6208 resultaten.
Over dat ene pad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 Zoveel wegen welk ik nooit heb begaan
Zoveel paden ben ik voorbij gelopen
Angst voor onbekende heeft zo dikwijls
Mij bekropen op vele plekken waarheen
Bekende routes mij richting wijzen
Hoevaak heb ik voor verrassingen gestaan
Slechts één pad wil ik blijven volgen
Zal vallend en opstaand ‘t eind bereiken
Vechtend om gekwetst en gekneusd
Straks…
De man van vroeger bijkt de wedstrijd
gedicht
2.4 met 5 stemmen
3.701 Het einde van de wereld is nabij,
niemand kent nog goede manieren.
Net als je vraagt of het tijd wordt,
begint een wedstrijd op tv. De man
van vroeger vraagt om zoutjes.
Er wordt aan tijdrekken gedaan.
Er zijn nauwelijks doelrijpe kansen,
maar een borrel gaat er altijd in.…
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.089 Een verrassend einde van de mooie liefdesscène
kwam in…. zicht.
De climax vertolkte de liefde tussen twee mensen.…
Avond (Glencoe)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 droogvallend wier
in de monding van de rivier
zoeken eenden gelaten naar voedsel
op de nerende scheidslijn
van zout en van zoet
de hemel verliest in egale bewolking haar gloed
de wind valt geleidelijk weg
en in de verte vergrijst
een berg in het zwelgende grijs
steeds verder
klein paradijs
tussen al slapende bloemen
zoekt aan het einde…
Kerstsonnet
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
845 De kruk, de brekebeen, de oude bes
Zij voelen zich totaal niet aangesproken
Bij hen is nooit het vuurtje aangestoken
Ze zitten in een onbesprongen bres
’t Wordt weer eens tijd voor een pikant verzetje
De kunstkerstboom komt stoffig van de zolder
De biefstuk van het hert komt uit de polder
En dat moet allemaal in ’t kerstsonnetje
Het einde…
Een flits van lente
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
638 hetzelfde pad tot
de maanden donkerden
jij routine het loopje
en de deuren vergat
vandaag zag ik
een flits van lente
in je blik je schuifelde
toen ik deuren sloot naar
je vertrouwde padenloop
in tijdloos begroeten
nam jij de tijd om
samen te zijn met de
werelden die je al jaren
bezig bent te ontmoeten
ik zag je lach aan
het einde…
Een vergeten steen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
450 ik heb op de
mooiste plaats gezeten
een vergeten steen
bij het einde van de pier
om ongestoord
naar het concert van
de wind te luisteren
in grandioos akkoord
geen bladgeruis
of brekende takken als
vallende dissonanten
verstoren het watergeluid
dat in zijn robuustheid
dijk en waterkering heeft
gekend en hen heeft verwend
met alles…
kiertje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
383 drukte groter ook
nu zij de postzegelstraten
even weer verlaten mogen
zijn zij vrolijk en opgewekt
als kinderen in een speeltuin
toch schuilt nog het monster
dat de oorzaak was van alles
in de ongeziene mistige deken
die een hoestbui spreiden kan
blijf dus liever nog bescheiden
nu juist het voorzichtige begin
ons met een onvoorzichtig einde…
Fietspaden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Groot Koolwitje
op dat fietspad zit je
Oranje Zandoogje
waar fietspaden kwamen
kregen ze vlindernamen
Bruin Zandoogje
in versnelling vloog je
helling af helling op
in de bocht noodstop
tegenliggers die niet wijken
laten ze verdomme uitkijken
zonlicht door de bomen
zindert je
Muntvlindertje
via Klein Koolwitje
komt je ritje
tot een eind…
Daardoor straalt een Thuis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
457 de muren van een huis
doordrenkt met dromen
illusies verdriet en wat
verder al niet
van hen die kwamen
die nog gaan komen
onbekende en al lang
vergeten namen
zij die na hun jeugd blij
of met pijn vertrokken
zij die zijn verknocht
één zijn met het huis
hun ziel aan haar
hebben verkocht en
daarom hier aan hun
eind willen komen…
dooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 geglazuurde dons
onder gestrooid zout krimpend
tergend traagzaam er vergrijst
mistig wollige nevelen nu luchten
over verkeer dat treuzelig rijdend
bruingrijs met pekelregen sproeit
naar de schuifelende wandelaars
op het spiegelgladde wandelpad
waar koning winter net nog heerste
zwaait nu vrouwtje dooi het scepter
zo met ijzel morsend einde…
De Horizon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
552 dat verlicht
Mooie zonsondergang
Gratis advies; geniet ervan
Verzacht de gevreesde ondergang
Vanwaar toch zo bang
Voor onzekerheid die net zo vaststaat
Als de ondergaande zon
Het feit is hij zal onder blijven gaan
En toch nooit stilstaan
Elke ondergang
Is aan de andere zijde een nieuw begin
Elk nieuw begin houdt ergens anders een einde…
Waarom?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
539 vinden er geen einde aan.
