503 resultaten.
WILDGROEI EN BOUW
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
280 Over het fietspad blaast een oude eik
nieuwe bladerlucht, toont trots de zwarte spleet
binnen zijn kruin en voet: felle bliksem streed
met de sterke stam; snel nam het vuur de wijk.…
ik vraag je Wil ( Melker )
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
165 communiceerden
we, zoals het vrijheidsbeeld zich
één voelt met de “ Upper New York Bay “
over de waarheidsvinding van het bestaan
: niet de onze, maar van die ander
waarvan het evenbeeld diep in
onze beider harten lag en vergewisten
we elkaar ervan dat wij ook die ander waren
Wil, jouw gaan was als een trage donderslag
bij een heldere felle bliksem…
Ik hou van mij
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.881 Ik fluister de ochtend naar de avond
straal de wolken voorbij de zon
stamp de regen uit de plassen
verlang terug naar waar hét begon
roep om donder en om bliksem
laat woeste wind haar gang maar gaan
schudt mijn wapperende haren
glimlach mijn tranen naar de maan
Ik fluister de letters in de zinnen
straal de gedachten uit mijn geest
stamp…
Klassiek kamperen
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.238 Jupiter slingert zijn schicht:
donder en bliksem en licht;
Pluvius, incontinent,
watert precies op mijn tent;
Aeolus’ giftige winden
weten me feilloos te vinden;
Venus, zo kuis als de maan,
wakkert mijn lusten niet aan;
Bacchus schonk wijn noch genoegen:
dicht waren knijpjes en kroegen;
Thialf, de god van de kou,
toont me…
SCHOOLmoment, vijftiger jaren
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
4.360 De hoofdmeester is ongewoon woedend,
zijn ogen bliksemen van kwaadheid. Zijn
mond spuwt woordenvuur. De kinderen
in de klas genieten van het schouwspel.…
Wodans wachters
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
2.042 Witte bliksem uit de hemel haven
Wilde wolven en twee zwarte raven
1977.…
Op de zoden en het striemen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
544 Plots
sta ik buiten
het weer stormt me intiem
ik was net heel hard
over de schreef gegaan
het striemen
van harde regen
doet me uitwaarts treden
uitwassen op mijn huid
sporen van de uiterste grens
tot waar een mens kan gaan
alsof ik er aan doen kan
bliksemen mijn benen
tot aan de grond, de afgrond
veroordeeld tot de zoden
ontdaan tot…
De lelie en het mes
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
680 bliksems slaan op ’t middaguur
vernietiging van al wat was
paars gekleurd het zonnevuur
de open schaal vol bittere as
de lans doorboort het pentagram
haar mantelschelp is week en zacht
de levensschenkster leeg en lam
verliest haar toegewijde kracht
bipolair in eigen kosmos
de lingam wordt zijn eigen kruis
Wodan hakt zich uit de grot los…
Volo ut sis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 oerafgrond waaruit mijn wezen
Met moeder samen al het mijne baarde
Toen zij mij neerwierp op de aarde
Ook jij moet dieper worden
Wij moeten dieper worden
Als kruiend ijs op ijs ons in de lange zwarte diepte dringen
Als hartenbloed ons langs ons diepste merg heen wringen
We moesten zoveel dieper zijn dat wij weer boven
Als helle bliksem…
WILDE DOBBER
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
418 woeste wereldzee
omringd door dreigend duister
torenhoge golven
vol Satanswoede
tillen het hout hoog op
smakken het weer neer
in het brullende schuim
van kwaad en verderf
de gewezen boom wordt steeds
door het tierende water
verzwolgen ondergeduwd
maar komt weer koppig boven
de zwarte einder
toont telkens trillend licht
van felle bliksems…
Landelijk tafereel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
393 Donkre wolken komen nader,
Donder en bliksem rondom,
Stilte is doorbroken, ’t tafereel
Uit zicht, achter regenscherm.…
VIJFTIGER JAREN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
966 speelgoed het veld in op zoek
naar zuring en klein avontuur de vis
per bakfiets uitgevent de borstrok
de lange kniekousen met teengaten
de klompen met metalen kapbandjes
stukken leer anti slijten pestkaarten
harten jagen het vetgemeste varken
geslacht na gil en knal de bloedworst
de zure appels de bloeiende seringen
de tijd van hete bliksem…
Genadetijd
gedicht
2.2 met 14 stemmen
12.044 We bliksemen volleerd als goden,
Bestieren hemel en hel. We stelen liefde
En planten haar snel diep in onze buik. Mijn lief, de
Koning benijdt ons. We zijn zeer in de mode.
