14831 resultaten.
ONMACHT
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
508 rapen
Hij wendt zijn hoofd af, doet ontdaan zijn plicht
Men is vergeten hoe men vrede sticht
En met welk doel de wereld werd geschapen
Het leven zou om liefde moeten draaien
Om vrijheid en gelijkheid, broederschap
De dichter weet wel hoe hij het moet brengen
Hij kan nu eenmaal niets dan leed aanlengen
Met loze taal, fysiek doet hij geen stap…
Wat toevoegt.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
570 En hun taal is te begrijpen
ook al ogen woorden vreemd, verband
laat het woord uw tijd bezinken
tot de eerste stap in 't nieuwe land.
U ervaart daar licht en ruimte
met de woorden om u heen
spreken, schrijven, doen en laten
het is anders dan voorheen.…
Oei mijn geheugen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
446 Ik schrik op, doe een stap achteruit.
Ik ken dat gezicht.
Een spook uit het verleden,
al is ‘ spook’ niet het gepaste woord.
Die blonde krullen,
bruine ogen en sensuele mond
zijn wel niet meer wat ze eens waren,
maar mogen er best nog zijn.
Een schoonheid blijft een schoonheid,
Ook op rijpere leeftijd
en met een paar kilo’s meer.…
Wat niet te koop is dat
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
517 Elk stap is nimmer
één te veel. Ziet niet
neer op de levenspech.
Kijkt bij voorkeur terug
op de goede dingen die
zich in herinneringen
bewaarden.
Wat is geld waar het
hart klopt met interesse
voor de mens die zichzelf
mag zijn? Zich weet te
ontdoen van alle grenzen.
Openstaat voor de ander,
die ook zonder geld gelukkig
kan zijn.…
Voorbij mij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 dat ook ken, doch
het ligt in de tijd besloten
als het eenmaal daar is,
word ik in herinneringen
gegoten, soms in de
nis van een kloppend hart
je zult jezelf aanschouwen
(als ooit het grijs jou bedekt
dan wel eerder)
het is een moment al dan niet
door de ziel of het heelal
of door eigen vlees opgewekt
in een lach of blik
een stap…
Dauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 De ochtend gloort, ik stap uit bed
Omdat ik het wil voelen, doe ik het
geboren worden over in het openbaar
Ik kleed me uit op straat en dat voelt raar
Ik streel mijn kippenvel, het is gênant
dat ik moet plassen aan de waterkant
We staan stil om niet te vallen
Schouder voor schouder met zijn allen
We staan stil voor de foto als atleten…
Tien jaar
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
456 Onwennig was het zeker,
tien jaar terug
Waar te beginnen met de rituelen
Van formuleren en met woorden spelen
Festina lente, langzaam, niet
te vlug
Je doet iets waar je voor geroepen bent
Een stap in 't rederijk waar je mag falen
Een taak waarvoor de Muze je komt halen
Als inspiratiebron van je talent
Als dichter word je immers
niet…
bruis - van harte
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
582 vier vandaag het leven
met alles wat je in je hebt
leef in het heden en geniet
van de mooiste dingen
ware liefde en vriendschap
vier jouw tijd van leven
denk groot en stap klein
spetteren sprankelend
doe de vonken spatten
van het vuur in jezelf
vier jouw eigen wijsheid
met moed, reflectie en actie
ga buiten het gebaande pad
om jouw…
Gedoofd licht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
409 In mijn land bloeit alleen maar gedoofd licht
de schaduw volgt mij bij elke stap weer heen
De huizen spreken soms, en tonen hun gezicht
En ik verdwijn in zwijgen als een steen
Ontstoken wordt er niets meer, zelfs geen gesprek
De dagen sluieren eindeloos voorbij
Een ontmoeting bergt men op in een gebrek
Alleen het water klinkt nog zij aan zij…
Altijd Jij
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.006 Want zolang mijn geest jouw beeld blijft weven,
bij elke stap en elk besluit,
blijf jij verankerd in mijn leven;
ik denk je aan, ik denk je uit.
Het is zo simpel als het ademhalen:
omdat mijn hart steeds naar je vraagt,
moet ik de prijs van liefde zwaar betalen,
die ik nu pijnlijk in mijn gedachten draag.…
Vitrine
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
230 stilstaand glas
een blik die
bleef bestaan
alsof de dood
zich had vergist
in tijd
Open ogen
zonder morgen
Een lichaam
tussen koopwaar
uitgestald
Vragen gleden
langs de ruiten
vonden nergens
vaste grond
Alleen de stilte
hard en rond
Armen vol
bleke rivieren
littekens die
zonder stem
de huid nog lazen
Achter iedere stap…
Onbetaalbaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
238 Ik zette een stap vooruit
naar het doek.
Haar kinderlijke zachtheid,
gevormd naar volwassenheid
door streken van het penseel.
Een wegkijkende blik,
waarin zij zich verbergt.
Een pijl
dwars door een eierschaal.
In de schaduw
een jongeman,
alsof hij niets
had meegenomen.