Waarom zoveel vragen.
Het is een feit...
dat wij hier zijn.
Misschien moeten we eerst eens leren,
elkaar wat beter te verdragen.…
Afgelopen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
724 Hij was natuurlijk
helemaal naar het eind gelopen.
Te ver om terug te gaan.
Teleurgesteld blijf ik maar hopen…
Wat is die droom raar afgelopen.…
Drie maanden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
638 het was in september
dat ik je heb ontmoet
alsof we elkaar herkenden
het voelde zo goed
het was in oktober
een herfstbos vol geuren
we praatten en praatten
in dat bos vol kleuren
toen werd het eind november
we hebben steeds geweten
dat het niet zou mogen zijn
we wilden dat zo graag vergeten
het is nu jaren later
opnieuw is het september…
'Rap'alje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
470 Bij arme onderwijzers en onderwijzeressen, meesters en bovenmeesters, juffen en directeuren, rectoren, rectrices en directrices, de meeste te laag ingeschaald en sowieso onderbetaald, ruist het bevrijdende woord na de (eind-)examenperikelen als een lokroep door hun aan burnouts bijna bezweken gestel...Vakantie!…
Niemandsland
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
514 uitbehandeld
in niemandsland
spreekt ieder
zijn eigen taal
zoekend naar
lotgenoten
die hun taal verstaan
zoekend naar
hoop
begrip
medeleven
er is geen weg terug
naar het leven
dat geleefd werd
er is alleen
een korte weg
of lange weg
naar die ene
uitgang
allen lopen die weg
van strijd, angst
pijn en verdriet
naar het einde…
Zeeuws - Vlaanderen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
620 Het was er eind september nogal nat
Wij hadden het er reuze naar ons zin
Doorheen de buien scheen er ook de zon
De slufter met zijn schorren en zijn slik
Daarmee ontstond direct een flinke klik
Hij was een heuse inspiratiebron
Majestueuze wolken hingen laag
En sneeuwwit boven een verzilt gebied
Hotel voor trekvogels dit reservaat…
rotgeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
464 het geurt
want open borrelen de geheimen
en het stinkt
want bloot ligt het mysterie
en het sist:
de nijdigen vloeken
want de kans op een einde met fijne slierten en neuken tot 3 cijfers na de komma met de wulpse engeltjes van de apocalyps, blijkt al eeuwen terug onherroepelijk gemist.…
Asiel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 zal ons zijn verhaal vertellen
uiteindelijk is oorlog een bevrijding
met genocide als slotoplossing
in diplomatieke dialectiek
vormt zich vervolgens de dictatuur
en vervormt volledig alle vrijheid
polemiek over geopolitiek
ideologie en identiteit
elk onbevangen onbewaakt uur
declaraties deportaties
eloquent is de diplomatie
als einde…
Zombie
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
470 Arrogantie is als een verwelkte bloem
decadent op weg naar de ondergang
teloorgang van droevige dromen
het leven kent voorspoed en tegenspoed
tijd kent geen genade voor het noodlot
samen kijken we uit naar het nabije einde
wanneer de prille ochtenddauw
de absurditeit van de wereld herkent
in dwaze toespelingen van de ziel
vergankelijkheid…
Memento mori
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
670 levensjaar begint het uitstel
We zijn allen hetzelfde lot beschoren
Toch leven we als onsterfelijken
Maar die ene zoete zalige troost
Die wacht ons allen
Zijn naam is groot
Hij is de grote gelijkmaker
Je kan op hem vertrouwen
Aan hem toegeven
Laat hem zijn werk doen
Zie je bewegingsvrijheid ingeperkt
Meer en meer
Hij is je vriend
Een einde…
Het verdriet van Ariadne (2) In de greep van Fatum
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
501 Het noodlot heeft gesproken
haalt malend de schouders op
liefde trekt aan het kortste eind.
