7557 resultaten.
enkel alleen
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
945 bezieling
waarmee ik
de taal tracht
te tooien
alleen het zien
van de stomme
die mij beweegt
tot ongepolijste
zang
enkel de zon
die elke dag
nieuw is en ook
weer oud die
mijn pen schrijven laat
alleen de lome lentebui
het kruipen van de tijd
de sintels van het vuur
die mij voortstuwen
naar lyriek
het is enkel alleen
de zwarte…
Badende Susanna
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
725 als een waterlelie baadde ze
omringd door narcissen zich
wanende onbespied
twee mannen voelden hun vlees
en hun bloed met hun hart
en hun ziel
en hun zaad kwam tussen droom
en daad
zij waanden de witte waterlelie lief
te hebben vals
als zwarte kraaien en
als rotte appels
in de verte bij de grazende weiden
klonk een hijgend hert…
druk zwart in wit achter elkaar
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
704 hijs vlag en roep hoera
druk zwart in wit achter elkaar
ja dit gedicht is mijn gezicht
bekijk het maar…
Een wit vel vol zwarte woorden
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
718 Woorden schieten door elkaar
En raken soms de juiste snaar
Die een streling geeft
Of een eigen leven leeft
Ontspant het verhaal
Ontspant het geheugen helemaal
Een stuk lichter
Is de dichter
Een stuk dichter
Bij zijn gedicht
Zijn verhaal
Het eind is al in zicht
Hij eindigt
Met een gekleurd uitzicht
In het ochtendlicht
Een wit vel vol zwarte…
EPILOOG AARDSE APOCALYPS UIT ZWARTE VERZEN
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
417 wij mensen zijn
te klein geweest
voor de schatten
die wij hadden
de wonderen die ons
hebben omringd
waarvan wij ons
hoogmoedig hebben
afgewend omdat wij
de briljante gegevens
niet konden ontraadselen
laat staan ze gebruiken
de grootste lithium
data base zijn de stranden
van zee en oceaan
waarbij de golven info
brengen en verzenden…
Een zwart-witgeblokte kloof in verhard cement
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
90 Volwassenen riep ik: Wat een huiver, wat een pracht!
Het bewustzijn gespleten,
tweemaal nu
En tweemaal gisteren, vannacht
Ik wachtte op het schaduwkind
Vertrapte stenen, wilde dingen
Geluiden van een schaterlach
Maar dan, een blinde spiegelwand
Die lijn bewoog oneindig
Moro deed mee, die schreeuwt en lacht:
De zon blijft eeuwig schijnen…
onweer
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
608 Ze gaan over van wit naar zwart,
van lieflijk, naar dreigend.
Ze trekken horizontale strepen,
dwars door... die zo mooie zon.
Ze zetten zich klaar om wind
te blazen, of onder elkaar
te kletteren als glazen, zo-
dat wij hagel krijgen.
Als toemaatje een helse donderslag
met een flitsende pijl,
zelfs bij klare dag.…
Boek
gedicht
3.3 met 30 stemmen
13.206 Het was een heel dik boek,
dat in een zwarte omslag
als een baksteen op de hoek
van de schoorsteenmantel lag.
