837 resultaten.
Morgenrood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
564 de tijd is de wind die blaast
en uitsterft in donker water
een gaan zonder terugkeer
het onoverwinnelijke valt uiteen
een gaai vliegt krassend langs de takken
uit het ijzer dwarrelen vonken neer
het geruis van koude populieren
een zwarte sluier strekt zich uit
over de aarde en bedekt haar
met bitter as uit de wolken
kruiken gevuld…
laat me zien
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
481 laat me het land zien
waar geen boom meer staat
wanhoop ons verslaat
laat de doden zien
de maskers van pijn
in een diep ravijn
laat me het kind zien
dat niets meer verstaat
geen tranen meer laat
laat de moeder zien
ze bedekt haar zoon
streelt zijn ogen schoon
laat me schoonheid zien
haar onvolmaaktheid
volmaakt in lichtheid…
je blik is onbevlekt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
996 in kleuren wil je wel verschijnen
mijn strakheid is je iets te veel
wilt vrijheid in vervloeien
ik voel je grilligheid opbloeien
in momenten met elkaar
ontspan en ben mijn muze maar
het grootdoek van gedachten
staat al tijden klaar, ik raak je
niet met varkenshaar maar
marterzacht strijk ik over je hart
ik lach als jij het doek bedekt…
Ik stoor je niet
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.977 Je haren wapperen in de wind
een lok bedekt je oog
je loopt als een gazelle, fier
en torent hemelhoog...
Ik geef mezelf de sporen nu
en ga je achterna
in't wuivend riet verdwijn je nu
waar schuil je, primadonna...…
vallen en opstaan
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.141 in mijn hoofd
Het gevecht is voorbij
Ik dacht dat ik voor eeuwig zou blijven vallen
In deze duistere droom
De gedachte dat jij mijn leven zou leiden
Werd me teveel
En ik zou opstaan
Je de vorm van mijn hart tonen
Mijn tranen barstten uit
Als glazen parels bengelend over de afgrond van onmacht
Mijn strijd is gestreden
De vloer bedekt…
Natuuromslag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
985 Winters glorie roept
de weergoden aan
strijkt over,
bedekt het
landschappelijk leven
met koele passie.
Sneeuw wuift,
stuift doorheen
de witte stilte.
De vorst
aan grond, bodem
in berusting
hier begint
de natuuromslag
te groeien in het
najaarslicht.
Sneeuw wuift,
stuift doorheen
de witte stilte.…
Sneeuw
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
2.456 Terwijl de sneeuw
jullie verdriet bedekt,
is er dan tóch nog iets
wat haar leven rekt?
Sneeuwstormen overleefd
maar deze keer is het dan echt,
geen beschutting meer
alleen de liefde die nog rest.
Sneeuwvlokjes dalen
buiten in de koude, maar
zij zal met jullie warmte
heengaan naar daar.…
De berg is hier een vuist
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
9.251 En de dalen zijn
vol ijs, bedekt woud.
Waar ik vandaan kom
is de nacht een zee
van sterren
en stenen mee.
Als de maan tussen
de wolken is gekomen
en de takken van de bomen
in een zilver licht
liggen,
dan is alles stil.…
Trillend
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
4.667 Linnen lakens fris
Parfum geurt rond
Kussens donszacht
Lelieblanke mond
Licht van kaarsen
Warme roze gloed
Nevelig van drank
Tongen suikerzoet
Dromerige klanken
Vingers die spelen
Over huid van zijde
Bedekt met juwelen
Ogen die schitteren
Glanzend kleurspel
Weerkaatst de lust
Bezorgen kippenvel
Trillend golft adem
Hitsig opgewonden…
Plicht
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
850 Alleen dat wordt wat lastig als datzelfde gezicht wordt
bedekt met een kledingstuk genaamd een burka,
de ogen zijn zichtbaar da's alles wat je ziet.
Blijft over de vraag, wie zat er achter het gordijn vandaag?…
Luna
gedicht
3.5 met 24 stemmen
15.226 Alsof het was bedekt met hevig licht
bleef haar lichaam mij weerkaatsen,
even zinloos dreigend
zoals de glans aan messen hangt.
