15208 resultaten.
Drijvende wolken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
529 nog steeds in de nacht
ook al is het dag
gaan dreunende tonen
door de zware lucht
of maakt een snijdende flits
telkens weer in het heden
gewag van de dode tucht
ook zijn er zielen,
vele miljoenen in getal,
die lijden in de gedachten
van hen die overleven
de oude vijand is verdreven
doch in een andere gedaante
hebben we nooit echt…
Nog niet
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.920 Ik moet
Van al wat was
Een herinnering
Gaan maken
Maar ik wil
Nog blijven steken
In de tijd
Ik poets en poets
Wat was en was
Zodat het schijnt
En schijnt
Ik rijg
De nieuwe parels
Aan het oude snoer
Ik weet
Dat ik vergeet
Dat glans
Verglanst
Met het vergaan
Van deze tijd
Daarom wil ik
Nu nog blijven
Blijven steken
Hier in…
Vaarwel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
537 je geur
waar ons thuis
op is gegrond
vervaagt & sporen
van je hongerige
mond en gretige
vingers van mijn
huid worden gewist
door de kille
lenteregens en
de ijzige wind
onze harde woorden
met afkeer gevuld
voorbij de helder
verlichte grenzen
van ons paradijs
verjaagt, kan ik
mezelf horen
fluisteren tegen
een wijze, oude…
Hobo.
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
540 Als je luistert hoe het oude zingt
en sterft tussen eb en vloed, in golven
uitdeint, in afdruk in het natte zand,
als een hobo in de kristallijne lucht,
een gouden stemvork. Stil is mooi
als je fluistert, in lange halen, in wind
over snaren, als je fluistert dat je mij
graag en de meeuw op het strand
en dat je wacht. Stil is mooi.…
open velden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 kleine huizen aan het
eind der akkers, hun wakkere bazen
strooien met water, waar
het veld te droge halmen draagt
zie de kraaien
hoe ze wentelen van oud
naar nieuw, de vleugels wijdgespreid
op wieken van een warme wind
het zomerkind ten top
dat bovenal haar wiegje vindt,
een baldakijn
een zachte wolk
een toermalijnen page
lichtvoetig…
In Holland staat een huis.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
515 Het is een levend huis
in oud model gehuld,
maar binnenshuis is het vervuld
met ruime, dichterlijke woorden.…
warm
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 in mijn wintertuin slechts
een roodborst, oude vorst
en ik sta bevroren op mijn plek
de vogel zoekt tussen de sneeuw
zijn snavel witter, als hij kruimels eet
en vet, hij
danst op randen van versteende potten
de vleugels vluchtig en zijn borst
geeft licht
ik sta bevroren
warm mijn tepels met mijn linkerhand
de ander houdt het vast…
Verdwenen vriendschap
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
872 Alsof het dicht bij het vertrouwde bed ligt
het verdriet en het vermoeide bedrog
wanneer ik mezelf denk te troosten
keer ik de gemoedswaarde om
naar een oude kringloopwinkel
in het moerasland van een gevallen engel
eindelijk nuchter, en alleen op de grond
schrijf ik jou over eenzaamheid
onze vriendschap blijft in mijn genegenheid
een…
opstanding
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
496 onder de oude herfst beweegt al
nieuwe lente, spaarzaam krijgt
gestorven blad een glinstering vol
kleur
dwars doorheen de broze nerven
verven bloempjes zacht het bruin tot goud met wit
hoe wrang toch deze winter is- ze zijn er al
en laten mensen glanzen
het geeft niet dat het koud is
de treurzin van de kortste dag
verlangt niet meer…
Complimentendag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
627 Vaderdag, moederdag,
de dag van de secretaresses,
zaaidag, oogstdag,
een dag om mensen te herdenken
bevrijdingsdag, koningsdag,
oud- en nieuwjaarsdag,
Maar:
los van het feit dat we
Valentijnsdag hebben:
waarom
is er geen complimentjesdag?…
Kloosterstilte
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
526 Een woud met de kolossaalheid van
een jak gereduceerd tot een zee
van schrompelhoofden, de wenselijke
wedergeboorte kiemt reeds in ‘t verval
als bruine vlinders alleen nog neerdalen,
en oude angst vervaagt in troostvolle rust.…
boterzachte wind
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
714 zie je het pluisje
zij komt los van de oever
het is alsof daar
de wereld voor haar begint
pluisje, hoor je de karekiet
ritselen in het oude riet
hoor je het schrijvertje
dat kriskas beweegt op het watervlak
ach pluisje, luister naar de lente
en hoe ze neuriet in de kraag
van de trage lelie
ontwaak pluisje en voel
geef wat diep…
Padde
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.248 Een pad misschien, hij is zo oud
zijn vleugels zijn vergaan, een plant
als steen teruggevonden, zwart
altaar, hij denkt, hij denkt erover na.
