4462 resultaten.
Klondike
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.026 en met de gouden korrels
kan men dan gaan betalen
van wat de toekomst biedt
en wat men nodig heeft
of meent te hebben.
men kan ze ook bewaren.
en zo dan blijft men trouw
omdat men niet veel beters weet.
een vlakte voor
en achter een, 't is om het even.
wellicht neigt men ertoe nog wat te zeven.…
Oer wortels?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
423 Of blijven we die barbaren die op de onaantastbare
groeistuipen naar een ongewisse toekomst blijven varen?
Snakken we niet een duurzame kleinschaligheid,
in de maalstroom van de wereld zich verkleind?
De blik star gericht op een punt nog verborgen in de mist,
een uitkomst die tegen elke voelbare prijs wordt gevernist?…
Ween niet mijn lief.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 En wie heeft dan de onzin uitgevonden
dat de toekomst wonden heelt en
littekens laat verdwijnen?…
Logisch toch? (JC)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
422 de reflectie van het eigen ik, niets
verhult, soms het gevoel dat ik stik,
misschien de noodzaak in het spoor van
oorzaak en gevolg, alhoewel vrijheid
van keuze bestaat om is het proces
herkenbaar om het heden te ontleden,
de schijn van toeval wordt niet beloond,
daarop lijkt geen afgewogen verweer, dat
een logische reden haar toekomst…
Dwarrelblad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
651 De wind denkt na en sust vervolgens:
“Toekomst laat zich niet bekijken
maar ligt omhuld door tijd daar
waar bestaan niets weet van einde of begin
Al wat leeft en ademt
kiemt en keert.”
En ze liet los in vol vertrouwen…
MIJN HERINNERING!
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
698 samen
in de gloeiing en de herinneringen die
het vuur uitwaait,
tijdens de vertering van ons vroegere
speelgoed
de volgende ochtend,
stappen we met een houten kop,
maar opgelucht en gelukkig
uit ons eiken bed
en houden ons
aan onze afspraak:
zodra
de herfst
de bomen uitkleedt,
zullen wij een eik planten,
voor onze toekomstige…
Geraakt.....
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
564 goed als dood
onderweg heeft hij zijn kindzijn verloren
al had hij geen deel aan deze strijd
zijn wanhoop is geluidloos te horen
je "voelt" de pijn in het leven dat hij lijdt
zijn wiegje stond op de verkeerde plek
geen dag geleefd zonder blind vertrouwen
nog steeds is zijn leventje een dagelijks getrek
zal hij ooit aan 'n veilige toekomst…
Open en onvoltooid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
422 het idioom van het leven is het moeilijk
in te schatten op welke oprechtste
schouder je het tehuis van weemoed vindt,
Gun mij de energie, er bestaat geen
wereld zonder droom, sterk of broos
in eigen wetten wint de dood als groter
aandeelhouder in de nog te spelen tijd lijkt
niets verloren, blijft open en onvoltooid,
verzamelt toekomst…
Vertel me, hoe raakte Hij ooit in mijn leven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
560 In gesprek
herinneringen en toekomst
mezelf in het midden.
Op een nacht
verliet Ik Hem.
Glipte weg
terwijl Hij
rustte.
Ik koos
mijn weg
willekeurig.
Zonder enig patroon.
Ik liet
geen enkel spoor achter.
Niemand weet
waarheen ik verdween.
Maar Hij wacht
overal op mij.…
Een boemel in de regen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
358 ijsbeert in kille regen,
marcheer ik langs druilerige perrons
gedachten boemelen in de mist, ik
als passagier zowel verstekeling
tot niets verplicht, iedereen een
geldig plaatsbewijs tussen de
dwarsliggers en stramme ijzers
die samensmelten tot op een stip
gefixeerd op de dunne lijn van de
horizon als optisch bedrogen doel,
de toekomst…
Lenteschreden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
441 In de palmen van mijn handen wacht de toekomst
de strenge winter is echter vergeten ons land aan te doen.
