inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 82.631):

Morgenrood

de tijd is de wind die blaast
en uitsterft in donker water

een gaan zonder terugkeer
het onoverwinnelijke valt uiteen

een gaai vliegt krassend langs de takken
uit het ijzer dwarrelen vonken neer

het geruis van koude populieren
een zwarte sluier strekt zich uit

over de aarde en bedekt haar
met bitter as uit de wolken

kruiken gevuld met zout
liggen in de uitgestorven straat

ik sla je boek open
het morgenrood hult zich in mij

Schrijver: J.Bakx
27 maart 2024


Geplaatst in de categorie: individu

3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 129

Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Naam:
Bart Boutelaer
Datum:
30 maart 2024
Mooi beklijvend gedicht Joseline met een sprankel hoop in de eindverzen. "L'avenir n'est pas ce qui va arriver, mais ce que nous allons faire." Henri Bergson
Naam:
KarelMaria
Datum:
29 maart 2024
uit te kunnen varen
in dat rood
de netten uitgeslagen!
Naam:
J.Bakx
Datum:
28 maart 2024
Dank voor je mooie reactie, KarelMaria!
Naam:
KarelMaria
Datum:
28 maart 2024
Die schönen Augen der Frühlingsnacht,
Sie schauen so tröstend nieder:
Hat dich die Liebe so kleinlich gemacht,
Die Liebe,sie hebt dich wieder.

Auf grüner Linde sitzt und singt
Die süße Philomele;
Wie mir das Lied zur Seele dringt,
So dehnt sich wieder die Seele.

Heinrich Heine

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)