Jawel, op een dag zal de zon ons verraden.
Er komt vanzelf een eind aan alle heerlijkheid.…
BEDVERMAAK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 jongen
behaaglijk dubbend
in zijn warme beddenlakens
kijkt naar het slaapkamerraam
bewondert voorstellingen
van het nabije duister
regen roffelt plagend
met spitse vingers
op het zwarte glas
sneeuwvlokken komen aanzweven
krioelen als wilde spoken
over en door elkaar heen
willen zich opdringen
maar zien tijdig hun grens
bliksem…
Shiny shorts
hartenkreet
4.4 met 34 stemmen
5.200 naar het eindstation
Ze sluit haar ogen
in extase genietend
kreunend verslappen haar spieren
achterover glijdend in het zand
plakkend aan haar lichaam
zwetend van verrukking
Adrenaline brandt
Sierlijk drijven de druppeltjes
langzaam van haar romp
tegen mijn boezem glijdend
Tongen klevend als magneten
langs elkaar wrijvend
als bliksem…
Staphorst
gedicht
3.2 met 27 stemmen
6.264 Gemengd bedrijf: aardappels, knollen, graan,
het varken en de kip, de koe, het paard,
de mens, het huis, de stal, het groene land,
de nacht, de dag, de kringloop van de maan,
het schommelen van de wieg, de wekroep van de haan,
drift, vruchtbeginsel, rijping, ooi en lam,
zomer en winter, appels, pruimen, jam -
slagregen, windhoos, hagel, bliksem…
DE HANDDRUK
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.450 Dan staan we op 't laatst in het heelal, verbijsterd
Dat zoveel schoons als toch moet zijn, niet blijkt:
Wij voelen ons gelijk een boom, geteisterd
Door wind, weer, bliksem, schoon hij niet bezwijkt.…
regenkind
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
823 kindervreugde om die natuurgezangen
schitterend einde van een mooie dag
grote mensen kijken blij verbaasd
naar dit vrije ongeremd geluk
van een peuter die naar de wolken blaast
naar haar handige watergepluk
ik krijgt een kreunende krop in mijn keel
als ze heel lief naar opa-tje roept
het voelt aan als zijdig zacht fluweel
als ze bij de bliksem…
Het Italiaans
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.487 Maar meer nog u, o vaderlandse tonen,
Waar kracht en ziel en Hemelgeest in wonen;
Die met de zang van Po en Tiber vliet,
En godenlust door hart en aders giet,
Maar rijzen kunt, en onder 't boezemstrelen,
Met godenwil op 't menslijk hart bevelen,
Zijn stormen stilt, zijn ijs in vlammen zet,
En donders voert, en bliksemend verplet.…
zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 voorbij
is zomer genieten
van vrij zijn en plezier
van strand bos en park
met ‘s nachts helder
de maan aan heldere hemel
terwijl warmte briesend
het stof van de dag verwaait
door blad en bloem
van luisterrijk zomergroen
waaruit liederen ritselen
vliegen vogels en bijen
een wolkje eerst alleen
vormt zich tot menigte
met donder en bliksem…
Mijn onderbroekje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Zondag 22 september 2019, strand, Julianadorp aan zee
de laatste resten van de zon zullen hier schijnen vandaag
daarna zal wolkenweer aanbreken, waarvan sommige openbreken
met regen, hagel omfloerst met bliksem en donderknallen
op een duinpan gezeten in de luwte van de windrichting
geniet ik van de bijna middellandse-zee-blauw ogende zee…
ONWEERGENOT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
