930 resultaten.
De schoonheid van verval
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
619 laat de oude bomen mij
opnieuw verleden geven
als ruïnes die nog huiveren
in verlaten land
oude schuren armoe spreken
in de stille dorpen,
harken aan de kant
oude handen met hun vouwen
dunne haren grauwig grijs
boven de versleten ruggen
verdroogde huid in vochtig huis
laat dit alles overstemmen
wat perfectie heet,
het niet meer…
sprookjesbestaan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
881 Kijk naar de hemel
kijk naar de sterren
laat je inspireren
laat het licht
verhalen vertellen
reis van land tot land
van dorp naar stad
tot aan de magische zee
kijk omhoog
luister maar mee
de zee
vraag om
verhalen die bestaan
sprookjes land
wandelen door de bladerlaan
er is een tijd van komen
en een tijd van gaan
en de tijd van gaan…
Terugkomst
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
725 k woon in winters wachten
met nauwelijks contouren nog
van nieuwe lenteluchten
geen zomerbode te verwachten
vage vleugels blijken gezichtsbedrog
boven ontdooide dorpen en gehuchten
ze wonen ginds in ontoegankelijk licht
de hoge muren wens ik transparant
en in de verte wordt 't nu lichter
een tureluur vlucht de winter dicht
komt weldra…
Schaduw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 De blijde klanken van de harmonie
die door het dorp loopt te marcheren
herken ik vaag uit dat warm verleden.
De schooljeugd marcheert mee en ik zie
mijzelf daar tussen in mijn jongenskleren.
Gerust ontwaakte ik, gelukkig zonder reden.…
SPIJZIGING
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Stil en afgelegen het dorp
Oud en scheef de huizen
De wind is beiaardier
Bespeelt sneeuwklokjes
Vroege vogels trekken alle
Registers open
In het midden van de plas-
Een rubberbootje, een man
Hopend op een wonderbare
Visvangst
De mist is dun, het is ijskoud
Paarsblauw de krokus
Ik voel me verzadigd, houd
Eindelijk eens korven…
Leunend tegen hete wind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 woordloos spreekt
de boom verlatenheid
leunend tegen hete wind
en zand uit de woestijn
zijn kroon is in
verdrogen kaalgeschoren
tot het laatste leven
in een dorp dat niet mag zijn
muren dwars gebarsten
in generatieslang bestaan
kapotte daken fluisteren
nachts hun troosteloos vergaan
zand rukt op met lange duinen
in vorm en kleur…
Arme ziel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
892 Op het bankje bij de rozenhaag
zit hij, de oude man
en praat met haar, naar het schijnt
want er zit niemand naast hem
hij gebaart haar te komen
na nog een poging staat hij op
loopt het erf af richting dorp
steeds ‘n bezorgde blik naar links van hem
zijn hand in die van haar, zo lijkt het
bij het graf aangekomen
legt hij haar voorzichtig…
KADE....van de EEM
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 Wind had er
vrij spel
speelde met
plastic bekers
en verpakking
snoep-wikkels, rietjes
achteloos
weggeworpen
In steden en dorpen
vind je pleinen
en plaatsen waar
nieuwbouw aarden moet
Meer zuur dan zoet
de woorden eraan
gewijd, gesproken
in dag- en weekblad
Een vloek, een kat
aan het adres van
bestuurders & ontwikkelaars…
Fletum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 buigt 'm
om
de Eems was vroeger
krom
het dorp lag
aan deze zijde
noordoostelijk van
de Punt van Reide
net als het Nesserland
de Eems liep langs de rand
van de stad Emden
na de inbraak van de Dollard
werd ze recht
dat bekwam Fletum slecht
in de stroomgeul van de Eems
kwam het terecht
en Nesserland
ligt nu
aan de overkant
is het voorland…
Autorijden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
817 Als ik autorijd rijd, kijk ik opzij
zie het land als een film
de straten als een fragment
Ik kijk dagelijks
of er een nieuw hoofdstuk komt
bijvoorbeeld de zandweg
waaraan een oude boerderij stond
De film is duidelijk
met soms een mistig moment
al herken ik altijd de contouren
van het dorp
Ik rijd dikwijls auto
soms snel een ander keer…
Wynedaham
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Wynedaham
woord van
oeroude stam
weggesleten
in de Dollard
maalstroom van
eb en vloed
vergeten
door de wind
de wiede leegte
maar waarachtig
op Hoofdweg 89
Nieuw Beerta
1830 ongeveer
toch weer
een wierde
opgegraven
stenen fundamenten
beenderen staven
dat er een kerkhof was
een sarcofaag
het blijft vaag
dorp is verloren
ergens hier…
Melancholie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 In gedachten - en dat niet alleen -
heb ik al zoveel gezworven:
door natte, verlaten straten en donkere stegen,
door steden, dorpen, gehuchten en dreven.…
Uitgeblust
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
521 Het klinkt alsof het half van buiten komt,
waar het ongeloof zich danig roert,
en ook het dorp heeft doen keren.
