Alle inzendingen

De grot waarin ik ben maakt me mijn hart bewust mijn zinnen zijn verlamd de lust is dood niets wat ik nog ken. Een zacht geruis bezingt mijn oor mijn mond is droog mijn ogen blind geen oorsprong die ik zoek of vinden moet de duisternis is door en door. Een klank is het die tot me komt g...

als je triest bent zegt de dokter moet je meer eten klieren die slecht werken hebben voedsel nodig om op toeren te raken dat is logisch maar de dokter denkt niet aan mij. tweemaal in één rondgang van het wiel voelde ik hoe groot de zon was ook als de zomer niet meloenen langs het gras ui...

We gaan er uiteraard weer op vooruit! De koopkracht stijgt vooral van wie al werken, Maar wat we daarvan linksom ook gaan merken, Maakt de regering rechtsom gauw weer buit. Dus wanneer krijgt, vraag ik niet zonder hoon, De coalitie haar verdiende loon?

Leg nu ook af waarachter de wereld te voorschijn komt In de schemering van dagen de verlossende toon van het wentelende woord in de zomen van begrip genaaid. Iedere waarde werd een ding, in iedere zin die ons toekwam in korrels zand opgegaan, toen de vloed onverhoeds binnenviel ieder...

Al vanaf de verte zie je'm. Hoog torent hij boven alles uit. In de volksmond bekent als D'n Gum, met zijn hemelse klokgeluid. Op ruim elfhonderd heipalen, in neogotische stijl gebouwd, staat hij in onze stad te stralen, voor een ieder die van hem houdt. Nu maken we ons samen sterk, met...

ik haal mijn kamer leeg sprokkel veel en nog meer bij elkaar ik voel me ouder dan stokoud ik fiets hard tegen stormen en demonen in hard nog harder om ze meer dan vóór te zijn ik kijk geschokt naar het jasje een bedrieglijk dun laagje dat als een kille bomjas mijn...

Kordaat en kaal, gewapend tot de tanden Kreeg hij de opdracht om als franc-tireur Het vege lijf te redden bij malheur Aan de oranjeleeuw der lage landen Zijn naam is klein, hij draagt een wapenrok Ziehier de man van staal. Zijn naam? Stef Blok.

Het dendert maar door mijn hoofd mijn schuld, mijn schuld, mijn grote schuld ik ben niet rooms, niet katholiek ik was gereformeerd protestant de schuldbelijdenis in de kerk was een hele grote opgave en nooit na de vergiffenis voelde ik mij echt bevrijd en dan denderde het ook door mijn hoofd...

Wat als de Ridderzaal wordt opgeblazen? Wat als dit kabinet het leven laat? Wat als het parlement de pijp uit gaat? Wie leidt dit land, wie zijn dan onze bazen? Dan zal één man regeren als een leeuw, Met Blok begint de ware Gouden Eeuw!

als je even meeloopt vertel ik over de weg de meeste stenen zijn omgedoopt, dat is wat ik zeg nadat ik ze heb aangeraakt zijn ze niet meer als voorheen wat meer versleten, dieper naakt, het karakter hebben ze nog wel gemeen zo zal de kim, in de verte nabij, geen echt wonder meer kenne...

Misschien vanwege mijn grote hart dat evenzogoed bang is voor alles wat er verkeerd zou kunnen gaan en vaak geen plaats biedt aan wat ik nodig heb, geen ruimte maakt voor wat ik wens Of om de afstand te overbruggen van mijn hoge poten en lange nek tot jou, en niet op je neer te kijken ...

Als geweld zinloos is dan zwijgen alle stemmen. als geweld zinloos is heeft slechts de apathie zin. Als geweld zinloos is dan is dat het einde van alle dingen. Als geweld zinloos is heeft het leven even geen zin Maar laten wij vandaag beseffen ons morgen te verzetten tegen al het zinl...

onhoorbaar dansten voeten dichterbij op bewegingsmuziek van het samenspel door spieren en pezen die uit herinnering van vloersegmenten ons de ruimte wezen een update had de plaats gevonden toen wij wisten waar wij ons bevonden niet tussen wal en schip maar wel als breukeling zoe...

Ik heb ook die droom dat ik mensen in de wolken zie omdat je die droom met mij kunt delen in dit laag, zo dicht bij de grond waar mist van verlangen blijft hangen waar ik je hart zou willen stelen maar ze drijven voorbij die wolken en die droom en je maakt me gelukkig met de wolven ...

