7969 resultaten.
December
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
672 Ontwaken in een wereld van wit
met hart en ziel die reeds geklaard
op het nieuwe jaar is onze hoop gericht
d’ oude aarde die nieuwe lente baart!…
Een knuffel wat op mij wacht; ( eenzaamheid (ouderen))
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
512 Probeerde naar huis te gaan;
Ben nooit echt aangekomen;
Een deel van mijn geest en ziel raakte onderweg verloren;
Ontnomen.…
hoe zij haar dichter leest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 je legt rookgordijnen
smijt met jeukpoeder
je woorden zijn schaduwen van de pointe
zinloze kringen in een vijver
zij komen, zeg je, uit vergeten bronnen
en verdrinken de ratten
die 's nachts knagen aan de spanten
van je angstige ziel
maar uit elke fles drink je de geest en
dooft dan het eerste licht dat achtelos sijpelt
langs de drankkegel…
Territoriumtwist
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
545 koopmanskaravaan
Avonturiers ten overstaan
Van dreigen en intimideren
Moesten manhaftig zich verweren
Om overbruggingen te slaan
Vaak werden regels afgesproken
Was Niemandsland van iedereen
Krachtdadig klonk het woordje neen
Tirannen niet van haat verstoken
Ontkenden vredesduif en zwaan
Het smeltijs van de ziel…
Touwtrekken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
599 de ridder en de dood
bevechten hun daadkracht
het kan ook zijn
dat mijn geest de strijd bespeelt,
is ieder ander daar ook op bedacht
of zit het dieper. speelt de ziel een rol
zijn het mijn eigen hormonen
of gewoon mijn stoffelijke overlevingsdrang
wat wil mijn - ik - aldoor en steeds meer
als een doorlopende film aan mij tonen
alles wijst…
Blokken theater
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 Het idee van het ademen is een
schaamte als een theatraal pierenbadje
voor onbespraakzaamheid in de
deugd van de herinnering,
vuurspuwend als een draak
in het onweer van het oog:
Blokken gebouwen uit het gesteente,
blokken ogen uit de ziel,
blokken theater uit de dood.…
Mos op kei
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
561 eens geestesmoe geweest, nu voor eeuwig verlicht,
zij merken niets, de hoeven van de herten
op het bladerdak van een ondergronds kasteel,
onbewoonbaar verklaard, voorgoed de gordijnen dicht,
Godzijdank vrolijk lachend in vredige verten,
zijn ziel triomferend als bevrijde homoseksueel.…
Herfstmeditatie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 Een glimlach dwars doorheen de grijze wolken
die regen zeggen, straks of al heel gauw;
Vanmorgen was nochtans de lucht nog blauw
en zouden lichte liederen mijn ziel bevolken.…
Binnenste buiten
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
492 te weten dat
binnenste buiten
ook in ons lichaam
zich als contact
manifesteert en zo
ook vreemden weert
toch is er meer
als wij van alles
het buitenste
naar binnen keren
het fysieke leeft
ook in de metafysische
bubbel van samen
waarin energie
aura en uitstraling
hun elektrische en
neurale componenten
gestuurd weten door
de ziel…
gedachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 het waart rond zonder gebaren
doch het brengt verhalen die
diep in het brein een applausje
verwachten, kortstondige
leugenachtige vertellingen
die zich nestelen in de
kruinen van ons, de zielenmensch
doch bij tijd en wijle en zelfs
woorden van gene zijde geeft
voedsel aan het stil besef
dat waarheid de tranen zijn
van de ziel, ongeëvenaard…
gedachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 het waart rond zonder gebaren
doch het brengt verhalen die
diep in het brein een applausje
verwachten, kortstondige
leugenachtige vertellingen
die zich nestelen in de
kruinen van ons, de zielenmensch
doch bij tijd en wijle en zelfs
woorden van gene zijde geeft
voedsel aan het stil besef
dat waarheid de tranen zijn
van de ziel, ongeëvenaard…
Zomerwereld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
503 Soms,