Het bindwerk was versleten,
de rug van leesgenot gekromd,
de bladen vet van 't vette eten.…
Haar offer
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.232 Naakt voor de spiegel
buigt ze zich over donkere kamers,
haar hoofd valt diep
in de kelders van razernij
ze schuifelt offers tegen
de rand van dronken walging,
haar keel krijst stil
in vers, ontvleesde aders
pijn trekt een rode streep
over de koude, hijgende grond,
haar schuld wordt zwart
en zwicht voor duizend tongen
de dood wacht…
Pasen 2005
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.001 Er klonk een zwarte stilte na de dood
van Hem die 't leven had verkondigd;
die voor zo velen nieuwheid bracht, en rood
van morgenlicht wie had gezondigd.…
anti-grijs
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.041 regenboog in wisselende stemming
verdriet vervuld van zwarte dood
gele haat gepaard met rode liefde
het koele blauw in lelieblank
veelkleurig bestraalt de hartstocht
oudroze harten in contrast
gegroende jaloezie ontstijgt
de donkerbruine aarde
richting witte wolkenzee
dan maak jij kleur in mijn bestaan
als je vale bleekheid opschudt…
je valschermhuisje
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
826 je bent een lentekind
danst luchtig op de wind
die zingt in een zacht ruisje
draagt stil je valschermhuisje
jij zweeft op de thermiek
en daalt als je de zon
even niet ziet in de
schaduw van hoge bomen
de grond is warm
als je erop landt
zwarte aarde verwelkomt
je met lentehand
je pluist wat uit en
legt je valschermhuis te rusten…
Schijndood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.419 terug hollend
over jarige liefdeslanen
en humorgraf
lacht ze nog steeds
nat rollend uit haar ogen
voelt zij zijn geestige adem
warm om haar heen
als bescherming
als zij stilstaat en zweeft
door al dat zwart en grijs
vertrekt ook haar witte glimlach
niet
nog steeds draagt zij
afscheidslinten in het haar
met spreuken en namen
die…
een vissersmeisje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
779 waarom sta je zo voor het
venster waarom staar je zo
in de nacht is er iemand
die nog zal komen, is
er iemand die jij verwacht
is het de jongen die
ging varen de jongen
met zijn ziel voor de zee
op de golven wiegen zijn gedachten
de wind wuift zijn dromen mee
o zwart water duivels meer
ellende van voorspoed en leed
o brenger van ratten…
Hymne aan Hildegard von Bingen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
918 Een laaiend vuur van ijle boventonen
kleeft tegen mijn schedeldak
en brandt een puur,
zwart gat vol leegte.
Vergeelde woorden in Latijn
absorberen het irritante gemier.
Heilige stilte staat als een huis
en bliksemschichten
verlichten de pijn.…
Smerig.
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.074 We zitten binnen, 't is
prachtig weer, maar
buiten is de héle lucht,
zwart van vliegende mieren.
Van die grote vieze
beesten.
Overal zitten ze op en in,
maar natuurlijk komen de
meesten, précies in mijn
beker en op mijn lijf
terecht.…
Pijn van het donker
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
812 Laat me ze vergeten
De geheimen van de nacht
Laat me haar vergeven
Voor al het donker dat ze bracht
Langzaam schuifelend
Twijfelend slechts ben ik aanwezig
De pijn die het donker in zich draagt
Houdt me dagen bezig
Slapend in het licht
En wakker in het zwart
De whisky en de vele sigaretten
Geven mij die steken in mijn hart
Laat me houden…
De drakenjager
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
2.409 wel koning zonder kroon dan toch
met onderdanen die zich wanen
als een zwart paard zonder manen
de grote stal die staat er nog
dat zei zijn moeder hem zo boos
toen hij verhit met vuur en zwaard
de draken de oorlog had verklaard
maar was hij dan zo argeloos?…
spinnen in de leegte
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.052 ik heb mijn handen
in het web gestoken
de spinnen hebben
lont geroken, rennen
nu als gekken met
hun lange poten
over stukken lijn
die niet gebroken zijn
ze kunnen mij bereiken
op de levensdraad
de andere heb ik
met mijn vingers
snel kapot gemaakt
ik zie ze komen, een
horde zwarte dromen
kijk hoe vlug het gaat
één voor één laat…
Metaforen
hartenkreet
2.1 met 14 stemmen
4.026 De wolven huilen naar 7 manen
Met stromende zwarte tranen
Zwermende bijen geplakt in honing
Zit ik vast in broeierig afscheid.…
weer een barst in mijn bunker
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
939 Weer een rots in de grondvesten
Van mijn krakende bunker
Die hoestend dit zwarte stof
De papieren lucht induwt
Ach, ze huilen en roepen
In breekgeluiden van pijn
Want elk keitje wordt
Een scherpgekante oorlogsrots
Gezwollen in de dooraderde brei
Van mijn voelen en schrijven
En ook de drukke stuurman
Van mijn domme ledematen
De fronten…
een dag die me opvreet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.091 Een dag die zijn zwarte broer lijkt
bouwt met zijn ontwitte tanden
van ijle lucht, een kooi
de wolken van zijn gedachten
smelten in zure druppels, ze sissen
op het rozenblad, dat verdrinkt
in een metamorfose tot netel
zijn ijzige adem snijdt
de grond onder mijn voeten
tot blootgapen van de wonde
het bloed klampt vluchtend
om mijn trillend…
september 1903
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.062 En hoe verlamd, hoe schuchter was ik,
waarom hield ik m'n lippen op elkaar
terwijl mijn lege leven in mij weende
en mijn begeerte zwarte kleren droeg.