Dus groet ik de ganzen zelfs de eerste kieviten al,
leg verstilt mijn verwachtingen neer keer op keer
steeds verrassen dagen en weken doorlopend weer.…
Ons verloren paradijs ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
508 oude tijd, ook die van
wanhoop en extase, tranen lekken uit werelds
ogen door scheurtjes van de dageraad,
schudt aan de magere stammen van de levensboom
tegenspoed kerft zich in stenen, voorspoed als fossiel
als die de glans van de zon doorstaat, zal wenen
uit het water, zijn niet aflatende dorst te lessen
waardoor in een onzekere toekomst…
vier de passie - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
656 zoet van het geluk
gelijk verfijnde nectar ons bevalt
die ons als gouden wijn smaakt
waarmee wij de geest verwarmen
die ons de vreugde uitmeten laten
van het feest dat jouw jaardag is
in jou vieren wij passie en beleving
welke wij gelijk de lentezon ervaren
die het ritme van ons leven stuurt
met de weerklinkende verwachting
van wat toekomst…
Cloud nine
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
519 Eén blik in de toekomst van het verleden laat het heden in één klap ophouden te bestaan, spoorloos verdwijnend in het zwarte gat, het grote niets...
___________________________________
Hoe heel is het Al
Het Al is nooit heel
Een nevel baart sterren
Ook sterven er veel
Stelsels van licht
Van een maan en een zon
Die langzaam verdwijnt
Als…
VRIJHEID SCHRIJDT VOORT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 De eerste Augustusnacht van het jaar
twaalfhonderdeenennegentig
trilt in het zwarte Vierwoudstrekenmeer
een keten van rossige lichtjes
vol vaste wil voor de toekomst
overal op de hellingen
der nabije bergen branden vuren
waarmee Zwitsers elkaar sterken
om gezamenlijk strijd te voeren
tegen vorsten en keizer
die hun kleine bergland beheren…
Zullen
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
468 .
______________________________
ZULLEN
Nu is zij wat zij was, maar zal voortaan
Tezamen met haar neef Infinitief
Heer Zullen, net als zij intransitief,
De toekomst wijzen tussen zon en maan
Met hen zul jij, als ik, die rol vervullen
Van wij en zij, die, net als jullie, Zullen…
wanneer toch
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 wanneer vraag ik in de stilte mij af
zijn de lessen dan eindelijk geleerd
van de pijn van leugens en verraad
die geen mens rechtvaardigen kan
zijn er geen loopgraven meer nodig
geen bommen mijnen en granaten
die met verzengend vuur vlammen
wat liefde het leven gegeven heeft
zal ik ooit vrijheid en vrede vieren
met de kinderen van de toekomst…
jou vier ik - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
952 puber en donderstraal
is elke dag weer een boeiend avontuur
in de dans van die verantwoordelijkheid
vragen de dagen jou een plan en tijd
die niet altijd eenvoudig te vinden is
Sparta is de club die jouw trots maakt
zoals jouw trouwe vriendengroep ook
die voor jou is zoals jij er voor hen bent
met het weten van wat vandaag is
kent de toekomst…
gouden gift - van harte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
605 als de zon vanavond ondergaat
kent ook deze dag weer belofte
dat er morgen een nieuwe komt
vergeet daarom nooit de dagen
dat morgen nog onvatbaar was
waarin uren traag voorbijkropen
omdat de toekomst zich sluierde
met de wikkels van onzekerheid
ook op de jaardag van jouw leven
krijgt morgen zo nieuwe betekenis
meer nog dan een duiding van…
het benzo offensief - mijn bondgenoten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
557 afgelopen
drieëndertig jaar
ze zijn mij en ik ben hen, doortrapt
en eenvoudig verblijden ze mijn zucht
naar het onaards gevoel die mij
ietwat ontbindt van de werkelijkheid
geestelijk onvermogen in een repertoire
van zeker wel een gedegen kennis die
mijn zaken goedwillig leiden
naar iedere poging om ze te ontwijken
op weg naar mijn toekomst…
ik poëziekte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 ooh verhaal toch mijn geschriften
voor al 't zwart ervan vervaagt
het kost heus gratis al die woorden
dus gebruik de schrijfsels ongevraagd
vertel het door aan vele luiden
of ze nou luisteren of niet
doe ze dat weinig euvel duiden
want niet, dan niet, mij echt 'n biet
massale reeks aan pennenvruchten
toekomstig, voltooid, verleden tijd…
1 mei feest van de arbeid
hartenkreet
4.9 met 11 stemmen
936 betalen
de luchtledigheid in 't verwoorden
de mond toesnoeren
Grootkapitaal onderbelast
werken overbelast
Hervormingen
kluiten in het riet
kruimels minderen
de kippen die hun eieren
niet meer kunnen vinden
Vrij van arbeid
volle beurzen
rentenierschap
met volle teugen
Zwaar labeur
marginale inkomens
Geen welstand,
geen eigen toekomst…
Tussen oud en nieuw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
687 Indien men zo de blik op de toekomst richt,
Met het hart vol hoop en nieuwjaarslicht.