Een teken kregen ze niet van boven
tijdens hun lange reis. Ze vonden niets
van wat hen was beloofd. Ze zijn
nu uitgeblust, moe van het geloven.…
Cirkelvormig schilderstuk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 Alsof ze vastgenageld zijn
De mensen bij de grote zilte
Een meeuw hangt roerloos in de stilte
Weet niet van weduwen en pijn
De golfslag is zowaar gestold
De vissersvloot ligt op het strand
Een ruiterstoet draaft elegant
Het schouwspel in dat zich ontrolt
Vanaf het allerhoogste duin
Zie ik bevroren, dorpse vlijt
De mens van toen is er niet…
Noordparadijs
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Er zijn geen logeerkamers
want het land is te vol
voor een paradijselijk bestaan
De dorpen wapenen zich
tegen nieuwkomers
ze zijn niet nodig
Ze moeten verder, naar de harde grond
van de bergen, aan de rand
van het Noordparadijs
of in een bocht terug
naar het zuiden, nergens
welkom, nergens is er genoeg
melk en honing, genoeg plaats…
Schemerige kamers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Ik loop door het dorp
De zon schijnt, de wind waait
een beetje door mijn haren
De luiken zijn gesloten
met kieren dun als naalden
met lange smalle ogen
Mijn schaduw valt nergens
binnen, er zijn er geen
in de schemerige kamers
waar het licht grauw
verdoezelt wat er gaande is
en wat de consequenties zijn
van ieders doen en laten
De…
Festijn in december
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Dat het zo feeëriek kan zijn
Zo stil na vijven, een dunne mist
Versterkt de sfeer, ik wrijf een
Warm stroompje van mijn wang
Bij de bushalte daarstraks -
Verlichte wezens, ik hoef niet bang
Te zijn, het is beslist nog niet mijn tijd
De geur van dennengroen
Hangt in de lucht, ik bevind me in de
Feestelijk verlichte straat van een dorp…
Festijn in december
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
707 Dat het zo feeëriek kan zijn
Zo stil na vijven, een dunne mist
Versterkt de sfeer, ik wrijf een
Warm stroompje van mijn wang
Bij de bushalte daarstraks -
Verlichte wezens, ik hoef niet bang
Te zijn, het is beslist nog niet mijn tijd
De geur van dennengroen
Hangt in de lucht, ik bevind me in de
Feestelijk verlichte straat van een dorp…
Het leven van een kluizenaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
489 turbulent leven
Waarin je zoveel moest overleven en geven
Zoveel mensen om je heen
Dingen meegemaakt en gezien
Als arrogant macho en patser beschreven
Maar als er één zijn eigen weg ging
Altijd zichzelf is gebleven
En zijn carrière zelf heeft opgebouwd
Dan was het wel Danny van Strien
Het leven van een kluizenaar
Door vele steden en dorpen…
VIERSTEMMIG
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
340 Door loof en naaldtakken
waaien onbelemmerd
de namen Olterterp
en Lauswolt eensgezind
door elkaar heen
Cornelia weert vriendelijk
nieuwsgierige wandelaars
bewaart binnen haar struweel
de rust van alle dieren
die zich hier thuis voelen
Wallebosch noodt
tot dwalen in het rond
of naar de verte
deze stemmen rondom
Opsterlands dorp…
Ome Toon
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.682 Ome Toon was - wat ze noemden
echt een wereldvreemde vogel
die zijn hele lange leven
steeds de wereld had gevreesd
tot hij zelf op een dag zag
dat hij verder wilde komen
dan de randen van zijn dorp
waar hij nooit was weggeweest
En zo zat hij even later
in het maatpak van zijn vader
op de vangrail van de snelweg
met een koffer op zijn schoot…
Reis door Israël (eerste deel)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Romeinse zuilen
staan boven Filistijnse
en Joodse dorpen;
vergane vijandschap ligt
hier zwijgend, en nodend.
