
kijkt verslagen op het leven neer
ontdaan van alle prille wensen
en geloof in volwassen mensen
heeft je lente geen kiemkracht meer
Jij kind,
waarvan de dromen zijn gestolen
voelt rood de schaamte aan je huid
als donkere schaduwen kleven
die zich in je nachtrust weven
als je uitgeput de ogen sluit…
afscheid
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
3.314 meneer dat is niet relevant
sprak de overheidsdienaar
u bent aan het eind van uw latijn
weest blij dat u niet ligt opgebaard
maar zonder goed vooruitzicht
een werkend kompas voor onderweg
en degelijk wandelmateriaal
kan deze etappe niet worden afgelegd
meneer niets mee te maken
sprak de overheidsdienaar
het is vijf voor twaalf we sluiten…
Een foto is niet genoeg
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
1.587 staat
en al wilde ik dat heel graag
het is niet dat het nu beter met me gaat
want een foto verandert niets
aan het feit dat ik je mis
ik kan je misschien wel zien
maar ik weet dat het niet echt is
Want een foto is slechts een foto
ik kan geen zoen geven of krijgen
ik kan je niet voelen of raken
en als ik praat dan blijf je zwijgen
Ik sluit…
De oude man
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.297 Hij sluit zijn ogen en droomt heel zoet,
totdat hij zacht de dood ontmoet.
Die heeft hem nog diezelfde nacht
bij haar, die hij zo mist, gebracht.…
Verloren in dromen
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
4.322 Wakker worden,
open weer je ogen,
laat tijd niet gedogen,
in je droom gemist,
eens sluiten ze eeuwig,
vannacht sluimer ik,
verloren spijt,
naar de ontvreemde kans.
Gesloten ogen,
verzande droomtoestand,
het verloren land bekopen,
de plaats waar je strandt,
een donker oord bedrogen,
het leven aangeklampt.…
Opdracht
gedicht
3.2 met 16 stemmen
14.013 Mijn ogen wegens verbouwing sluiten
en haarfijn dromen
dat ik een ver verwant werd van mijzelf.
Van mijn verveling grote vliegers vouwen,
van de vissen de schaliedekker zijn
en van de mens de mens.
Een steentje in de diepte van mijn droefheid gooien
en tellen tot ik de tel kwijt ben.…
Leunstoel
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.415 Stil sluit zij de
dieprood fluwelen
gordijnen geplooid
en wel ontvouwen
zij onzichtbare
herinneringen
eenmaal gesloten
loopt ze langs
de donkergroene
rookstoel met het
gehaakte kleedje
nog op de leuning
haast teder gaat een
hand langs sleetse
plekken en haar blik
verstijfd bij dat ene
verschoten schroeiplekje
op de brede leuning…
Werkcoupé
gedicht
3.5 met 19 stemmen
9.684 De zware hekken sluiten niets meer af.
Tot suikerbeesten eten paarden zich
waarna de bakker ze komt halen.
O palmen van de boerenkool.
Magere haas, golfplaat van eterniet,
contour die slingert, sierend niets
voorbijschiet en ontroert.
De reigers vasten, maraboes
mijn stiltes trouw gebleven
in menselijk teveel. Tellen
houdt op.…
Diminuendo
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
911 Zo graag wil ik met open handen leven,
maar 'k sluit ze telkens weer om wat kwaad geld;
wat is het toch dat onze ziel doet beven
alsof de beste dingen zijn geteld?
De beste dingen worden zó gegeven,
je hoeft er echt niet heel ver voor te gaan;
geniet gerust en laat je dromen leven,
en laat het onkruid ook nog even staan.…
Het perelke
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
928 dat beschermen moet
Buigt zich over 't prille leven toe
Bij het opengaan
Het perelke perst zijn oogjes toe
Te onwezelijk al dat licht
Teveel al die bewondering voor het perelke klein
't Wil nog liever geborgen en verborgen zijn
Nog even het jonge leven gadeslaan
Armpjes en beentjes die spontaan bewegen gaan
Voor het schelpke zich weer sluit…
Ik raak vervreemd van alles en van allen
poëzie
3.7 met 30 stemmen
8.023 Ik neem het boek, waarin ik zat te lezen,
maar weet de zin niet meer van wat ik las;
ik sluit mijn ogen om anders niet te wezen
als een vergeten woord, een ledig glas,
een ouder wordend man, die merkt nu pas
dat van eenzelvigheid hij niet is te genezen.…
Leef
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.532 Leef
Jij lief kind
Vertel me
Wat voel je
Ben je eenzaam
Heb je angst
Sluit je niet op
Jij lief kind
Mooi ben je
Van binnen
Van buiten
Eerlijk en lief
Spreid je vleugels
Proef het leven
Deins niet terug
Pak mijn hand
Ik voer je mee
Naar momenten
Vol van liefde
Geef je bloot
Vrijheid roept
Jij lief kind
Breek jezelf los
Uit je wereld…
Sporen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
893 Morgen zal alles van een ander zijn
Met vaders dood sluiten zich hier de deuren
Het lege huis staat stil de rouw te treuren
Al liet ik wel de troost van een gordijn
Er gaan al vreemden rond op het terrein
Hoewel ik mijn verdriet nog niet kan beuren
Wordt al verwacht dat ik mij los zal scheuren
Van mijn geboortegrond, en dat doet pijn
Nu…
Geven
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
2.478 waarvan je zegt dit hou ik bij
Maar ik sta hier met lege handen
omdat niets beantwoordt aan mijn gevoel
Zelfs een diepblauwe zee met goudgele stranden
kan nooit zeggen wat ik bedoel
Want hoe kan iets het gevoel vervangen
dat diep verborgen ligt onder je huid
Het is iets wat in je hoofd blijft hangen
Iets wat je pas ziet als je je ogen sluit…
Lachen Zonder Eind
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
780 Misschien als de vlam gedoofd is
kan ik lachen zonder eind
genietend van het geld en het leven
wat ik heb bereikt
Nee, mijn oren mogen niet doof worden voor een gil van pijn
Mijn ogen mogen zich niet sluiten voor geweld en strijd
Mijn mond moet droog worden bij het voelen van begerigheid
Mijn lach moet er één zijn van hoop zonder eind…