Zo vele keren zo dichtbij te zijn geweest,
bij de ogen, bij de zinnelijke lippen,
bij het gedroomde, geliefde lichaam.
Zo vele keren zo dichtbij te zijn geweest.…
Panter
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
790 een waterdruppel
sprak de filosoof
over eindeloze vrijheid in het zelf
terwijl ik naar beneden dook,
aangetrokken door de schaduw
van een panter, en vluchtte
in woorden zonder komma’s
de zon scheen fel - te fel -
de maan was mij vergeten
gevangen in haar vrijheid
verlangde ik
naar diepe, diepe eeuwigheid
en tuimelde in de zwarte…
Maagdelijk wit
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.022 Hoor bellen rinkelen
zilver twinkelen
valt de sneeuw
in een donkere nacht
bekleedt de zwarte aarde
als een deken zo zacht
Snijden ijsbloemen
hun weg door het raam
bij het ontwaken
zucht de adem kilte
hoor het ruizen van wind
tegen de doodse stilte
Kijk naar buiten
zie het maagdelijk festijn
fantasieën spelen
tussen witte vlokken…
met het koppig bloed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.299 ik vouw schaduwen
tot zwarte vogels
die ik oplaat
zonder hoop
ze zweven mijn cel
hun snavels pikken
gaten in mijn aderen
transformeren me tot hel
de horse gaat steigeren
en de sneeuw verbrandt
ik huiver van genot
zo maakt de hemel me kapot
ik schilder muren
met het koppig bloed
dat schimmen plet
tegen de stenen
ze ogen…
Mijn klein, klein dochtertje
poëzie
3.9 met 35 stemmen
3.354 Gelijk een daske zijt ge dik,
Gelijk een kwartelke van kwik,
Gelijk een moorke soms zo zwart,
Mijn klein, klein dochterke, mijn hart!
Maar nu gewassen je daar zit,
Daar is geen engelke zo wit,
Daar is geen lammeke zo zoet,
Mijn klein, klein dochterke, mijn bloed!…
gewapend grijs van macht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
851 met strijd
het geel van haat en nijd
dat geesten heeft gebroken
het bloedrood en
gewapend grijs van macht
in kille woorden uitgesproken
in groen de zoen van
zondoorstoven zomers die
nog steeds naar lente roken
het hoge blauw van
kou omdat de winters in
hun eigen wakken kropen
zo rijgt de tijd de
jaren tot een eeuwigheid
die zwart…
Herfstmorgen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.246 Zwart geaderde beuken,
glimmen in een druipend mistgordijn.
Ze blozen met hun wijnrode kruinenkop
als een mimefestijn
van Chinese nimfen.
Populieren priemen hun naakte
zwepen in de iele lucht.
Nog enkele blaadjes wisperen
met een diepe zucht
hun laatste fezelverhaal.
Kraaien roeien stil door de mistrivier.…
Geen terugkeer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.074 moeizaam wring ik me tussen
de regendruppels door richting
uitgang langs de lange oprijlaan
staan mensen zonder gezichten
de ruggen naar mij toegekeerd
stampvoetend op de grond naast
de bomen eikels vallen muziek
van Beethoven wordt gefloten
door het zangvogelensemble
abrupte stilte als ik passeer
wegvliegende zwarte kraaien
krassen…