die ziel snikkende heimwee
naar de warme zomerdagen
toen mijn ongekuiste jeugd
zijn eigen dromenvleugels kreeg
en ik als jongen om mij heen keek
vaak tijdens het ouder worden
het ontoereikende verlangen
naar die vrijheid zonder vragen
alleen, met ongevulde rugzak
en indianentooi op pad
naar een land zonder horizon
eenzaam dromend…
LAIS CCXXIX
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 Het wil schoonheid schoonheid laten raken
wimpers zien langs lippen glijden, het oog
stormstil, het lichaam zee, de ziel een baken:
beweging wil bereiken dit betoog.…
Dubbelgevoel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
691 Ik ben beneden in mijn ziel
Aan het kijken wat er mis met mij is
Deze mannelijkheid die ik voel
Is soms vrouwelijk
Die als een zachte stem zegt het komt goed
Hoewel ik man ben, voel ik mij soms meer vrouw
Niet overal geaccepteerd dit dubbelgevoel
Liegen over dit gebeurd vaak in dominante culturen
Ze zeggen dat het woke is maar ik denk dat het…
AAN DE HAND VAN DE LIEFDE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
660 Wie door het hoogste is verkozen
en zich door het hart laat voeren
draagt in z'n ziel de kleur van rozen
die slechts het reine kan ontroeren
Wie door het hoogst is aangezocht
en zich niet van zijn weglaat trekken
maakt in de schaduw vaak z'n stille tocht
zal niettemin zijn weg met lief bedekken
Wie door het hoogst is aangesproken,…
HERFSTLIED
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
597 raam
Gezwoegd had hij
Om de bomen
In hun naaktheid
Rillend van kou
Te laten staan
de regen deed mee
aan zijn verwoed spel
met loodzware tranen
liet zij de moede blaren
neerdwarrelen in het rond
ook ik voelde de pijn
van mijn geliefd seizoen
afstand te doen;
het melancholisch lied
van regen en wind
vond weerklank in mijn ziel…
Voorbij het einde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
540 kom
licht de
horizon op met
wat streepjes
ik wil
voorbij het
einde naar
beginnen kijken
donker
achter mij
laten en de
gaten vullen
die gevallen
zijn toen de
wereld in chaos
ontaardde
het holle gevoel
kwam waarin
zelfs echo de weg
kwijt was
mijn ziel in
kou gevangen
zijn einde
nabij wanhoopt
omdat contacten…
Zijn voetstuk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 opstaan
het is gaan
tot de dood
erop volgt
toch heb ik
barricades om de
vaart te vertragen
weer even tijd
om bij zinnen
te komen voordat
de realiteit
van mijn dromen
effect sorteert
en ik alsnog
probeer te
ontsnappen
uit het overschot
dat mijn stof
gedragen heeft
dat lange tijd
mijn hemel
is geweest
voordat mijn
ziel…
In sierlijke lijnen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 ik heb je
ontmoet
in eenvoudige
sierlijke lijnen
van een
uitermate
geweldige
compositie
die zomaar enkel
in schoonheid
gekleed van het
papier sprong
later heb ik
je met kleur
licht en contrast
chique sportief
gegeven waarbij
de harmonie
een opening
naar volmaakt
maakte toen jij
je ziel met glanzende
ogen liet spreken…
VERKWIKKING
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
494 De menselijke ziel
kan verdorren tot een vlakte
vol verbrokkelde stenen
waar geen boom of plant op groeit
slechts grauwe droogte heerst
zware lucht duwt je neer
om in doffe berusting
dan wel wanhoop te wachten
door de drukte van jouw wezen
op het troosteloze gruis
spuit ineens een springbron op
is een statige fontein
ruist onverstoorbaar…
Kronen op vredestichters
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
660 west,
van noord naar zuid en omgekeerd
rust wordt gegenereerd
-dat vlug opgebouwd
wat was ingestort
-een goed dak en niets tekort
-een ieder inziet,
dat angst niet helpt
maar moed,
-eenvoud meer geldt dan geld
-dat ‘t mens-zijn heilig is,
-en dieren weten waar ‘t veilig is,
-wij elke dag opnieuw
zoeken, vinden
onze, elkaars ziel…
Verbinding
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 Vriendschap werd een stil archief,
Iets wat geen ziel ooit begeert.