---------------------------------------
uit: 'Dingen die niet overgaan', 1985.…
nabij het sacrament van mirakel
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
822 zij ziet de straten vollopen
en weer leeg
in de donkerte verdwijnen
neonlicht knippert
tegen de koude decemberavond
-vandaag zal er geen wonder gebeuren-
ze praat zachtjes verder tegen de oude katten
in de reeds kaalgeplukte kamer
elf uur
misschien is dit niet genoeg om te leven
en misschien is dit leven
een onversierde werkelijkheid…
proberen is voor sukkelaars
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
630 mijn allereerste baas
zei me net iets te gehaast
proberen is voor sukkelaars
vond ik wel wat te barbaars
want, hoe kunnen we ooit leren
onze baas te blijven animeren
als we nooit fouten mogen maken
kunnen we ook nooit slimmer geraken
ooit zei een oude wijze man
doe je best zoveel je kan
in het leven is het toch altijd proberen
om van…
Mijn ouwe knuffelbeer
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
519 een dag vond ik hem weer
mijn ouwe, lieve knuffelbeer
hij keek zo zielig met zijn snuit
zijn ene oog die hing half uit
zijn pluchen vachtje was versleten
door mijn eerste tanden stuk gebeten
ik had hem geknuffeld en gekoosd
en vond hem van alle knuffels 't mooist
mijn lieve, ouwe knuffelbeer
ooit wieg ik je in mijn armen weer
als ik heel oud…
Eenzaam
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
516 Omdat het kleinood zo meesterlijk is
en ik het einde alsmaar wil uitstellen,
koester ik het als een oude fles cognac,
waarbij ik ook niet tot de bodem wil gaan.…
Hoeveel herfsten?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Hoeveel herfsten
zullen we nog
samen wandelen
over het bladgoud
op de paden -verstrooid-
door onze voeten
betreden, belopen
die de weg zoeken
in tunnels
van spetterend
groen en spattend geel
...als 'n omarmen
Niet oud
voelen we ons
als we samen
....wandelen
We 'lezen'
de bladzijden
van de natuur
...als boeken
We…
weemoed
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 het is het stille lege nest
op de schoorsteen
de blauwe sluier rook die
over de daken reist
de overgroeide kuil bij de rivier
een vogel die in de verte roept
de verdwenen zandweg
de afgepelde oude verflaag
het is een dag
vol nevel en dauw
de beklemmende middag
het stuurse zwijgen
het dorp dat nooit
mijn dorp werd
de korst van afstand…
Betoveroud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 Betovergroot klinkt wel oud
maar hij was jonger dan jullie
vijftien jaar, de stoerste
jongen van de straat
ik altijd de mooiste
en dolgelukkig: een meisje
geboren op mijn verjaardag
We hadden het goed
met het geld van Jan uit Nederland
de lieve kostganger, mijn vrijer toen
stoere Louis vertrok en alleen
zijn naam achterliet voor…
k versus k.4
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
710 gedateerd
verderop, in de gang, staat een oude vrouw
voor een witte, steriele deur
haar haren hikken scheef
tegen haar linkeroor
ik ben teruggekeerd
van de zee, zegt ze
het water heeft op mij gewacht
het lijkt alsof ze naar de horizon staart
wie ben ik, vraagt ze
haar schaduw valt, vlak
en verslagen
ik kijk haar aan
en hoor
de meeuwen…
Wanneer de avond valt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 Wanneer de late avond valt,
hoor ik torenkraaien in de verte,
op weg naar oude bomen gaan.