Tranen in verhalen
verdriet in de mythe
leed in het echt…..
Druppels in de zonbeschenen zee.…
De elfde van de elfde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
469 bier
die proostend
van de lach
fris schuimend
genuttigd werden
want tussen
dansende benen
waren al de
eerste staarten
van langzaam
groeiende katers
verschenen ook
hier en daar was
al een eerste snib
te horen nog zonder
nagels om niet
kattig te worden
het ijle plezier
vervloog en kleurde
langzaam het
donkere van de avond
einde…
welbedankt
hartenkreet
5.0 met 8 stemmen
552 vertel ons
eens ziet
iedereen jou
met jouw
functie echt
staan
om ons
veilig te
vervoeren ga
jij helemaal
hiervoor zitten
droevig geheel
als er
bepaalde mensen
zo onterecht
op je
vitten
het is
toch bezopen
vaak te
gierig om
een kaartje
te kopen
stop deuren
open
zo ga
jij met
jouw grote
mond maar
dat hele
eind…
Het goddelijk universum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 zacht spelen
lijnen hun spel
van begrenzen
en openen in
een universum
dat eeuwigheid kent
tijdloos is naast
oneindigheid
maar wel zo dat
alles hetzelfde
begin pad heeft
en zich stoeit naar
het paradoxale
einde in een
ander continuüm
met vreemde
superlatieven uit
die schepping
wij hebben helaas
de verbondenheid
uit het oog…
Cirkels
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
667 Geen begin maar ook geen einde,
steeds weer draaiend in het rond.
Als de eeuwige getijden,
eb en vloed bewegend in een open wond.
Zwart en wit,
angst voor het donker.
Heftig wanneer je er alleen mee zit,
wachtend op dat ene kleine wonder.…
Stadsleven
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
483 Nooit kan ik een keer mezelf zijn
hoe ware liefde voelt zal ik nooit weten
het einde van het nachtboek ben ik vergeten
mijn oude haven is een bloedende wond
geheime gedachten zeggen nee tegen het bestaan
stille duisternis, gebroken maskers, vastgelegd
hoe echte liefde voelt
heb ik nooit gekend
gedachten zijn geschonden
geniale beginsels…
Beau's soir
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
588 *
Gun ons de lol, ach laten we het vieren
Als was 't een onvoltooide symfonie
De negende, geen carnaval der dieren
Maar iets als ariadnes evenknie
Een draad waaraan geen einde leek te komen
tot ook háár wezen opging in het niets
van syllaben, antennes aan de bomen…
De kei
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
462 schoonmaak
en poets iets
meer opgeglansd
maar altijd indruk
makend aanwezig
in omvang en impact
op de sociale lijn
in zomer kringen
vlogen dromen
op en af maar
ijskoud geelt in de
winterse grijsheid
het kilscherpe
licht van een
volschijnende maan
wij waren meer
van de verborgen
paden met bordjes
zoveel kussen nog
voordat het einde…