Maar als jij mijn naam nog schrijft,
Schrijf ik de jouwe in het zand, verweerd.
Lachen sluipen weg als schaduw,
Wat we samen niet voorzagen.
Maar als jij mijn tranen draagt,
Draag ik jouwe door de dagen.…
Toeval
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
488 Is dit toeval
Wat jij met mij doet
Ik ben geen bal
Ook geen veevoer
Ik ben een ziel die is misbruikt
Ik gaf je mijn hart
Maar de pijn kwam eruit
Toen ik zat te wachten met smart
Gaf jij mij zoveel pijn erbij
Het maakt mij in de war
En alles wat je zei
Ziekte je me af of een of andere nar
Nu kies ik.voor mezelf
Ik moet wel anders…
Een rib uit zijn lijf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
407 verhaal
dat de vrouw een gat is
in de borst van de man
en hem steeds weer een rib kost
(arme man, eerst door God
en daarna met zeven paarden
uit de klei getrokken)
de mannelijke fantasie van mannin
het droombeeld dat zij moet spelen
om bekeken, niet gezien
te worden, een manneke
(een beetje fee, een beetje hoer
soms een muze voor zijn ziel…
TRAIN JE BREIN VAN JONATHAN KLAASEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
938 Het nieuwste boek van Jonathan Klaasen, diëtist en meer
is vandaag verschenen op de Kaap van Amsterdam-IJburg
voor mij is zijn boek de ideale aanvulling op
'WIJ ZIJN ONS BREIN' van Dick Swaab, neurobioloog
want wat heb ik heel veel op
met onze breinen, mijn eigen brein in het bijzonder
mijn ziel en zaligheid, mijn geestelijk evenwicht…
Doorheen de wolken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
243 Een glimlach dwars doorheen de grijze wolken
die regen zeggen, straks of al heel gauw;
Vanmorgen was nochtans de lucht nog blauw
en zouden lichte liederen mijn ziel bevolken.…
Sjarazed (2)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
157 wel troosten
met mijn feuilleton van liefde
en verbondenheid, de geuren
aan kleuren van het leven
dat ik uit alle macht wil
verlengen, maar je weet ook wel
dat er een zwaard naast mij ligt
dat ik gek word van de heksen
in mijn lichaam en de spoken
in mijn hoofd die bijzinnen schrijven
in de kantlijnen en kerven
in jouw sprakeloze ziel…
Recalcitrant
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
263 maskers stiefelden ze voort
Neusophalend want dat was beschaafd zijn
Zich aanstellend om in de gunst te komen
Betrappen zou hij ze op al hun houdingen
Dwars ingaan tegen hoe het dient te horen
Maar meer nog was het een protesteren
Tegen de burgerlijke braafheid wat hij deed
De duffe slaafsheid die daarachter zat
Wat hij diep in zijn ziel…
Plotseling was ik een lezer
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
203 Ik liet me meeslepen
door veel belovende titels
gedrochten van gedichten
en dito zinnenspelletjes
ik ergerde me bijna dood
aan de dubbelzinnige
taalfouten in overvloed
op het terras aan de zee
en er waren ook dronken lettervlinders
die meedronken uit de hedonistische poel
van analfabete ziel-ontkenners
navelstaarders en ambivalente amateurs…
Land van mijn dromen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
165 Ik voel opa/s ziel in mij
samentrekken van verlangen
naar grond, geen akkers
maar eigen graslanden
Niet langer verdreven worden
door de boerenzonen
met hun honden, muizen
en wantsen in de bedden
voor hun zieken en hun zere rug
van het ploegen en het planten
wieden, oogsten en malen van het graan
Ik ben verder gegaan…