Ik bedroog haar met geweld:
mijn lichaam liet haar voor de liefde leven,
haren werden touw toen ik ze opbond,
een verwonding opsmuk, een gevlamde tatoeage.
Voor mijn schoonheid moest zij dood.…
Tegenlicht
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
1.530 Hoe het licht druppelde
tussen onze bedekte handen
heimelijk weggestopt om de zenuwen
te bewaren waar ze hoorden.
De dag was grauw en tekende
het donkere gevoel van afscheid
verpakt in grote glanzende tranen
onze gedachten alsmaar dwalend over
het wegsterven van voetstappen
en haast vergeten stemmen.…
Normandie 44
netgedicht
2.6 met 24 stemmen
1.371 Zat ik op het strand met ogen zien
Mensen, het bedekt en rood glimmen
Zag ik branding mensen tillen
boten vagelijk ver opdoemen
Zandig tussen tenen, haren vol
Knieën op een rustoord leunen
Het vergaan, de resten hoor ik
Het gebulder van lopen schroeien
Man bloeden zonnig rood
Grijzend wolken levend dood
Materie arterie aorta
van eens…
Indonesie
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.646 Een berg met groene bossen bedekt
De zee blauw groen gevlekt
Ik zie het voor me als ik mijn ogen sluit
Heldere beelden zonder geluid
Palmen zo reusachtig groot
Bloemen van het mooiste rood
Ik zie het voor me als ik mijn ogen sluit
Maar het zijn plaatjes ik mis het geluid
Ik ken het land alleen van foto's en verhalen
Maar ik wil zo graag…
Diagnose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
929 Dat binnenstappen in het klinisch wit
niet wetend of het mee of tegen zit
de dokter legt met een groots gebaar
de röntgenfoto’s op het tafelblad
vreemd, in ieder geval een beetje raar
pak ik mijn gedichten, een stuk of wat
leg ze schuchter vlak ernaast
hij blikt, bloost en is verbaasd
Al dit werk bedekt als zand
hypertensie, hernia en heupartrose…
Heimwee 6 maart 2004
hartenkreet
4.0 met 16 stemmen
1.135 het gaat nu over ons gemis
daar scheen de zon en hier
verschijnt de grijze mist
een nevel die me koud bedekt
de haren nat, glimmende huid
ik hoor hoe je stem verlegen
aarzelend klinkt, me roept
met een zachte, tedere lach
ik hou mijn handen op mijn oren
verdikke ik wil je niet meer horen
vanmorgen toen ik van Waasland
vertrok om boven…
pegelt ijs de stam
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
820 zacht buigen
witte vingers
het blauw van
onze korenbloem
weer terug in knop
het wintert
en wat sneeuw
smelt in haar
warme hart, strak
pegelt ijs de stam
in topzwaar worden
is de dood geboren
knakt de bloem
het tere groen verlept
raakt bed in donkere aarde
bedekt met vorst zal zij
geen koning kraaien maar als
lente…
Lotusbloem, Geluksbloem
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.848 op de dag der liefde
bedekten dromen jou
rozenblaadjes op je mondje
ging jij slapen, je was moe
in jouw hemels ledikantje
beide blauwe oogjes toe
begon de reis naar vage verten
waar niemand ons van had verteld
knuistjes samen al gevouwen
jaren op een hand geteld
was je klaar om dag te zeggen
een gebedje voor jou kleine meid
-------…
Ik weet nog
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
1.021 ik liet mijn vinger
glijden over de wind
toen jij me droeg over
lichte trillingen van
verdorrend hout
door herfst getooid
legde jij mijn hoofd
tegen je schouder
bedekte mijn haren
met de kom van je hand
ik vertelde je over
lage wolken en
over mijn dwalende blik
naar een kale tuin
in het gedempte licht
zoende jij mijn ogen…
HET BELOOFDE LAND
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
1.607 dringt het water binnen
ijskoud
glijdend, zakt het weg
in 't diepste binnen
van zijn wezen
brandt echter verzengend vuur
erupties zijn niet te vermijden
kokend, borrelt alles op
hete vloeistof
schroeit zijn lippen
de aders zwellen
de huid schrompelt
vernietigde structuren
overgang tot as
uitgestrooid over het stille water
bedekt…
Het turks kromzwaard
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
564 Een koor van engelen
bedekte met hun gezang
de vleselijke rivier
van onze naaktheid.