En belooft om in de twaalf maanden die komen,
Het ook doet, niet alleen slechts erover dromen.
Laten we dan de dagen vullen met deze warme gloed,
Zodat iedereen in het nieuwe jaar de hoop en moed; voelt.…
De dans
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
358 *
Op het roerloze punt
van de wentelende wereld
vlees noch vleesloos
Nergens vandaan
noch ergens heen
op het roerloze punt
daar is de dans
Maar stilstand noch beweging
en noem het geen verstarring
waar verleden en toekomst
één zijn
Beweging van noch naar
stijgen noch dalen
zonder dat roerloze punt
zou er geen dans zijn
en daar…
Als, dan; en andere nonsens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
306 Als ik in de woorden van nu
het gelogen verleden lezen blijf,
zie ik niet waar de toekomst over gaat;
als ik die bril van het aangeleerde,
die verkleuring door wenselijkheid,
niet afzetten wil tegen inhoudsloze taal;
als ik mijn fantasie boven de realiteit stel,
mijn gevoel laat prevaleren,
in plaats van het verstand te waarderen;…
Waar je stilte woont
hartenkreet
1.5 met 11 stemmen
394 En toch, in het langzame
ontwaken van een nieuwe dag merk ik hoe
mijn wezen zich behoedzaam herschikt, alsof het begrijpt dat
verlies ook ruimte maakt voor een zachtere toekomst die nog niet is uitgesproken.…
Roestvrij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
42 groenten van de markt, en met verhalen over iemand
die dezelfde ziekte had gehad
ikzelf deed het zware werk, niemand vroeg of
het wel uitkwam of maakte
een afspraak in hun agenda
niemand wist wat nodig was,
mijn roestvrij binnenwerk
werd er best week van
buiten rijdt de buurman
op een elektrische fiets
omdat die beter is voor de toekomst…
Oosters
poëzie
3.4 met 14 stemmen
3.712 Hoe lang nog zal ik om mijn toekomst beven?
Hoe lang om mijn geluk in zorgen zweven?
schenk in, ik weet niet eenmaal of ik thans
de ingehaalde lucht weer uit zal geven.
14.
Waarover klaagt de vroege kakelhaan?
dat in de morgenspiegel hij zag staan,
hoe andermaal van uw gemeten leven
een nacht gevoelloos is te niet gegaan.
19.…
Dement
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.995 hen vertrouwd was
Is nu vreemd
Het schept verwarring
Te vergeten
Af te dwalen
Afstand doen
Jong zijn en toch
Niets meer weten
Geheugen weg
Van nu en toen
Ik kan er niet aan wennen
Als ik denk aan hersens
Waardeloos als prul
Door die ziekte
Niets herkennen
Weggenomen, wezenloos
Verstand op nul
Ik ben er bang voor
Voor de toekomst…
Sonnet
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
799 Of Pieter of Joost mij mijn toekomst ontrooft.
Ik sie dan den wolken waar Breêro van schrijft,
ik ruik dan den lucht zonder geuren van hier.
K’hoor ’t ruisschen der bomen, proef den claeren rivier
en wensch dat dit eeuwigh, voor immer soo blijft.
De woelighe baren waar de Ruyter op voer.
Dien roepende kooplui, dien ploeghende boer.…