368 De donder snelt door zware wolken
laat in schemerlicht of duisternis
luide roffel van pauken horen
tussen de slagen door rust stilte
waarin vragen met elkaar strijden
over voortgaan of blijven hangen
bliksems
slangen vol trillend bleek geel
manen een ieder tot schuilen
om vanuit een veilige ruimte
genoegzaam huiverend te kijken
naar de oudste…
Inval
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 In de hogere regionen
boven de Domspitsen in Keulen speelt het wohltemperierte klavier de sterren van de hemel
Himmelhoch jauchzend
boven Lünenburger heide,
boven Weser en Elbe
mengen Thor en Donar
zich in de strijd der riddertoernooien
Lansen breken, bliksems schichten, gevechten breken uit tussen koude Nordström uit Gazpromkaja en…
Een jaar geleden
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
724 ze ligt in het gras
met gesloten ogen
dromend over die ene dag
die dag was voorbijgevlogen
vandaag is het een jaar geleden
het was op een maandag
dat ze hem voor het eerst
zomaar in de trein zag
ze zag hem en bleef kijken
de bliksem sloeg in
hij keek ook naar haar
dat was het begin
ze stapten allebei uit
op het volgende perron
ze…
Infantinale
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
144 toet-anch-amon
als hij langer geleefd had
dan amper tien jaren
in de bloedrode zon
van ra en aurora
Zij weten niet beter
raken stil en verstomd
lui onder hun luifel
in luik of liège
bruxelles bastenaken
of brussel bastogne
zuipend als schuiten
op schelde en meuse
de angst voor het water
der zee van poseidon
en golven van nereus
de bliksem…
Een bekeken zaak
netgedicht
2.2 met 26 stemmen
17.031 En mocht de velocypide onverhoopt niet meer willen
na een frigide gillen beroerd gelaten -op de zanderige paden-
werd de stuurvrouw een rustig praten met Sjoerd aangeraden
want na het koffiebaden zou die -het krijsen wel verstillen-
Zo bleek de samenwerking al snel een goedlopend behagen
in bandenlucht gezwets, tijdens gesmeerde bliksem reparatie…
De niet-flexibele mens
hartenkreet
2.5 met 23 stemmen
2.170 Voor hij naar de bliksem gaat…
Het Italiaans
poëzie
3.2 met 14 stemmen
5.704 Maar meer nog u, o vaderlandse tonen,
Waar kracht en ziel en hemelgeest in wonen;
Die met de zang van Po en Tiber vliet,
En Godenlust door hart en aders giet,
Maar rijzen kunt, en onder 't boezemstrelen,
Met Godenwil op 't menslijk hart bevelen,
Zijn stormen stilt, zijn ijs in vlammen zet,
En donders voert, en bliksemend verplet.
-------…
Villakind
gedicht
2.5 met 16 stemmen
8.389 Klimop is niet om in te wonen:
daar schreeuwt een papegaai met zwarte tong
en komt de bliksem langs beneden.
Nee, wij bouwen liever op de stoeprand,
voyeurs van goed en kwaad,
en mijden het geel met paarse licht
van glas in lood en een kwaad geweten.
Het goede is een dame die zingt,
haar mond schrijft o, haar buik beschermt.…
- Alsof het gisteren was -
hartenkreet
4.1 met 30 stemmen
1.344 Toen de bliksem van de toekomst insloeg,
en met mij danste heel lange nachten.
Liefde op het eerste zicht bestaat,
wou toen dat daar geen einde aan kwam,
toen jij op die houten barkruk voor mij zat
alsof ik het leven van iemand schreef,
nog lachend en spelend op de achtergrond.…