Die woorden stammen niet uit deze tijd: Lakeien, Prinsjesdag en Ridderzaal Saluutschot, koets en Staten-Generaal Kortom, een bar oudbakken plechtigheid Soms zijn we niet modern, zelfs zeer behouden Ook nieuwe politiek blijft stug de oude

Jan gaf een rekest aan d'overheid en kreeg daarop het schraal bescheid: 'hierin kan niet getreden werden'. Men meende dat hij zou volherden, en bed'len met een nieuw papier. Ook kwam hij na een dag, drie vier, maar met een doos die hij de heren (als een corruptie) wou vereren. De ...

hij spiegelt zich in het stille water vanuit z’n torenraam blikt hij omlaag en zoekt de diepste gronden van Den Haag de bodem van de politieke krater de kalme vijver dampt of is het rook die opstijgt van een smeulend vagevuur plots borrelt hij sinister en obscuur vanaf het eiland lacht he...

Kan niet werkelijk zeggen wat ik bedoel dat het altijd aan de oppervlakte is Ik bedoel dat het iedere seconde van mijn bestaan een rol speelt in hoe ik de wereld benader en ervaar Voel Er is niets wat ik zou kunnen doen wat daarin iets zou kunnen betekenen zodat het ook maar enig vers...

Als ik de radio afzet wordt in de keuken de stilte zowat vloeibaar. Stiller nog dan buiten, je hoort de wind niet noch vogels fluiten. Ik sta omzwachteld met de grote stilte één.

Hoe lief is mij het leven dat ik uit uw handen mocht ontvangen iedere dag maakt tot een intens verlangen die liefde opnieuw te mogen doorgeven Hoe lief is mij het leven dat ik een deel van uw schepping mag zijn al ben ik in dat groot heelal een stipje klein ik kan en mag er wondere dingen b...

als standbeelden staren vol verwachting de een zittend de ander liggend twee paar hondenogen naar de voordeur uren terug al weer ging daar doorheen dat weten zij zeker hun beider baasje dat allang ook weer terug moest zijn de staarten wuivend springen zij in vreugde een warm welkom...

Het zachte verlangen naar jou is groot, het weegt veel lichter dan de dood een rijk gevulde mand van overvloed, eens lispelende beek baant zich door mijn bloed, als mijn gedachten zich hebben neergevlijd, je blijft de bladwijzer van mijn levens encyclopedie, een onvoltooide symfonie,...

de bomen keken toe hoe je stenen brak toen je in het landschap een slaapplaats maakte ze zagen hoe de afdruk van je lichaam achterbleef totdat stromend water je schaduwbeeld wiste jij zag hoe bomen weerspiegelden in het water hoe ze zichzelf eenmaal zagen hoe de wind hen beroer...

Parallel leven we rakelings langs elkaar Jij in jouw wereld ik in de mijne Zo nu en dan zijn er raakvlakken Dan ben je dichtbij Ik voel je maar ga aan je voorbij Probeer je te negeren Je te passeren Kan je toch niet bereiken Dat ben ik gewend Maar het verlangen gaat niet weg

vide grenier m'n hoofd leeggemaakt ballast weggegeven aan een verzamelaar... zeilen neer schoonschip gemaakt het dek geschrobd de lucht geklaard... verloren strijd de tijd te lijf gegaan met handen en voeten maar tóch vergeefs...

Als ik de zee zie water lucht en land samen voel ik de vrijheid

Ik heb een versteende man in mijn tuin is een steen beter dan geen? Heb er ook één van hout in mijn kamer hij is deel van een kolossaal paar dat naar elkaar kijkt of geacht wordt naar elkaar te kijken Maar meestal kijken ze langs elkaar heen door uitdroging zijn er grote barsten in hun lijv...

Waarom kun je nou niet gewoon als man Een wapen in je eigen huis verstoppen Als zoonlief daarmee dan wat keet gaat schoppen Spreekt stad en land er luidkeels schande van Waarom kun je nou niet gewoon als man Wanneer gevraagd wordt of je thuis wilt komen Omdat de toestand hoog wordt opgenomen...

Ik wil langzaam gaan vandaag, duizelig ben ik – nog van jouw liefde.

ZON de goedlachse zon ziet het van de lichte kant wou dat elk dat kon MAAN de maan leert ons hoe je in bescheidenheid er toch mooi bij kunt staan STER ster hoog gestegen knipoogt voorzichtig naar ons ietsjes verlegen