Zijn vingers glanzen
geel van de dooier.…
Uit dood hout
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
844 waai maar wind
takken vliegen van de bomen
zij breken eigen winterdromen
ik zie ze vallen
hun herfst is gestorven
de oogst al lang geborgen
zij knapten in gebreken
de kou had hen geen
nieuwe buigzaamheid gegeven
waai maar wind en schift
de bomen uit dood hout
zal nooit meer de lente komen…
Nachtvlinder
netgedicht
4.1 met 32 stemmen
1.185 de wind fluit
een wiegelied
langs roerloze takken
die zoeken naar de maan
neem me mee
zingt het zwijgend kind
neem me mee
handen volgen barsten
in het koude raam
takken worden vingers
die zoeken naar de maan
stil zingt de stem
van het zwijgend kind
wiegend op de wind…
zo worden we
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.344 Langzaam groeiend tot
mooie grote halmen, wiegend
in de wind, flexibel en sterk.
En eens een graanveld op z'n sterkst is,
dan heeft nog de wind noch de regen
invloed op die gouden glooiing.
Ja, zo zijn we, zo worden we!…
Strominingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
456 stromingen van de zeeën mengen zich
met de winden van alle dromen
alles vloeit samen
een bootje zonder koers
om te ontvoeren naar het niets
in het niets kan weinig nog gebeuren
de deur van mijn gedachten
kan er naar alle kanten opengaan
bovendien heb ik er steeds gezelschap
van zon of van maan
de winden zingen, ook de zeeën zingen
want…
Zomerzee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
467 de zee schrijft rimpels in het zand
de wind speelt ritselend met een krant
witte zeilen schitteren gekleurd zonlicht
de zee zucht en klotst
haar geur vervliegt in de wind
meegenomen door eeuwige meeuwen
schelpen zwijgen nog steeds
honden lopen achter hun fluitende bazen
hier ben ik altijd thuis…
Zachte hand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
755 De wind fluisterde
dat de sneeuw snel zou komen,
regen droop af
en in mijn dromen
dwarrelden gekleurde vlokken
neer op het land
als een warme sprei
over een bed
dat werd toegedekt
met zachte hand.
De wind fluisterde
dat de sneeuw snel zal komen,
regen droop af
Mijn water
ging stromen…
wildvuur
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 het wildvuur laat een
spoor van vernieling na
in inkt gedoopt
de bast van de bomen
de wind trekt
slierten van as tussen
vermolmde huizen
het vuurrood gesteente
rouwt zwartgeblakerd
droogte en wind
het allesverterende
vuur verslindt
kent geen genade
de zon zakt in strepen
door het knisperende
naaldwoud…
Minnekoosluwten
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
494 buiten steelt
koude wind
de warmte uit
kleine zomerse
minnekoosluwten
waar ook
op de winterdag
stilte groeit van
enkele verdwaald
ingepakte passanten
die hun weidse
blik beschaafd
afwenden van
bezigheden door
gewone mensen
onkruid heeft er
altijd welig getierd
oorzaak bemesting
door wind is het
zwerfvuil verwaaid…
Het vrouwtje van Halberstadt
poëzie
4.0 met 11 stemmen
3.152 denken Sie dran
Meine berge dort in der Ferne
Die säh ich doch wieder so gerne.
Maar eer nog de volgende morgenstond
Over Halberstadts bergen zijn goudglans zond,
Werd hier, verlost van haar plagen,
Het oudje ter snijzaal gedragen
-----------------------------------
uit: Jeugd-verzen (1926)…
Ik Ben Anne Frank, Zei Ze.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
756 Een werkkamp als Bergen Belsen,
Kent, zoals ze zelf denken, vooral genade,
Voor hen die hun rug voor de Nazi's krommen,
met in hun handen een spade.
Reizigers die straks graven
Aan hun eigen graven.
Totdat hun lichamen het begeven
Na een leven als werkkamp slaven.…
De Koude Druppel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Vloed over oever,
Tot het gelegen stroever...
Invloed, o droever!…
Hoge bomen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
786 Ach, was ik maar de wind
door hoge bomen gevangen
dan kietelde ik hun kruin
met een briesje van verlangen...…
Nieuw begin
netgedicht
4.0 met 45 stemmen
1.553 De wind waait heel hard.
Ik kom de regen tegen,
weer geen nieuwe start...…
jobstijding
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
825 dit was
een dag
van groot begeren
die verzoop in
ononderbroken regen
zelfs de wind
kon er zich niet tegen
weren…
Van brons
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
796 Met een hart van brons
luiden klokken om ter schoonst
alle weer en wind…
Zelfvertrouwen
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.001 Mijn stem is als de wind,
die in een storm over zal gaan…
Koud
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
662 kille wind
wervelt motsneeuw
emotie breekt
in ijzige tranen
hagelbollen…
windstil
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.049 De wind
op je lippen
is stil gaan liggen
hij waait niet meer in mijn gezicht
Een storm
begint in mij…