Het zijn dezelfde hoge bomen
die onze zorgen willen vangen,
die sterven moeten in de wind.
Weer is het hoog tijd geworden
om stilletjes naar bed te gaan,
wanneer onze kraaien zwijgen.
Bladeren rustig fluisteren.
Mensen vredig dromen.…
Gelijkenis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
852 Ik zag in mijn oude tante
De trekken van mijn moeder .
En van een oma en een opa,
Die ik nooit echt heb gekend .
Hetzelfde bloed stroomt door mijn lichaam
dezelfde oogopslag gelijkt.
De verbeten trekken om haar mond.…
Neem me met je mee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
437 Neem me met je mee
Waar ik kan rennen door de straten
En kan vrijen in het park
En mijn zorgen achter laten
Neem me met je mee
Naar een talkshow zonder gasten
Waar het virus niet bestaat
Net als dashboards en fantasten
Neem me met je mee
Waar de oude mensen dansen
En de jonge en de vreemden
En de mensen kunnen sjansen
Neem me met…
Ik kan er niets aan doen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
418 Mensen zijn te kort oud
en te lang jong, ze worden
niet zo wijs als kabouters
Ze hebben weinig profijt
van de lessen die ze trekken
uit vreugde en verdriet, en
van de lessen die ze negeren
omdat ze liever geloven
in wat de wereld belooft
omdat ze liever geloven
dat het binnen bereik is
en het vooruitzicht het waard is
om te blijven…
Rimpelloos in de holte van je hand
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
532 je zou oud kunnen worden
met ‘n kogelronde buik
waar geen jurk meer overheen past
met driedubbele kin en hangborsten
die tot je navel reiken
en dat dat dan niet erg is
omdat toch niemand meer kijkt
maar ‘t zou ook anders kunnen
langzaam en bijna ongemerkt
met een craquelé gezicht
of doorschijnend als het
gevallen blad van de Ginko…
Vogel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 Ik was als een vogel
Zwalkte wat laag bij de grond
Dan steeg ik, overzag
hoe ik nu met een nieuw iemand
in wie ik me verliezen wil
om jou te kunnen vergeten
Maar hoe ik toch naar je zocht
in een duikvlucht
Daar rondhing tussen de daken
Die hele ouwe boel,
die verfrist zogenaamd
Gemoderniseerd
Al het oude, de pijn, het geluk hing er als…
Koekoeksklok
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Handmatig uit hout gesneden bladeren omlijsten zijn woonst
Voor het kind is hij een mysterie
Voor de oude man een boodschapper
Zware dennenappels hangen onder zijn huisje
als roerloze kegels
omdat hij zonder hen
zijn taak niet vervullen kan
Zo vlug hij verschijnt
Zo vlug hij verdwijnt
Een krakend houten deurtje
opent bij aanvang van de nacht…
spiegel in spiegel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
692 we zijn wie we altijd al waren
oud geworden kinderen
al zolang geen vijftien meer
maar keer de vingers op één hand
bewegend levend in herinnering
bladdert het huis heel langzaam af
binnen brandt het vuur
verwarmt zoekend de gedachten
woorden in vage trage bochten
namen worden aarzelend genoemd
geliefden die het brein verlaten
maar de…
Dure namen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
444 Machthebbers folteren geen paleis-
wacht meer om voor hun lusten
een tuin te roven uit het buitenland
nee, tegenwoordig is geld genoeg
het magnetische grote geld
dat altijd knechten vindt
Kijk goed naar dit schilderij
de kleuren zijn donkerder, en oud
is de verfhuid, eeuwig
meesterlijk zijn de penseelstreken
maar toch is deze materie…