De horde van reusachtige viervoeters
deed onze lijven
van binnen dreunen.
Met de vuurspuwende ogen
bedreven we liefde
zoals onze voorouders
onder de waterval van de rondspattend zweet…
Achter de wolken
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
738 de handen reiken niet verder
dan het kloppen van mijn hart
de armen nog verder strekken
verlicht ook niet beklemmende smart;
ooit kon fluisteren warmte opwekken
je aangezicht verstart
verwachting vordert verwarring,
denken raakt overdadig gehard
en wordt hoop
een aftreksel van bedeling
terwijl de lente toch
blauw de aarde bedekt
vogels…
Op het smetteloos wit
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.044 voor mij het met
sneeuw bedekte dal
een vage droom
van arrenslee en dennengroen
de sfeer van toen
een klare lucht
met heldere ster
maar achter mij
bourgondisch feestgedruis
uit het fel verlichte huis
waar kerst in overdaad
op tafel staat
zij schuiven aan
al licht verhit snel knoeiend
op het smetteloos wit
ben niet terug gegaan…
Een uiterwaard van kwel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 Nu is ieders eigenheid nog onbeducht,
weldra met dampige teelaarde bedekt.
Onbeholpen tast ik naast de weg voorbij
alwaar mijn nieuwsgierigheid is gewekt.
Met mijn zielement tot in dronken barbarij,
het vruchtvlees met denkvaten doorspekt.
In gewijde grond van onbedijkte welen
blijven mijn herinneringen stokstijf staan.…
Idre Fjaell
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
735 IN DE LEEGTE VERDWENEN
Hoe leeg kan leegte zijn
Voor de mens die zoekend
Zijn weg naar het noorden vindt
Omringd door weemoedige bossen -
En zacht zingende meren -
Over gebarsten asfalt dat
Door stof bedekt de enige
Weg naar het reisdoel in
De verte lijkt - met om
Het uur teken van leven
Van een mens die ons tegemoet komt
Stof…
Compositie
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
672 grijsheid is niet uit jouw gezicht te vegen
toch blijven de denkrimpels intact
ritmisch klap je in je handen onverstoorbaar
alsof je nog daar bent, daar waar muziek nog muziek was
men groot werd gebracht op de tonen der liefde
nog schuilde onder moeders rokken, een spelend kind
nog gewoon was, tezamen at aan grote tafels
die netjes waren bedekt…
Pasen - De opstanding
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
682 Hoewel de aarde mij bedekt
is er geen graf dat mij kan begraven
Ik ben vrijheid
En er is geen graf dat mij kan begraven
Ik ben liefde in de meest pure vorm
Geen graf kan mij begraven
Ik ben leven over de dood heen.
Ik ben het leven zelf.
Voor mij is er geen graf.
Ik breng je thuis.
Ik kom je tegemoet.…
Evenwicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
650 In een penthouse in Manhattan
vermaken zij elkaar glimlachend
De lucht is blauw, balkondeuren open
beiden in ontklede staat
Tere schaamstreek bedekt zit zij
het oude wicht in balans met blote dij
de armen wijd uitgespreid
Zijn haar krult roodblond uit zijn slip
Zou hij zich omdraaien en haar
naar beneden smijten vanwege
levensverzekering…
Foetus, oud negentig jaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 De tijd heeft je
Gebeente krom getrokken
Als een halve hoepel
Lig jij scheef over
Je bed gedrapeerd
Een balkje bedekt
Je ogen om herkenning
Te voorkomen van hen
Die jou niet kennen
Zoals jij jezelf al
Niet meer kent -
En als ik dan je
Lippen aanraak met
Mijn vingers begint
Zonder dat jij het
Beseft de zuigreflex
En ben…
het leven is mooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 (what a wonderful world)
kijk toch
hoe de bomen glanzen
zie de roos bedekt met dauw
en hoe de wolken samenvoegen
tot een sneeuwbeeld tegen blauw
ik hou van jou
klinkt dan zo goed
de woorden dansen, langs de regenboog
van mijn gemoed
hoor toch, hoe een baby huilt
het kindje schuilt zo warm in moeders arm
en aan de vaste hand van…