(wordt vervolgd)…
Alles hangt onontkoombaar samen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
534 Onbewust nog van wie ik was
En waar ik woonde, welk dorp
In welk land was mij allemaal gelijk -
Feit was dat ik een fietsje had
Waarmee ik door mijn eigen kleine wereld
Reisde weg van de wolken
Op naar de zon die in het westen
Uitbundig onderging;
Wolken die me volgden
Al weet ik niet waarom,
Misschien wel omdat de grote jongens…
De jongste
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.042 leeft, hij ademt
maar verder is er niets
dan gekerm in duisternis
Twee of alle vijf, aan jou de keus
vier paar ogen, naar hem, de jongste
twee of allemaal, de keus aan jou
En hij wees, hij moest, hij wees
hij wees naar twee, naar twee uit vijf
hun blik op hem, na hem de grond
De kogels vlogen, door hem de dood
zijn eigen bloed, het dorp…
Favela, kunda en Shalimar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
915 Helse pijn
In bedwang, maar
Weldra
Afgelegen dorp
Chittagong. Bangladesh
Kliniek
Een kunda
Grensschermutselingen
India. Pakistan
Shalimar woont
Hier
Berggebied. Ontzettend
Veel wapens
Halve eeuw hel, in dat
Mooie Kasjmir…
Dit ritselt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
665 zij er niet eens
aren knikken heftig ja
het geluid van werken
betrapt me
wielen raderen door het witte
ritselland
een kladblokje wappert
op de weg naar Jelsum
een klein jacht
jakkert door de aarde
als was zij er niet eens
in de verte zindert Britsums wit
en het rood en wit van de dames op leeftijd
schuift op
naar het eerste dorp…
No rising of the sun in the East
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
630 Steden en dorpen, ze lijken verlaten,
zoveel onschuldigen zijn op de vlucht.
Dekking zoekend voor de kogelregen,
jammerend om degene die ze verloren.
Regeringen, ze willen het niet horen,
en niemand, niemand houdt ze tegen.
Hun soldaten, wachtend om de hoek,
met geweren klaar om te gebruiken,
zien de mensen angstig weg duiken.…
het landschap dat jij voor mij had opgezocht
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
645 er is geen wind
in dit oude dorp
het dwarrelen is ongezien
zoals het kind in die ene lichtvlek
dat blijft fluisteren en ongestoord rozen plukt
heb ik dan de oorsprong losgeweekt, de hele kleine woorden
die zoveel overeind hielden en die ik wilde houden
graveren
in de straten van mijn jeugd, vrij van huiver en zwarte richels
al waren…
Inval
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
590 door
De buren die achteraf toch
Niet te vertrouwen waren -
Heb ik zo maar ineens een
Inval, zo maar een gedachte
Die bij me opkomt en die mij
Op nieuwe gedachten brengt -
Niet meer haten, niet langer
Nadragen van zoveel narigheid -
Zij verloren ook hun jongens,
Hun zoons, zwagers, ooms
En andere familie en vrienden
Uit eigen dorp…
Winters hart
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
546 Wel, winters hart
Dat goeddeels door
De seizoenen heen
Bevroren blijft,
Winterweer dat van
Geen wijken weet -
Vertoont vandaag tekenen
Van inzettende dooi -
Mid-januari en Hijmersma
Maait het gras alsof
Het juli is vandaag,
Fiets met open jas
En verder alleen
Een bloes door het
Dorp waar ik
Mijn leven leef,
Hoor de…